25η Μαρτίου 2020 - Οδηγός μας το ήθος και το σθένος των αγωνιστών

25η Μαρτίου 2020 - Οδηγός μας το ήθος και το σθένος των αγωνιστών

Η επέτειος της 25^ης Μαρτίου, βρίσκει το λαό μας πολλαπλά τραυματισμένο και τη χώρα γεμάτη πληγές. Έναν λαό κλεισμένο στα σπίτια του, φοβισμένο, παραλυμένο, έρμαιο της τρομοκράτησής του που διοχετεύεται από τα ΜΜΕ· και μια χώρα με σχεδόν διαλυμένες της υποδομές δημόσιας υγείας που διέθετε, από τις εγκληματικές ενέργειες του ιδίου πολιτικού προσωπικού που τώρα καυχάται ότι διαχειρίζεται την κρίση της επιδημίας.

Πρόκειται για το ίδιο πολιτικό προσωπικό που κατέστρεψε την ελληνική οικονομία και που τώρα, με τα μέτρα που παίρνει, της δίνει το τελειωτικό χτύπημα. Για το ίδιο πολιτικό προσωπικό που εξανάγκασε στη φυγή εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά μας. Που ξεπούλησε κάθε ικμάδα εθνικού πλούτου, υπακούοντας στις εντολές ξένων δυνάμεων και ντόπιων ολιγαρχών και επιχαίροντας μάλιστα γι αυτό.

Αυτό το ίδιο πολιτικό προσωπικό, «διαχειρίζεται» την επιδημία ακολουθώντας και πάλι τις έξωθεν επιβολές. Κλείνοντας τ’ αφτιά του στη στελέχωση των δομών δημόσιας υγείας με το απαιτούμενο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό· αδιαφορώντας για την πλήρη επάρκεια σε εξοπλισμό και ιατροφαρμακευτικό υλικό· αρνούμενο την απαιτούμενη προμήθεια σε αντιδραστήρια και τον συστηματικό, συνεχή και δωρεάν έλεγχο του πληθυσμού για τον περιορισμό της διασποράς του ιού· αποφεύγοντας την άμεση επίταξη κλινών, κλινικών και ΜΕΘ του ιδιωτικού τομέα· αδιαφορώντας εντέλει για την αποτελεσματική προστασία της υγείας του λαού, με μόνο μέλημά της να μείνει πιστή στην τήρηση του δημοσιονομικού συμφώνου, στην πάση θυσία αποπληρωμή των δανειστών και στις εντολές του κουαρτέτου και των eurogroup. Μεταθέτοντας την ευθύνη αποκλειστικά στον κόσμο, παίρνοντας μέτρα αστυνόμευσης και μετατρέποντας τον Έλληνα σε κατοικίδιο. Πείθοντάς τον ή εξαναγκάζοντάς τον να μένει εσώκλειστος, χωρίς να γνωρίζει ο καθείς αν είναι φορέας που κινδυνεύει να μεταδώσει τον ιό στους οικείους του, χωρίς να μπορεί να προβεί στις πανάκριβες διαγνωστικές εξετάσεις των εμπόρων της υγείας, που με τις ευλογίες της κυβέρνησης κερδοσκοπούν ασύστολα τούτες τις ώρες.

Δεν ξεσηκώθηκαν για τέτοιους κυβερνώντες οι Έλληνες, όταν δημιουργούσαν με το αίμα τους και με χίλιες δυο στερήσεις το έπος της παλιγγενεσίας. Δεν φανταζόταν ο λαός όταν ξεσηκώθηκε ενάντια στον Τούρκο δυνάστη και τους ντόπιους τοποτηρητές του, ότι την πολυπόθητη λευτεριά του θα την καρπώνονταν κάποτε ένα πολιτικό προσωπικό τυχοδιωκτών και μια κυβέρνηση εντολοδόχων που νοιάζονται μόνο για τα ιδιοτελή τους συμφέροντα, άξιοι απόγονοι των Νέγρηδων, των Κωλέττηδων και των Μαυροκορδάτων. Τους περισσότερους από αυτούς, ο Καραϊσκάκης θα τους διαπόμπευε στους δρόμους φορώντας τους το βρακί της Κατερίνας. Τους υπόλοιπους θα τους ενέτασσε ο Κολοκοτρώνης στην κατηγορία του Νενέκου με την εντολή του «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους».

Οι Καραϊσκάκηδες και οι Κολοκοτρώνηδες είναι γεννήματα της εποχής τους, ώριμα τέκνα της οργής και της ανάγκης. Κι αν τώρα λυμαίνονται τη χώρα οι εθελόδουλοι, οι διεφθαρμένοι και οι οσφυοκάμπτες, που χωρίς τσίπα ξεπουλάνε λαό, πατρίδα, ιερά και όσια αυτού του τόπου, η άρνηση και οι τιμωροί τους είναι στο κατόπι τους. Πριν από την κάθε ποθούμενη έκρηξη, προηγείται πάντα η αφανής και υπόγεια δράση αφύπνισης μιας Φιλικής Εταιρείας, σ’ αυτήν που βρίσκει έδαφος πρόσφορο η βουβή οργή που υποβόσκει, αλλά δεν ξέρει ακόμη τον τρόπο που θα εκφραστεί αποτελεσματικά για την ανατροπή τους. Ως τη στιγμή που ξάφνου θα γίνει χείμαρρος για να τους πνίξει.

Η στιγμή αυτή θα έρθει. Όσο κι αν φαντάζουν όλα τούτη τη στιγμή ότι τα σκιάζει η φοβέρα. Έτσι ακριβώς φάνταζαν όλα ένα χρόνο πριν ανάψει η σπίθα του Μαρτίου 1821 που μετατράπηκε σε λαϊκή πανστρατιά, ξηλώνοντας αγάδες, κοτζαμπάσηδες, νενέκους. Θα έρθει από αυτόν τον ίδιο το λαό, που τώρα, καθησυχασμένοι, τον θεωρούν ακίνδυνο και φοβισμένο μεσ’ στα σπίτια του. Θα έρθει γιατί η ανατροπή τους, είναι πλέον όρος επιβίωσης για το λαό και τη χώρα.

Το ΕΠΑΜ το υπόσχεται αυτό, με τις δυνάμεις που συστρατεύεται μαζί τους σ’ ένα πλατύ πατριωτικό μέτωπο για την απελευθέρωση της χώρας μας, την αποκατάσταση της δημοκρατίας, την εθνική ανεξαρτησία και τη λαϊκή κυριαρχία.

Το ήθος και το σθένος των αγωνιστών του 1821, είναι οδηγός μας στον πόθο για το ξημέρωμα της λευτεριάς στον τόπο μας.

Αθήνα, 25 Μαρτίου 2020
 

Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

28η Οκτωβρίου 1940. Η παλλαϊκή ενότητα, παράγοντας της νίκης τότε και τώρα

Ανακοίνωση της Π.Γ. του ΕΠΑΜ για την εθνική επέτειο

Η επέτειος του ΟΧΙ και του έπους του ’40 βρίσκει το λαό μας σε παρόμοια ψυχική, ηθική, πολιτική και οργανωτική κατάσταση όπως ακριβώς ήταν και στις παραμονές της εισβολής του φασιστικού άξονα. Τότε που βρισκόταν σε κατάσταση πλήρους αποδιοργάνωσης από την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά, διαιρεμένος πολιτικά ανάμεσα στις φατρίες «βασιλοφρόνων» και «βενιζελικών», φτωχοποιημένος και σκυφτός από την ανέχεια, χωρίς ηθικό ανάστημα και χωρίς ψυχικό σθένος απέναντι στα χτυπήματα του καθεστώτος που τον καταρράκωναν καθημερινά και επί σειρά ετών.

Όλα άλλαξαν μέσα σε λίγα 24ωρα, όταν ο λαός αυτός ένιωσε την ομοψυχία και τη σύμπνοια που τον συνέδεε υπερασπιζόμενος του πατρίου εδάφους. Μια σύμπνοια και ομοψυχία που οδήγησε στην αναγκαία Ενότητα αργότερα για να επιτευχθεί το έπος της Εθνικής Αντίστασης. Αυτή η ενότητα του λαού στη βάση των δικαίων του, είναι αναγκαίος παράγοντας και πάλι προκειμένου να σώσει τη χώρα του από τις άρπαγες των δανειστών και δυναστών, τις δικτατορικές δομές που επιβάλλει η Ε.Ε. και τους ντόπιους εθελόδουλους και δωσίλογους συνεργάτες τους. Μια ενότητα που δεν μπορεί να στηρίζεται παρά μόνο στο συνεκτικό ιστό που συνέχει κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδα, πέρα από τις οποιεσδήποτε ιδεολογικές ή άλλες διαφορές τους, και δεν είναι άλλος από την αγάπη για την πατρίδα
Ενδεικτικό του αισθήματος της αντίστασης που υποβόσκει στα αισθήματα μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού, είναι το ότι σε μια εποχή που κάνουν «ό,τι περνάει από το χέρι τους» τα κέντρα εξουσίας για να υποβαθμίσουν ή να αμαυρώσουν τη σημαία ως σύμβολο «εθνικιστικό», ωστόσο συνεχίζει ο κόσμος, τούτες τις μέρες, να την αναρτά και να ανεμίζει στα μπαλκόνια του. Είναι μια υπόγεια αντίσταση που επιμένει να κωφεύει στην αντεθνική προπαγάνδα του καθεστώτος, υπενθυμίζοντας στους κρατούντες πως πρόκειται για το σύμβολο εκείνο που κρατούσαν τα στρατευμένα παιδιά του λαού στο έπος του ’40 φωνάζοντας «Αέρα» στα βουνά της Αλβανίας και που κρατούσαν, στη συνέχεια, οι μαχητές της Εθνικής Αντίστασης ενάντια σε Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες· το σύμβολο που ανεμίζανε οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο και λέκιασε με το αίμα τους, το ίδιο σύμβολο που απαιτούσαν οι μαθητές στους δρόμους, προτρέποντας μαχητικά τους πολίτες με το σύνθημα «Βγάλτε σημαίες στα μπαλκόνια» στις πρώτες -και άτυπες ακόμη- επετείους του Πολυτεχνείου. Η σημαία είναι το σύμβολο που η πλειονότητα του ελληνικού λαού, ανεξαρτήτως πολιτικών, ιδεολογικών ή άλλων καταβολών, νοιώθει να τον ενώνει στις κρίσιμες στιγμές για να ενεργήσει ομόψυχα και από κοινού.

Στη βάση των εθνικών συμβόλων και των εθνικών δικαίων για μια πατρίδα ελεύθερη, ανεξάρτητη και δημοκρατική, είναι ικανή να επιτευχθεί και σήμερα η ενότητα των δυνάμεων του λαού. Με πρωτεργάτες της ενότητας, τους πιο συνειδητοποιημένους ανάμεσα στα πρόσωπα και τους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς, που τα προτάγματα της γενιάς του ΟΧΙ για Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία και Κοινωνική Δικαιοσύνη, δεν τα αντιλαμβάνονται σαν συνθήματα για κατανάλωση ή άλλοθι της απραξίας τους, αλλά ως πρωτεύοντες, αναγκαίους και εφαρμόσιμους στόχους.

Η ενότητα αυτή των λαϊκών δυνάμεων, έθεσε ήδη τις βάσεις υλοποίησής της και παίρνει σάρκα και οστά, καλώντας κάθε έντιμη πατριωτική φωνή να την ενισχύσει. Για να επιτευχθεί η ανατροπή του φαύλου καθεστώτος, η τελική νίκη του πάσχοντος λαού και η απελευθέρωσή του από τα δεσμά των δανειστών και του απολυταρχικού μορφώματος της Ε.Ε. Το έπος της 28ης Οκτωβρίου 1940, που επέφερε την παλλαϊκή ενότητα πέρα και πάνω από κάθε διχαστική αντίληψη, γιγαντώνοντας και πολλαπλασιάζοντας σε βαθμό θηριώδη τη δύναμη του λαού, αποτελεί μνήμη, παρακαταθήκη αλλά και οδηγό για το μέλλον.

Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 2019
 
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

Ανακοίνωση της Π.Γ. του ΕΠΑΜ για την επέτειο της 25ης Μαρτίου 2019

Ανακοίνωση της Π.Γ. του ΕΠΑΜ για την επέτειο της 25^ης Μαρτίου 2019

Δύο χρόνια πριν από τη διακοσιοστή επέτειο της επανάστασης του ’21, είναι σαν να ξαναζούμε ένα déjà vu. Σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα από το 1819, τότε που, 200 χρόνια πριν, οι ελληνικοί πληθυσμοί «το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονταν» κάτω από το ζυγό. Τότε που ο πόθος της λευτεριάς ήταν ένα άγνωστο ζητούμενο, χωρίς κανείς να ξέρει πότε θα έρθει, πότε θα ξεκινήσει η αφύπνιση, πότε αυτός ο έρμος λαός θα ξεσηκωθεί και θα πάρει τις τύχες του στα χέρια του. Τότε που ο ραγιάς ένιωθε ανήμπορος, ανίκανος να αντισταθεί, πτοημένος από την εξοντωτική φορολογία που του τσάκιζε τη θέληση, παραδομένος στις απαιτήσεις του σουλτάνου και τη σκληρή πολιτική της ευρωπαϊκής Ιεράς Συμμαχίας που του υποδείκνυε «να κάτσει στ’ αυγά του» και να μη σηκώσει κεφάλι.

Παρόμοια και σήμερα, η ευρωπαϊκή συμμαχία των Βρυξελλών μας λέει να κάτσουμε στ’ αυγά μας και να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα την αργή εξόντωση που εφαρμόζουνε σε βάρος μας, την ίδια ώρα που ο σουλτάνος εξ΄ ανατολών βρυχάται και αντιμετωπίζει τους πολιτικούς μας «εκπροσώπους», πρόθυμους για όλα, σαν να είναι τα προσωπικά του γιουσουφάκια. Πρόκειται για την ίδια «πάστα» μ’ εκείνους που ο Ανώνυμος Έλληνας της Ελληνικής Νομαρχίας, έγραφε τότε ότι «με άκραν ουτιδανότητα ψυχής, αφού πωλήσουν εκουσίως τω τυράννῳ και την ζωήν και το έχειν τους και την τιμήν τους, καυχώνται εις το να διαφέρωσιν από τους άλλους»! Κι όπως και τώρα, έτσι και τότε αναρωτιόταν βλέποντας την ανημπόρια και την εθελουσία κατάντια του ραγιά: «Διατί οι Έλληνες να είναι δούλοι; Διατί να μην ελευθερωθούν μέχρι της σήμερον; Είναι δυνατόν, είναι εύκολον ή όχι; Καὶ εάν είναι δυνατόν, οποίαι εισίν αι αιτίαι οπού το εμποδίζουσι;».

Δύο χρόνια μετά, χωρίς κανείς να το περιμένει, ο ανήμπορος και σκυφτός μέχρι τότε Έλληνας, ξάφνιασε όλο τον κόσμο όταν ξεσηκώθηκε ενάντια στην τυραννία, ανοίγοντας το δρόμο για την απελευθέρωση και των υπόλοιπων λαών των Βαλκανίων. Η Ιερά Συμμαχία, ο πρόδρομος ενός διευθυντηρίου για μια «ευρωπαϊκή ένωση» επικυρίαρχων, πήρε ένα σκληρό μάθημα του τι σημαίνει να ξεσηκώνεται ένας λαός και να ανατρέπει σχεδιασμούς ετών και καθεστηκυίες τάξεις πραγμάτων, διδάσκοντας παντού το τι σημαίνει πόθος για ελευθερία και εθνική αξιοπρέπεια.

Δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία ο ξεσηκωμός. Προηγήθηκε η αφανής και υπόγεια, επί σειρά ετών, δράση αφύπνισης της Φιλικής Εταιρείας ώσπου να συντελεστεί η ποθούμενη έκρηξη. Σ’ αυτό το στάδιο βρισκόμαστε τώρα, με υπόγεια. άχαρη και αφανή προεργασία αφύπνισης μέσα στον κόσμο, μέσα στις γειτονιές, στις πόλεις, στους συλλόγους, στους χώρους δουλειάς, στην επαρχία και τα χωριά. Που βρίσκει έδαφος πρόσφορο στη βουβή οργή που υποβόσκει, αλλά δεν ξέρει ακόμη τον τρόπο που θα εκφραστεί αποτελεσματικά για την ανατροπή.

Η ώρα που θα δρέψει καρπούς η συστηματική αυτή δουλειά, δεν αργεί. Η στιγμή που θα σημάνει το σάλπισμα μιας νέας παλιγγενεσίας, είναι περισσότερο κοντά απ’ όσο φαντάζονται οι σύγχρονοι τύραννοι. Στηριγμένη στην ενότητα του λαού και στη βάση του πατριωτισμού και της δημοκρατίας που πρεσβεύει το ΕΠΑΜ. Έχοντας ως πρότυπο τους άδολους αγωνιστές του 1821 που ανάβοντας μια σπίθα, τη μετέτρεψαν σε λαϊκή πανστρατιά, ξηλώνοντας σουλτάνους, κοτζαμπάσηδες, νενέκους. Που αρνήθηκαν να είναι δούλοι και έδειξαν σ’ όλο τον κόσμο τι σημαίνει αξιοπρέπεια και τι τίμημα απαιτείται για να φέρεις την ιδιότητα του ελεύθερου ανθρώπου.

Ας αναλογιστούμε όλοι μας το βάρος της ιστορικής ευθύνης που φέρουμε, συστρατευόμενοι σ’ ένα πλατύ πατριωτικό μέτωπο που θα οδηγήσει στην απελευθέρωση της χώρας μας, στη λαϊκή κυριαρχία, την εθνική ανεξαρτησία και την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

Το ήθος και το σθένος των αγωνιστών του 1821, ας είναι οδηγός μας στον πόθο για ξημέρωμα της λευτεριάς στον τόπο μας.

Αθήνα, 23 Μαρτίου 2019

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.

Ανακοίνωση για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Όπως τότε, έτσι και τώρα. Τούτα τα ιερά χώματα είναι δικά μας!

Τι θα μπορούσε να πει κανείς για την επέτειο της εθνικής παλιγγενεσίας, της αναγέννησης του ελληνισμού, της γέννησης του νέου ελληνικού κράτους; Το μήνυμα του 1821 μας δίνει ξανά την διάσταση του ξεσηκωμού και της δίψας για ελευθερία.

Το ηρωικό ανάστημα που σήκωσε ο λαός μας εκείνη την εποχή εναντίον του ξένου δυνάστη και τα κοσμοϊστορικά κατορθώματα τα οποία πέτυχε, έδωσαν το έναυσμα για τον ξεσηκωμό και άλλων λαών στην Ευρώπη και σ' όλο τον κόσμο, αποτέλεσαν την ιστορική μήτρα για τις μεταγενέστερες πνευματικές και πολιτικές παρακαταθήκες της νεώτερης ιστορίας μας.

Αυτές τις παρακαταθήκες που μας οπλίζουν με ορμή, θάρρος και ελπίδα όταν χρειάζεται να προετοιμασθούμε ψυχικά και ιδεολογικά για να συστρατευθούμε στον ίδιο σκοπό, την απελευθέρωσή μας από τη νέα κατοχή!

Ο αγώνας του 1821 ενάντια στην τυραννία μας έμαθε ότι την θέληση του λαού για ελευθερία και εθνική κυριαρχία δεν μπορεί να την ανακόψει ούτε η υπεροπλία του εχθρού, ούτε οι διεθνείς συσχετισμοί δυνάμεων αλλά ούτε και οι κραυγές των προσκυνημένων που συνιστούν δήθεν σύνεση ενώ στην πραγματικότητα επιζητούν σκύψιμο του κεφαλιού και υποταγή στα κελεύσματα των κατακτητών.

196 χρόνια μετά και η εθνική ανεξαρτησία είναι το ζητούμενο…

196 χρόνια μετά και η άσκηση εθνικής κυριαρχίας είναι ανύπαρκτη…

196 χρόνια μετά το 1821, η Ελλάδα της χρεοκρατίας παρουσιάζεται ως διεθνής παρίας, ως αποτυχημένο κράτος! Η κυβέρνηση και το κοινοβούλιο περιορίζονται σε ρόλο πρωτοκολλητή των αποφάσεων των δανειστών. Οι εκλεγμένες ελληνικές κυβερνήσεις δεξιές και αριστερές προσπαθούν να πείσουν το λαό ότι τίποτε άλλο δεν μπορεί να γίνει, ότι δεν υπάρχει άλλη ρεαλιστική πρόταση, ότι είμαστε μόνοι μας χωρίς συμμάχους. Ότι διαπραγματεύονται σκληρά… Πολιτικά κόμματα και παράγοντες αλληλοκατηγορούνται για ανικανότητα, ανεπάρκεια, υποτακτικότητα στους δανειστές και τους «θεσμούς» τους.

Αγωνίζονται, δήθεν, ενάντια στον απομονωτισμό, όταν ποτέ η πατρίδα μας δεν ήταν περισσότερο απομονωμένη! Αγωνίζονται, δήθεν, για την αποκατάσταση του κύρους, την αξιοπιστία της χώρας, όταν ποτέ άλλοτε δεν τους ενδιέφερε τίποτα περισσότερο από την εξαπάτηση και χειραγώγηση του λαού, προς όφελος των διεθνών οικονομικών κατοχικών δυνάμεων. Όταν με την πολιτική που εφαρμόζουν καταστρέφουν την εθνική οικονομία, εμποδίζουν κάθε αναπτυξιακή προοπτική και παραδίνουν μπιρ παρά τις υποδομές, τον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο στις κατοχικές δυνάμεις των δανειστών. Μας κουνούν το χέρι: «όλοι μαζί τα φάγαμε»! Δανειστήκαμε; Πρέπει να πληρώσετε, μας λένε!

Μέχρις εκεί φτάνει ο ραγιαδισμός και η αναλγησία τους.

Ετοιμάζουν όμως τις εξέδρες και τις παρελάσεις. Ετοιμάζουν τις πομπώδεις δηλώσεις, για να καρπωθούν κάτι από την αίγλη του μεγάλου αγώνα και να κρύψουν την προδοσία τους. Μέχρις εκεί φτάνει η ξεδιαντροπιά τους.

Αυτή η επέτειος όμως δεν είναι των δωσίλογων, προσκυνημένων νεοκοτζαμπάσηδων ραγιάδων της δεξιάς, ή της αριστεράς!

Αυτή η επέτειος είναι του ελληνικού λαού. Είναι δική μας.

Πριν 196 χρόνια, οι πρόγονοί μας, δεν τα λογάριασαν όλα αυτά που και σήμερα μας απειλούν. Δεν λογάριασαν την Ιερά Συμμαχία! Τον προπάτορα της Ε.Ε.. Επαναστάτησαν.

Ο μεγάλος ιστορικός, Δημήτρης Φωτιάδης, που μας άφησε εξαιρετικό συγγραφικό έργο για την ελληνική επανάσταση έγραφε στο πρόλογο του έργου του «Η Επανάσταση του ‘21»: «Το Εικοσιένα, παραμένει η μέγιστη ώρα του λαού μας. Σ’ αυτή έπειτα από μια σκλαβιά που κράτησε 368 χρόνια, οι Έλληνες άδραξαν τ’ άρματα ενάντια σε μια πανίσχυρη και απέραντη αυτοκρατορία, αποφασισμένοι να πολεμήσουν ως τον θάνατο για ν’ αποχτήσουν την εθνική ελευθερία τους.

Ο εχθρός είχε τα πάντα. Στρατούς, στόλους, χρήματα και τη νομιμότητα του κυρίαρχου, που η Ιερή Συμμαχία ύψωσε σε δόγμα στο Συνέδριο της Βιέννης του 1815. Οι ξεσηκωμένοι είχαν, για μόνο αντιστάθμισμα, την απελπισία του σκλάβου. Κι όμως νίκησαν γράφοντας, στις σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας, λαμπρότατο κεφάλαιο. Απόδειξαν, για μια φορά ακόμα, πως κανείς λαός δεν μένει υπόδουλος όταν πάρει την υπέρτατη απόφαση να ζήσει ελεύθερος ή να πεθάνει.»

Όμως, όπως σήμερα έτσι και τότε, 400 χρόνια ραγιαδισμού, βρήκαν τους εκφραστές τους κι ανάμεσα στο επαναστατημένο Έθνος. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που αναζήτησαν νέα αφεντικά. Δύο τουλάχιστον εμφύλιοι χρηματοδοτήθηκαν με τα ληστρικά δάνεια της ανεξαρτησίας, όπως ονομάστηκαν! Δάνεια που ξεπληρώνονταν πολλές φορές και στο ακέραιο από το λαό μας σχεδόν ως τις μέρες μας.

Παρ’ όλα αυτά η επανάσταση ξέσπασε χάρη στη Φιλική Εταιρία και την αντίστοιχη δουλειά της για την συντριβή του ραγιαδισμού και την οργάνωση του λαού και τελικά πέτυχε αυτό που φάνταζε ακατόρθωτο!.

Το μάθημα αυτό από το ΄21 είναι περισσότερο επίκαιρο παρά ποτέ, σήμερα που η απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας θέτει υπό αίρεση όλα τα δικαιώματα του λαού μας, την ίδια την εθνική μας υπόσταση και συνέχεια.

Σήμερα οι αντίστοιχοι επικυρίαρχοι που θέλουν να μας γονατίσουν και να ακυρώσουν την αυθυπαρξία μας είναι η “Νέα Παγκόσμια Τάξη” των χρηματιστικών αγορών που επιβάλλονται με οικονομικά και πολιτιστικά μέσα διεθνών θεσμών, όπως το ΔΝΤ και η ΕΕ, με εξοντωτικό κοινωνικό πόλεμο, αλλά και με άμεσες στρατιωτικές επεμβάσεις όπου και όταν μπορούν. Το πνεύμα του 1821 αντιστρατεύεται τη κυρίαρχη ιδεολογία της ξενοδουλείας, της υποταγής και του ραγιαδισμού, της διάλυσης της κοινωνίας και της ιδιώτευσης, της άδειας ζωής χωρίς ιστορικές ρίζες και ανθρωπιστικές αξίες. Οδηγεί από την υπέρβαση του «Εγώ» στο «Εμείς», όπως έλεγε ο Μακρυγιάννης.

Είναι αυτή η υπέρβαση που έκανε πολλές φορές ο ελληνικός λαός στη μακραίωνη και πολύπαθη ιστορία του και που κρύβεται πίσω από τους τιμημένους και νικηφόρους αγώνες του. Είναι ό,τι πιο επικίνδυνο για τους ιμπεριαλιστικούς πολιτικούς στόχους και τις ολιγαρχικές δυνάμεις σε τοπική και παγκόσμια κλίμακα.

Όσοι, όμως, προσπαθούν να μας γυρίσουν σε συνθήκες προ του 1821, όπου το «χάλκαιον χέρι βαρύ του φόβου» και «ο ζυγός δουλείας» σκίαζε τον λαό μας, ας ξέρουν ότι απέναντι στη νέα κατοχή θα γεννηθεί μια νέα Επανάσταση. Όπως το 1821 η επιθυμία της ελευθερίας έπεσε ως βροχή, κατά τον Γέρο του Μωρηά, και «δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα…», όπως το 1942 οι νέοι της Εθνικής Αντίστασης, κρατώντας την ελληνική σημαία, με βαθουλωμένα μάτια από την πείνα, αντιμετώπισαν άοπλοι τους καραμπινιέρους, τις ναζιστικές ορδές και τους δωσίλογους συνεργάτες τους, έτσι και σήμερα θα βρούμε την αρετή και την τόλμη για την ελευθερία.

Δεν μας τρομάζουν τα μέτρα τους, ούτε η προπαγάνδα τους, ούτε τα βόλια τους, γιατί ετούτος ο λαός «αντάρτης, κλέφτης, παλληκάρι», πάντοτε θα μένει αδούλωτος αγωνιστής.

Ας είναι λοιπόν η επέτειος του ’21, η περήφανη παρακαταθήκη που θα οπλίσει με δύναμη κι ελληνική ψυχή τους αγώνες που μας χρειάζονται, για να ξανακάνουμε την Ελλάδα αγέρωχη, ανεξάρτητη κι ελεύθερη από κάθε είδους τυραννία.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΡΑ!

Αθήνα 23 Μαρτίου 2017

Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ