Εκδήλωση στο Θησείο: Προσκλητήριο Ενότητας

ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
προς όλους τους πατριώτες δημοκράτες
Κάλεσμα προς κάθε δημοκράτη, πατριώτη, συλλογικότητες, κόμματα, σε συνάντηση και ανοιχτή συζήτηση

Κυριακή 22 Μαΐου 2022
στις 11:00 το πρωί
στο “ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ”
Απ. Παύλου 33, στο Θησείο

Γιατί η Δημοκρατία γεννιέται στην κοινωνία!

 

ΣΥΜΜΑΧΙΑ

Προσκλητήριο ενότητας προς όλους τους πατριώτες δημοκράτες.

Η Ελλάδα βιώνει μια βαθιά, πρωτοφανή κρίση, η οποία έχει θέσει υπό αμφισβήτηση την ίδια την ύπαρξή της και την εθνική της υπόσταση. Για πρώτη φορά στα 200 χρόνια της νεοελληνικής ιστορία της, βιώνει ένα επίσημο καθεστώς χρεοκοπίας, όπου στο όνομα ενός επαχθούς, απεχθούς και μη εξυπηρετήσιμου χρέους της έχει αφαιρεθεί όχι μόνο η εθνική κυριαρχία, αλλά ακόμη κι αυτή η αυτονομία, μιας και το ελληνικό κοινοβούλιο δεν έχει καν το δικαίωμα να ψηφίζει χωρίς προηγούμενη συμφωνία των δανειστών.

Το κράτος, οι εξουσίες της πολιτείας, μαζί και της δικαιοσύνης, έχουν πλέον εργαλειοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό προκειμένου να προστατεύουν, όχι το δημόσιο συμφέρον και τους πολίτες, αλλά την κυβερνητική αυθαιρεσία και την εκτροπή από τη συνταγματική έννομη τάξη. Έως και η πανδημία θεωρήθηκε ιδανική ευκαιρία για να πληγεί βάναυσα η Αξία του Ανθρώπου ως υπέρτατου εννόμου αγαθού κατά το Σύνταγμα, το πιο θεμελιώδες δικαίωμα στη ζωή και την εργασία, αλλά και οι ελευθερίες του πολίτη στην πιο πρωτογενή τους μορφή.

Το καθεστώς αυτό δεν έχει επιφέρει μόνο την κατάρρευση της οικονομίας και της κοινωνίας, αλλά μας οδηγεί και σε εθνικό ακρωτηριασμό. Το ενιαίο και αδιαίρετο της εθνικής επικράτειας έχει γίνει αντικείμενο συνδιαλλαγής στο παρασκήνιο με την Τουρκία. Τα κυριαρχικά δικαιώματα του ελληνικού λαού αντιμετωπίζονται ως περιουσιακά στοιχεία προς πώληση επ’ ωφελεία των ισχυρών.

Όταν λοιπόν η πατρίδα μας αντιμετωπίζει έναν τόσο μοιραίο κίνδυνο, δεν χωρούν προσχήματα και ιδιοτέλειες. Δεν μπορούν να προτάσσονται ιδεολογικές και κομματικές διαφορές, ή επιμέρους φιλοδοξίες έναντι του κοινού καθήκοντος για την υπεράσπιση της πατρίδας και της δημοκρατίας.

Με το προσκλητήριο αυτό καλούμε στη συγκρότηση μιας Συμμαχίας, η οποία θα αποτελέσει την πολιτική και εκλογική συμπαράταξη ευρύτατων δυνάμεων, κομμάτων, κινήσεων, πρωτοβουλιών και προσώπων, που διατηρώντας την πολιτική, ιδεολογική και οργανωτική τους αυτοτέλεια, επιθυμούν να εκφράσουν τις πιο άμεσες και πιεστικές ανάγκες, τα συμφέροντα, τις επιδιώξεις, αλλά και την ενότητα της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού μας. Του κόσμου εκείνου δηλαδή που με τον μόχθο, τις γνώσεις και τον πολιτισμό του θέλει και μπορεί να δημιουργήσει μια νέα Ελλάδα. Μια Ελλάδα πιστή στις μακραίωνες παραδόσεις των αγώνων της για Ελευθερία, Δημοκρατία και Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Η Συμμαχία αυτή συγκροτείται για να επιδιώξει:

• Την αποκατάσταση της συνταγματικής έννομης τάξης από το καθεστώτος σφετερισμού της εξουσίας που έχει επιβληθεί σε βάρος της λαού μας, όπως και την αναζήτηση όχι μόνο πολιτικών, αλλά και ποινικών ευθυνών όσων ευθύνονται άμεσα για την πολιτειακή εκτροπή.

• Την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος στη βάση της ελεύθερης έκφρασης κάθε πολίτη, αλλά και θεμελιωμένη στον απόλυτο σεβασμό της ετυμηγορίας του ελληνικού λαού σε δημοψηφίσματα και εκλογές χωρίς καλπονοθευτικές πρακτικές, χωρίς άνωθεν, ή έξωθεν καταναγκασμούς.

• Την εκκαθάριση και οριστική απαλλαγή της Ελλάδας από το επαχθές, απεχθές και μη εξυπηρετήσιμο δημόσιο χρέος. Όπως επίσης και από το σύνολο των ιδιωτικών χρεών, που βαραίνουν πολίτες, νοικοκυριά και επιχειρήσεις χωρίς δική τους υπαιτιότητα.

Επίσης,να επιδιώξει την εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου εθνικού σχεδίου για:

• Την παραγωγική ανόρθωση της Ελλάδας με προτεραιότητα την ανασύσταση του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα με όρους διατροφικής αυτάρκειας, ενεργειακής ανεξαρτησίας, οικονομικής αυτοδυναμίας και περιβαλλοντικής αναβάθμισης.

• Την αποκατάσταση του δικαιώματος της εργασίας για όλους με πολιτικές πλήρους απασχόλησης, με ανελαστικές μορφές και σχέσεις εργασίας, με πραγματικές αμοιβές και συντάξεις που δεν οδηγούν στη φτωχοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

• Την ενίσχυση του αγρότη, του επαγγελματία, του βιοτέχνη, του ατομικού παραγωγού, του επιχειρηματία που επενδύει πρωτίστως στην παραγωγή, απαλλάσσοντας την ιδιωτική πρωτοβουλία από την κρατικοδίαιτη διαφθορά και αυθαιρεσία, την φορολεηλασία, την τραπεζική και μη τοκογλυφία, τα καρτέλ και τις μονοπωλιακές καταστάσεις που λυμαίνονται σήμερα την οικονομία.

• Τη θεμελίωση ενός νέου κοινωνικού και προνοιακού κράτους που εξασφαλίζει την κοινωνική ασφάλιση όλων των εργαζόμενων, την αληθινή μόρφωση μέσα από ένα αυθεντικά δημόσιο σύστημα παιδείας, την ευεξία του πληθυσμού μέσα από ένα δωρεάν και καθολικό σύστημα υγείας, τη δημογραφική στήριξη της οικογένειας, όπως και την προστασία των πιο αδύναμων μελών της κοινωνίας, κυρίως των παιδιών και των ατόμων με αναπηρίες.

• Τη διεθνή αναβάθμιση της Ελλάδας μέσα σ’ έναν πολυπολικό και πολυσχιδή κόσμο, ανοιχτή στην ελευθερία των συναλλαγών και των σχέσεων με όλες τις χώρες της υφηλίου με μοναδικό γνώμονα τον σεβασμό και την κατοχύρωση της εθνικής της κυριαρχίας, χωρίς να υπόκειται σε υποτέλειες, ή εξαρτήσεις από μονοπωλιακά προνόμια, προστάτες, εγγυητές και κηδεμόνες.

Το μήνυμα του καθεστώτος στους τρεις πολιτικούς αρχηγούς: «Θα σας τσακίσουμε»!

 

Ανακοίνωση της Π.Γ. του ΕΠΑΜ 

Βρισκόμαστε μπροστά στο πρωτοφανές γεγονός, να είναι η βουλή εν αναμονή της δικογραφίας για τρεις πολιτικούς αρχηγούς κοινοβουλευτικών κομμάτων με κατηγορίες αξιόποινων πράξεων. Βρισκόμαστε στο πρωτοφανές γεγονός να σύρεται το όνομά τους και να καταγράφεται στους φακέλους της υποδιεύθυνσης Κρατικής Ασφάλειας και της εισαγγελίας, προκειμένου να διερευνηθούν κατηγορίες σε βάρος τους επειδή έπραξαν το αυτονόητο: Παρευρέθηκαν για να τιμήσουν την κορυφαία αντιδικτατορική επέτειο, λαμβάνοντας μάλιστα όλα τα περιοριστικά μέτρα που είχε εξαγγείλει η κυβέρνηση!

Η απόφαση διενέργειας προκαταρκτικής έρευνας για τρεις πολιτικούς αρχηγούς, είναι δηλωτικό της επόμενης φάσης στην οποία εισέρχεται το καθεστώς που υφίσταται η χώρα: αυτής των άμεσα και χωρίς προσχήματα δικτατορικών μεθόδων διακυβέρνησης. Κάνει σαφές σε όλους τους Έλληνες πολίτες ότι προκειμένου να εφαρμόσει τις πολιτικές περαιτέρω εξαθλίωσής τους, δεν ορρωδεί προ ουδενός και δεν διστάζει μπρος σε καμιά προσωπικότητα και σε κανένα αξίωμα. Όταν πολιτικοί αρχηγοί της αντιπολίτευσης γίνονται όμηροι της βουλής για την άρση ή όχι της ασυλίας τους, καθίσταται σαφές στον απλό πολίτη ότι δεν καλύπτεται από καμία προστασία κι ότι οι κυβερνώντες είναι αποφασισμένοι να καθυποτάξουν, με κάθε μέσον, τη φωνή οποιουδήποτε θα εναντιωθεί στους χειρισμούς τους.

Το γεγονός αυτό, θα έπρεπε ήδη να έχει χτυπήσει το καμπανάκι του κινδύνου για τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς, για τους βουλευτές τους και για τα μέλη των κομμάτων τους, για το τι μέλλεται να ακολουθήσει στη χώρα. Θα έπρεπε ήδη να έχουν αντιληφθεί ότι ο μήνας του μέλιτος του καθεστώτος μαζί τους, τελείωσε. Ότι η ανοχή απέναντι ακόμη και σε δυνάμεις που ακολουθούν συμβιβαστική πολιτική, έλαβε τέλος. Είτε τα κόμματα αυτά κινούνται στην κατεύθυνση του «φιλευρωπαϊσμού» είτε της ρητορικής του «αντικαπιταλισμού», το μήνυμα είναι ότι το σύστημα δεν μπορεί να ανεχθεί πλέον αντιπολίτευση ούτε στα πλαίσια ενός κενού κοινοβουλευτισμού, παρά μόνον άκριτη και εξ’ ολοκλήρου αποδοχή, ακόμη και στο φαίνεσθαι, των επιλογών του.

Τα όσα έπονται για το ξεπούλημα της χώρας και τον εξανδραποδισμό του λαού (βλ. έκθεση επιτροπής Πισσαρίδη και νέο πτωχευτικό κώδικα), απαιτούν περαιτέρω περιστολή νομικών, συνταγματικών και πολιτικών δικαιωμάτων προκειμένου να εφαρμοστούν απρόσκοπτα χωρίς τον κίνδυνο αναταράξεων. Προκειμένου να εθιστεί ένας ολόκληρος λαός στην υποταγή και την καταστολή, μην περιμένοντας να τον προστατεύσει κανένας, ούτε οι πολιτικοί ταγοί του, ούτε το τελευταίο αποκούμπι του που ήταν η Δικαιοσύνη. Στην κατεύθυνση αυτή, το καθεστώς δεν μπορεί να ανεχθεί πολιτικές δυνάμεις που ακολουθούν απλώς συμβιβαστική πολιτική γιατί και η παραμικρή αμφισβήτηση, μπορεί να ελλοχεύει τριγμούς για την εφαρμογή των προαποφασισμένων. Βαδίζουμε ολοταχώς σε μια κατάσταση όπου το καθεστώς δεν αρκείται πλέον σε νομιμόφρονα κόμματα μέσα στη βουλή, αν δεν συντάσσονται πλήρως μαζί του· σε μια ζοφερή κατάσταση όπου δεν μπορούν να γίνουν ανεκτές ό,τι μέχρι πρότινος γνωρίζαμε ως «ομαλές κοινοβουλευτικές συνθήκες». Το καθεστώς σκληραίνει τη στάση του, μη ανεχόμενο ούτε καν έναν κουλό κοινοβουλευτισμό και το μήνυμα που στέλνει στα κόμματα αυτά είναι σαφές: «Θα σας τσακίσουμε»!

Η  κλιμάκωση και η αποθράσυνση του κυβερνητικού αυταρχισμού, έχει εισέλθει ήδη στη φάση των χουντικών μεθόδων διακυβέρνησης. Οι δικτατορίες κοινοβουλευτικού τύπου δεν χρειάζονται «παλιά φτιασίδια». Μην περιμένουμε να δούμε τανκς στους δρόμους για να συνειδητοποιήσουμε ότι έχει ανοίξει ο δρόμος στη δικτατορία, αρκούν τα κτήνη των πραιτωριανών του καθεστώτος για να επιβάλλουν με απροκάλυπτη βία τις κυβερνητικές εντολές. Μην περιμένουμε επίσημη αναστολή άρθρων του συντάγματος, αρκεί η πλήρης αδρανοποίησή του, η de facto καταπάτηση των άρθρων του και ο εναγκαλισμός της εκτελεστικής εξουσίας με την Δικαιοσύνη που την έχει μετατρέψει σε υποχείριο του προς καταστολή των πολιτών. Μην περιμένουμε ΕΑΤ-ΕΣΑ και «ταράτσα της οδού Μπουμπουλίνας», αρκούν οι περιπολίες μονάδων τύπου ΟΠΚΕ για να επιβάλλουν εξοντωτικά πρόστιμα και η ΑΑΔΕ που θα τα απαιτεί απειλώντας με κατασχέσεις, για την τρομοκράτηση των πολιτών ακόμη και στη σκέψη για απλή διαμαρτυρία. Στο δρόμο της δικτατορίας βαδίζουμε ήδη, και η προκαταρκτική έρευνα για τους πολιτικούς αρχηγούς δεν αποτελεί παρά τροχιοδεικτική βολή για να το εμπεδώσουμε.

Οι ηγεσίες και τα στελέχη των κομμάτων αυτών, καλούνται να αντιληφθούν την ιστορική ευθύνη τους απέναντι στη νέα υποτροπή. Όσο αρνούνται την απτή αυτή πραγματικότητα, πριονίζουν το κλαδί στο οποίο κάθονται αλλά και αφήνουν αβοήθητο το λαό στο χάσμα που ξανοίγεται κάτω απ’ τα πόδια του. Οι στιγμές είναι οριακές. Οι μεσοβέζικες τακτικές δεν διασφαλίζουν καν την δική τους πολιτική επιβίωση. Ας μην σχεδιάζουν λοιπόν πολιτικές θεωρώντας δεδομένη τη συνέχεια της ύπαρξής τους μέσα στο κοινοβούλιο. Τίποτα πια δεν είναι δεδομένο στο καθεστώς του ζόφου που οδηγούμαστε.

Μόνο ένα πλατύ, ενωτικό και συμπαγές Λαϊκό Μέτωπο μπορεί να αναστρέψει τη θανατερή κοίτη που έχουνε διανοίξει οι κυβερνώντες. Παρά τις μεγάλες διαφορές στις προσεγγίσεις μας, καλούμε τις ηγεσίες και τα στελέχη των κομμάτων αυτών, ακόμη και τώρα, την ύστατη στιγμή, να αντιληφθούν την κρισιμότητα της περίστασης. Να πάρουν μέρος στις πρωτοβουλίες δημιουργίας του Λαϊκού Μετώπου, συμφωνώντας στα ελάχιστα: Υπεράσπιση της Δημοκρατίας και  κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας.

Η Δημοκρατική Ενότητα όλων των δυνάμεων στη βάση της ενότητας του λαού, είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε. Είναι όρος για την ύπαρξη του λαού και της χώρας και έχει τα εχέγγυα, τώρα όσο ποτέ άλλοτε, να επιτευχθεί. Τους καλούμε να θέσουν εαυτούς και τις κομματικές δυνάμεις τους στη δημιουργία του ενωτικού πόλου, κινητοποιώντας τα αποθέματα ενέργειας του λαού για την αναστροφή του ρεύματος και την ματαίωση των σχεδίων ολοκληρωτισμού που βρίσκονται προ των πυλών.

Η ιστορική του συνείδηση είναι αυτή που κινητοποιεί έναν λαό. Η εμπιστοσύνη και πάλι στις δυνάμεις του, είναι όρος για την απελευθέρωσή του. Καλούμε τις ηγεσίες, τα στελέχη και τα μέλη των κομμάτων αυτών, να συμβάλλουν ενεργά στην αναζωπύρωση της θέλησής του, ενώνοντας όλες τις λαϊκές δυνάμεις σε ένα κοινό μέτωπο ανατροπής.

Αθήνα 28 Νοεμβρίου 2020

Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ 

28η Οκτωβρίου 1940. Η παλλαϊκή ενότητα, παράγοντας της νίκης τότε και τώρα

Ανακοίνωση της Π.Γ. του ΕΠΑΜ για την εθνική επέτειο

Η επέτειος του ΟΧΙ και του έπους του ’40 βρίσκει το λαό μας σε παρόμοια ψυχική, ηθική, πολιτική και οργανωτική κατάσταση όπως ακριβώς ήταν και στις παραμονές της εισβολής του φασιστικού άξονα. Τότε που βρισκόταν σε κατάσταση πλήρους αποδιοργάνωσης από την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά, διαιρεμένος πολιτικά ανάμεσα στις φατρίες «βασιλοφρόνων» και «βενιζελικών», φτωχοποιημένος και σκυφτός από την ανέχεια, χωρίς ηθικό ανάστημα και χωρίς ψυχικό σθένος απέναντι στα χτυπήματα του καθεστώτος που τον καταρράκωναν καθημερινά και επί σειρά ετών.

Όλα άλλαξαν μέσα σε λίγα 24ωρα, όταν ο λαός αυτός ένιωσε την ομοψυχία και τη σύμπνοια που τον συνέδεε υπερασπιζόμενος του πατρίου εδάφους. Μια σύμπνοια και ομοψυχία που οδήγησε στην αναγκαία Ενότητα αργότερα για να επιτευχθεί το έπος της Εθνικής Αντίστασης. Αυτή η ενότητα του λαού στη βάση των δικαίων του, είναι αναγκαίος παράγοντας και πάλι προκειμένου να σώσει τη χώρα του από τις άρπαγες των δανειστών και δυναστών, τις δικτατορικές δομές που επιβάλλει η Ε.Ε. και τους ντόπιους εθελόδουλους και δωσίλογους συνεργάτες τους. Μια ενότητα που δεν μπορεί να στηρίζεται παρά μόνο στο συνεκτικό ιστό που συνέχει κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδα, πέρα από τις οποιεσδήποτε ιδεολογικές ή άλλες διαφορές τους, και δεν είναι άλλος από την αγάπη για την πατρίδα
Ενδεικτικό του αισθήματος της αντίστασης που υποβόσκει στα αισθήματα μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού, είναι το ότι σε μια εποχή που κάνουν «ό,τι περνάει από το χέρι τους» τα κέντρα εξουσίας για να υποβαθμίσουν ή να αμαυρώσουν τη σημαία ως σύμβολο «εθνικιστικό», ωστόσο συνεχίζει ο κόσμος, τούτες τις μέρες, να την αναρτά και να ανεμίζει στα μπαλκόνια του. Είναι μια υπόγεια αντίσταση που επιμένει να κωφεύει στην αντεθνική προπαγάνδα του καθεστώτος, υπενθυμίζοντας στους κρατούντες πως πρόκειται για το σύμβολο εκείνο που κρατούσαν τα στρατευμένα παιδιά του λαού στο έπος του ’40 φωνάζοντας «Αέρα» στα βουνά της Αλβανίας και που κρατούσαν, στη συνέχεια, οι μαχητές της Εθνικής Αντίστασης ενάντια σε Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες· το σύμβολο που ανεμίζανε οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο και λέκιασε με το αίμα τους, το ίδιο σύμβολο που απαιτούσαν οι μαθητές στους δρόμους, προτρέποντας μαχητικά τους πολίτες με το σύνθημα «Βγάλτε σημαίες στα μπαλκόνια» στις πρώτες -και άτυπες ακόμη- επετείους του Πολυτεχνείου. Η σημαία είναι το σύμβολο που η πλειονότητα του ελληνικού λαού, ανεξαρτήτως πολιτικών, ιδεολογικών ή άλλων καταβολών, νοιώθει να τον ενώνει στις κρίσιμες στιγμές για να ενεργήσει ομόψυχα και από κοινού.

Στη βάση των εθνικών συμβόλων και των εθνικών δικαίων για μια πατρίδα ελεύθερη, ανεξάρτητη και δημοκρατική, είναι ικανή να επιτευχθεί και σήμερα η ενότητα των δυνάμεων του λαού. Με πρωτεργάτες της ενότητας, τους πιο συνειδητοποιημένους ανάμεσα στα πρόσωπα και τους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς, που τα προτάγματα της γενιάς του ΟΧΙ για Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία και Κοινωνική Δικαιοσύνη, δεν τα αντιλαμβάνονται σαν συνθήματα για κατανάλωση ή άλλοθι της απραξίας τους, αλλά ως πρωτεύοντες, αναγκαίους και εφαρμόσιμους στόχους.

Η ενότητα αυτή των λαϊκών δυνάμεων, έθεσε ήδη τις βάσεις υλοποίησής της και παίρνει σάρκα και οστά, καλώντας κάθε έντιμη πατριωτική φωνή να την ενισχύσει. Για να επιτευχθεί η ανατροπή του φαύλου καθεστώτος, η τελική νίκη του πάσχοντος λαού και η απελευθέρωσή του από τα δεσμά των δανειστών και του απολυταρχικού μορφώματος της Ε.Ε. Το έπος της 28ης Οκτωβρίου 1940, που επέφερε την παλλαϊκή ενότητα πέρα και πάνω από κάθε διχαστική αντίληψη, γιγαντώνοντας και πολλαπλασιάζοντας σε βαθμό θηριώδη τη δύναμη του λαού, αποτελεί μνήμη, παρακαταθήκη αλλά και οδηγό για το μέλλον.

Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 2019
 
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

Ανακοίνωση της Π.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. για τις σχέσεις του Ε.ΠΑ.Μ. με τη ΛΑ.Ε.

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Για τις σχέσεις του ΕΠΑΜ με τη ΛΑΕ

Με αφορμή τα σχετικά δημοσιεύματα που θέτουν ζήτημα ρήξης στις σχέσεις επικοινωνίας του ΕΠΑΜ με τη ΛΑΕ, εξ αιτίας της άρνησης της τελευταίας να συμμετέχει στην ημερίδα που οργανώθηκε από το ΕΠΑΜ με θέμα το μεταναστευτικό - προσφυγικό πρόβλημα στην Ελλάδα και τις προεκτάσεις του, η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ επισημαίνει τα παρακάτω:

1. Τόσο ο χρόνος κοινοποίησης (μεσάνυκτα της παραμονής της ημερίδας), όσο και το περιεχόμενο της επιστολής της ΛΑΕ, με την οποία γνωστοποίησε την άρνηση της συμμετοχής της, παραπέμπει σε προσχηματική διαχείριση και πρακτική, αλλά και ανακόλουθη στάση, αφού είχε αποδεχτεί τη συμμετοχή της, έχοντας βεβαίως πλήρη γνώση, τόσο του προγράμματος όσο και των συντελεστών.
2. Η πραγματική αιτία αυτής της άρνησης, ενδεχομένως σχετίζεται με τη διαχείριση εσωτερικών διεργασιών και εσωκομματικών ισορροπιών, που ωστόσο αφήνουν αδιάφορους, τόσο την Ελληνική κοινωνία, όσο και το ΕΠΑΜ.
3. Η επίκληση «ξενοφοβικών αντιλήψεων ορισμένων εκ των ομιλητών» ως αιτία της άρνησης συμμετοχής της, πέραν του γεγονότος ότι είναι αυθαίρετη, συνιστά επιπροσθέτως φυγομαχία, αλλά και στάση προσβλητική απέναντι σε απόψεις που έτσι κι αλλιώς συζητούνται ευρύτατα μέσα στην Ελληνική κοινωνία.

Για το ΕΠΑΜ…

1. Η ανάληψη της πρωτοβουλίας για τη διοργάνωση της συγκεκριμένης ημερίδας, υπήρξε κορυφαία πολιτική πράξη, αναφορικά με την ανάδειξη των παραμέτρων ενός σοβαρότατου προβλήματος, που απασχολεί όλο το λαό και γεννά έντονες αντιπαραθέσεις και προβληματισμούς που δεν είναι δυνατόν ούτε να αποκρύπτονται ούτε και να αποσιωπούνται.
2. Το ΕΠΑΜ ως διοργανωτής δεν απέφυγε, ούτε να ακούσει, ούτε βεβαίως να αναμετρηθεί με απόψεις που ενδεχομένως δεν συμφωνεί, αλλά που ωστόσο υπάρχουν και διχάζουν -ίσως- τμήματα της Ελληνικής κοινωνίας.

Για την ΛΑΕ…

Η επιλογή της συγκεκριμένης στάσης, δεν υπήρξε κεραυνός εν αιθρία. Υπήρξε απότοκος μιας συνολικότερης ερμαφρόδιτης τακτικής που σέρνεται από τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015, όταν με ανάλογα προσχήματα και πολιτικούς καιροσκοπισμούς, αρνείται συστηματικά κάθε πολιτικό διάλογο με το ΕΠΑΜ επί συγκεκριμένης βάσεως.

Στη συνέχεια και μέχρι σήμερα -και παρά τη συνεύρεση σε κοινούς αγώνες- αποφεύγει επίσης συστηματικά την κοινή παρουσία σε εκδηλώσεις που θα επέτρεπαν την αμοιβαία έκθεση των απόψεων μπροστά στο λαό.

Παρά ταύτα, το ΕΠΑΜ θεώρησε υποχρέωσή του να προσκαλέσει τη ΛΑΕ σε αυτή την κορυφαία πολιτική πρωτοβουλία, θεωρώντας ότι οι απόψεις της όπως και οι απόψεις όλων των άλλων προσκεκλημένων, χωρίς υποβολείς και χωρίς προληπτική ή κάθε είδους λογοκρισία, έχουν να προσφέρουν στο συνολικό προβληματισμό.

Και αυτό γιατί για το ΕΠΑΜ, η συνύπαρξη σε συζήτηση για τα κορυφαία πολιτικά προβλήματα, δεν μπορεί να έχει ως προαπαιτούμενοοποιουδήποτε είδους πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, αφού αυτά όχι μόνο δεν προάγουν το διάλογο, αλλά δολοφονούν τη Δημοκρατία.

Η επίκληση ωστόσο από την ηγεσία της ΛΑΕ της άποψης για τη «…συγκρότηση ενός πλατιού μετώπου ριζοσπαστικών, αριστερών, προοδευτικών, πατριωτικών δυνάμεων…» καταδεικνύει πως το πραγματικό ζητούμενο, δεν είναι η ενότητα του λαού για Δημοκρατία και Εθνική αυτοδιάθεση, αλλά η απόπειρα περιχαράκωσης αποκλειστικά και μόνο επιλεγμένων τμημάτων του, για εκλογική και μικροπολιτική εκμετάλλευση.

Το ΕΠΑΜ σε αντιδιαστολή με ανάλογες μικροκομματικές και υστερόβουλες προσεγγίσεις, προτάσσει την ενότητα του λαού πέρα και πάνω από ιδεολογικές περιχαρακώσεις και πολιτικές καταβολές.

Υπερβαίνοντας τη μιζέρια ανάλογων μικροκομματικών προσεγγίσεων, το ΕΠΑΜ επιμένει ενωτικά, επιμένει πατριωτικά, επιμένει δημοκρατικά και αταλάντευτα να ανοίγει δρόμους για τη μαχητική συνάντηση όλου του λαού, προκειμένου να καταστεί επιτέλους νοικοκύρης στον τόπο του.

Αθήνα 14 Δεκεμβρίου 2016

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του Ε.ΠΑ.Μ - Τρέμουν μπροστά στην ενότητα του λαού!

Τρέμουν μπροστά στην ενότητα του λαού!

Σ’ ένα άνευ προηγουμένου εμφυλιοπολεμικό παραλήρημα «ξέσπασαν» την επομένη της επετείου της 28ης Οκτωβρίου, γόνοι δωσιλόγων και νοσταλγοί της χούντας των συνταγματαρχών, που συμμετέχουν στη νέα κυβέρνηση κατοχής της πατρίδας μας.

Αφορμή στάθηκε η απόφαση της δημοτικής αρχής του Χαλανδρίου, κατά τη διάρκεια της μαθητικής παρέλασης να ακουστεί ο ύμνος του ΕΑΜ, που αποτέλεσε ιστορικό σύμβολο ενότητας του λαού, στην άνιση μάχη εναντίον του φασισμού. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει τους σύγχρονους δωσιλόγους να αισθάνονται ...άβολα! Τρέμουν κυριολεκτικά μπροστά στο ενδεχόμενο συγκρότησης ενός παλλαϊκού μετώπου που θα συντρίψει το κατοχικό καθεστώς και θα γίνει η απαρχή για την επανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας. Με τον λαό ελεύθερο, κυρίαρχο και πρωταγωνιστή των εξελίξεων.

Η λυσσώδης αντίδρασή τους, αποκαλύπτει τη διάθεσή τους να απονομιμοποιήσουν την Εθνική Αντίσταση και να επαναφέρουν στη χώρα εμφυλιοπολεμικό κλίμα, ανάλογο μ’ εκείνο της περιόδου των ταγμάτων ασφαλείας! Θεωρούν ότι μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσουν κα ολοκληρώσουν το καταστροφικό τους έργο, ερήμην ενός διχασμένου λαού, που θα αλληλοσπαράσσεται.

Η μόνη ουσιώδης απάντηση προς σ’ όλους αυτούς, δεν μπορεί να είναι άλλη απ’ την ΟΡΓΑΝΩΣΗ και την ΕΝΟΤΗΤΑ του ίδιου του Λαού, ακολουθώντας το παράδειγμα του ΕΑΜ. Πάνω και πέρα από διχαστικούς τεχνητούς διαχωρισμούς που αποδυναμώνουν τις πραγματικές δυνατότητες του λαϊκού κινήματος!

Το Γραφείο Τύπου

Αθήνα 29/10/2014

Ανακοίνωση της Π.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. για την πρωτοβουλία Αλαβάνου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Μας γνωστοποιήθηκε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ότι ο κ. Αλαβάνος ανέλαβε μια νέα πολιτική πρωτοβουλία αναφορικά με κάποιο «Σχέδιο Β». Η εν λόγω πολιτική πρωτοβουλία απευθύνεται αποκλειστικά στις ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δηλαδή στην αποκαλούμενη αριστερά. Πρόκειται λοιπόν για μια ακόμη προσπάθεια για «ενότητα της αριστεράς» και μάλιστα σε επίπεδο κορυφής.

Αν και από τις τοποθετήσεις του κ. Αλαβάνου που με ενδιαφέρον φιλοξένησαν τα ΜΜΕ αδυνατούμε να κατανοήσουμε σε τι συνίσταται αυτό το «Σχέδιο Β», οφείλουμε να ρωτήσουμε: Ποια η πολιτική του χρησιμότητα για το λαό και την χώρα; Πιστεύει ο κ. Αλαβάνος ότι ο λαός είναι τόσο καθυστερημένος που να πιστεύει ακόμη ότι υπάρχει «Σχέδιο Α» και «Σχέδιο Β», ή απλά η πρότασή του προσφέρεται ως σανίδα σωτηρίας για καταρρέουσες ηγεσίες και κομματικούς μηχανισμούς; Ίσως αυτό το τελευταίο εξηγεί και το γεγονός ότι ο κ. Αλαβάνος αγνόησε κάθε πρόσκληση που του έγινε από το ΕΠΑΜ όλο το προηγούμενο διάστημα για ανοιχτό διάλογο μέσα στον ίδιο τον λαό.

Όπως και να έχει, η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ οφείλει να ξεκαθαρίσει τα εξής:

Πρώτα απ’ όλα το ΕΠΑΜ χαιρετίζει την έστω και καθυστερημένη από τον κ. Αλαβάνο συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι εντός του ευρώ δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για διέξοδο υπέρ του λαού και της χώρας. Ελπίζουμε να συνειδητοποιήσει γρήγορα ότι και χωρίς εθνική ανεξαρτησία δεν μπορεί να υπάρξει κανενός είδους προοδευτική, δημοκρατική και φιλολαϊκή διέξοδος από το σημερινό καταστροφικό αδιέξοδο στο οποίο μας έχει οδηγήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ευρώ και το ΔΝΤ μαζί με το ντόπιο καθεστώς δωσίλογων.

Δεύτερο, το ΕΠΑΜ δεν κατανοεί γιατί θα πρέπει να πολιτογραφηθούν ως «αριστερά» τα αιτήματα της μονομερούς διαγραφής του χρέους, της εξόδου από το ευρώ και της εισαγωγής εθνικού κρατικού νομίσματος. Τα αιτήματα αυτά γεννήθηκαν εξαρχής και αγκαλιάζονται από ένα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του λαού ως δικά του αιτήματα, τα οποία πηγάζουν όχι από κάποια ιδεολογία, αλλά από την συνειδητοποίηση των πιο άμεσων και ζωτικών συμφερόντων του. Πολύ δε περισσότερο όταν η αριστερά, σε όλες της τις παραλλαγές, δεν έχει συμβάλει στο ελάχιστο ως προς την εκλαΐκευση αυτών των αιτημάτων, την τεκμηρίωσή τους, αλλά και στην μετατροπή τους σε ρεαλιστικό πρόγραμμα άμεσης εφαρμογής που απαντά σ’ όλα τα βασικά ερωτήματα του λαού. Σήμερα, εδώ και τώρα, όχι στην Δευτέρα Παρουσία κάποιας ιδιάζουσας ουτοπίας.

Δυστυχώς, οι δυνάμεις της αριστεράς που καθυστερημένα και μετά πολλών βασάνων υιοθέτησαν τα αιτήματα αυτά, αναλώνονται κυρίως στο να τους αφαιρέσουν τον βαθύ λαϊκό και δημοκρατικό τους χαρακτήρα προκειμένου να τα μετατρέψουν σε σλόγκαν ευκαιρίας χωρίς νόημα και σε ιδεολογήματα δικής τους αυτοεπιβεβαίωσης.

Τρίτο, το ΕΠΑΜ επιμένει και θα επιμένει μέχρι τέλους στο αυτονόητο: Γιατί θα πρέπει να γίνει κάποιος πρώτα αριστερός για να αγωνιστεί ενάντια στο καθεστώς της δουλοπαροικίας του χρέους που έχει επιβάλει το ευρώ, η ΕΕ και το ΔΝΤ στην χώρα του; Γιατί θα πρέπει ο λαός, του οποίου η μεγάλη πλειοψηφία δεν ανήκει στην αριστερά, να γίνει πρώτα οπαδός της προκειμένου να παλέψει για τα δίκια του, για την ίδια την επιβίωση την δική του και της χώρας του; Τι προέχει; Ο λαός και η δική του μαχητική ενότητα, ή η αριστερά, τα κόμματά της και η δική τους ενότητα;

Όποιος προτάσσει την αριστερά όχι μόνο δεν τρέφει καμιά εκτίμηση για τον λαό, αλλά του αρνείται από τώρα ένα από τα πιο θεμελιώδη ιστορικά του δικαιώματα: να είναι αυτός που θα επιφέρει την ανατροπή και θα πάρει την χώρα στα χέρια του για να αποφασίσει ο ίδιος που θέλει να την πάει και όχι κάποιος άλλος στο όνομά του γιατί είναι αρκούντως αριστερός, ή δήθεν επαναστάτης. Ή ο λαός θα είναι ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής των εξελίξεων, ή θα καταλήξει πάλι κομπάρσος και ραγιάς κάποιου αδίστακτου «πατερούλη», που θα ξεχωρίζει από τους παλιούς μόνο ως προς τα αριστερά του πρόσημα. Μέσος δρόμος δεν υπάρχει.

Το ΕΠΑΜ δεν θα πέσει στην παγίδα της διαίρεσης του λαού σε αριστερούς και δεξιούς. Δεν θα παίξει το παιχνίδι του καθεστώτος του διαίρει και βασίλευε χωρίζοντας τον λαό με όρους παρωχημένης ιδεολογίας. Η διαχωριστική γραμμή είναι μία και μόνη: από την μια οι πατριώτες δημοκράτες αγωνιστές που παλεύουν για την απαλλαγή της χώρας από το σημερινό καθεστώς κατοχής και εκποίησης από το ευρώ, την ΕΕ και το ΔΝΤ και από την άλλη οι σύγχρονοι δωσίλογοι και τα γιουσουφάκια τους δεξιάς ή αριστερής παραλλαγής. Όλες οι άλλες διαχωριστικές γραμμές είναι πλαστές και δόλιες προκειμένου να ξεγελάσουν και να ποδηγετήσουν τον λαό υπέρ του εχθρού.

Για το ΕΠΑΜ το παλιό τετράπτυχο της Εθνικής Αντίστασης είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρο παρά ποτέ: Λευτεριά, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία, Κοινωνική Δικαιοσύνη. Το ΕΠΑΜ δεν πρόκειται να χαρίσει τον πατριωτισμό του λαού σε κανένα φασιστικό, ή ναζιστικό μόρφωμα όπως κάνουν συστηματικά και για χρόνια οι ηγεσίες της αριστεράς. Αν η αριστερά δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει το βαθύτατα δημοκρατικό και πατριωτικό της καθήκον σήμερα, τότε είναι τελείως άχρηστη για τον λαό και επιβλαβής για τον αγώνα του. Το ΕΠΑΜ θα σταθεί απέναντι σε οποιονδήποτε που είτε από τα δεξιά, είτε από τα αριστερά επιχειρεί να σύρει τον λαό σε εμφυλιοπολεμικά χαρακώματα. Και η «ενότητα της αριστεράς» σήμερα όχι μόνο επιχειρεί να υποκαταστήσει την αναγκαία λαϊκή ενότητα με μια επίπλαστη ενότητα μηχανισμών και κορυφών μακριά από τον λαό, αλλά και να συμβάλει στην αναβίωση των συμπλεγμάτων του εμφυλίου μέσα στον ίδιο τον λαό. Συνένοχοι εμείς δεν θα γίνουμε.

Οκτώβρης 2012

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.