Σχετικά με την παραίτηση του Π. Λαφαζάνη

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΕΠΑΜ

Η εισήγηση του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς, Παναγιώτη Λαφαζάνη, στη συνεδρίαση της Κ.Ε. του Αριστερού Ρεύματος (1/6/19), όπου ανήγγειλε την παραίτησή του από τη θέση του Γραμματέα του Π.Σ. της Λαϊκής Ενότητας, εντυπωσιάζει με την ειλικρίνεια με την οποία θέτει τους λόγους της εκλογικής αποτυχίας της ΛΑ.Ε. στις πρόσφατες ευρωεκλογές.
Κυρίως εντυπωσιάζει η παραδοχή ότι, για λόγους διατήρησης των εσωκομματικών ισορροπιών, δεν πρόταξε την αναγκαιότητα να αναλάβει η ΛΑΕ έναν απελευθερωτικό εθνικά και κοινωνικά ρόλο, πράγμα που θα την κατέτασσε στη συνείδηση του κόσμου ως ενωτική πατριωτική δύναμη, χωρίς αποκλεισμούς σε άλλους ιδεολογικούς χώρους και χωρίς δογματικές αγκυλώσεις. Σε όσους δε μέσα στο κόμμα του αλλά και εν γένει στην αριστερά, τελούντες εν συγχύσει, μπερδεύουν τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό, υπενθύμισε ο Π. Λαφαζάνης ότι «στην πύλη του Πολυτεχνείου, όταν έμπαινε το τανκς, ψάλαμε όλοι οι πολιορκημένοι τον εθνικό ύμνο και ανεμίζαμε ψηλά τις ελληνικές σημαίες, τις οποίες αν κρατήσουμε τώρα σε καμμιά ανάλογη διαδήλωση πιθανόν να βρεθούμε κατηγορούμενοι, απ’ όσους κλειδοκράτορες “προφυλάσσουν” τις παραχαραγμένες αρχές μας».
Ελάχιστα ηγετικά στελέχη του χώρου της αριστεράς στη χώρα μας, είχαν το θάρρος να δηλώσουν, όπως έκανε ο Π. Λαφαζάνης, ότι η αριστερά «ή θα καταξιωθεί εκ νέου ως η κατ’ εξοχήν βαθιά πατριωτική δύναμη της εθνικής μας ζωής, ή θα πνιγεί βαλτωμένη στην αναξιοπιστία και σε μύριες ανεπίλυτες αντιφάσεις» όπως είπε. Και ακόμη λιγότεροι είναι εκείνοι που έχουν συνειδητοποιήσει ότι στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται διεθνώς, με την πλήρη απαξίωση των εθνών – κρατών από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και τις πολυεθνικές, «το έθνος κράτος επανέρχεται με νέους όρους στο προσκήνιο ως καταφύγιο των εργαζομένων» όπως πολύ σωστά διατύπωσε ο κ. Λαφαζάνης.
Το ΕΠΑΜ, έχοντας θέσει το τρίπτυχο «Εθνική Ανεξαρτησία, Δημοκρατία, Κοινωνική Απελευθέρωση» ως ελάχιστο προαπαιτούμενο ενός πανεθνικού προτάγματος, έχει, κατά καιρούς, ασκήσει ανελέητη κριτική σε θέσεις και  πολιτικές της αριστεράς που αποτελούσαν ανάχωμα συσπείρωσης των πατριωτικών δυνάμεων.
Δεν μπορούμε όμως, τώρα, να μην συγχαρούμε τον Π. Λαφαζάνη για τις θέσεις που εξέφρασε.
Ελπίζουμε ότι η πολιτική εντιμότητα που αποπνέει αυτή η ομιλία, όπως και η γενναιότητά του να αναδείξει «το νήμα του δημοκρατικού, προοδευτικού πατριωτισμού που πρέπει να ξαναπιάσει συνολικά η Αριστερά της εποχής μας, για μια κυρίαρχη, ασφαλή, ακέραια και ανεξάρτητη Ελλάδα» όπως είπε, να αφυπνίσει τα ηγετικά στελέχη της εν γένει αριστεράς και όλων των πατριωτικών δυνάμεων.
Οι επερχόμενες εθνικές εκλογές, αποτελούν ίσως την μοναδική την ευκαιρία για να λάβει επιτέλους σάρκα και οστά ένα τέτοιο ενωτικό σχήμα, που θα προτάσσει την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας, την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος και όλων των αδικιών σε βάρος του ελληνικού λαού.
 
Αθήνα, 3 Ιουνίου 2019
 
Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ


Την εισήγηση του Π. Λαφαζάνη μπορείτε να την δείτε στην ιστοσελίδα ΙΣΚΡΑ (εδώ).

Ανακοίνωση της Π.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. για την πρωτοβουλία Αλαβάνου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Μας γνωστοποιήθηκε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ότι ο κ. Αλαβάνος ανέλαβε μια νέα πολιτική πρωτοβουλία αναφορικά με κάποιο «Σχέδιο Β». Η εν λόγω πολιτική πρωτοβουλία απευθύνεται αποκλειστικά στις ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δηλαδή στην αποκαλούμενη αριστερά. Πρόκειται λοιπόν για μια ακόμη προσπάθεια για «ενότητα της αριστεράς» και μάλιστα σε επίπεδο κορυφής.

Αν και από τις τοποθετήσεις του κ. Αλαβάνου που με ενδιαφέρον φιλοξένησαν τα ΜΜΕ αδυνατούμε να κατανοήσουμε σε τι συνίσταται αυτό το «Σχέδιο Β», οφείλουμε να ρωτήσουμε: Ποια η πολιτική του χρησιμότητα για το λαό και την χώρα; Πιστεύει ο κ. Αλαβάνος ότι ο λαός είναι τόσο καθυστερημένος που να πιστεύει ακόμη ότι υπάρχει «Σχέδιο Α» και «Σχέδιο Β», ή απλά η πρότασή του προσφέρεται ως σανίδα σωτηρίας για καταρρέουσες ηγεσίες και κομματικούς μηχανισμούς; Ίσως αυτό το τελευταίο εξηγεί και το γεγονός ότι ο κ. Αλαβάνος αγνόησε κάθε πρόσκληση που του έγινε από το ΕΠΑΜ όλο το προηγούμενο διάστημα για ανοιχτό διάλογο μέσα στον ίδιο τον λαό.

Όπως και να έχει, η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ οφείλει να ξεκαθαρίσει τα εξής:

Πρώτα απ’ όλα το ΕΠΑΜ χαιρετίζει την έστω και καθυστερημένη από τον κ. Αλαβάνο συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι εντός του ευρώ δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για διέξοδο υπέρ του λαού και της χώρας. Ελπίζουμε να συνειδητοποιήσει γρήγορα ότι και χωρίς εθνική ανεξαρτησία δεν μπορεί να υπάρξει κανενός είδους προοδευτική, δημοκρατική και φιλολαϊκή διέξοδος από το σημερινό καταστροφικό αδιέξοδο στο οποίο μας έχει οδηγήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ευρώ και το ΔΝΤ μαζί με το ντόπιο καθεστώς δωσίλογων.

Δεύτερο, το ΕΠΑΜ δεν κατανοεί γιατί θα πρέπει να πολιτογραφηθούν ως «αριστερά» τα αιτήματα της μονομερούς διαγραφής του χρέους, της εξόδου από το ευρώ και της εισαγωγής εθνικού κρατικού νομίσματος. Τα αιτήματα αυτά γεννήθηκαν εξαρχής και αγκαλιάζονται από ένα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του λαού ως δικά του αιτήματα, τα οποία πηγάζουν όχι από κάποια ιδεολογία, αλλά από την συνειδητοποίηση των πιο άμεσων και ζωτικών συμφερόντων του. Πολύ δε περισσότερο όταν η αριστερά, σε όλες της τις παραλλαγές, δεν έχει συμβάλει στο ελάχιστο ως προς την εκλαΐκευση αυτών των αιτημάτων, την τεκμηρίωσή τους, αλλά και στην μετατροπή τους σε ρεαλιστικό πρόγραμμα άμεσης εφαρμογής που απαντά σ’ όλα τα βασικά ερωτήματα του λαού. Σήμερα, εδώ και τώρα, όχι στην Δευτέρα Παρουσία κάποιας ιδιάζουσας ουτοπίας.

Δυστυχώς, οι δυνάμεις της αριστεράς που καθυστερημένα και μετά πολλών βασάνων υιοθέτησαν τα αιτήματα αυτά, αναλώνονται κυρίως στο να τους αφαιρέσουν τον βαθύ λαϊκό και δημοκρατικό τους χαρακτήρα προκειμένου να τα μετατρέψουν σε σλόγκαν ευκαιρίας χωρίς νόημα και σε ιδεολογήματα δικής τους αυτοεπιβεβαίωσης.

Τρίτο, το ΕΠΑΜ επιμένει και θα επιμένει μέχρι τέλους στο αυτονόητο: Γιατί θα πρέπει να γίνει κάποιος πρώτα αριστερός για να αγωνιστεί ενάντια στο καθεστώς της δουλοπαροικίας του χρέους που έχει επιβάλει το ευρώ, η ΕΕ και το ΔΝΤ στην χώρα του; Γιατί θα πρέπει ο λαός, του οποίου η μεγάλη πλειοψηφία δεν ανήκει στην αριστερά, να γίνει πρώτα οπαδός της προκειμένου να παλέψει για τα δίκια του, για την ίδια την επιβίωση την δική του και της χώρας του; Τι προέχει; Ο λαός και η δική του μαχητική ενότητα, ή η αριστερά, τα κόμματά της και η δική τους ενότητα;

Όποιος προτάσσει την αριστερά όχι μόνο δεν τρέφει καμιά εκτίμηση για τον λαό, αλλά του αρνείται από τώρα ένα από τα πιο θεμελιώδη ιστορικά του δικαιώματα: να είναι αυτός που θα επιφέρει την ανατροπή και θα πάρει την χώρα στα χέρια του για να αποφασίσει ο ίδιος που θέλει να την πάει και όχι κάποιος άλλος στο όνομά του γιατί είναι αρκούντως αριστερός, ή δήθεν επαναστάτης. Ή ο λαός θα είναι ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής των εξελίξεων, ή θα καταλήξει πάλι κομπάρσος και ραγιάς κάποιου αδίστακτου «πατερούλη», που θα ξεχωρίζει από τους παλιούς μόνο ως προς τα αριστερά του πρόσημα. Μέσος δρόμος δεν υπάρχει.

Το ΕΠΑΜ δεν θα πέσει στην παγίδα της διαίρεσης του λαού σε αριστερούς και δεξιούς. Δεν θα παίξει το παιχνίδι του καθεστώτος του διαίρει και βασίλευε χωρίζοντας τον λαό με όρους παρωχημένης ιδεολογίας. Η διαχωριστική γραμμή είναι μία και μόνη: από την μια οι πατριώτες δημοκράτες αγωνιστές που παλεύουν για την απαλλαγή της χώρας από το σημερινό καθεστώς κατοχής και εκποίησης από το ευρώ, την ΕΕ και το ΔΝΤ και από την άλλη οι σύγχρονοι δωσίλογοι και τα γιουσουφάκια τους δεξιάς ή αριστερής παραλλαγής. Όλες οι άλλες διαχωριστικές γραμμές είναι πλαστές και δόλιες προκειμένου να ξεγελάσουν και να ποδηγετήσουν τον λαό υπέρ του εχθρού.

Για το ΕΠΑΜ το παλιό τετράπτυχο της Εθνικής Αντίστασης είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρο παρά ποτέ: Λευτεριά, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία, Κοινωνική Δικαιοσύνη. Το ΕΠΑΜ δεν πρόκειται να χαρίσει τον πατριωτισμό του λαού σε κανένα φασιστικό, ή ναζιστικό μόρφωμα όπως κάνουν συστηματικά και για χρόνια οι ηγεσίες της αριστεράς. Αν η αριστερά δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει το βαθύτατα δημοκρατικό και πατριωτικό της καθήκον σήμερα, τότε είναι τελείως άχρηστη για τον λαό και επιβλαβής για τον αγώνα του. Το ΕΠΑΜ θα σταθεί απέναντι σε οποιονδήποτε που είτε από τα δεξιά, είτε από τα αριστερά επιχειρεί να σύρει τον λαό σε εμφυλιοπολεμικά χαρακώματα. Και η «ενότητα της αριστεράς» σήμερα όχι μόνο επιχειρεί να υποκαταστήσει την αναγκαία λαϊκή ενότητα με μια επίπλαστη ενότητα μηχανισμών και κορυφών μακριά από τον λαό, αλλά και να συμβάλει στην αναβίωση των συμπλεγμάτων του εμφυλίου μέσα στον ίδιο τον λαό. Συνένοχοι εμείς δεν θα γίνουμε.

Οκτώβρης 2012

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.