Ανακοίνωση της ΠΓ για τον ΕΟΠΥΥ - 16-02-2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το κατοχικό καθεστώς απεργάζεται την πλήρη

καταστροφή του δημόσιου συστήματος υγείας!

Δεν χωρεί πλέον καμιά αμφισβήτηση, ότι τα πειθήνια φασιστοειδή πολιτικά ανδρείκελα του κατοχικού καθεστώτος, οδηγούν τη χώρα στην απόλυτη ισοπέδωση και το λαό στην πλήρη εξαθλίωση.

Σ’ ένα άνευ προηγουμένου παραλήρημα αναλγησίας και κυνισμού, αποφάσισαν να κλείσουν τα πολυιατρεία του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και μάλιστα πριν δημοσιευθεί η σχετική απόφαση στο ΦΕΚ. Αποτέλεσμα αυτής της πρωτοφανούς επίθεσης στο δημόσιο σύστημα υγείας, είναι να τεθούν σε διαθεσιμότητα και κινητικότητα 8.000 γιατροί και εργαζόμενοι στον Οργανισμό και να μείνουν ακάλυπτοι χιλιάδες ασφαλισμένοι με εκκρεμείς υποθέσεις.

Ο στόχος του κατοχικού καθεστώτος είναι να αποδομήσει πλήρως το δημόσιο σύστημα υγείας και εν τέλει να ιδιωτικοποιήσει τις υπηρεσίες του, εξυπηρετώντας μ’ αυτό τον τρόπο τις ακραίες νεοφιλελεύθερες επιλογές των εντολέων του.

Είναι καθήκον όλων μας και πρωτίστως των εργαζομένων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. να μην επιτρέψουμε την ευόδωση αυτού του σχεδίου.

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥΙΑΤΡΕΙΟ ΤΟΥ ΙΚΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΣΤΑ ΠΟΛΥΙΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΙΚΑ Σ’ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ

Η ΥΓΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

ΚΑΙ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ!

Αθήνα 16 Φεβρουαρίου 2014

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.

Τα εργατικά σωματεία της Χαλκίδας δείχνουν το δρόμο

Τα εργατικά σωματεία της Χαλκίδας δείχνουν το δρόμοΔημήτρης Καζάκης, Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ.

Το πρωί της Τρίτης που μας πέρασε, 10 του μηνός, εργάτες από 5 εργοστάσια της περιοχής κατέλαβαν το νεόδμητο κτήριο της Περιφέρειας Εύβοιας και το έθεσαν υπό τον έλεγχό τους. Την πρωτοβουλία ανέλαβαν μετά από γενικές συνελεύσεις των ίδιων των εργαζομένων, 5 εργατικά σωματεία με επικεφαλής το Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας. Θα μου πείτε που είναι το πρωτότυπο; Πρώτη φορά έχουμε καταλήψεις δημοσίων κτηρίων από εργαζόμενους σε απόγνωση; Δεν ζήσαμε πριν μερικούς μήνες τις καταλήψεις των Δήμων από τους εργαζόμενους της ΠΟΕ-ΟΤΑ; Και λοιπόν, τι έγινε;

Εδώ δεν έχουμε μια κατάληψη από εργάτες με σκοπό να πιέσουν για τα αιτήματά τους. Αυτοί που ανέλαβαν την πρωτοβουλία δεν είναι από εκείνους που ζουν με αυταπάτες. Ξέρουν από πρώτο χέρι τι είναι να μην μπορείς να βρεις το δίκιο σου. Ακόμη κι όταν πρόκειται για τα πιο στοιχειώδη, τα ελάχιστα, όπως π.χ. την απόδοση των δεδουλευμένων και των αποζημιώσεων.

Το παράδειγμα της πρώην ΑΓΕΤ δείχνει γιατί χρεοκόπησε η Ελλάδα.

Πρόκειται για εργάτες από εργοστάσια όπως τα Τσιμέντα Χαλκίδος, πρώην ΑΓΕΤ Ηρακλής, η οποία πουλήθηκε κοψοχρονιά και όπως-όπως στους μαφιόζους της Καλτσεστρούτσι. Όταν μιλάμε για μαφιόζους το εννοούμε. Αξίζει να θυμηθούμε ότι στις αρχές της δεκαετίας του ’90 η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε τα πάντα για να ξεπουλήσει την ΑΓΕΤ Ηρακλής, μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές βιομηχανίες, με ισχυρή θέση στην παγκόσμια αγορά τσιμέντου, χιλιάδες θέσεις εργασίας, καθετοποιημένες εγκαταστάσεις, με δικό της λιμάνι, σε ιδανική θέση και ιδιαιτέρως συναλλαγματοφόρα για την ελληνική οικονομία. Ως αγοραστής εμφανίστηκε ο ιταλικός όμιλος Caltsestruzzi, με επικεφαλής τον Λορέντζο Παντσαβόλτα, ο οποίος εκείνο τον καιρό έκανε πολλές και εντυπωσιακές εμφανίσεις στην Αθήνα δίπλα στον πρωθυπουργό Μητσοτάκη, τον υπουργό οικονομικών Στέφανο Μάνο και άλλα στελέχη της κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση ισχυριζόταν τότε ότι η επιλογή των Ιταλών έγινε με στόχο η ελληνική τσιμεντοβιομηχανία να μην καταλήξει στους βασικούς ανταγωνιστές της, που τότε ήταν η γαλλική Lafarge και ισχυρές βιομηχανίες από τη Βόρεια Αμερική. Λίγα χρόνια αργότερα, ο ιταλικός όμιλος έβαλε πωλητήριο στην ΑΓΕΤ, η οποία εξαγοράστηκε από την κοινοπραξία Blue Circle, η οποία λίγο αργότερα πουλήθηκε στη γαλλική Lafarge. Έτσι, την ελληνική τσιμεντοβιομηχανία «ρούφηξε» ο βασικός ανταγωνιστής της και σήμερα αποτελεί μία απλή θυγατρική του γαλλικού ομίλου, σκιά του παλιού της κραταιού εαυτού με συρρικνωμένη την παραγωγή και λειτουργώντας περισσότερο επικουρικά σε μια εποχή όπου η αγορά τσιμέντου στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου γνωρίζει έξαρση. Εκεί που άλλοτε κυριαρχούσε η ΑΓΕΤ.

Το ενδιαφέρον όμως δεν είναι μόνο το σκάνδαλο ξεπουλήματος μιας βιομηχανίας που θα μπορούσε να μετεξελιχθεί σε στυλοβάτη της ελληνικής οικονομίας, αλλά και το γεγονός ότι αποδείχθηκε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη με υπουργό τον Στέφανο Μάνο είχαν πουλήσει σε μαφιόζους. Το 2008 μετά από πολλά χρόνια ερευνών οι δικαστικές αρχές του Παλέρμο απέδειξαν ότι τόσο η Caltsestruzzi, όσο και η μητρική Italcementi, λειτουργούσαν για δεκαετίες ως βιτρίνα για την Μαφία της Σικελίας. Πολλοί από τους πρώην ισχυρούς άνδρες του συγκεκριμένου ομίλου συνελήφθησαν και κατέληξαν στην φυλακή. Ο Παντσαβόλτα, ο κολλητός του Μητσοτάκη και του Μάνου, συνελήφθη τον Απρίλιο του 2008 στη Ραβέννα, δικάστηκε και καταδικάστηκε ως άνθρωπος της μαφίας και κλείστηκε στις φυλακές.

Μήπως, μετά απ’ όλα αυτά, αναθεωρήθηκαν οι συμβάσεις πώλησης του εργοστασίου; Μήπως διεξήχθη κάποια έρευνα για σχέσεις της μαφίας με την ελληνική πολιτική; Μήπως κλήθηκε έστω να δώσει εξηγήσεις ο Μητσοτάκης, ο Μάνος και η παρέα τους για τις σχέσεις τους με αποδεδειγμένα ανθρώπους της μαφίας; Τίποτε απ’ όλα αυτά. Σιγή ιχθύος. Με την ανώτατη δικαιοσύνη να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Αντίθετα, άνθρωποι που πρωταγωνίστησαν τότε στο ξεπούλημα της ΑΓΕΤ στους μαφιόζους, εξακολουθούν να δρουν ακόμη ελεύθεροι και τιμητές των πάντων. Όπως π.χ. είναι ο εμφανιζόμενος ως επιχειρηματίας Στέλιος Σταυρίδης, κολλητός του Μάνου και του Στουρνάρα, ο οποίος διορίστηκε για κάποια φεγγάρια ως πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, του «ταμείου» ξεπουλήματος των πάντων υπέρ της μαφίας των τοκογλύφων.

Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ που ακολούθησαν συγκάλυψαν μέχρι αηδίας την βρόμικη υπόθεση και προσπάθησαν να την θάψουν κάτω από τα τσιμέντα της γαλλικής Lafarge, όπως συνηθίζει να κάνει η μαφία με τα θύματά της. Τελικά ήρθε η κυβέρνηση του Καραμανλή – που κάποιοι ετοιμάζουν τώρα για «εθνοσωτήρα» – η οποία φρόντισε σε συνεργασία με εκδότες και καναλάρχες να μην ακουστεί το παραμικρό για το σκάνδαλο. Έστω κι αν βούιζε ολόκληρη η Ιταλία. Κι όλα αυτά με το αζημίωτο βέβαια.

Τώρα η πολυεθνική Lafarge δεν ενδιαφέρεται άλλο για το εργοστάσιο. Ακόμη και με την συρρικνωμένη μορφή που η ίδια του έχει δώσει. Παίζει τα δικά της διεθνή χρηματιστικά παιχνίδια λεηλατώντας το εργοστάσιο. Έτσι ή αλλιώς δεν την ενδιαφέρει να διατηρεί ένα τέτοιο εργοστάσιο στην Ελλάδα. Ενδιαφέρει όμως τους εργάτες που δουλεύουν σ’ αυτό και θα όφειλε να ενδιαφέρει τόσο την κοινωνία της Χαλκίδας, που χωρίς τα εργοστάσια σαν της πρώην ΑΓΕΤ θα μαραζώσει σε βαθμό εγκατάλειψης, όσο και την ελληνική οικονομία που χωρίς τέτοιες παραγωγικές μονάδες, χωρίς τέτοια μέσα παραγωγής θα απομείνει κρανίου τόπος. Αυτά υπερασπίζονται με την κατάληψη του εργοστασίου οι εργάτες και την απόφασή τους να το επαναλειτουργήσουν προς όφελος δικό τους και της χώρας.

Κάθε εργοστάσιο που χειμάζει, μια ακόμη ιστορία απροκάλυπτης λεηλασίας

Ανάλογες ιστορίες έχουν να διηγηθούν και τα άλλα εργοστάσια, όπως της ΙΝΤΕΡΚΕΜ, συμφερόντων Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ο οποίος αν και στη φυλακή για την λεηλασία της Proton Bank, κανείς δεν ενδιαφέρεται για το μοναδικό ολοκληρωμένο χημικό εργοστάσιο που έχει απομείνει στη χώρα και το οποίο τυπικά παραμένει στα χέρια του εγκλείστου στις φυλακές Κορυδαλλού. Κανείς δεν ενδιαφέρεται εκτός από τους εργαζόμενους σ’ αυτό που παραμένουν 16 μήνες απλήρωτοι και έχουν προχωρήσει σε κατάληψη προκειμένου να διασφαλίσουν το εργοστάσιο από την λεηλασία.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τους εργαζόμενους στο εργοστάσιο της ΝΕΟΣΕΤ, ο οποίοι κυριολεκτικά εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους από την εν λόγω εταιρεία. Ο λόγος απλός. Συμφέρει περισσότερο την εταιρεία να εισάγει και πουλά κινέζικα ιδιαίτερα χαμηλής ποιότητας, από το να διατηρεί εργοστάσιο για ιδιοπαραγωγή. Το εμπορικό τμήμα της εταιρείας συνεχίζει χωρίς να το ενοχλεί κανείς να πουλά από τα μαγαζιά του με την ίδια επωνυμία χειρίστης ποιότητας κινέζικα και οι εργαζόμενοι του εργοστασίου απλήρωτοι επί μήνες αφέθηκαν να σαπίζουν μαζί με ένα από τα μεγαλύτερα ξυλουργικά εργοστάσια που έχουν απομείνει στην Ελλάδα. Το να το πάρουν στα χέρια τους ήταν και παραμένει η μόνη λύση.

Κάτι ανάλογο συνέβη με την άλλοτε κραταιά βιομηχανία ξυλείας – την μεγαλύτερη στην Ελλάδα – ΣΕΛΜΑΝ, όπως και με την ΛΑΡΚΟ που έχουν βαλθεί κόμματα και κυβερνήσεις να την διαλύσουν και να την πουλήσουν ως σκραπ. Μάλιστα, η ΛΑΡΚΟ που εξάγει ένα από τα καλύτερης ποιότητας σιδηρονικέλια στον κόσμο σε μια παγκόσμια αγορά με τις τιμές των μετάλλων να βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα, δεν έχει καν ανάγκη να στηριχθεί πουθενά. Αν οι εργαζόμενοι έπαιρναν την απόφαση, έπαιρναν το εργοστάσιο στα χέρια τους και ανακοίνωναν ότι είναι ανοιχτοί σε συμφωνίες για το παραγόμενο σιδηρονικέλιο, ουρά θα σχηματιζόταν έξω από την πύλη του εργοστασίου. Όχι μόνο για πρώτη ύλη, αλλά και για προϊόντα μεταποίησης που συμφέρουν πάντα περισσότερο.

Παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας η μόνη λύση.

Οι εργάτες λοιπόν αυτών των εργοστασίων μαζί με το Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας αποφάσισαν ότι δεν πάει άλλο. Δεν έχει κανένα νόημα να παλεύει ο καθένας για τα δικά του αιτήματα, να νοιάζεται μόνο ή κύρια για το δικό του πρόβλημα και να ζητά απλά συμπαράσταση από τους άλλους. Αν δεν αναδειχθεί το κοινό πρόβλημα που κατατρέχει τους πάντες, τους εργάτες, τους υπαλλήλους ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους ελευθεροεπαγγελματίες, κοκ, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει το οτιδήποτε.

Ποιο είναι το κοινό πρόβλημα; Οι πολιτικές που επιβάλουν οι εντολοδόχοι της τρόικας. Το καθεστώς πλήρους ασυδοσίας και απροκάλυπτης ανομίας που έχει επιβληθεί στη χώρα από μια κυβερνώσα ληστοσυμμορία, η οποία με τις πλάτες των δανειστών τοκογλύφων εξ ευρωζώνης δεν χρειάζεται πια να κρύβει το αληθινό της πρόσωπο. Διαλύουν ότι έχει απομείνει σ’ αυτή την χώρα και το πουλάνε σε τιμές σκραπ. Τα μεγάλα επιχειρηματικά κυκλώματα της ημεδαπής και της αλλοδαπής που για δεκαετίες ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις για να λεηλατούν τον κρατικό κορβανά και την ελληνική οικονομία ως σύνολο, απαιτούν τώρα τα ρέστα τους. Λεηλατήσουν απροκάλυπτα τις επιχειρήσεις τους, αρπάζουν ότι και όσα μπορούν μιας και η τύχη ολόκληρης της χώρας έχει προγραφεί από τους αφέντες της ευρωζώνης και των αγορών.

Οι εργάτες της βιομηχανίας είναι από εκείνους που τα έχουν ζήσει όλα αυτά προκαταβολικά στο πετσί τους. Γι’ αυτό και πήραν την πρωτοβουλία. Κατέλαβαν την Περιφέρεια Εύβοιας με αίτημα όχι κάποιο από τα δικά τους, αλλά με κυρίαρχο αίτημα την πολιτική ανατροπή. Να ανατραπούν οι πολιτικές αυτές μαζί με την κυβέρνηση. Να ανατραπούν εδώ και τώρα.

Το γεγονός αυτό κάνει την συγκεκριμένη κατάληψη πρωτοπόρα και μοναδική μέχρι στιγμής. Για πρώτη φορά εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα αναδεικνύει τόσο ξεκάθαρα το πολιτικό ζήτημα που απασχολεί τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας και όχι τα επιμέρους αιτήματα. Να λοιπόν μια τεράστια ευκαιρία που ανοίγεται.

Οι εργάτες κάλεσαν όλα τα άλλα εργατικά σωματεία του νομού, τους συνδικαλιστικούς φορείς και τις συλλογικότητες να ενωθούν και να αξιοποιήσουν το υπό κατάληψη κτήριο της Περιφέρειας ως διοικητήριο μιας νέας συλλογικής μορφής αγώνα που θα έχει σαν κεντρικό στόχο την ανατροπή της σημερινής πολιτικής κατάστασης με ότι συνεπάγεται αυτό. Και για γίνει αυτό απαιτείται η κινητοποίηση ολόκληρης της κοινωνίας. Πώς; Με κλιμάκια ενημέρωσης πόρτα-πόρτα, μαγαζί-μαγαζί, χωριό-χωριό. Με συνδυασμένες κινήσεις κατάληψης του Δήμου, αλλά και της Εφορίας με σκοπό να σταματήσει ο φοροεισπρακτικός οδοστρωτήρας.

Σε κατάληψη της Εφορίας προχωρούν την Δευτέρα στη Χαλκίδα οι έμποροι και οι ελευθεροεπαγγελματίες της πόλης με σκοπό να χτυπήσουν το τέρας στην καρδιά του. Οι εργάτες της υπό κατάληψη Περιφέρειας μαζί με το Εργατικό Κέντρο, κάλεσαν όλους τους φορείς να συνδράμουν στην κατάληψη της Εφορίας ώστε να την μετατρέψουν σε διαρκείας και με τη συνδρομή των εφοριακών υπαλλήλων. Να πάψει ο κόσμος να πληρώνει. Να σταματήσει το κράτος και η κυβέρνηση να εισπράττει και τότε θα δούμε ποιος αντέχει περισσότερο. Εμείς ή αυτοί;

Ταυτόχρονα αποφάσισαν όλοι μαζί να συνδράμουν στην απεργία των καθηγητών με το να βρεθούν έξω από τα σχολεία την Δευτέρα το πρωί. Έστω κι αν μια τέτοια μορφή δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα. Οι εκπαιδευτικοί της περιφέρειας θα πρέπει να διδαχθούν από τους εργάτες και να αντιληφθούν ότι με απλές απεργίες δεν θα καταφέρουν τίποτε. Μόνο με λειτουργικές καταλήψεις με αποφάσεις των συλλόγων γονέων και διδασκόντων κάθε σχολείου, αλλά και με την συνδρομή όλων των άλλων φορέων και συλλογικοτήτων μπορεί να γενικευτεί ο αγώνας, να αποκτήσει μαζικότητα και διάρκεια.

Μόνο με ανοιχτά σχολεία υπό λειτουργική κατάληξη σε πόλεις όπου οι βασικές διοικητικές υπηρεσίες με πρώτες τις εισπρακτικές σαν την Εφορία, θα τελούν κι αυτές υπό κατάληξη από εργατικά σωματεία, φορείς, συλλογικότητες και γενικά τον κόσμο μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος. Κι ο στόχος σήμερα δεν μπορεί να είναι άλλος παρά μόνο ένας. Η ανατροπή των πολιτικών και της ληστοσυμμορίας που μας κυβερνά.

Οι εργάτες της Χαλκίδας έδειξαν τον δρόμο. Σύντομα, σ’ όλες τις πόλεις της Ελλάδας.

Εκδήλωση στην ΕΡΤ

Από:  ΕΠΑΜ Βορείου Τομέα Αθήνας

ΤΟ ΕΠΑΜ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΡΤ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/6 (7:00 μμ) ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΜΕΓΑΡΟΥ. ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ.

Οι εξελίξεις είναι ταχύτατες στην υπό κατάληψη ΕΡΤ. Δημιουργείται ένα ισχυρό πλειοψηφικό ρεύμα εργαζομένων που θεωρεί πλέον ότι πρέπει να πάρει δυναμικά μέτρα προκειμένου η ροή προγράμματος της υπό κατάληψη ΕΡΤ να εκφράσει μια αληθινά δημόσια και αυτοδιαχειριζόμενη ραδιοτηλεόραση στην υπηρεσία του λαού.

Αρνείται να παραδώσει την ΕΡΤ και την περιουσία της στα τσακάλια που εκπροσωπεί ο νέος Γκαίμπελς της κυβέρνησης, κ. Παντελής Καψής. Αρνείται να συζητήσει τους όρους της απόλυσής και του "αναδιάρθρωσης" της ΕΡΤ και αγωνίζεται πλέον ανοιχτά για δημόσια αυτοδιαχειριζόμενη ραδιοτηλεόραση υπό κοινωνικό έλεγχο ανοιχτή και στον τελευταίο έλληνα πολίτη.

Το πρώτο βήμα έγινε από τους εργαζόμενους στα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ, οι οποίοι στην γενική τους συνέλευση (21/6) σχεδόν ομόφωνα εξέδωσαν το ακόλουθο ψήφισμα:

"1. Δημόσια Ραδιοτηλεόραση αυτοδιαχειριζόμενη και ανοικτή στα μεγάλα προβλήματα της χειμαζόμενης κοινωνίας.

2. Να γίνει η ΕΡΤ ένα πραγματικό δημοκρατικό μέσο έκφρασης των λαϊκών πόθων για Δημοκρατία και Ελευθερία.

3. Να υπάρξει αιρετό Διοικητικό Συμβούλιο, ανακλητό, ψηφισμένο απ΄ ευθείας από τον Ελληνικό λαό όπου και θα αναλάβει την διασφάλιση της πολυφωνίας, του πλουραλισμού στην βάση της Δημοκρατίας και της Εθνικής ανεξαρτησίας όπως άλλωστε αναφέρεται στον 1730/87 Ιδρυτικό Νόμο της ΕΡΤ Α.Ε.

4. Επανεργοποίηση της ΑΣΚΕ, του εποπτικού συμβουλίου όπου θα ελέγχει και θα εποπτεύει το Δ.Σ. της ΕΡΤ.

Κάθε Έλληνας πολίτης (έστω κι ένας) θα πρέπει να έχει την πρόσβαση και αναφαίρετο δικαίωμα να κοινωνήσει την άποψή του το πρόβλημά του στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση.

Τα Μουσικά Σύνολα όπως πάντα αναλαμβάνουν να ανυψώσουν το αίσθημα του Ελληνικού λαού δια μέσου της τέχνης, της παράδοσης, της Ελληνικότητας και της κουλτούρας του, όπου σε όλη την μεταπολίτευση χτυπήθηκε βάναυσα από κάθε είδους πολιτικού, κομματικού μηχανισμού που σε συνδυασμό με τα σκουπίδια της ιδιωτικής τηλεόρασης κατέστρεψε κάθε αξιακό υπόβαθρο στην κοινωνία μας.

Δεν θα αφήσουμε να καταργήσουν τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ, μια όαση πολιτισμού, ένα τελευταίο προπύργιο κουλτούρας και πνευματικής ανάτασης."

Στην βάση αυτή πολλοί ακόμη εργαζόμενοι της ΕΡΤ - και κάτω από τον φόβο ότι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες και συγκεκριμένοι εντεταλμένοι των κομματικών μηχανισμών θα τους "πουλήσουν" - συσπειρώνονται προκειμένου να δώσουν τον αγώνα τους υπέρ της ελληνικής κοινωνίας.

Οι εξελίξεις αυτές υποδηλώνουν ότι η μάχη της ΕΡΤ δεν έχει λήξει. Η υπόθεση δεν έχει ακόμη τελειώσει όπως θα ήθελαν οι κυβερνώντες, το σύνολο των κομμάτων, αλλά και οι λίγοι εγκάθετοί τους που ακόμη παραμένουν στην υπό κατάληψη ΕΡΤ για να υπονομεύουν την αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων και να νοθεύουν αιτήματά τους.

Το ΕΠΑΜ πιστό στην υπόσχεσή του ότι δεν θα εγκαταλείψει τους εργαζόμενους στον αγώνα τους από την στιγμή που θα θέσουν ως κεντρικό στόχο της λειτουργικής τους κατάληψης μια αληθινά δημόσια ΕΡΤ χωρίς κομματικούς και κυβερνητικούς κομισάριους, ανοιχτή σ' ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, οργανώνει εκδήλωση στον περίβολο του ραδιομεγάρου την Παρασκευή, 28/6 και ώρα 7:00 μμ.

Η εκδήλωση αυτή δεν έχει στενό πολιτικό χαρακτήρα, αλλά είναι μια ευκαιρία να βρεθούμε με τους ίδιους τους εργαζόμενους που επιμένουν στην κατάληψη, να τους εμψυχώσουμε και να συζητήσουμε μαζί τους τον τρόπο που μπορεί να μεθοδευτεί ο αγώνας από εδώ και πέρα. Κι όπως είναι απολύτως φυσικό για Έλληνες αγωνιστές, η εκδήλωση θα συνοδεύεται με απαραίτητο τσιμπούσιον.

Όλοι όσοι κατανοούν την ανάγκη να περάσει στα χέρια του ελληνικού λαού η ΕΡΤ να έρθουν στην εκδήλωση και να συνδράμουν στον αγώνα. Προσοχή! Μπορούμε να ανατρέψουμε τα πράγματα πριν τον ολοκληρωτικό αφανισμό μας. Κι αυτό μπορεί να ξεκινήσει από την ΕΡΤ. Τίποτε δεν είναι σίγουρο, αλλά αυτό ποτέ δεν έχει σταματήσει όποιον αληθινά το λέει η καρδούλα του. Είναι η ευκαιρία μας. Ας δώσουμε την δική μας απάντηση, μια αληθινά πατριωτική και δημοκρατική απάντηση στη νέα κυβέρνηση δολοφόνων, διεκδικώντας την ΕΡΤ για τον εαυτό μας, για τον ελληνικό λαό.

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/6 ΚΑΙ ΩΡΑ 7:00 μμ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΜΕΓΑΡΟΥ ΤΗΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ.

Ο αγώνας για μια αληθινά δημόσια ΕΡΤ και τι απέδειξε...

 

 

 

 

 

Του Δημήτρη Καζάκη, Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ.

Μια κουβέντα για όλους αυτούς, ή αυτές που μας τα έχουν πρήξει με επαναστάσεις δια του διαδικτύου, που μας λένε ότι δεν βλέπουν "επαναστατικές πράξεις", που κυνηγάνε κάθε τυχάρπαστη ενέργεια με διαδικτυακό κουρνιαχτό, όπως Μάραθον 13, Διόσμος 14, κοκ. Που διάολο ήσασταν αυτές τις ημέρες; Που είσασταν όλοι εσείς που ονειρεύεστε την επανάληψη του Συντάγματος, όταν επί μια εβδομάδα οι εργαζόμενοι καλούσαν διαρκώς τον κόσμο και ο κόσμος ανταποκρινόταν κατά δεκάδες χιλιάδες;

Όλοι εσείς που κάθε τρεις και λίγο καλείτε - δια του διαδικτύου - τον κόσμο στο Σύνταγμα και μετά λοιδορείτε τον λαό ότι δεν ανταποκρίνεται, που στο διάολο ήσασταν όταν κατά δεκάδες χιλιάδες ο απλός κόσμος πήγαινε στην ΕΡΤ με την ελπίδα να λειτουργήσει σαν θρυαλλίδα ενός γενικότερου ξεσηκωμού; Δεν είδαμε κανέναν. Είδαμε πολλές δεκάδες απλούς πολίτες να ζητούν να συμμετάσχουν ενεργά στην κατάληψη, αλλά κανέναν απ' όλους αυτούς που περιδιαβαίνουν στο διαδίκτυο επικεφαλής ή οπαδοί κάποιου εικονικού "κινήματος", η κόμματος που πρεσβεύει δήθεν την "σωτηρία" της Ελλάδας. Όλοι τους άφαντοι.
 Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, κάποιοι από εσάς κάνατε όντως την βολτούλα σας. Ήρθατε, φάγατε κάνα βρώμικο, περιδιαβήκατε τον χώρο της κατάληψης, προσπαθήσατε να βρείτε τρόπο να βγείτε σε κανένα πλατό και τελικά καταλήξατε σε κάποια καφετέρια να διηγείστε την τρομακτική επαναστατική σας εμπειρία και να προβαίνετε σε βαθυστόχαστες εκτιμήσεις για το γιατί δεν πρόκειται να κρατήσει η ΕΡΤ. Ο Χαλίφης Μουχτάρ να σας ευλογεί...

Ούτε που διανοηθήκατε ποτέ να βοηθήσετε ενεργά στον αγώνα μαζί με τους χιλιάδες άλλους; - που στην συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν από την πρώτη ημέρα ΕΠΑΜίτες και εργαζόμενοι της ΕΡΤ, καθώς και η ομάδα πρώτων βοηθειών της πλατείας Συντάγματος. Αυτοί ξημερωβραδιάζονταν εκεί προσπαθώντας να οργανώσουν την περιφρούρηση της κατάληψης, να δώσουν θάρρος και να ανυψώσουν το ηθικό στους εργαζόμενους, να υποδέχονται τους δεκάδες χιλιάδες απλούς πολίτες και να τους ενημερώνουν για την προοπτική της μάχης, να προσπαθούν να πείσουν συνδικαλιστικές ηγεσίες και εργαζόμενους για το ποια πρέπει να είναι η αφετηρία του αγώνα τους, ώστε να μην μπορέσει να τους προδώσει κανείς. Κανείς άλλος δεν το έκανε.

Από οργανωμένες δυνάμεις μόνο το ΕΠΑΜ και η ομάδα πρώτων βοηθειών της πλατείας Συντάγματος στάθηκαν ενεργά και νυχθημερόν στο πλευρό της κατάληψης από την πρώτη κιόλας ημέρας και χάρις στην δική τους συμβολή δεν έληξε ο όλος αγώνας τις πρώτες δυο-τρεις ημέρες. Όλοι οι υπόλοιποι αρκέστηκαν να κουνάνε σημαιάκια μπροστά στις κάμερες και μόνο περιστασιακά διέθεταν κάποιους ελάχιστους για την περιφρούρηση του κτηρίου.

Το ΕΠΑΜ απέδειξε στην πράξη ότι και τις δυνάμεις διέθετε, αλλά και την τεχνογνωσία για να μετατρέψει το ραδιομέγαρο σε απόρθητο φρούριο με τους εργαζόμενους υπό λειτουργική κατάληψη διεκδικώντας στην πράξη μια αληθινά δημόσια και ανοιχτή στην κοινωνία ΕΡΤ. Το ΕΠΑΜ μπήκε στην μάχη με σκοπό να την φτάσει ως το τέλος. Κανένας από τους αγωνιστές του δεν λύγισε ούτε λεπτό, ούτε υπολόγισε τον κίνδυνο. Εκατοντάδες ΕΠΑΜίτες άλλαζαν βάρδιες περιφρούρησης και υποστήριξης νύχτα-μέρα χωρίς κανένας να λιγοψυχήσει ούτε στιγμή. Έδωσαν το παράδειγμα μιας καλά συγκροτημένης οργάνωσης που ξέρει τι θέλει, ξέρει πώς να το πετύχει και τίθεται στην υπηρεσία του αγώνα.

Σε επίπεδο επιχειρησιακού σχεδιασμού το ΕΠΑΜ μαζί με τους εργαζόμενους ήταν σε θέση να αποτρέψει ακόμη και επεμβάσεις των ΜΑΤ. Το κτήριο του ραδιομεγάρου είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να αντέξει κάθε λογής πολιορκία. Αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη υποστήριξη και επιχειρησιακό σχέδιο. Το ΕΠΑΜ τα διέθετε και ήταν στη διάθεση των εργαζομένων αρκεί οι συνδικαλιστές τους να ξεκαθάριζαν ότι θα το πάνε μέχρι τέλους, μέχρι να καταχτηθεί η ΕΡΤ ως αληθινά δημόσια και ανοιχτή στην κοινωνία. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που δεν επιχείρησαν τα ΜΑΤ, μιας και αυτή την φορά δεν θα αντιμετώπιζαν γυναικόπαιδα στ' ανοιχτά μιας πλατείας.

Οι εργαζόμενοι το ήξεραν πολύ καλά αυτό. Κι αυτό τους έδινε θάρρος και αντοχή στον αγώνα τους. Γι' αυτό και το σηματάκι του ΕΠΑΜ - και μόνο αυτό - είχε από το συνδικάτο και τους εργαζόμενους της ΕΡΤ το "ελευθέρας" στους χώρους του ραδιομεγάρου.

Η μάχη αυτή - που θα μπορούσε να κερδηθεί - έριξε πολλές μάσκες. Ξεβράκωσε πολλούς. Ξεβράκωσε την επίσημη αριστερά, τόσο το ΚΚΕ, όσο και τον ΣΥΡΙΖΑ, των οποίων οι ηγεσίες δεν ήθελαν με κανένα τρόπο οι εργαζόμενοι να συνεχίσουν την κατάληψη και μάλιστα με αίτημα αληθινά δημόσια και υπό κοινωνικό έλεγχο ΕΡΤ. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να μετατρέψουν την ΕΡΤ σε πασαρέλα των δικών τους επωνύμων για λογύδρια συμπαράστασης της δεκάρας και να έχουν αρκετά σημαιάκια μπροστά από τις κάμερες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα διακομματικής συμπαιγνίας ήταν ο έλεγχος που άσκησαν στην ροή του προγράμματος της ΕΡΤ. Εγκάθετοι της ειδησεογραφίας από το ΚΚΕ, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ σε αγαστή συνεργασία μεταξύ τους και με το Μαξίμου δεν επέτρεψαν να ανοίξουν τα πλατό στον κόσμο και στα προβλήματά του. Στην πράξη διατήρησαν το ίδιο καθεστώς ειδησεογραφίας στην υπό κατάληψη ΕΡΤ που υπήρχε και πριν. Η ίδια λογοκρισία που υπήρχε πριν, η ίδια παρέμεινε και καθ' όλη την κατάληψη. Ακόμη και η ΠΟΣΠΕΡΤ είχε μεγάλο πρόβλημα να βγει στα πλατό και να δημοσιοποιήσει τις ανακοινώσεις της. Υπήρξαν στιγμές τέτοιας αυθαιρεσίας των εγκάθετων της ενημέρωσης που προκλήθηκαν ακόμη και συμπλοκές με συνδικαλιστές της Ομοσπονδίας.

Η ατολμία των συνδικαλιστών και η εξάρτησή τους από τα κόμματα δεν τους επέτρεψε να πετάξουν έξω τους εγκάθετους της ενημέρωσης κι έτσι ν' ανοίξουν τα πλατό στον κόσμο. Αυτό απογοήτευσε τον απλό κόσμο που έβλεπε ότι παρά την κατάληψη το πρόγραμμα της ΕΡΤ δεν είχε βελτιωθεί ειδησεογραφικά σχεδόν καθόλου κι έτσι πίστεψε ότι η όλη υπόθεση έχει πουληθεί. Κι έτσι άρχισε να μην έρχεται στο ραδιομέγαρο ήδη από την πέμπτη μέρα κατάληψης. Ειδικά μετά την απόφαση του ΣτΕ και την ανεκδιήγητη τοποθέτηση της συνδικαλιστικής ηγεσίας ότι πρόκειται για "μικρή νίκη" - αν και πρόκειται για ταφόπλακα της όλης υπόθεσης - ο απλός κόσμος πίστεψε ότι τα βρήκαν με την εξουσία πίσω από την πλάτη τους και εγκατέλειψε την ΕΡΤ. Τις δυο τελευταίες ημέρες, απλός κόσμος δεν κατεβαίνει στο ραδιομέγαρο. Ούτε καν εργαζόμενοι δεν κατεβαίνουν καθ' ότι νιώθουν ότι οι συνδικαλιστές και τα κόμματα τους πούλησαν. Δεν έχουν άδικο.

Ξεβράκωσε επίσης κι όλους εκείνους που κάθε τρεις και λίγο ιδρύουν το δικό τους "κίνημα" ή κόμμα για να σώσουν την Ελλάδα, αναγγέλουν, ή επικαλούνται την "επανάσταση", αλλά όταν ξεσπά η μάχη είναι πάντα απόντες ή περαστικοί. Απέδειξε πόσο απατεώνες είναι. Όταν έπρεπε να αποδείξουν στην πράξη τα λόγια τους, ήταν όλοι τους άφαντοι. Με όλο αυτό το σκυλολόι δεν μας συνδέει τίποτε, εκτός από τον οίκτο και την αποστροφή που μας προκαλούν.

Ανακοίνωση της Π.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. για την επίταξη των εργαζομένων στο Μετρό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η δίκαιη κινητοποίηση των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς σταθερής τροχιάς και οι εξελίξεις που ακολούθησαν με την επέμβαση της Αστυνομίας τη Παρασκευή ξημερώματα, έγινε η αφορμή να φανεί όχι μόνο ο αυταρχισμός της κατοχικής «κυβέρνησης» των δωσίλογων, αλλά να αποκαλυφθεί για μια ακόμα φορά το φασιστικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται. Οι «κυβερνητικές» μαριονέτες ανακάλυψαν, ότι δεν τους ήταν αρκετός ο παροπλισμός της Βουλής, που την υποβάθμισαν σε κοινό πρωτοκολλητή των αποφάσεων της Τρόικας και προχώρησαν στην απροκάλυπτη αστυνομική βία και καταστολή απέναντι στον «εχθρό» Λαό.

Η κίνηση αυτή ανέδειξε αρκετά ζητήματα και ερωτήματα τα οποία έχουν πολλούς αποδέκτες και πρέπει άμεσα να απαντηθούν.

Μερικά από αυτά είναι …. :

• Τίθεται πλέον σε απόλυτη αμφισβήτηση η ίδια η ύπαρξη των συνδικάτων και επί της ουσίας του στοιχειώδους δικαιώματος του συνδικαλίζεσθαι; Καταργούνται οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και οι Σ.Σ.Ε. μηδέ της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας εξαιρουμένης;

• Αναγνωρίζεται πλέον στους εργαζόμενους κάποιο, έστω στοιχειώδες, δικαίωμα λόγου σε ζητήματα που αφορούν στην εργασία τους και τελικά στην ίδια τους τη ζωή; Η αξία της εργασίας και της ίδιας της Ζωής καθορίζεται μονομερώς πλέον από το καθεστώς, το οποίο επιβάλει τις αποφάσεις του με πυγμή και απροκάλυπτη βία;

• Απέναντι στο καθεστώς που παρουσιάζεται αποφασισμένο και έτοιμο να εφαρμόσει τις εξοντωτικές για το λαό και τους εργαζόμενους αποφάσεις του, γεννώνται μια σειρά ερωτηματικά για τη στάση του ίδιου του λαού, των εργαζομένων και των μαζικών του φορέων διεκδίκησης και των, επί της ουσίας, υπό κατάργηση συνδικάτων. Οι κλασσικές μορφές πάλης, οι απεργίες, τα συλλαλητήρια, οι καταλήψεις χώρων δουλειάς είναι σήμερα αποτελεσματικοί και πρόσφοροι τρόποι αντίδρασης και διεκδίκησης;

• Μέχρι πού είμαστε αποφασισμένοι να φτάσουμε; Πως είναι δυνατό να προχωρήσουμε όλοι μαζί σε μορφές αγώνα, πιο αποφασιστικές, πιο ευέλικτες και τελικά πιο έξυπνες, που θα ενώνουν τα κοινωνικά στρώματα που πλήττονται και που το καθεστώς τεχνηέντως τα τοποθετεί το ένα εναντίον του άλλου και θα παρακάμπτουν έτσι τη καθεστωτική προπαγάνδα, εξουδετερώνοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα του καθεστώτος για καταστολή;

• Είναι έτοιμοι οι επιστρατευμένοι απεργοί να απαντήσουν στην απαίτηση των καιρών για λειτουργική κατάληψη των μέσων μαζικής μεταφοράς και τη λειτουργία τους στην υπηρεσία του λαού, όπως θα έπρεπε να είναι; Μπορούν να απευθυνθούν στο λαό και να ζητήσουν την κινητοποίησή του για την υποστήριξη και την περιφρούρηση  αυτού του στόχου άρα και του αγώνα τους; Μπορούν να θέσουν σαν σημαία του αγώνα τους ζητήματα παλλαϊκά, όπως είναι η εκδίωξη της τρόικας και των εγχώριων υπηρετών της και η πάλη για την ανάκτηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας της πατρίδας μας;

• Τι ρόλο παίζουν οι «κοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες» της αντιπολίτευσης που όψιμα καταγγέλλουν την συνταγματική εκτροπή και το φασισμό και τρέχουν να συμπαρασταθούν στους απεργούς, την ίδια στιγμή που νομιμοποιούν τη συνταγματική εκτροπή με την παραμονή τους στο εξάμβλωμα που αποκαλούν Βουλή; Η καλύτερη υπηρεσία που θα μπορούσαν να προσφέρουν στους απεργούς θα ήταν η άμεση παραίτηση από το «κοινοβούλιο» με στόχο την απογύμνωση από κάθε νομική στήριξη των δωσίλογων. Όσο παραμένουν σ` αυτό, έστω καταψηφίζοντας, στη πράξη νομιμοποιούν αυτή τη φασιστική εκτροπή και τη κατάλυση του Συντάγματος που, με λέξεις, καταδικάζουν.

• Τι ρόλο παίζουν οι «συμπαραστάτιδες» ηγεσίες της ΓΣΕΕ και του ΠΑΜΕ που εμπαίζουν τους εργαζόμενους διασπώντας ή περιχαρακώνοντας το λαϊκό κίνημα, αποπροσανατολίζοντας με περιθωριακά και οικονομίστικα αιτήματα; Οδηγούν έτσι στον αφοπλισμό των συνδικάτων και την αγωνιστική παραίτηση των εργαζομένων;

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο καλεί τον ελληνικό λαό να δει καθαρά το πού τον οδηγούν οι δωσίλογοι και να πάρει στα χέρια του την κατάσταση, δίνοντας τις δικές του απαντήσεις στις προκλήσεις των καιρών. Η ίδια η κατάσταση – όπως διαμορφώνεται – δείχνει καθαρά ότι ο ελληνικός λαός πρέπει να περάσει, γρήγορα, στη φάση της συσπείρωσης και της αλληλεγγύης εργαζομένων και ανέργων, δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων, ελευθέρων επαγγελματιών και αγροτών, απλών και ενστόλων πολιτών, ανεξάρτητα από κομματικές επιλογές, ταμπέλες και χρώματα. Να δράσουν άμεσα και αποφασιστικά στηρίζοντας τον αγώνα των επιστρατευμένων.

Όλοι οι εργαζόμενοι να απαιτήσουν από τις συνδικαλιστικές τους ηγεσίες να σταθούν άμεσα και έμπρακτα στο πλευρό των επιστρατευμένων απεργών, στηρίζοντάς τους με κάθε τρόπο. Η νίκη τους θα είναι νίκη όλων των Ελλήνων και οι δωσίλογοι το γνωρίζουν. Γι αυτό και στρέφονται στον φασισμό.

Καλούμε τους ίδιους τους αγωνιζόμενους απεργούς, να συνειδητοποιήσουν τη δύναμή τους, να αντικρούσουν τις προσπάθειες χειραγώγησης του αγώνα τους από κάθε επίδοξο προστάτη των συμφερόντων τους  και να προχωρήσουν σε λειτουργική κατάληψη των χώρων και των εργαλείων της εργασίας τους. Θα προσφέρουν έτσι, στην Κοινωνία, αυτοί οι ίδιοι τις Υπηρεσίες, που οι πολίτες έχουν ανάγκη, αποδεικνύοντας το δίκιο του αγώνα τους, ακυρώνοντας στη πράξη την αισχρή προπαγάνδα του καθεστώτος και τον κοινωνικό αυτοματισμό, που αυτή υποδαυλίζει. Μόνο έτσι θα υπάρξει πάνδημη συμπαράσταση και η Νίκη θα είναι μόνιμη και αδιαμφισβήτητη.

Καλούμε τους αγρότες, που ξεκινούν κι αυτοί κινητοποιήσεις, να ενώσουν τις δυνάμεις τους με αυτές των εργαζομένων και των ανέργων στις πόλεις και να συγκλίνουν προς το κέντρο, οδηγώντας όλοι μαζί σε κορύφωση τον Αγώνα, για την ανατροπή της δωσίλογης κυβέρνησης και του καθεστώτος χρεοκρατίας.

Το ΕΠΑΜ πιστεύει, ότι ο μόνος δρόμος που θα καλύπτει όλο τον εργαζόμενο ελληνικό λαό και τα αιτήματά του, είναι η απαίτηση να γκρεμοτσακιστούν οι δωσίλογοι και οι προστάτες τους, ώστε η χώρα να επανέλθει στη δημοκρατική ομαλότητα και να αποκτήσει την Εθνική της Κυριαρχία και Ανεξαρτησία, μακριά από κατακτητές και ληστοκράτες.

Το ΕΠΑΜ καλεί όλο το λαό να προχωρήσει στην εξάπλωση ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ διαρκείας. Μόνος μας οδηγός οι αγώνες και οι θυσίες των γονιών μας. Μόνο μας Χρέος το μέλλον των παιδιών μας. Αυτή η γη μας ανήκει.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ του  Ε.ΠΑ.Μ

25 Ιανουαρίου 2013