Μάνος Κακλαμάνος: το Ε.ΠΑ.Μ είναι έτοιμο να εκραγεί

"Έχουμε δώσει όρκο βαρύ, όρκο αίματος στους γονείς και τα παιδιά μας. Ετούτος ο αγώνας δεν πρόκειται να σταματήσει έως ότου τους δούμε στο εδώλιο του κατηγορουμένου".

Είτε ήταν ένας από κάτω είτε εκατοντάδες, όπως στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΕΠΑΜ, ο Καζάκης θα έλεγε τα ίδια πράγματα με την ίδια ένταση.

Όπως τότε που ξεκινούσε να μιλά σε παρέες. Και μετά σε σπίτια με φίλους. Μετά σε φιλικά σπίτια μπροστά σε αγνώστους. Και μετά σε φοιτητές. Και μετά στην πλατεία. Και μετά στο ραδιόφωνο. Και μετά σε άλλη παρέα. Και τώρα, δυο χρόνια μετά, το ΕΠΑΜ είναι έτοιμο να εκραγεί.

Είτε απέναντί του είχε έναν άνθρωπο είτε μιλούσε στο κατάμεστο κλειστό Περιστερίου, ο Δημήτρης Καζάκης μιλούσε με το ίδιο πάθος, επικαλούμενος κάθε φορά εντυπωσιακά στοιχεία. Τόσο εντυπωσιακά που δημιουργούσε καθημερινά νέους φανατικούς ακροατές της ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΑΕ. Τα νούμερα ανέβαιναν σαν τρελά, τότε, στο Ράδιο 9. Κάθε μέρα ερχόντουσαν νέοι (και από τότε και μετά μόνιμοι) ακροατές. Φαντάζομαι, πολλοί από εκείνους σήμερα θα είναι ΕΠΑΜίτες. Και κάποιοι από αυτούς θα είδαν χθες τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου να δίνει τη μεγαλοπρεπέστερη των απαντήσεων σ' όσους «απαγορεύουν» στα μεγάλα καλλιτεχνικά ονόματα να προσεγγίζουν εξωκοινοβουλευτικά κόμματα! Γιατί τρέμουν μήπως η αναγνωρισιμότητά τους τα βοηθήσει να μπουν και αυτά στη Βουλή. Το σύστημα τρέμει για αυτό. Είναι σαφές. Καλά κάνει και τρέμει. Το ΕΠΑΜ είναι έτοιμο να εκραγεί.

Περιμένω με τρομερή αγωνία το αποτέλεσμα της Κυριακής. Θυμίζω ότι μέχρι σήμερα το ΕΠΑΜ δεν υπήρξε σε καμία συστημική δημοσκόπηση. Αντίθετα υπάρχει σε όλες η ΔΗΜΑΡ. Απλά το αναφέρω να το θυμόμαστε.

Προσωπικά, αν με ρωτάτε, θέλω στην επόμενη Βουλή την 7άδα των κομμάτων που φιλοξενεί Το ΧΩΝΙ κάθε βδομάδα όλη την προεκλογική περίοδο: ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΚΚΕ, ΕΠΑΜ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΧΕΔΙΟ Β, ΔΡΑΧΜΗ. Ας είναι αυτοί και ας τρώγονται μεταξύ τους. Ξέρουν καλά οι ηγεσίες τους ότι το ακροατήριό τους στο μεγαλύτερο μέρος είναι κοινό. Η βάση είναι η ίδια. Το αντιμνημόνιο. Οι ηγεσίες το συνυπολογίζουν και ξέρουν ότι αν δεν υπηρετήσουν την κοινή ανάγκη του κόσμου τους, ο ίδιος ο κόσμος τους θα τους εξαφανίσει, όπως τους εμφάνισε. Δεν έχει σημασία το τι λένε δημόσια ενόψει εκλογών προκειμένου να πετύχουν τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση των ψηφοφόρων τους. Σημασία έχει τι θα κάνουν, όταν θα έχουν πολύ σύντομα την ευκαιρία.

Και περιμένουμε και νέες αντιμνημονιακές κοινοβουλευτικές εισόδους στις επόμενες εθνικές εκλογές. Παρά το γεγονός ότι τα μίντια τους αποκλείουν (με τις όποιες τρύπες βρίσκουν). Παρά το δυσβάσταχτο κόστος λειτουργίας χωρίς έσοδα (με τις δωρεές φίλων) Παρά την πολεμική που δέχονται σε όλα τα επίπεδα (με τσαμπουκά). Ο κόσμος αυτούς εμπιστεύεται όλο και περισσότερο και το αντιμνημόνιο συνεχώς δυναμώνει. Και τώρα πάει στις εκλογές για να αποτυπώσει την αυξημένη πλειοψηφική του τάση.

ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ

Και όλα αυτά ξεκινούν από την Κυριακή το βράδυ με την επίσημη έναρξη της νέας προεκλογικής περιόδου, μόλις ανακοινωθεί το τελικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Που θα μπορεί να συμπυκνωθεί και σε δύο λέξεις: ΣΤΑ ΤΣΑΚΙΔΙΑ.

ΜΑΝΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΟΣ

Πηγή: Το Χωνί

Άρθρο του Μάνου Κακλαμάνου για το Ε.ΠΑ.Μ.

Το ΧΩΝΙ κρατάει ο Μάνος Κακλαμάνος: 

Το πρωί, με σχετικό άγχος, ρώτησα τον Ποτηράκη αν φοβάται ότι η σχεδόν «εθνική εορτή» Κωνσταντίνου και Ελένης επηρεάσει το σημερινό live chat με τον Δημήτρη Καζάκη που έχουμε Στο ΧΩΝΙ. Εκείνος, όμως, δεν είχε κανένα άγχος απολύτως. «Οι ΕΠΑΜίτες δεν γιορτάζουνε ποτέ».

Κι αν είναι ροκ, μην το φοβάσαι...

Το ΕΠΑΜ που –όπως λέει το προεκλογικό του σποτάκι για τις Ευρωεκλογές- «γεννήθηκε στις γειτονιές και υπάρχει για να αγωνίζεται», εμφανίζει την τρομερή ιδιαιτερότητα σ' αυτές τις εκλογές να εμφανίζεται ΜΟΝΟ στις κρυφές δημοσκοπήσεις που βγαίνουν στο διαδίκτυο (και διασπείρονται ως αποκλειστικές ειδήσεις στα δημοσιογραφικά γραφεία) και να κρύβεται μετά μανίας στις συστημικές!

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και με άλλα εξωκοινοβουλευτικά –προς το παρόν- κινήματα. Οι διαφορές που προκύπτουν είναι εντυπωσιακές και για αυτό (και για πολλούς άλλους λόγους) αξιομνημόνευτες. Το στοιχείο θα μας χρειαστεί και για μετά...

Επίσης, αναφορικά με το ΕΠΑΜ, τις τελευταίες μέρες παρατηρείται μια έντονη διάθεση του συστήματος να ασχοληθεί μαζί του. Η παρουσίαση του Ευρωψηφοδελτίου του προκάλεσε. Και το κυριότερο (και ίσως καλύτερο από όλα) είναι ότι έγινε στόχος των πιο ακραία συστημικών εφημερίδων, με αποκορύφωμα το «επιθετικό» δισέλιδο του Εθνους του Μπόμπολα. Και επειδή η εμπειρία μου λέει ότι όλα αυτά δεν είναι τυχαία, περιμένω με αγωνία το «έγκυρο» exit poll των 19.00 για να μάθω τα αποτελέσματα! Και καλά θα κάνω να περιμένω και λίγο ακόμα μετά...

Το μήνυμα της κάλπης

Την Κυριακή το βράδυ η κάλπη των ευρωεκλογών θα στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Ένα μήνυμα που άργησε να σταλεί αλλά θα είναι τόσο σαφές, που θα καλύψει και τα προηγούμενα. Και θα είναι δύο λέξεις: Στα τσακίδια!

Η αγαπημένη τους –παλαιότερα- «σιωπηρή πλειοψηφία», που -κατά την κρίση τους- υπήρχε υπέρ τους στην κοινωνία, έχει μετατραπεί σε «φωναχτή οργή». Και σε λίγες μέρες θα βρει την ευκαιρία να εκφραστεί.

Ποιες οι διαφορές από το 2012, που κέρδισε ο Σαμαράς;

Ότι η ανεργία αυξήθηκε. Ότι η οικονομία χειροτέρεψε. Ότι περισσότεροι ακόμη Έλληνες αντιλήφθηκαν ότι μας κοροϊδεύουν με τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα κάθε φορά. Ότι περισσότεροι ακόμη Έλληνες έμαθαν την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και αντιλήφθηκαν το αδιέξοδο. Ότι περισσότεροι ακόμη Έλληνες συνειδητοποίησαν ότι κουμάντο στη χώρα κάνουν οι δανειστές. Ότι περισσότεροι ακόμη Έλληνες επιτέλους αναρωτήθηκαν: Και αφού ξεπουλήσουμε όλη την πατρίδα και τα σπίτια μας, μετά τί θα κάνουμε με το χρέος, που θα είναι ακόμη στα επίπεδα του 2009;;;

Το σοκαριστικό είναι ότι το παραπάνω θα ισχύει ΑΝ ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ στο σχεδιασμό τους! Πότε πήγαν καλά; Συνεχώς πέφτουν έξω στην ύφεση και στους πολλαπλασιαστές (!!!) και συνεχώς κάνουμε διορθωτικές. Άρα, σε βάθος δεκαετίας, τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα από το θρίλερ που περιγράψαμε παραπάνω, που το λένε «στόχο του προγράμματος».

«Και γιατί με ρίχνει τώρα;»

Και επειδή, όσο και να κουμαντάρει τα μίντια, ο Σαμαράς τελικά δεν κατάφερε την ύπνωση του λαού που ήλπιζε, τώρα έχει αντιληφθεί ότι έρχεται το τέλος. Δυστυχώς για αυτόν, από τότε που κέρδισε τις πιο προπαγανδιστικές εκλογές της ιστορίας, αυτές του Ιουνίου του 2012, ακόμη περισσότεροι Έλληνες κατάλαβαν το τι πρέπει να απαντάνε σ' αυτούς που τους λένε ότι «η καταστροφή μας είναι η μόνη λύση για τους τραπεζίτες».

Και για αυτό άρχισε το γνωστό κόλπο. Αυτό με το οποίο τον πολέμησε ο Μητσοτάκης το 1993! Τότε, όλη η ΝΔ έβγαινε στην τηλεόραση και έλεγε με μια φωνή ένα και μόνο επιχείρημα για να χτυπήσει την Πολιτική Άνοιξη. «Γιατί μας έριξε τώρα που θα φαίνονταν τα αποτελέσματα της πολιτικής μας;» Κλασικό. Το έχουμε ξανακούσει. Δεν είναι κάτι καινούριο... Όμως, είναι μόνιμο κομματικό κλισέ, σαν το «παραλάβαμε καμένη γη».

Τα ίδια άρχισε να προετοιμάζει και ο Σαμαράς από την προηγούμενη βδομάδα. (Τυχαίο;)

Το εντοπίσαμε την προηγούμενη Κυριακή Στο ΧΩΝΙ, και παρατηρούμε την κορύφωσή του ΤΩΡΑ. Υπόσχονται ότι θα ρίξουν το ΦΠΑ. Ότι θα ρίξουν τις τιμές. Ότι θα κάνουν 770.000 θέσεις εργασίας σε 7 χρόνια!!! Ότι ο ουρανός θα είναι πάντα γαλανός και τα πουλιά θα κελαηδούν μόνο μελωδικά!!! Και το κορυφαίο... (τον άκουσα με τα αυτιά μου, αλλιώς δεν θα το πίστευα) ο ίδιος ο Σαμαράς, τρεις μέρες πριν τις εκλογές, άρχισε την παραζάλη. Άρχισε να λέει ότι από την άλλη βδομάδα τα πράγματα θα είναι καλύτερα και κάθε μέρα θα είναι καλύτερα και κάθε μήνα ακόμη καλύτερα! Κάτι τέτοια έλεγε ο αθεόφοβος.

(Για να συνεχίσει από Δευτέρα... «ο Τσίπρας θα πρέπει να εξηγήσει στον ελληνικό λαό γιατί ζητά να πέσει η κυβέρνηση ΤΩΡΑ... ΠΟΥ ΘΑ ΑΡΧΙΖΑΝ ΝΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΜΟΥ». Στοίχημα κανείς;)ΜΑΝΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΟΣ

ΥΓ. Σήμερα το βράδυ συντονιστείτε στο www.toxwni.gr για να παρακολουθήσετε ίσως την πιο ενδιαφέρουσα πολιτική συζήτηση της προεκλογικής περιόδου (θα το προσπαθήσουμε τουλάχιστον).Live chat με τον Δημήτρη Καζάκη, γενικό γραμματέα και υποψήφιο Ευρωβουλευτή του ΕΠΑΜ, ακριβώς στις 21.00.

Πηγή: Το Χωνί

Άλλα τα μάτια του λαγού...

Οι  καθεστωτικές δημοσκοπήσεις εμφανίζουν το "Ποτάμι" στο 10% και το Ε.ΠΑ.Μ. στα "λοιπά"....

Πηγή: Σεισάχθεια-ΕΠΑΜ

Αποτελέσματα των εκλογών για το Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδας

Αποτελέσματα των εκλογών για το Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδας

ΣΥΝΟΛΙΚΑ 

ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ :93/94
ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ :38783
ΨΗΦΙΣΑΝ :17083
ΕΓΚΥΡΑ :16680
ΑΚΥΡΑ :385
ΛΕΥΚΑ :18

ΑΙΓΑΙΟ_ΑΝ.ΟΙΚ.ΛΦ   427   3%   ΑΚΙΟΕ   1,995   12%   ΑΡΣΥ-Ο   208   1%   ΔΗΜΑΡΚΟ-Σ   194   1%   ΔΗΚΙΟ-Σ   5,344   32%   ΔΠΚ-Ο   1,040   6%   ΕΣΚΟ   759   5%   ΠΑΣΚΟ-Σ   3,932   24%   ΠΟΦΕ-Ε   1,509   9%   ΣΥΝΑΡΟΕ   1,269   8%

ΕΥΒΟΙΑ

30o-Εκλογικό Τμήμα ΕΥΒΟΙΑΣ
ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ :547
ΨΗΦΙΣΑΝ :301
ΕΓΚΥΡΑ :288
ΑΚΥΡΑ :13
ΛΕΥΚΑ :0

ΑΙΓΑΙΟ_ΑΝ.ΟΙΚ.ΛΦ   0   0%   ΑΚΙΟΕ   18   6%   ΑΡΣΥ-Ο   18   6%   ΔΗΜΑΡΚΟ-Σ   2   1%   ΔΗΚΙΟ-Σ   145   50%   ΔΠΚ-Ο   13   5%   ΕΣΚΟ   14   5%   ΠΑΣΚΟ-Σ   54   19%   ΠΟΦΕ-Ε   13   5%   ΣΥΝΑΡΟΕ   11   4%

Πηγή: Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδας

Μνημόνια και μνήματα

 του Στάθη

Success story του κερατά η δόση!

Hταν να πάρουμε (να πάρουν οι Δυνατοί δηλαδή) 8,1 δισ. - «παίρνουμε» 6,8 δισ.! Κι αυτό σε δόσεις, 2,5 δισ. τον Ιούλιο (αν εκτός απ’ τους σχολικούς φύλακες απολυθούν και τα σχολικά κάγκελα), 1,8 δισ. τον Αύγουστο (αν ιδιωτικοποιηθούν τα εν λόγω κάγκελα) και 0,5 δισ. τον Οκτώβριο, αν

ο κ. Κυριακομητσοτάκης αποδειχθεί δίκαιος δήμιος και ό,τι σφάζει το μαχαιρώνει! Σύνολο δηλαδή 4,8 δισ.! Μας λείπουν ακόμα δύο δισ. ώς τα 6,8 δισ. που....
«παίρνουμε» (αντί των 8,1 δισ.). Αυτά προέρχονται απ’ τα κέρδη των δανειστών μας (απ’ τα δάνεια που μας έχουν δώσει) και θα πάνε όλα τσιφ σε κλειστό λογαριασμό για την αποπληρωμή των... δανειστών μας επίσης!

Τέτοιο success story ούτε ο Γκούφυ!

Όμως, το πρόβλημά μας δεν είναι μόνον η βλακεία, η ανεπάρκεια, η αναλγησία και η υποτέλεια του κ. Στουρνάρα, του κ. Σαμαρά, του κ. Βενιζέλου και των συν αυτοίς, αλλά η μανία της Τρόικας.

Είναι άραγε η Τρόικα τρελή;

Δεν αντιλαμβάνεται ότι τα μέτρα που επιβάλλει βαθαίνουν την ύφεση, γιγαντώνουν την ανεργία και βυθίζουν τη χώρα στα Τάρταρα;

Όχι, δεν είναι τρελή η Τρόικα, ούτε επιμένει στα «λάθη της» από κάποια λογικώς ανεξήγητη Διονυσιακή Μανία. Αντιθέτως, η Τρόικα είναι άκρως συγκροτημένη σαν στράτευμα οργανωμένη και κατασκευάζει μια νέου τύπου χώρα.

Όλος αυτός ο παραλογισμός που ζούμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι η τετραγωνική λογική των μηχανικών μιας Κατασκευαστικής Εταιρείας που έχει βάλει την Ελλάδα στο κρεβάτι του Προκρούστη και της δίνει νέα μορφή και νέο περιεχόμενο.

Ασχολούμεθα με τρίχες, αν ο ΦΠΑ θα ’ναι παχύς τον Αύγουστο ή αν οι απολύσεις θα ’ναι 12.000 ψυχών, ενώ θα είναι όσων θέλουν και όποτε θέλουν. Ασχολούμεθα με τις τρίχες που (δεν) διαπραγματεύεται η κυβέρνηση των ανδρεικέλων και δεν βλέπουμε το προφανές: ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σε ένα Στρατόπεδο Συγκέντρωσης του Λαού της.

Σε ένα Στρατόπεδο Καταναγκαστικής Εργασίας, σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη. Αυτό που κατασκευάζει στη χώρα μας η Τρόικα (κι έχει πλέον λάβει τις διαστάσεις ολοκληρωμένου πειράματος) αφορά σε χώρες ή περιοχές εντός της Ευρωζώνης που θα τελούν υπό Καθεστώς Εντολής.

Το χρέος είναι το εργαλείο αυτής της διαδικασίας. Τα χρέη των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Ιαπωνίας και πολλών άλλων είναι ουρανομήκη. Τα χρέη όμως αυτά διά της ισχύος των όπλων μπορούν να μετατρέπουν τα χρέη των ασθενέστερων σε εργαλεία για την ποδηγέτησή τους.

Με τη μετατροπή μιας κρίσης δανεισμού σε κρίση χρέους, όπως έγινε με την Ελλάδα, μια χώρα καθίσταται Φόρου Υποτελής - και ύστερα, ο Θεός να τη βοηθήσει, αν δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει.

Στην Ευρώπη (για προφανείς λόγους που αφορούν στους συσχετισμούς δυνάμεων του εγγύς μέλλοντος) «πρέπει» να δημιουργηθούν πολλές μικρές ή μεγαλύτερες «Κίνες». Στην Ελλάδα,

εις ό,τι αφορά την εργασία αυτό έχει ήδη συμβεί. Η εργασία είναι πλέον εδώ φθηνή (χωρίς αυτό να σημαίνει και ανταγωνιστική - άλλος μύθος αυτός, η μπούρδα της ανταγωνιστικότητας). Στη συνέχεια ο δημόσιος πλούτος της χώρας παραχωρείται, ενώ η πολιτική της υπόσταση εξαερώνεται διττώς: με τη μετατροπή της σε προτεκτοράτο δουλικό ως προς τους ξένους και αυταρχικό ως προς τους ιθαγενείς. Το σαντζάκιον κυβερνάται πλέον με προεδρικά διατάγματα, εκβιασμούς, καταστολή, κατακρεούργηση του Συντάγματος. Η χώρα έχει γίνει μπαίγνιο. Και συνεπώς

ανίκανη να υπερασπισθεί τους φυσικούς της πόρους, υδρογονάνθρακες (τεράστιας αξίας) και (τεράστιας αξίας) ορυκτά.

Επιγραμματικώς λοιπόν θα λέγαμε ότι η Τρόικα, τη αγαστή συνεργασία των ντόπιων πρόθυμων, έχει κατασκευάσει μια χώρα-χώρο: α) Φθηνής εργασίας. β) Δημόσιου πλούτου προς λαφυραγώγηση. γ) Μειωμένης εθνικής κυριαρχίας. δ) Πολιτειακού εκφυλισμού και πολιτικής παρακμής, και ε) Τεραστίας αξίας φυσικών πόρων προς αρπαγήν.

Προϋπόθεση όλων των παραπάνω ήταν και συνεχίζει να είναι ο εξευτελισμός του λαού, η καταρράκωση της αξιοπρέπειας και του αυτοσεβασμού του.

Δεν είναι λοιπόν παράξενο ότι πάμε κάθε Eurogroup και χειρότερα! Ότι μας έγινε η υπερχρέωση υποχρέωση! Ότι ο ξαφνικός φαστ τρακ θάνατος παραμονεύει παντού!

Όμως, όλα αυτά συμβαίνουν στη χώρα μας επειδή το θέλει η Γερμανία; Μάλιστα σε αντίθεση με τις ΗΠΑ; Βρίσκονται αλήθεια σε κάποια αντίθεση οι ΗΠΑ με τη Γερμανία σε αυτό το ζήτημα ή εν γένει στην τελική διαμόρφωση της Ευρώπης;

Τι θέλουν στην πραγματικότητα οι ΗΠΑ; Μια ισχυρή Ευρώπη των εθνών, των κρατών και των λαών της, ή μια γερμανική Ευρώπη στον βαθμό που οι ίδιες χειραγωγούν τη Γερμανία;

Μήπως η «ενδυνάμωση» του ευρώ ως στόχος της γερμανικής πολιτικής το αποδυναμώνει, υποβαθμίζοντάς το σε νόμισμα εσωτερικών ενωσιακών αντιθέσεων και πάντως όχι διεθνών συναλλαγών; Είναι πράγματι σε αντίθεση οι ΗΠΑ με τη Γερμανία ή η Γερμανία είναι ο εργολάβος τους στην Ευρώπη;

Αν ο πόλεμος στο Ιράκ ξέσπασε όταν ο Σαντάμ Χουσεΐν αναζήτησε άλλο απ’ το δολάριο νόμισμα για να εμπορεύεται το πετρέλαιο της χώρας του, πόσο βλάπτει τα αμερικανικά συμφέροντα η καθήλωση του ευρώ στον γερμανικό μικρόκοσμο;

Αν η κυρίαρχη καπιταλιστική αντίθεση του εγγύς μέλλοντος ορισθεί μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, το «ευρώ γερμανικού ενδιαφέροντος», καθώς και οι «πολλές μικρές Κίνες» στο πλαίσιο της Ένωσης, είναι μια χρήσιμη για τις ΗΠΑ κατάσταση. Όπως άλλωστε θα μας διαβεβαίωναν και οι πράκτορες της NSA, όταν παρακολουθούν με τη συνεργασία των Γερμανών συναδέλφων τους τη Γερμανία σούμπιτη και την Ευρώπη ολόκληρη, μηδέ

του Γιωργάκη του Παραθεριστή εξαιρουμένου...

  Πηγή: enikos.gr μέσω Σεισάχθεια-ΕΠΑΜ

Εκδήλωση στην ΕΡΤ

Από:  ΕΠΑΜ Βορείου Τομέα Αθήνας

ΤΟ ΕΠΑΜ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΡΤ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/6 (7:00 μμ) ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΜΕΓΑΡΟΥ. ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ.

Οι εξελίξεις είναι ταχύτατες στην υπό κατάληψη ΕΡΤ. Δημιουργείται ένα ισχυρό πλειοψηφικό ρεύμα εργαζομένων που θεωρεί πλέον ότι πρέπει να πάρει δυναμικά μέτρα προκειμένου η ροή προγράμματος της υπό κατάληψη ΕΡΤ να εκφράσει μια αληθινά δημόσια και αυτοδιαχειριζόμενη ραδιοτηλεόραση στην υπηρεσία του λαού.

Αρνείται να παραδώσει την ΕΡΤ και την περιουσία της στα τσακάλια που εκπροσωπεί ο νέος Γκαίμπελς της κυβέρνησης, κ. Παντελής Καψής. Αρνείται να συζητήσει τους όρους της απόλυσής και του "αναδιάρθρωσης" της ΕΡΤ και αγωνίζεται πλέον ανοιχτά για δημόσια αυτοδιαχειριζόμενη ραδιοτηλεόραση υπό κοινωνικό έλεγχο ανοιχτή και στον τελευταίο έλληνα πολίτη.

Το πρώτο βήμα έγινε από τους εργαζόμενους στα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ, οι οποίοι στην γενική τους συνέλευση (21/6) σχεδόν ομόφωνα εξέδωσαν το ακόλουθο ψήφισμα:

"1. Δημόσια Ραδιοτηλεόραση αυτοδιαχειριζόμενη και ανοικτή στα μεγάλα προβλήματα της χειμαζόμενης κοινωνίας.

2. Να γίνει η ΕΡΤ ένα πραγματικό δημοκρατικό μέσο έκφρασης των λαϊκών πόθων για Δημοκρατία και Ελευθερία.

3. Να υπάρξει αιρετό Διοικητικό Συμβούλιο, ανακλητό, ψηφισμένο απ΄ ευθείας από τον Ελληνικό λαό όπου και θα αναλάβει την διασφάλιση της πολυφωνίας, του πλουραλισμού στην βάση της Δημοκρατίας και της Εθνικής ανεξαρτησίας όπως άλλωστε αναφέρεται στον 1730/87 Ιδρυτικό Νόμο της ΕΡΤ Α.Ε.

4. Επανεργοποίηση της ΑΣΚΕ, του εποπτικού συμβουλίου όπου θα ελέγχει και θα εποπτεύει το Δ.Σ. της ΕΡΤ.

Κάθε Έλληνας πολίτης (έστω κι ένας) θα πρέπει να έχει την πρόσβαση και αναφαίρετο δικαίωμα να κοινωνήσει την άποψή του το πρόβλημά του στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση.

Τα Μουσικά Σύνολα όπως πάντα αναλαμβάνουν να ανυψώσουν το αίσθημα του Ελληνικού λαού δια μέσου της τέχνης, της παράδοσης, της Ελληνικότητας και της κουλτούρας του, όπου σε όλη την μεταπολίτευση χτυπήθηκε βάναυσα από κάθε είδους πολιτικού, κομματικού μηχανισμού που σε συνδυασμό με τα σκουπίδια της ιδιωτικής τηλεόρασης κατέστρεψε κάθε αξιακό υπόβαθρο στην κοινωνία μας.

Δεν θα αφήσουμε να καταργήσουν τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ, μια όαση πολιτισμού, ένα τελευταίο προπύργιο κουλτούρας και πνευματικής ανάτασης."

Στην βάση αυτή πολλοί ακόμη εργαζόμενοι της ΕΡΤ - και κάτω από τον φόβο ότι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες και συγκεκριμένοι εντεταλμένοι των κομματικών μηχανισμών θα τους "πουλήσουν" - συσπειρώνονται προκειμένου να δώσουν τον αγώνα τους υπέρ της ελληνικής κοινωνίας.

Οι εξελίξεις αυτές υποδηλώνουν ότι η μάχη της ΕΡΤ δεν έχει λήξει. Η υπόθεση δεν έχει ακόμη τελειώσει όπως θα ήθελαν οι κυβερνώντες, το σύνολο των κομμάτων, αλλά και οι λίγοι εγκάθετοί τους που ακόμη παραμένουν στην υπό κατάληψη ΕΡΤ για να υπονομεύουν την αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων και να νοθεύουν αιτήματά τους.

Το ΕΠΑΜ πιστό στην υπόσχεσή του ότι δεν θα εγκαταλείψει τους εργαζόμενους στον αγώνα τους από την στιγμή που θα θέσουν ως κεντρικό στόχο της λειτουργικής τους κατάληψης μια αληθινά δημόσια ΕΡΤ χωρίς κομματικούς και κυβερνητικούς κομισάριους, ανοιχτή σ' ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, οργανώνει εκδήλωση στον περίβολο του ραδιομεγάρου την Παρασκευή, 28/6 και ώρα 7:00 μμ.

Η εκδήλωση αυτή δεν έχει στενό πολιτικό χαρακτήρα, αλλά είναι μια ευκαιρία να βρεθούμε με τους ίδιους τους εργαζόμενους που επιμένουν στην κατάληψη, να τους εμψυχώσουμε και να συζητήσουμε μαζί τους τον τρόπο που μπορεί να μεθοδευτεί ο αγώνας από εδώ και πέρα. Κι όπως είναι απολύτως φυσικό για Έλληνες αγωνιστές, η εκδήλωση θα συνοδεύεται με απαραίτητο τσιμπούσιον.

Όλοι όσοι κατανοούν την ανάγκη να περάσει στα χέρια του ελληνικού λαού η ΕΡΤ να έρθουν στην εκδήλωση και να συνδράμουν στον αγώνα. Προσοχή! Μπορούμε να ανατρέψουμε τα πράγματα πριν τον ολοκληρωτικό αφανισμό μας. Κι αυτό μπορεί να ξεκινήσει από την ΕΡΤ. Τίποτε δεν είναι σίγουρο, αλλά αυτό ποτέ δεν έχει σταματήσει όποιον αληθινά το λέει η καρδούλα του. Είναι η ευκαιρία μας. Ας δώσουμε την δική μας απάντηση, μια αληθινά πατριωτική και δημοκρατική απάντηση στη νέα κυβέρνηση δολοφόνων, διεκδικώντας την ΕΡΤ για τον εαυτό μας, για τον ελληνικό λαό.

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/6 ΚΑΙ ΩΡΑ 7:00 μμ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΜΕΓΑΡΟΥ ΤΗΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ.

Μήπως λέτε ψέματα κ. Κεδίκογλου;

Του Γιώργου Κογιάννη

Ένας υπουργός όταν τον συκοφαντούν εμφανίζεται, αν μη τι άλλο, και διαψεύδει ευθέως και τεκμηριωμένα τις συκοφαντίες. Όταν είναι εκτεθειμένος – κοινώς και κατά το λαϊκότερον, όταν έχει λερωμένη τη φωλιά του – επιστρατεύει μεθόδους «υπογείων» και θολώνει τα νερά.

Ο Σίμος Κεδίκογλου επέλεξε το δεύτερο: 

Στις καταγγελίες μας ότι, ελέω πατρός, μονιμοποιήθηκε στην ΕΡΤ,  την ώρα που εκατοντάδες δημοσιογράφοι και άλλοι εργαζόμενοι απασχολούντο με δίμηνες συμβάσεις και πληρώνονταν με καθυστέρηση τριών και τεσσάρων μηνών, απάντησε μέσω συνεργατών του.

Οι οποίοι συνεργάτες δήλωσαν, σύμφωνα με το ethnos.gr, ότι «ο κ. Κεδίκογλου ουδέποτε διορίστηκε στην ΕΡΤ». Και υποστήριξαν ότι «ο κ. Κεδίκογλου έχει κολλήσει ένσημα εργαζόμενος επί δύο δεκαετίες» και προσελήφθη ως συμβασιούχος λόγω των ικανοτήτων του. Τόνισαν, μάλιστα, ότι «στην πρώτη του δουλειά στην ΕΡΤ, έκανε γερμανικό νούμερο 12 το βράδυ με 6 το πρωί».



Επειδή, ενδεχομένως, οι συνεργάτες του κ. Κεδίκογλου δεν γνωρίζουν και ο ίδιος μπορεί να έχει επιλεκτική μνήμη, ιδού η απόφαση του διορισμού του με σύμβαση αορίστου χρόνου – δηλαδή μονίμου υπαλλήλου – στην ΕΡΤ (Α.Δ.Σ. 320/12.7.1995).







Για να υπογραφεί αυτή η σύμβαση απασχολήθηκε ολόκληρη διϋπουργική επιτροπή ώστε να βρει «παράθυρο» και να δώσει την έγκρισή της, καθώς απαγορευόταν ρητά η πρόσληψη υπαλλήλων αορίστου χρόνου και δεν υπήρχαν οργανικές θέσεις.

Είναι χαρακτηριστικό ότι έως το 2006, όταν και έγιναν οι μονιμοποιήσεις συμβασιούχων με το διάταγμα Παυλόπουλου, υπήρχαν στην ΕΡΤ εργαζόμενοι, δημοσιογράφοι και τεχνικοί - διοικητικοί, οι οποίοι είχαν συμπληρώσει έως και 25 χρόνια εργασίας ως συμβασιούχοι.

Στην αρχή υπογράφοντας μηνιαίες συμβάσεις, στη συνέχεια διμηνιαίες και στη συνέχεια εξάμηνες. Ήταν όλοι τους όμηροι των διαθέσεων της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Εκτός, φυσικά, από τον κ. Σίμο Κεδίκογλου ο οποίος διέθετε πατέρα - υπουργό της κυβέρνησης.

Η σύμβαση αορίστου χρόνου ήταν το «διαβατήριο» για να εκδράμει ο κ. Κεδίκογλου, με χρήματα της ΕΡΤ, προς το  CNN και να μετεκπαιδευτεί, ώστε επιστρέφοντας να σταδιοδρομήσει, με επιπλέον εφόδια, στο BRAVO Ρούλα, της Ρούλας Κορομηλά στο MEGA.

Είναι εύκολο μετά από όλα αυτά να κατακεραυνώνεις τη σημερινή ΕΡΤ και να μιλάς για «ιερές αγελάδες», για «μοναδική περίπτωση σπατάλης και αδιαφάνειας» και για «σκάνδαλο που δεν τόλμησε να αγγίξει κανείς». Είναι εξαιρετικά εύκολο, όταν είσαι η ιερότερη των… αγελάδων και εκ των κορυφαίων του σκανδάλου που ο ίδιος καταγγέλλεις.

Πηγή: tvxs.gr

Το φτηνό ξεπούλημα της ΕΡΤ με την κάλυψη του ΣτΕ

του Δημήτρη Καζάκη

Πάλι έκανε το θαύμα του το Συμβούλιο της Επικρατείας. Με την απόφασή του, ουσιαστικά καλύπτει την φασιστική ενέργεια της κυβέρνησης να διαλύσει την κρατική ραδιοτηλεόραση με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 11ης Ιουνίου. Η απόφαση του ΣτΕ για Προσωρινή Διαταγή αφορά σε δυο ζητήματα:

1. Την αναστολή της εκτέλεσης της προσβαλλόμενης υπ’ αριθ. ΟΙΚ.02/11.6.2013 Κοινής Υπουργικής Απόφασης αποκλειστικά ως προς το μέρος της, με το οποίο προβλέπεται α) ότι διακόπτεται η μετάδοση ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και η λειτουργία διαδικτυακών ιστοτόπων της ΕΡΤ Α.Ε., και β) ότι οι συχνότητες της ΕΡΤ Α.Ε. παραμένουν ανενεργές (άρθρο 2 παρ. 2 περ. β της παραπάνω Κ.Υ.Α.).

2. Τη λήψη από τους συναρμόδιους Υπουργό Οικονομικών και Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό των αναγκαίων οργανωτικών μέτρων για τη συνέχιση της μετάδοσης ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και τη λειτουργία διαδικτυακών ιστοτόπων από δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα για το χρονικό διάστημα έως τη σύσταση και λειτουργία νέου φορέα που θα υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, όπως προβλέπεται από την παρ. 2 του άρθρου 1 της υπ’ αριθ. ΟΙΚ.02/11.6.2013 Κοινής Υπουργικής Απόφασης.

Η απόφαση αυτή, η οποία υπογράφεται από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας.....
κ. Κ. Μενουδάκο, αποτελεί κόλαφο για την ελληνική δικαιοσύνη. Μια ακόμη μαύρη σελίδα στην ιστορία των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας, που δικαίως σε κάνουν να αναρωτιέσαι για την ίδια την ύπαρξή τους. Να θυμηθούμε ότι στις 10 Ιουνίου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπογράφει μαζί με τους υπουργούς της ΝΔ Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με βάση την οποία τροποποιεί τις διατάξεις του άρθρου 14Β του ν. 3429/2005. Το συγκεκριμένο άρθρο (14Β) εντάχθηκε στο ν. 3429/2005 με τροπολογία στο άρθρο 66 του νόμου 3002/11 που αναφέρεται στην κατάργηση, συγχώνευση και αναδιάρθρωση Ν.Π.Ι.Δ και δημοσίων επιχειρήσεων, συμπεριλαμβάνοντας και την ΕΡΤ Α.Ε και καταγράφοντας τις προϋποθέσεις για την κατάργηση και την τύχη των περιουσιακών στοιχείων. Δημοσιεύεται στο ΦΕΚ της 180/Α/22-8-2011 και είναι κατασκεύασμα του Βενιζέλου που σήμερα εμφανίζεται να διαμαρτύρεται.

Το άρθρο 14Β του Βενιζέλου προβλέπει με απλή κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του κατά περίπτωση εποπτεύοντος Υπουργού να καταργείται, συγχωνεύεται και αναδιαρθρώνεται οποιοδήποτε Ν.Π.Ι.Δ. και δημόσια επιχείρηση. Επαναλαμβάνουμε: με μια απλή κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του κατά περίπτωση εποπτεύοντος Υπουργού. Χωρίς νομοσχέδια, ή οτιδήποτε παρόμοιο που απαιτεί την συναίνεση της Βουλής. Μάλιστα στην παράγραφο 2 του συγκεκριμένου άρθρου 14Β αναφέρεται: «Με την απόφαση της προηγούμενης παραγράφου καθορίζεται η τύχη της περιουσίας του νομικού προσώπου που τυχόν καταργείται, ο φορέας που καθίσταται διάδοχος των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών του, το καταστατικό ή ο οργανισμός που το διέπει στην περίπτωση συγχώνευσης και κάθε άλλο σχετικό θέμα για την εφαρμογή της προηγούμενης παραγράφου.»

Με άλλα λόγια με απλή υπουργική απόφαση μπορεί να καταργηθεί ένας οργανισμός ή φορέας του δημοσίου και στην θέση του να στηθεί ένας «διάδοχος των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών του», χωρίς καν να τεθεί το όλο θέμα στην Βουλή. Με απλή υπουργική απόφαση.

Με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που υπέγραψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις 10/6 και δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ τεύχος πρώτο, αριθμ. φύλλου 139/11/6/’13, τροποποιείται το άρθρο 14Β παρ. 2 με σκοπό να δώσει την δυνατότητα στον υπουργό οικονομικών και τον εκάστοτε εποπτεύοντα υπουργό «σε περίπτωση κατάργησης του φορέα, όπως και τυχόν θυγατρικών του, καθορίζεται η διακοπή της λειτουργίας του καθώς και των τυχόν θυγατρικών του, ως και ο χρόνος αυτής, η τύχη της περιουσίας του καταργούμενου νομικού προσώπου, όπως και των τυχόν θυγατρικών του, ρυθμίζονται όλα τα θέματα της διαδοχής των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών τους, όπως και η τύχη των εκκρεμών δικών, της αυτοδίκαιης λύσης των πάσης φύσεως εργασιακών σχέσεων και των συμβάσεων έργου, της αυτοδίκαιης λήξης όλων των αποσπάσεων προσωπικού καθώς και κάθε σχετικό με αυτά θέμα, της αυτοδίκαιης λήξης της θητείας των οργάνων διοίκησης, των διαδικασιών και οργάνων που απαιτούνται για τη διαδοχή καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια.»

Με άλλα λόγια το σύνολο των λεπτομερειών και εκκρεμοτήτων της κατάργησης του φορέα, αλλά και το πέρασμα στο διάδοχο σχήμα αποτελεί αποκλειστικά αρμοδιότητα του υπουργού οικονομικών και του αρμόδιου εποπτεύοντος υπουργού. Η Βουλή δεν παρεμβάλλεται πουθενά, ούτε απαιτείται η έγκρισή της σε καμιά φάση της όλης διαδικασίας.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπέγραψε την εν λόγω Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου επικαλούμενος τυπικά την παράγραφο 1 του άρθρου 44 του Συντάγματος, η οποία προβλέπει ότι «σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσες και απρόβλεπτης ανάγκης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί, ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.» Ποια είναι η έκτακτη περίπτωση εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης; «Η έκτακτη περίπτωση εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης για την αντιμετώπιση του κατεπείγοντος θέματος της εφαρμογής της παραγράφου 1 του άρθρου 14Β του ν. 3429/2005 που αφορά την εφαρμογή των διατάξεων του ν. 4046/2012 και του ν. 4093/2012, που αποτελούν προαπαιτούμενες ενέργειες στο πλαίσιο του εγκεκριμένου Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013−2016.» Γιατί η εφαρμογή της παραγράφου 1 του άρθρου 14Β και όλα τα άλλα αποτελούν κατεπείγον θέμα και μάλιστα έκτακτη περίπτωση εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης; Γιατί έτσι γουστάρει η κυβέρνηση και τα αφεντικά της.

Υπήρξε εισήγηση του Υπουργικού Συμβουλίου, όπως τυπικά απαιτεί το Σύνταγμα; Όχι. Διότι η εν λόγω Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου δεν φέρει την υπογραφή όλων των υπουργών της κυβέρνησης, αλλά μόνο εκείνων που ανήκουν στο κόμμα της ΝΔ.

Με βάση την εν λόγω Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου δημοσιεύτηκε κατόπιν η Κοινή Υπουργική Απόφαση Aριθ. OIK.02/11.6.2013 (ΦΕΚ Β' 1414/11-06-2013) με την οποία καταργείται η ΕΡΤ ΑΕ και διακόπτεται η λειτουργία της, ενώ απολύονται όλοι οι συντελεστές της. Την ακριβώς επομένη με την Κοινή Υπουργική Απόφαση Aριθ. OIK 03/12.6.2013 (ΦΕΚ Β' 1423/12-06-2013) προστίθενται επιπλέον η «ειδική διαχείριση του μεταβιβαζόμενου ενεργητικού και παθητικού», η οποία αφορά στο εξής: «Με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, διορίζεται ειδικός διαχειριστής, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, με σύμβαση έμμισθης εντολής, ο οποίος διαχειρίζεται το σύνολο των στοιχείων του ενεργητικού και παθητικού της ΕΡΤ ΑΕ και των θυγατρικών της που μεταβιβάζονται με το άρθρο 2 στο Δημόσιο μέχρι τη σύσταση του νέου φορέα σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 1.»

Κι όλα αυτά με απλές υπουργικές αποφάσεις. Ακόμη και η σύσταση του νέου φορέα που θα διαδεχθεί την ΕΡΤ ΑΕ είναι στην διακριτική ευχέρεια του υπουργού οικονομικών και του συναρμόδιου υπουργού, χωρίς να υποχρεούνται να καταθέσουν πρόταση νόμου στην Βουλή. Όλα μπορούν να λυθούν με Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις.

Βρήκε τίποτε επιλήψιμο σ’ όλα αυτά το ΣτΕ; Τίποτε απολύτως. Έχει αποδεχθεί πλήρως την κατάφωρη παρανομία των Πράξεων Νομοθετικών Περιεχομένου και ειδικά της συγκεκριμένης που δεν πληροί ούτε καν τις τυπικές απαιτήσεις του Συντάγματος. Με την απόφασή του το ΣτΕ νομιμοποιεί όλη την πρακτική της κυβέρνησης και δίνει εντολή «μετάδοσης ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και τη λειτουργία διαδικτυακών ιστοτόπων από δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα για το χρονικό διάστημα έως τη σύσταση και λειτουργία νέου φορέα που θα υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον». Επιτρέπει έτσι στην κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε ορισμό ειδικού διαχειριστή, φυσικού ή νομικού προσώπου, με σύμβαση έμμισθης εντολής, που θα αναλάβει πλήρως την κυριότητα της ΕΡΤ ΑΕ μέχρι την σύσταση του διάδοχου φορέα. Αν οι εργαζόμενοι αρνηθούν την εγκατάσταση αυτού του ειδικού διαχειριστή, τότε θα βρεθούν να παραβιάζουν και την απόφαση του ΣτΕ.

Τα λέμε όλα αυτά γιατί τόσο κάποιοι δικηγόροι – από ίδιον συμφέρον, σε διατεταγμένη υπηρεσία, ή από άγνοια; – όσο και τα αντιπολιτευόμενα κόμματα παραμυθιάζουν τους εργαζόμενους και κυρίως τους συνδικαλιστές τους ότι η απόφαση του ΣτΕ είναι θετική γι’ αυτούς και ότι τους δίνει την δυνατότητα να ελιχθούν ή να διαπραγματευθούν. Στην πραγματικότητα, τόσο οι νομικοί σύμβουλοι, όσο και τα κόμματα σέρνουν τους εργαζόμενους σε παγίδα προκειμένου να μην αναδειχθεί το κυρίαρχο ζήτημα: Σε ποιον οφείλει ν’ ανήκει η ΕΡΤ; Στην κυβέρνηση και το κράτος, ή στους Έλληνες πολίτες που πληρώνουν γι’ αυτήν;

Η ΕΡΤ θα πρέπει να περάσει άμεσα στην κυριότητα των Ελλήνων πολιτών που γενιές επί γενεών πλήρωσαν για τις εγκαταστάσεις και τα δίχτυα της. Θα πρέπει να μετατραπεί σε μια αυτοδιαχειριζόμενη δημόσια ΕΡΤ υπό κοινωνικό έλεγχο στη βάση αυτόνομης χρηματοδότησης απευθείας από την κοινωνία χωρίς κανενός είδους κυβερνητική και κρατική ανάμιξη που γεννά διαφθορά, σκάνδαλα και εγκάθετους. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει δημοκρατία στην ενημέρωση και πληροφόρηση που δεν θα υπηρετεί την αγορά και τα ιδιωτικά της συμφέροντα.

Αυτό ήταν το κορυφαίο ζήτημα που έπρεπε από την πρώτη στιγμή να αναδείξει η λειτουργική κατάληψη της ΕΡΤ. Κι αυτό έπρεπε να διεκδικήσει πολιτικά και νομικά το συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων της ΕΡΤ μαζί με την συμπαράσταση του ελληνικού λαού. Αντί γι’ αυτό η συνδικαλιστική ηγεσία παγιδεύτηκε από νομικές συμβουλές που έφεραν ένα τραγικό αποτέλεσμα με την απόφαση του ΣτΕ. Κανένα κόμμα της συμπολίτευσης ή της αντιπολίτευσης δεν ήθελε να αναδειχθεί ως κορυφαίο ζήτημα το ιδιοκτησιακό της ΕΡΤ, δηλαδή η ανάγκη περάσματος σε μια αληθινά δημόσια ραδιοτηλεόραση ανοιχτή στην κοινωνία και τα προβλήματά της. Έτσι έσπρωξαν με κάθε δυνατό τρόπο – και με την προσφυγή στο ΣτΕ – στην παγίδευση των εργαζομένων προκειμένου να σέρνονται πίσω από τις πρωτοβουλίες και τις ενέργειες της κυβέρνησης. Αυτή είναι η μεγάλη συνεισφορά των κομμάτων. Για άλλη μια φορά ξεπούλησαν την υπόθεση με σκοτεινά ανταλλάγματα, μετατρέποντας μάλιστα τα πλατώ της υπό κατάληψη ΕΡΤ σε πασαρέλα βουλευτάδων και επωνύμων με λογύδρια της δεκάρας.

Από εδώ και μπρος τόσο το μέλλον των εργαζομένων της ΕΡΤ, όσο και της ραδιοτηλεόρασης διαγράφεται μαύρο. Μόνο οι εντεταλμένοι θα την σκαπουλάρουν όπως συνήθως. Μην ξαφνιαστείτε αν αύριο-μεθαύριο δείτε στο γυαλί του νέου φορέα τους ίδιους που «θαυμάζαμε» στο γυαλί της υπό κατάληψη ΕΡΤ. Αλλοίμονο από την πλειοψηφία των εργαζομένων που πίστεψαν σε ηγεσίες και κομματικούς κομπραδόρους. Γι’ αυτούς θα μεριμνήσει το σύστημα εξουσίας που τόσο πιστά υπηρετούν δεξιοί και αριστεροί. Τους υπόλοιπους, την μεγάλη πλειοψηφία, θα τους φάει η μαρμάγκα της ανεργίας και της εξαθλίωσης. Κι έτσι θα χαθεί μια ακόμη μεγάλη ευκαιρία. Μια μοναδική ευκαιρία να κερδίσει η κοινωνία ένα τρομερό μέσο μαζικής ενημέρωσης στην υπηρεσία της. Και ήταν μοναδική ευκαιρία γιατί αυτή την φορά η μάχη θα μπορούσε να κερδηθεί από την κοινωνία.

Όποιος βρέθηκε από τις πρώτες ημέρες της κατάληψης της ΕΡΤ ξέρει πολύ καλά ότι και οι οργανωμένες δυνάμεις υπήρχαν και η τεχνογνωσία υπήρχε για να κρατηθεί το ραδιομέγαρο και να γίνει πυλώνας αληθινής ενημέρωσης του ελληνικού λαού. Κανενός είδους κράτος καταστολής ή παρακράτος δεν ήταν σε θέση να καταλάβει το κτήριο, αν υπήρχε εξαρχής η απόφαση πρώτα και κύρια των εργαζομένων ότι θα διεκδικήσουν την ΕΡΤ για το δημόσιο συμφέρον, για την ίδια την κοινωνία. Αυτό δεν έγινε. Οι εγκάθετοι, κυρίως δημοσιογράφοι και προϊστάμενοι της ροής προγράμματος, δεν πετάχτηκαν έξω. Κάθε προσπάθεια να συγκροτηθούν Γενικές Συνελεύσεις των εργαζομένων της υπό κατάληψη ΕΡΤ προκειμένου να εκλεγεί Συντονιστικό Αγώνα και να πάρουν οι ίδιοι εργαζόμενοι τον έλεγχο του χώρου και των εκπομπών, υπονομεύθηκε τόσο από την συνδικαλιστική ηγεσία της ΠΟΣΠΕΡΤ, όσο κι από τους κομματικούς μηχανισμούς του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν ήθελε κανένας τους να αναδειχθεί ο απλός εργαζόμενος σε κύριο της κατάληψης και γενικά του αγώνα για αληθινά δημόσια ΕΡΤ. Ήθελαν την όλη διαχείριση της υπόθεσης να παραμείνει σε 5-6 κεντρικούς συνδικαλιστές και στους εγκάθετους της ενημέρωσης. Έτσι μπορούσαν να τους παγιδεύσουν εύκολα και να οδηγήσουν τον αγώνα στο ξεπούλημα και τον εκφυλισμό. Όπως κι έκαναν. Αν δεν ξεμπερδέψουν εδώ και τώρα οι εργαζόμενοι από τους εγκάθετους των κομμάτων και δεν πάρουν την υπόθεση οι ίδιοι στα χέρια τους, τότε πρέπει να περιμένουν τα χειρότερα. Κι αν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ θέλουν να έχουν έστω και την παραμικρή ελπίδα, τότε πρέπει να δράσουν τώρα. Τώρα πριν είναι πολύ αργά. Αν όντως δεν είναι πολύ αργά.

Πηγή: ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ - ΕΠΑΜ

Δεν πάει στο διάολο και η ΕΡΤ;

Μία εκ βαθέων εξομολόγηση του Γ. Φραντζεσκάκη, ενός υπαλλήλου με 15ετή υπηρεσία στην ΕΡΤ.
  
Ναι, αυτή πρέπει να είναι η πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία που κλειδώνεις ένα λουκέτο και ανοίγεις ένα κουτί.
Το κουτί της Πανδώρας.

Το διαρρήξαμε όλοι μαζί και ξαμολήσαμε επιτέλους το λύκο που κρύβαμε μέσα μας.
Ένας φίλος που εκτιμώ, γιατί είναι σκεπτικιστής, φιλοπερίεργος και βγάζει σπυράκια με τις “αυθεντίες” γράφει στο facebook:

“Πω, πω, πόσο λυπάμαι που δεν θα δουλεύω για να πληρώνω άλλη μία προσωπική υπόθεση των άλλων, όπως το να βλέπουν τηλεόραση”.

Άνθρωποι που δηλώνουν υπέρμαχοι της κοινής λογικής αυτοθυσιάζονται σε έναν αγώνα που δεν είναι δικός τους.
Ξαφνικά, όλα τα κακά της ελληνικής κοινωνίας έγιναν μια μαύρη πέτρα με το όνομα ΕΡΤ.
Τα συμπιέσαμε σε μια σεμνή, ανιμιστική τελετή και τα πετάξαμε στη θάλασσα. Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...

Η ΕΡΤ είχε πολλές αμαρτίες να πληρώσει.
Όλοι έχουμε μια γενική εικόνα για το Δημόσιο, τις κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις και το φαύλο κράτος, αλλά ο καθένας από μας γνωρίζει καλύτερα, μόνον “τα του οίκου του”.
Ο δικός μου οίκος ήταν η ΕΡΤ. Για δεκαπέντε χρόνια, από το 1998 μέχρι απόψε.

Όλα αυτά τα χρόνια έβλεπα ανεπάγγελτους να μπαινοβγαίνουν και να στρογγυλοκάθονται σε καρέκλες με ταμπελάκια που έγραφαν “ειδικός σύμβουλος προέδρου”, “σύμβουλος επικοινωνίας”, “προσωπικό ειδικών θέσεων”.
Να παίρνουν τα τριπλάσια από μένα και να εμφανίζονται κάθε πρώτη και δεκαπέντε στην ουρά του λογιστηρίου, για τις πληρωμές.
Κάποτε οι πληρωμές έγιναν ηλεκτρονικές και ανάσαναν τα πάρκινγκ του ραδιομεγάρου που βαρυγκομούσαν δυο φορές το μήνα.

Το πιο σύντομο ανέκδοτο της εταιρείας ήταν μία λέξη: “Γενικός”.
Απίθανοι τύποι, γενικώς άσχετοι με οτιδήποτε έχει να κάνει με την τηλεόραση (εκτός ίσως από το τηλεκοντρόλ - τον καλύτερο φίλο του τεμπέλη) αναλάμβαναν βαριά καθήκοντα σε βραχύβιες αποστολές που κρατούσαν, το πολύ, ένα - δυο χρόνια.
Μετά, τσέπωναν την αποζημίωσή τους (γιατί είχαν φροντίσει να υπογράψουν πολυετή συμβόλαια με ρήτρες) και τους αντικαθιστούσε ο νέος “Γενικός”.
Ο νέος “Πρόεδρος”. Ο νέος “Προϊστάμενος”.

Την ίδια στιγμή, υπάλληλοι με προσόντα και φιλότιμο παραγκωνίζονταν σε σημείο που, μοιραία, έχαναν κάθε διάθεση δημιουργίας.
Και η τηλεόραση χρειάζεται δημιουργική ένταση.
Ακόμα κι αν είσαι αυτός που κουβαλάει τις μπαλαντέζες.

Το ξεστόμισα κι εγώ πολλές φορές: “Αυτό το μπουρδέλο πρέπει να κλείσει”.
Το όνειρό μου για δημιουργία ξεθύμανε γρήγορα, όταν, ύστερα από ένα βραβευμένο ντοκιμαντέρ που έπαιζε κάθε χρόνο σε επανάληψη, από το ’99 μέχρι φέτος, ανταμείφθηκα με σιωπηρές απορρίψεις σε όλες τις επόμενες προτάσεις.
Οι “συνάδελφοί μου” δεν είχαν ούτε την τσίπα να μου στείλουν μια αρνητική απάντηση - όπως επιβάλλει ο νόμος και το πρωτόκολλο...

Όμως, ο θυμός μου για την αναξιοκρατία της ΕΡΤ δεν φτάνει για να συσκοτίσει την κρίση μου.
Είμαι περήφανος γι’ αυτό και θα μου το επιτρέψετε.
Όπως θα μου επιτρέψετε και την επόμενη φράση: εγώ και πολλοί συνάδελφοί μου, δώσαμε καθημερινές, χαμένες μάχες για να γίνει η ΕΡΤ αυτό που θα έπρεπε να είναι από την αρχή: ένα ποιοτικό μέσο ενημέρωσης, ψυχαγωγίας και πολιτισμού.

Και η αλήθεια είναι ότι, όσο κι αν προσπαθεί να το απαξιώσει ο Bravissimos Κεδίκογλου, σε ένα βαθμό ήταν.

-Η ΕΡΤ ήταν αυτή που στήριξε τους μικρομηκάδες για να κάνουν ταινίες και ανέδειξε κάποιους από αυτούς σε σημαντικούς δημιουργούς.
-Η ΕΡΤ ήταν αυτή που έπαιζε τον “Εξάντα”.
-Η ΕΡΤ ήταν αυτή που λειτούργησε ένα ραδιόφωνο χωρίς playlist υποβολιμαίο από τις εταιρείες που έσπρωχναν τον τελευταίο σκυλά στις “ιδιωτικές συχνότητες”.
-Η ΕΡΤ ήταν αυτή που έβλεπαν οι Ελληνες ομογενείς στα πέρατα της γης και “ζούσαν λίγη από Ελλάδα”.
-Η ΕΡΤ ήταν αυτή που στήριξε τη συμφωνική μουσική, που διατηρούσε τα μουσικά σύνολα, που έδινε συναυλίες και βήμα σε νέους καλλιτέχνες.

“Από κεκτημένη ταχύτητα” θα μου πείτε. Συμφωνώ.
Αν ήταν στο χέρι του κάθε Κεδίκογλου, θα τη φορτώναμε με “Σουλεϊμάν” για να φέρνει λεφτά.
Το παρελθόν του, ως κριτής στο “Bravissimo” με τη Ρούλα Κορομηλά, μιλάει από μόνο του.
Σήμερα όμως έχει άλλη αποστολή: να απαλλάξει τον δύσμοιρο φορολογούμενο από το δυσβάσταχτο χαράτσι των 4 ευρώ το μήνα! Να γίνει κερδοφόρα.
Όπως πρέπει να γίνουν κερδοφόρες οι δημόσιες συγκοινωνίες, τα νοσοκομεία και τα πανεπιστήμια. Ή αλλιώς, λουκέτο σε όλα!

Παρόλα αυτά, είμαι πραγματιστής.
Καταλαβαίνω γιατί η κυβέρνηση, όταν ακόμα και οι παραδοσιακοί της ιδιώτες - σύμμαχοι “την κάνουν γυριστή” αλλοιθωρίζοντας προς τις μη παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις, χρειάζεται να βγάλει από το παιχνίδι μια ΕΡΤ ημιεπαναστατημένη και να την αντικαταστήσει με μια ΥΕΝΕΔ που θα στελεχώσει με τρομοκρατημένους υπαλλήλους των 400 ευρώ “κι αν σ’ αρέσει, μεγάλε, αλλιώς όξω απ’ την παράγκα”.
Η μακιαβελλική λογική του σκοπού που αγιάζει τα μέσα, αυτό επιτάσσει.

Εκείνο που με ξεπερνάει είναι η χολή των συνανθρώπων μας.
Και η απύθμενη βλακεία που την υποστηρίζει.
Ξαφνικά, όλοι οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ έγιναν “κηφήνες”, “κομματόσκυλα” και άχρηστοι”.

“Η δουλειές των εργαζομένων στην ΕΡΤ είναι όσο χρήσημες ειναι μια πεντικιουριστ σε ενα υποβρύχιο...” ποστάρει κάποιος στο Twitter, επιχαίροντας για την εξυπνάδα του (η ορθογραφία κρατημένη ως έχει, για να πάρετε μια ιδέα της ποιότητας του επιχειρήματος).

Κάποιος άλλος καγχάζει για τη δίκαιη τιμωρία μας: “Κλάψτε τώρα μαζί με το ενάμισι εκατομμύριο άνεργους ιδιωτικούς υπαλλήλους”.
Η λογική του “να ψοφήσει ο γάιδαρος του γείτονα” στο απόλυτο ζενίθ της.
Και του “διαίρει και βασίλευε”.
Από αυτή την άποψη, η νέα τάξη πραγμάτων τα κατάφερε μια χαρά.

Τα σκυλιά, όταν ερεθίζονται από κάποιον που περνάει έξω από το φράχτη, εξαγριώνονται τόσο πολύ που, καθώς δεν μπορούν να τον δαγκώσουν, χιμάνε το ένα ενάντια στο άλλο.
Σκυλιά μας έκαναν, εξαγριωμένα και δαρμένα.

Και στο φόντο, ο Κεδίκογλου να υποδαυλίζει το αδελφικό μίσος: “Η ΕΡΤ κλείνει γιατί είναι διεφθαρμένη, γιατί κοστίζει πολλά, γιατί λειτουργεί με αδιαφανείς διαδικασίες”.
Όλο το έργο των διορισμένων στελεχών της διοίκησης, αυτών που μας φόρεσαν καπέλο οι κυβερνήσεις, είναι τώρα δικό μας έγκλημα.
Εκεί που μας χρωστούσανε, μας παίρνουν και το βόδι...

Ήθελα αύριο - μεθαύριο να γράψω για μια από τις πολλές πλάνες του καπιταλισμού, αλλά με πρόλαβαν τα γεγονότα.
Ήθελα να γράψω ότι κάποια πράγματα, όταν έχουν δημόσιο χαρακτήρα, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι κερδοφόρα.

Οι δημόσιες συγκοινωνίες δεν πρέπει να είναι κερδοφόρες.
Τα νοσοκομεία δεν πρέπει να είναι κερδοφόρα.
Όλα τα οχήματα πολιτισμού δεν πρέπει να είναι κερδοφόρα.

Διαφορετικά, γιατί πληρώνουμε φόρους;
Για να πηγαίνουν τα καράβια, καταχείμωνο στην άγονη γραμμή με επιβάτες τρεις γιαγιάδες, για να περιθάλπονται αυτοί που δεν έχουν ασφάλιση, για να προσφέρεται φωνή και βήμα σε όσα δεν θα γίνουν ποτέ σουξέ και best seller.

Και η ΕΡΤ έπρεπε να είναι μια τέτοια περίπτωση.
Ένα μέσο που θα πολεμάει στα ίσα τους βόθρους της υποκουλτούρας χωρίς να πάσχει από το σύνδρομο του επιχειρηματία.
Γι’ αυτό πληρώναμε το χαράτσι (έτσι το ονόμασε ο κ. Κεδίκογλου για να κάνει τις απαραίτητες, πονηρές συσχετίσεις με τη φοροεπιδρομή που μας γονατίζει) των τεσσάρων ολόκληρων ευρώ το μήνα.
Ένας καφές, για μια άλλη λογική στα media...

Αν θέλατε εξυγίανση, ας μας ρωτούσατε.
Το ζητήσαμε, το καταθέσαμε επίσημα και το πρωτοκολλήσαμε επανειλημμένως:

-Να μη φεύγουν οι παραγωγές έξω από την ΕΡΤ.
-Να ελεγχθούν όλες οι δαπάνες, από ανεξάρτητες δικαστικές αρχές.
-Και να πάνε, κατ’ αρχήν, στο διάολο οι 27 “ειδικοί σύμβουλοι” που κοστίζουν στην εταιρεία όσο όλοι συμβασιούχοι δημοσιογράφοι μαζί.

Αντ’ αυτού, θα πάει στο διάολο η ΕΡΤ.
Και μαζί της, η τελευταία ελπίδα για μια ραδιοτηλεόραση που δεν θα είναι υποχείριο του μάρκετινγκ και της προπαγάνδας του κεφαλαίου.
Ναι, του κεφαλαίου.
Δεν δικαιούνται να το λένε με το όνομά του μόνον οι Κομμουνιστές...

Το τελευταίο μου post στο facebook έλεγε αυτό:
"Κανάλια με 6% θεαματικότητα, γιατί πρέπει να υφίστανται;" λέει ο δικαιωμένος από το λουκέτο στην ΕΡΤ.
Οι ποιητικές συλλογές πουλάνε πεντακόσια αντίτυπα. Ακόμα κι εκείνες που μεθαύριο θα πάρουν το Νόμπελ.
To "50 αποχρώσεις του γκρι" πούλησε εβδομήντα εκατομμύρια.
Να βάλουμε λουκέτο και στην ποίηση. Φύρα είναι. Όλοι μαζί, μπροστά, για μια softporn κοινωνία.

Και πολύ μας είναι.
Τίτλοι τέλους.


Υ.Γ.
Ευχαριστώ τους συναδέλφους μου στην ΕΡΤ που μου έδειξαν, όταν είχα αρχίσει να το αμφισβητώ σοβαρά, ότι μπορεί κάποιος να ανακαλύπτει διαμάντια μέσα στο βούρκο.
Είναι ένα μάθημα που το χρειαζόμουν.

Υ.Γ.2
Δείτε στο slideshow 2, το τελευταίο trailer της Ελληνικής Τηλεόρασης που επιμελήθηκε το τμήμα προβολής στο οποίο είχα την τιμή να εργάζομαι.
Και να ακούσετε για τελευταία φορά “τη φωνή της ΕΡΤ”.

 

Πηγή: www.eyedoll.gr