Ανακοίνωση για την "Αξιολόγηση" στο Δημόσιο

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ” ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Αν το 1940 οι δυνάμεις κατοχής θέλανε το ελληνικό δημόσιο να δουλεύει στις διαταγές τους, στη σημερινή κατοχή θέλουν να διαλύσουν το ελληνικό δημόσιο, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών, και να ιδιωτικοποιήσουν τις υπηρεσίες που μπορούν να φέρνουν κέρδη. Αυτό προετοιμάστηκε μεθοδικά τα προηγούμενα χρόνια και υλοποιείται με βίαιους ρυθμούς σήμερα.

Στη νέα κατοχή, οι κυβερνήσεις, συνεπικουρούμενες από εντεταλμένους υπάλληλους της Ε.Κ.Τ., του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Ε. σε κάθε Υπουργείο, επιχειρούν την καθολική απαξίωση του ρόλου του Δημοσίου, με μοναδικό σκοπό τη διάλυσή του και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Πλέον και ο τελευταίος Έλληνας βιώνει την συνταγή της Τρόικας και της δοσιλογικής ...
κυβέρνησης: ύφεση που φέρνει ύφεση, απολύσεις που φέρνουν ανεργία, διάλυση δημοσίου τομέα και κοινωνικού κράτους, με παράλληλη έξαρση της επαίσχυντης προπαγάνδας των πληρωμένων Μ.Μ.Ε. Σκέψου τούτο: Βελτιώθηκαν η υγεία, η παιδεία, η κοινωνική ασφάλιση και πρόνοια με την απόλυση γιατρών, εκπαιδευτικών και άλλων υπαλλήλων; Βελτιώθηκε η δημόσια τηλεόραση ή είναι πλέον απόλυτα ελεγχόμενη από μια χούντα με κοινοβουλευτικό μανδύα, και τα συστημικά-ιδιωτικά ΜΜΕ; Μήπως πληρώνουμε λιγότερα για αυτή, μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ;

Στη συνείδηση του λαού υπάρχει, και δικαιολογημένα πλέον, μια απαξίωση του δημοσίου. Ποιος όμως φταίει για αυτή; Φταίει ο δημόσιος υπάλληλος που υποχρεώνεται να εφαρμόζει τις άνωθεν εντολές (ειδάλλως θα έχει αυστηρότατες κυρώσεις), ή μήπως φταίνε οι κυβερνήσεις, τα λαμόγια και οι κρατικοδίαιτοι - δήθεν επενδυτές- με τους καναλάρχες εργολάβους;

Ο νέος νόμος 4250/14 του Κυριάκου Μητσοτάκη ξεπερνά την πιο νεοφιλελεύθερη φαντασία, καθώς νομοθετείται αυτό που δεν εφαρμόζουν ούτε οι πολυεθνικές. Ο «νομοθέτης» ορίζει ότι «ντε φάκτο» το 25% των δημοσίων υπαλλήλων είναι άριστοι, το 60% είναι μέτριοι και το 15% είναι άχρηστοι, απόβλητα της κοινωνίας, έτοιμοι προς αποχώρηση. Και ποιος κρίνει ποιοι δημόσιοι υπάλληλοι θα μπουν στο καζανάκι του 15%; Μα οι Διευθυντές των υπαλλήλων κατά πρώτο λόγο, και κατά δεύτερον οι Γενικοί Διευθυντές, άκρως πολιτικά πρόσωπα με τον «αξιοκρατικό» τρόπο που γίνονται οι τοποθετήσεις τους! Κανείς δεν θα ρωτήσει τους άμεσα ενδιαφερομένους, τους άμεσα εμπλεκόμενους, που καταρχήν είναι οι πολίτες και οι φορείς που άμεσα εξυπηρετούνται από τις δημόσιες υπηρεσίες και κατά δεύτερον είναι συνολικά ο ελληνικός λαός στο όνομα του οποίου έχουν ορκιστεί οι δημόσιοι λειτουργοί και πληρώνονται από αυτόν. Με τι κριτήρια θα γίνει αυτή η αξιολόγηση; Ανάλογα με την «παραγωγικότητα» των μονάδων και τις προτεραιότητες της ασκούμενης πολιτικής μας λέει ο «νομοθέτης». Δηλαδή του ξεπουλήματος της περιουσίας του λαού, δημόσιας και ιδιωτικής.

Με αυτό τον τρόπο εν έτη 2014, νομοθετείται ο χαφιεδισμός,  η ζούγκλα, η υποτέλεια και ο ραγιαδισμός. Απροκάλυπτα πλέον θέλουν κρατικούς υπαλλήλους υποχείριά στα πιο επαίσχυντα σχέδια τους. Θέλουν μια κοινωνία χαφιέδων, διχασμένη, μια κοινωνία «ιδιωτών» με την αρχαιοελληνική έννοια! 

Τα Μ.Μ.Ε. (Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης), υπηρετώντας με τον καλύτερο τρόπο την εξουσία, μεθοδικά εγείρουν τον κοινωνικό αυτοματισμό, καθυβρίζοντας επί δεκαετίες γενικά το δημόσιο και παρουσιάζοντας τους δημόσιους υπάλληλους ως σχεδόν αποκλειστικά υπεύθυνους για την κρατική μηχανή! Αυτά τα Μ.Μ.Ε. κρύβουν από τον ελληνικό λαό ότι κάθε απόλυση δημοσίου υπαλλήλου αντιστοιχεί με κλείσιμο μιας επιχείρησης του ιδιωτικού τομέα που απασχολεί 4 άτομα!

Η επικοινωνιακή τακτική του κοινωνικού αυτοματισμού με την οποία η Κυβέρνηση χειρίζεται την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, δεν μπορεί να αποκρύψει την ουσία, τον πραγματικό σκοπό του συγκεκριμένου Νομοσχεδίου. Είναι σαφές ότι προσπαθούν να φτιάξουν καταρχήν μια δεξαμενή για τις 11.000 απολύσεις του 2014, και μετέπειτα ως «τελική λύση» την εξυπηρέτηση των μνημονιακών δεσμεύσεων για απόλυση 150.000 και πλέον υπαλλήλων έως το 2015. Ανάμεσα σε αυτούς γιατροί, νοσηλευτές και εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων,  που τάχα ¨περισσεύουν¨ ή και ¨δεν παράγουν αξία στην κοινωνία¨. Αδιαφορούν για την πλήρη διάλυση της ελληνικής οικονομίας, η οποία έχει μπει σε διαδικασία αποπληθωρισμού. Αφού πρώτα άλωσαν με καταχρήσεις και κουρέματα υπέρ των τοκογλύφων τα δημόσια ταμεία και τα αποθεματικά των οργανισμών έρχονται τώρα να επιβάλουν την διάλυση των όποιων κοινωνικών δομών έχουν απομείνει, και την ιδιωτικοποίηση των πάντων.

Δεν ενδιαφέρονται για την παροχή υψηλής ποιότητας Δημόσιων Κοινωνικών Αγαθών (Υγεία, Παιδεία, Ενέργεια, Μεταφορές, Τηλεπικοινωνίες κα) με όρους καθολικότητας στην πρόσβαση για όλους τους κάτοικους στην επικράτεια.  Στην θέση τους προτιμούν την εμπορευματοποίηση των Δημόσιων αγαθών για να παράγονται νέα κέρδη για τους λίγους πάνω στην εξαθλίωση των πολλών. 

Σε αυτές τις συνθήκες χρέος του δημόσιου λειτουργού είναι να τηρήσει τον όρκο του όσο ποτέ άλλοτε. Χρέος του είναι να συμπορευτεί σε αποφασιστικό αγώνα με ολόκληρη την κοινωνία για την ανατροπή αυτής της κατάστασης. Να συμπορευτεί με τα εκατομμύρια των ανέργων, τους συμπολίτες μας που βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας, τους χιλιάδες των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, τους χιλιάδες των μικρομεσαίων επιχειρηματιών που είναι δέσμιοι της εφορίας και των τραπεζών, τους αγρότες που πάνε οι κόποι τους χαμένοι. Όλους πλέον σήμερα μας ενώνει κοινή μοίρα. Σήμερα όπου η δωσιλογική κυβέρνηση θα προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις στην εκπαίδευση, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στην υγεία  και σε άλλους χώρους εργασίας,  σήμερα όπου κλείνει φορείς του δημοσίου και μικρές ΔΕΚΟ απολύοντας το προσωπικό τους,  σήμερα όπου  ξεπουλάει τη ΔΕΗ, το Νερό, τη δημόσια περιουσία, εξολοθρεύει συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες και διαλύει τα όποια υπολείμματα του κράτους πρόνοιας, σήμερα όπου η υπερφορολόγηση αρπάζει το βιός των Ελλήνων, το μόνο που δεν χρειάζεται είναι η παραίτηση και η παράδοση των δικαιωμάτων αλλά και των ευθυνών μας στην ασκούμενη βαρβαρότητα.  Δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο καλεί όλους τους πολίτες να κατανοήσουν ότι η μάχη που δίνεται από τους εργαζομένους του Δημοσίου δεν είναι ξεκομμένη από τον συνολικό αγώνα για Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία και Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Δεν αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση ενός απαρχαιωμένου, γραφειοκρατικού, σπάταλου και διεφθαρμένου Δημοσίου, που ταλαιπωρεί πρώτα και κύρια τους πολίτες, αλλά και τους ίδιους τους εργαζόμενους σε αυτό. Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο θέλει ένα δημόσιο το οποίο θα είναι παραγωγικό, θα υπηρετεί και θα προστατεύει τα συμφέροντα και τα δικαιώματα του Ελληνικού Λαού. Η δυνατότητα αυτή υπάρχει, έχει αποδειχτεί πολλάκις, στο χέρι μας είναι να το πετύχουμε. Πραγματική αξιολόγηση και έλεγχο των παρεχόμενων υπηρεσιών του Δημοσίου προς τον Ελληνικό Λαό δεν μπορεί να υπάρξει απουσία του Λαού του ιδίου. Ο έλεγχος και η αξιολόγηση διενεργείται από τον ίδιο το λαό αυτοπροσώπως ή όπως αποφασίσει αυτός (και όχι ο Μητσοτάκης με τους εγκάθετους βαθμολογητές του), από τους άμεσα ενδιαφερόμενους μαζί με τους εργαζόμενους. Από κανέναν άλλον εξ’ ονόματος του λαού.  

Αγωνιζόμαστε με κάθε μέσο και τρόπο για ένα Δημόσιο που θα προασπίζεται το κοινωνικό συμφέρον και τα αναφαίρετα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών και όχι μόνον των υμετέρων της οικονομικής ολιγαρχίας που οδήγησε τη χώρα στη καταστροφή.

Ένα τέτοιο Δημόσιο που θα το δημιουργήσουμε μαζί, εξ αρχής, αφού πρώτα αποκαταστήσουμε τη Δημοκρατία στη χώρα.

ΑΣ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΘΕ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΑΙΤΗΜΑ, ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΕ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αθήνα  29 Απρίλη 2014

Συνδικαλιστικός τομέας ΕΠΑΜ

Δεν πάει στο διάολο και η ΕΡΤ;

Μία εκ βαθέων εξομολόγηση του Γ. Φραντζεσκάκη, ενός υπαλλήλου με 15ετή υπηρεσία στην ΕΡΤ.
  
Ναι, αυτή πρέπει να είναι η πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία που κλειδώνεις ένα λουκέτο και ανοίγεις ένα κουτί.
Το κουτί της Πανδώρας.

Το διαρρήξαμε όλοι μαζί και ξαμολήσαμε επιτέλους το λύκο που κρύβαμε μέσα μας.
Ένας φίλος που εκτιμώ, γιατί είναι σκεπτικιστής, φιλοπερίεργος και βγάζει σπυράκια με τις “αυθεντίες” γράφει στο facebook:

“Πω, πω, πόσο λυπάμαι που δεν θα δουλεύω για να πληρώνω άλλη μία προσωπική υπόθεση των άλλων, όπως το να βλέπουν τηλεόραση”.

Άνθρωποι που δηλώνουν υπέρμαχοι της κοινής λογικής αυτοθυσιάζονται σε έναν αγώνα που δεν είναι δικός τους.
Ξαφνικά, όλα τα κακά της ελληνικής κοινωνίας έγιναν μια μαύρη πέτρα με το όνομα ΕΡΤ.
Τα συμπιέσαμε σε μια σεμνή, ανιμιστική τελετή και τα πετάξαμε στη θάλασσα. Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...

Η ΕΡΤ είχε πολλές αμαρτίες να πληρώσει.
Όλοι έχουμε μια γενική εικόνα για το Δημόσιο, τις κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις και το φαύλο κράτος, αλλά ο καθένας από μας γνωρίζει καλύτερα, μόνον “τα του οίκου του”.
Ο δικός μου οίκος ήταν η ΕΡΤ. Για δεκαπέντε χρόνια, από το 1998 μέχρι απόψε.

Όλα αυτά τα χρόνια έβλεπα ανεπάγγελτους να μπαινοβγαίνουν και να στρογγυλοκάθονται σε καρέκλες με ταμπελάκια που έγραφαν “ειδικός σύμβουλος προέδρου”, “σύμβουλος επικοινωνίας”, “προσωπικό ειδικών θέσεων”.
Να παίρνουν τα τριπλάσια από μένα και να εμφανίζονται κάθε πρώτη και δεκαπέντε στην ουρά του λογιστηρίου, για τις πληρωμές.
Κάποτε οι πληρωμές έγιναν ηλεκτρονικές και ανάσαναν τα πάρκινγκ του ραδιομεγάρου που βαρυγκομούσαν δυο φορές το μήνα.

Το πιο σύντομο ανέκδοτο της εταιρείας ήταν μία λέξη: “Γενικός”.
Απίθανοι τύποι, γενικώς άσχετοι με οτιδήποτε έχει να κάνει με την τηλεόραση (εκτός ίσως από το τηλεκοντρόλ - τον καλύτερο φίλο του τεμπέλη) αναλάμβαναν βαριά καθήκοντα σε βραχύβιες αποστολές που κρατούσαν, το πολύ, ένα - δυο χρόνια.
Μετά, τσέπωναν την αποζημίωσή τους (γιατί είχαν φροντίσει να υπογράψουν πολυετή συμβόλαια με ρήτρες) και τους αντικαθιστούσε ο νέος “Γενικός”.
Ο νέος “Πρόεδρος”. Ο νέος “Προϊστάμενος”.

Την ίδια στιγμή, υπάλληλοι με προσόντα και φιλότιμο παραγκωνίζονταν σε σημείο που, μοιραία, έχαναν κάθε διάθεση δημιουργίας.
Και η τηλεόραση χρειάζεται δημιουργική ένταση.
Ακόμα κι αν είσαι αυτός που κουβαλάει τις μπαλαντέζες.

Το ξεστόμισα κι εγώ πολλές φορές: “Αυτό το μπουρδέλο πρέπει να κλείσει”.
Το όνειρό μου για δημιουργία ξεθύμανε γρήγορα, όταν, ύστερα από ένα βραβευμένο ντοκιμαντέρ που έπαιζε κάθε χρόνο σε επανάληψη, από το ’99 μέχρι φέτος, ανταμείφθηκα με σιωπηρές απορρίψεις σε όλες τις επόμενες προτάσεις.
Οι “συνάδελφοί μου” δεν είχαν ούτε την τσίπα να μου στείλουν μια αρνητική απάντηση - όπως επιβάλλει ο νόμος και το πρωτόκολλο...

Όμως, ο θυμός μου για την αναξιοκρατία της ΕΡΤ δεν φτάνει για να συσκοτίσει την κρίση μου.
Είμαι περήφανος γι’ αυτό και θα μου το επιτρέψετε.
Όπως θα μου επιτρέψετε και την επόμενη φράση: εγώ και πολλοί συνάδελφοί μου, δώσαμε καθημερινές, χαμένες μάχες για να γίνει η ΕΡΤ αυτό που θα έπρεπε να είναι από την αρχή: ένα ποιοτικό μέσο ενημέρωσης, ψυχαγωγίας και πολιτισμού.

Και η αλήθεια είναι ότι, όσο κι αν προσπαθεί να το απαξιώσει ο Bravissimos Κεδίκογλου, σε ένα βαθμό ήταν.

-Η ΕΡΤ ήταν αυτή που στήριξε τους μικρομηκάδες για να κάνουν ταινίες και ανέδειξε κάποιους από αυτούς σε σημαντικούς δημιουργούς.
-Η ΕΡΤ ήταν αυτή που έπαιζε τον “Εξάντα”.
-Η ΕΡΤ ήταν αυτή που λειτούργησε ένα ραδιόφωνο χωρίς playlist υποβολιμαίο από τις εταιρείες που έσπρωχναν τον τελευταίο σκυλά στις “ιδιωτικές συχνότητες”.
-Η ΕΡΤ ήταν αυτή που έβλεπαν οι Ελληνες ομογενείς στα πέρατα της γης και “ζούσαν λίγη από Ελλάδα”.
-Η ΕΡΤ ήταν αυτή που στήριξε τη συμφωνική μουσική, που διατηρούσε τα μουσικά σύνολα, που έδινε συναυλίες και βήμα σε νέους καλλιτέχνες.

“Από κεκτημένη ταχύτητα” θα μου πείτε. Συμφωνώ.
Αν ήταν στο χέρι του κάθε Κεδίκογλου, θα τη φορτώναμε με “Σουλεϊμάν” για να φέρνει λεφτά.
Το παρελθόν του, ως κριτής στο “Bravissimo” με τη Ρούλα Κορομηλά, μιλάει από μόνο του.
Σήμερα όμως έχει άλλη αποστολή: να απαλλάξει τον δύσμοιρο φορολογούμενο από το δυσβάσταχτο χαράτσι των 4 ευρώ το μήνα! Να γίνει κερδοφόρα.
Όπως πρέπει να γίνουν κερδοφόρες οι δημόσιες συγκοινωνίες, τα νοσοκομεία και τα πανεπιστήμια. Ή αλλιώς, λουκέτο σε όλα!

Παρόλα αυτά, είμαι πραγματιστής.
Καταλαβαίνω γιατί η κυβέρνηση, όταν ακόμα και οι παραδοσιακοί της ιδιώτες - σύμμαχοι “την κάνουν γυριστή” αλλοιθωρίζοντας προς τις μη παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις, χρειάζεται να βγάλει από το παιχνίδι μια ΕΡΤ ημιεπαναστατημένη και να την αντικαταστήσει με μια ΥΕΝΕΔ που θα στελεχώσει με τρομοκρατημένους υπαλλήλους των 400 ευρώ “κι αν σ’ αρέσει, μεγάλε, αλλιώς όξω απ’ την παράγκα”.
Η μακιαβελλική λογική του σκοπού που αγιάζει τα μέσα, αυτό επιτάσσει.

Εκείνο που με ξεπερνάει είναι η χολή των συνανθρώπων μας.
Και η απύθμενη βλακεία που την υποστηρίζει.
Ξαφνικά, όλοι οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ έγιναν “κηφήνες”, “κομματόσκυλα” και άχρηστοι”.

“Η δουλειές των εργαζομένων στην ΕΡΤ είναι όσο χρήσημες ειναι μια πεντικιουριστ σε ενα υποβρύχιο...” ποστάρει κάποιος στο Twitter, επιχαίροντας για την εξυπνάδα του (η ορθογραφία κρατημένη ως έχει, για να πάρετε μια ιδέα της ποιότητας του επιχειρήματος).

Κάποιος άλλος καγχάζει για τη δίκαιη τιμωρία μας: “Κλάψτε τώρα μαζί με το ενάμισι εκατομμύριο άνεργους ιδιωτικούς υπαλλήλους”.
Η λογική του “να ψοφήσει ο γάιδαρος του γείτονα” στο απόλυτο ζενίθ της.
Και του “διαίρει και βασίλευε”.
Από αυτή την άποψη, η νέα τάξη πραγμάτων τα κατάφερε μια χαρά.

Τα σκυλιά, όταν ερεθίζονται από κάποιον που περνάει έξω από το φράχτη, εξαγριώνονται τόσο πολύ που, καθώς δεν μπορούν να τον δαγκώσουν, χιμάνε το ένα ενάντια στο άλλο.
Σκυλιά μας έκαναν, εξαγριωμένα και δαρμένα.

Και στο φόντο, ο Κεδίκογλου να υποδαυλίζει το αδελφικό μίσος: “Η ΕΡΤ κλείνει γιατί είναι διεφθαρμένη, γιατί κοστίζει πολλά, γιατί λειτουργεί με αδιαφανείς διαδικασίες”.
Όλο το έργο των διορισμένων στελεχών της διοίκησης, αυτών που μας φόρεσαν καπέλο οι κυβερνήσεις, είναι τώρα δικό μας έγκλημα.
Εκεί που μας χρωστούσανε, μας παίρνουν και το βόδι...

Ήθελα αύριο - μεθαύριο να γράψω για μια από τις πολλές πλάνες του καπιταλισμού, αλλά με πρόλαβαν τα γεγονότα.
Ήθελα να γράψω ότι κάποια πράγματα, όταν έχουν δημόσιο χαρακτήρα, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι κερδοφόρα.

Οι δημόσιες συγκοινωνίες δεν πρέπει να είναι κερδοφόρες.
Τα νοσοκομεία δεν πρέπει να είναι κερδοφόρα.
Όλα τα οχήματα πολιτισμού δεν πρέπει να είναι κερδοφόρα.

Διαφορετικά, γιατί πληρώνουμε φόρους;
Για να πηγαίνουν τα καράβια, καταχείμωνο στην άγονη γραμμή με επιβάτες τρεις γιαγιάδες, για να περιθάλπονται αυτοί που δεν έχουν ασφάλιση, για να προσφέρεται φωνή και βήμα σε όσα δεν θα γίνουν ποτέ σουξέ και best seller.

Και η ΕΡΤ έπρεπε να είναι μια τέτοια περίπτωση.
Ένα μέσο που θα πολεμάει στα ίσα τους βόθρους της υποκουλτούρας χωρίς να πάσχει από το σύνδρομο του επιχειρηματία.
Γι’ αυτό πληρώναμε το χαράτσι (έτσι το ονόμασε ο κ. Κεδίκογλου για να κάνει τις απαραίτητες, πονηρές συσχετίσεις με τη φοροεπιδρομή που μας γονατίζει) των τεσσάρων ολόκληρων ευρώ το μήνα.
Ένας καφές, για μια άλλη λογική στα media...

Αν θέλατε εξυγίανση, ας μας ρωτούσατε.
Το ζητήσαμε, το καταθέσαμε επίσημα και το πρωτοκολλήσαμε επανειλημμένως:

-Να μη φεύγουν οι παραγωγές έξω από την ΕΡΤ.
-Να ελεγχθούν όλες οι δαπάνες, από ανεξάρτητες δικαστικές αρχές.
-Και να πάνε, κατ’ αρχήν, στο διάολο οι 27 “ειδικοί σύμβουλοι” που κοστίζουν στην εταιρεία όσο όλοι συμβασιούχοι δημοσιογράφοι μαζί.

Αντ’ αυτού, θα πάει στο διάολο η ΕΡΤ.
Και μαζί της, η τελευταία ελπίδα για μια ραδιοτηλεόραση που δεν θα είναι υποχείριο του μάρκετινγκ και της προπαγάνδας του κεφαλαίου.
Ναι, του κεφαλαίου.
Δεν δικαιούνται να το λένε με το όνομά του μόνον οι Κομμουνιστές...

Το τελευταίο μου post στο facebook έλεγε αυτό:
"Κανάλια με 6% θεαματικότητα, γιατί πρέπει να υφίστανται;" λέει ο δικαιωμένος από το λουκέτο στην ΕΡΤ.
Οι ποιητικές συλλογές πουλάνε πεντακόσια αντίτυπα. Ακόμα κι εκείνες που μεθαύριο θα πάρουν το Νόμπελ.
To "50 αποχρώσεις του γκρι" πούλησε εβδομήντα εκατομμύρια.
Να βάλουμε λουκέτο και στην ποίηση. Φύρα είναι. Όλοι μαζί, μπροστά, για μια softporn κοινωνία.

Και πολύ μας είναι.
Τίτλοι τέλους.


Υ.Γ.
Ευχαριστώ τους συναδέλφους μου στην ΕΡΤ που μου έδειξαν, όταν είχα αρχίσει να το αμφισβητώ σοβαρά, ότι μπορεί κάποιος να ανακαλύπτει διαμάντια μέσα στο βούρκο.
Είναι ένα μάθημα που το χρειαζόμουν.

Υ.Γ.2
Δείτε στο slideshow 2, το τελευταίο trailer της Ελληνικής Τηλεόρασης που επιμελήθηκε το τμήμα προβολής στο οποίο είχα την τιμή να εργάζομαι.
Και να ακούσετε για τελευταία φορά “τη φωνή της ΕΡΤ”.

 

Πηγή: www.eyedoll.gr