4 Ιουνίου 2019

Σχετικά με την παραίτηση του Π. Λαφαζάνη






Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΕΠΑΜ


Η εισήγηση του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς, Παναγιώτη Λαφαζάνη, στη συνεδρίαση της Κ.Ε. του Αριστερού Ρεύματος (1/6/19), όπου ανήγγειλε την παραίτησή του από τη θέση του Γραμματέα του Π.Σ. της Λαϊκής Ενότητας, εντυπωσιάζει με την ειλικρίνεια με την οποία θέτει τους λόγους της εκλογικής αποτυχίας της ΛΑ.Ε. στις πρόσφατες ευρωεκλογές.
Κυρίως εντυπωσιάζει η παραδοχή ότι, για λόγους διατήρησης των εσωκομματικών ισορροπιών, δεν πρόταξε την αναγκαιότητα να αναλάβει η ΛΑΕ έναν απελευθερωτικό εθνικά και κοινωνικά ρόλο, πράγμα που θα την κατέτασσε στη συνείδηση του κόσμου ως ενωτική πατριωτική δύναμη, χωρίς αποκλεισμούς σε άλλους ιδεολογικούς χώρους και χωρίς δογματικές αγκυλώσεις. Σε όσους δε μέσα στο κόμμα του αλλά και εν γένει στην αριστερά, τελούντες εν συγχύσει, μπερδεύουν τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό, υπενθύμισε ο Π. Λαφαζάνης ότι «στην πύλη του Πολυτεχνείου, όταν έμπαινε το τανκς, ψάλαμε όλοι οι πολιορκημένοι τον εθνικό ύμνο και ανεμίζαμε ψηλά τις ελληνικές σημαίες, τις οποίες αν κρατήσουμε τώρα σε καμμιά ανάλογη διαδήλωση πιθανόν να βρεθούμε κατηγορούμενοι, απ’ όσους κλειδοκράτορες “προφυλάσσουν” τις παραχαραγμένες αρχές μας».
Ελάχιστα ηγετικά στελέχη του χώρου της αριστεράς στη χώρα μας, είχαν το θάρρος να δηλώσουν, όπως έκανε ο Π. Λαφαζάνης, ότι η αριστερά «ή θα καταξιωθεί εκ νέου ως η κατ’ εξοχήν βαθιά πατριωτική δύναμη της εθνικής μας ζωής, ή θα πνιγεί βαλτωμένη στην αναξιοπιστία και σε μύριες ανεπίλυτες αντιφάσεις» όπως είπε. Και ακόμη λιγότεροι είναι εκείνοι που έχουν συνειδητοποιήσει ότι στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται διεθνώς, με την πλήρη απαξίωση των εθνών – κρατών από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και τις πολυεθνικές, «το έθνος κράτος επανέρχεται με νέους όρους στο προσκήνιο ως καταφύγιο των εργαζομένων» όπως πολύ σωστά διατύπωσε ο κ. Λαφαζάνης.
Το ΕΠΑΜ, έχοντας θέσει το τρίπτυχο «Εθνική Ανεξαρτησία, Δημοκρατία, Κοινωνική Απελευθέρωση» ως ελάχιστο προαπαιτούμενο ενός πανεθνικού προτάγματος, έχει, κατά καιρούς, ασκήσει ανελέητη κριτική σε θέσεις και  πολιτικές της αριστεράς που αποτελούσαν ανάχωμα συσπείρωσης των πατριωτικών δυνάμεων.
Δεν μπορούμε όμως, τώρα, να μην συγχαρούμε τον Π. Λαφαζάνη για τις θέσεις που εξέφρασε.
Ελπίζουμε ότι η πολιτική εντιμότητα που αποπνέει αυτή η ομιλία, όπως και η γενναιότητά του να αναδείξει «το νήμα του δημοκρατικού, προοδευτικού πατριωτισμού που πρέπει να ξαναπιάσει συνολικά η Αριστερά της εποχής μας, για μια κυρίαρχη, ασφαλή, ακέραια και ανεξάρτητη Ελλάδα» όπως είπε, να αφυπνίσει τα ηγετικά στελέχη της εν γένει αριστεράς και όλων των πατριωτικών δυνάμεων.
Οι επερχόμενες εθνικές εκλογές, αποτελούν ίσως την μοναδική την ευκαιρία για να λάβει επιτέλους σάρκα και οστά ένα τέτοιο ενωτικό σχήμα, που θα προτάσσει την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας, την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος και όλων των αδικιών σε βάρος του ελληνικού λαού.
 
Αθήνα, 3 Ιουνίου 2019
 

Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ


Την εισήγηση του Π. Λαφαζάνη μπορείτε να την δείτε στην ιστοσελίδα ΙΣΚΡΑ (εδώ).

24 Μαΐου 2019

Ανακοίνωση του ΕΣΣ του ΕΠΑΜ για τις Ευρωεκλογές 2019



Ανακοίνωση του ΕΣΣ του ΕΠΑΜ για τις Ευρωεκλογές 2019

Ψήφος κατά συνείδηση

Το ΕΠΑΜ δεν μειώνει την πολιτική σημασία των ευρωεκλογών. Ούτε τις θεωρεί χαμένη υπόθεση για το λαό. Είναι μια ακόμη πολιτική μάχη, έστω και αν δεν είναι καθοριστικής σημασίας για την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής. Και το ΕΠΑΜ μπορεί να επιλέγει το πώς και το πότε θα δώσει κάθε μάχη, αλλά δεν αρνήθηκε ποτέ του καμιά πολιτική μάχη για λόγους αρχής.

Έστω κι αν το ΕΠΑΜ γνωρίζει πολύ καλά και δεν έκρυψε ποτέ το γεγονός ότι το ευρωκοινοβούλιο δεν είναι παρά ένας υπερεθνικός μηχανισμός εξαγοράς και λομπισμού, με λιγότερες εξουσίες από τα παρλιαμέντα και τα ανακτοσυμβούλια των απόλυτων μοναρχιών του ύστερου μεσαίωνα. Έστω κι αν γνωρίζει ότι το ευρωκοινοβούλιο δημιουργήθηκε όχι για να ακουστεί η φωνή των λαών στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αλλά για να υποβιβασθούν από κυρίαρχοι λαοί σε άνισες πληθυσμιακές οντότητες ανάλογα με το πλήθος τους. Λογική δανεισμένη από την πρακτική και την ιδεολογία της εκπροσώπησης στα πλαίσια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του μεσαίωνα.

Οι ευρωεκλογές έχουν σημασία μόνο ως προοίμιο της αναμέτρησης που έρχεται στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές. Έτσι τις αντιλαμβάνεται η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου, αλλά και των πολιτικών δυνάμεων που συμμετέχουν.

Κι αυτή η αναμέτρηση που έρχεται, δεν θα είναι μια ακόμη συνηθισμένη εκλογική διαδικασία για ένα ακόμη δοτό κατοχικό κοινοβούλιο. Το ΕΠΑΜ εκτιμά ότι οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές ίσως αποτελέσουν την τελευταία ιστορική ευκαιρία για την ανατροπή των κυρίαρχων συσχετισμών δύναμης υπέρ του λαού, ώστε με ειρηνικό τρόπο να απαλλαγεί η πατρίδα μας από το καθεστώς κατοχής. Πριν συμβούν τα χειρότερα με όρους γενοκτονίας, κοινωνικής κατάρρευσης και εθνικού ακρωτηριασμού.

Και προκειμένου να δοθεί η μάχη με περισσότερες και καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας, θα πρέπει να γίνει δυνατή η ευρύτερη δυνατή συνεργασία ανάμεσα σε υπαρκτές, μάχιμες πατριωτικές, δημοκρατικές και ριζοσπαστικές δυνάμεις με στόχο την μετωπική αναμέτρηση με το καθεστώς κατοχής της πατρίδας μας.

Υπηρετώντας αυτή τη λογική με συνέπεια, το ΕΠΑΜ μπροστά στις ευρωεκλογές πρότεινε μια τέτοια συνεργασία, ώστε να καταγραφεί μια εκλογική δυναμική που θα διευκόλυνε την ευρύτερη συσπείρωση και συνεργασία των δυνάμεων του πατριωτισμού, της δημοκρατίας και του ριζοσπαστισμού μπροστά στις κοινοβουλευτικές εκλογές.

Δυστυχώς η προσπάθεια του ΕΠΑΜ δεν ευοδώθηκε. Για μια ακόμη φορά. Παρ’ όλα αυτά το ΕΠΑΜ δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια. Καμιά μάχη δεν έχει χαθεί πριν αυτή δοθεί έως το τέλος της.


Το ΕΠΑΜ λοιπόν αποφάσισε να μην κατέβει στις ευρωεκλογές, για δύο κύριους λόγους:

Αφενός, γιατί δεν θέλει να προσθέσει επιπλέον κομματικούς ανταγωνισμούς σ’ εκείνους που ήδη υπάρχουν ανάμεσα στις δυνάμεις του αντικατοχικού χώρου και κάνουν έως σήμερα αδύνατη τη συνεργασία.

Αφετέρου, γιατί θέλει να περιφρουρήσει τους πενιχρούς πόρους των μελών και των φίλων του, προκειμένου να συμμετάσχει με αξιώσεις στη μητέρα των πολιτικών μαχών, δηλαδή στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Η απόφαση του ΕΠΑΜ να μην συμμετάσχει στις ευρωεκλογές, του δίνει επίσης τη δυνατότητα να συνεχίσει τις διεργασίες για την πολιτική συνεργασία των ριζοσπαστικών, δημοκρατικών, πατριωτικών δυνάμεων. Ενώ ταυτόχρονα αφαιρεί τις προφάσεις και τα προσχήματα απ’ όλους τους άλλους.

Η μεγάλη μάχη είναι μπροστά μας, η μάχη για τις εθνικές εκλογές, και αυτήν θα τη δώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις, πιο ενωμένοι, πιο συνειδητοποιημένοι και πιο αποφασισμένοι για την ανατροπή από ποτέ! Τα μέλη και οι φίλοι του ΕΠΑΜ ας πράξουν κατά συνείδηση, δίνοντας την ψήφο τους (η μη) όπου κρίνουν προσφορότερο με γνώμονα, αφενός, τη μεγαλύτερη δυνατή απαξίωση των δυνάμεων που στηρίζουν το καθεστώς κατοχής και, αφετέρου, την ενίσχυση των προοπτικών της συνεργασίας των δημοκρατικών, πατριωτικών, ριζοσπαστικών δυνάμεων.

Αθήνα 23/5/2019

Το Εθνικό Συντονιστικό Συμβούλιο του ΕΠΑΜ


1 Απριλίου 2019

Ανακοίνωση του Τομέα Παιδείας του ΕΠΑΜ για το νέο σύστημα εξετάσεων και το Λύκειο


Ανακοίνωση του Τομέα Παιδείας του ΕΠΑΜ για το νέο σύστημα εξετάσεων και το Λύκειο

Οι θέσεις του Υπουργείου Παιδείας,
«Η νέα Γ΄ Γενικού Λυκείου και το νέο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση»
αποτελούν μία αντι-μεταρρύθμιση, ένα χτίσιμο αρνητικών αλλαγών αρχίζοντας μάλιστα από τα κεραμίδια. Αυτό, γιατί δεν ενδιαφέρει τη μνημονιακή κατοχή η αναβάθμιση της παιδείας (πώς θα μπορούσε άλλωστε!). Την ενδιαφέρει το πόσο κρυφός θα είναι ο κόφτης της εισαγωγής των παιδιών μας στα Πανεπιστήμια και το πώς επικοινωνιακά θα παραπλανήσει, ενόψει και των εκλογών. Εξάλλου και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ειδικά από 2010 και μετά, ποτέ δεν είχαν ασχοληθεί με μια μεταρρύθμιση που να προέκυπτε από ουσιαστικό δημόσιο διάλογο, όπως έγινε και με την κατάργηση της τεχνολογικής εκπαίδευσης, των ΤΕΙ, και ένταξή της στο γνωστό καθηγητικό κατεστημένο των ΑΕΙ για ψηφοθηρικούς λόγους. Έτσι προβάλλει τρία επιχειρήματα:
α. Η Γ΄ Λυκείου είναι σήμερα ακυρωμένη ως τάξη του Λυκείου, λόγω του βάρους που ρίχνουν οι μαθητές στην προετοιμασία για τις Πανελλαδικές εξετάσεις,
β. Το νέο νομοσχέδιο πλήττει την παραπαιδεία,
γ. Δίνεται η δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης στα Παν/μια.

α. Ακύρωση της Γ΄ Λυκείου ως τάξης της ενιαίας εκπαίδευσης.
Χωρίς να ενδιαφέρεται για το περιεχόμενο σπουδών, το διδακτικό προσωπικό και τα μύρια όσα προβλήματα των σχολείων, το νομοσχέδιο θεσμοθετεί την αποκοπή της Γ΄ τάξης από το Λύκειο, εντείνοντας την εξειδίκευση με τεχνοκρατικό περιεχόμενο. Ό,τι συμβαίνει τώρα στην Γ΄ Λυκείου θα μεταφερθεί στην Β΄ Λυκείου, ως αντίστοιχη προετοιμασία.

Οι μαθητές θα αναγκαστούν, από τη Β΄ Λυκείου, να δώσουν έμφαση στα ειδικά μαθήματα, τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα. Η ύλη της Γ΄ Λυκείου δεν αποτελεί λογική εξέλιξη της ήδη διδαχθείσας ύλης των προηγούμενων τάξεων, καθώς η ύλη των προηγούμενων τάξεων είναι αποσπασματική.
Καλούνται γονείς και μαθητές να αποφασίσουν νωρίτερα για ένα μέλλον που διαβλέπουν ακόμη πιο αβέβαιο, χωρίς να διαθέτουν τα απαραίτητα κριτήρια επιλογής. Ενισχύεται η παρεμβατικότητα των ενηλίκων στις επαγγελματικές επιλογές των νέων, αλλά και οι κατευθυνόμενες επιλογές από ομάδες οικονομικών συμφερόντων.

Το νέο νομοσχέδιο αυξάνει την κρίσιμη ύλη των πανελλαδικώς εξεταζομένων μαθημάτων, αναγκάζοντας τον μαθητή να επικεντρώνεται μόνο στην αποκλειστική προετοιμασία αυτών των μαθημάτων, ενώ εξαφανίζει την ύλη και τις ώρες των μαθημάτων Γενικής Παιδείας. Καταργεί στην Γ΄ Λυκείου την Γενική Παιδεία! Η Γενική Παιδεία προσφέρεται μέχρι την Β΄ Λυκείου με αποσπασματικό τρόπο και εκεί κόβεται αυθαίρετα, αλλά το απολυτήριο παρέχεται στην Γ΄ Λυκείου.

β. Πλήττεται η παραπαιδεία;
Η αύξηση της κρίσιμης ύλης για τις Πανελλαδικές εξετάσεις, σε συνδυασμό με την εγκατάλειψη του δημόσιου σχολείου, αυξάνει την ανάγκη γονέων και παιδιών για εξωσχολική βοήθεια, με μεγαλύτερο προφανώς κόστος. Ενισχύεται, δεν πλήττεται, η παραπαιδεία. Αυτό, η αύξηση δηλαδή της κρίσιμης ύλης και των απαιτήσεων, είναι το αρχικό στάδιο του κόφτη. Η ελληνική οικογένεια πιέζεται είτε να εγκαταλείψει τον πόθο της για σπουδές των παιδιών της, ή σπρώχνεται στον ιδιωτικό τομέα ως λύση ανάγκης. Πόσο υποκριτικά το Υπουργείο Παιδείας προβάλλει την μείωση των μαθημάτων ως πλήγμα της παραπαιδείας, με στόχο την παραπλάνηση της ελληνικής κοινωνίας!

Παράλληλα, εκτός από τις Πανελλαδικές εξετάσεις, οι εξετάσεις Απολυτηρίου, με το πρόσχημα κατοχύρωσης της αντικειμενικότητας και της ποιότητας, προβλέπεται να διεξάγονται σε επίπεδο Ομάδας Σχολείων. Αυτή η ομαδοποίηση των σχολείων θα γίνει μάλλον ανά γεωγραφική περιοχή. Ανοίγει έτσι ο δρόμος για διάκριση και περιφερειοποίηση του εκπαιδευτικού χάρτη της χώρας. Από την ως τώρα εμπειρία μας για τους στόχους και τις αρμοδιότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εύλογα μπορούμε να υποθέσουμε ότι προσπαθούν να εντάξουν την εκπαίδευση στη λογική του Καλλικράτη.

Ο κόφτης λοιπόν συνεχίζεται, με εντατικοποίηση των εξετάσεων. Με εξετάσεις και σπουδές αυτού του περιεχόμενου, οι μαθητές μετατρέπονται σε είλωτες. Σε διαφορετική περίπτωση οδηγούνται σε εγκατάλειψη της προσπάθειας, είτε για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο είτε ακόμη και για απόκτηση του απολυτηρίου. Προβάλλει όμως το Υπουργείο Παιδείας την δήθεν αναβάθμιση του απολυτηρίου μπροστά στην ουσιαστικά ανύπαρκτη προοπτική εργασίας, ενώ στην πραγματικότητα ακολουθεί πιστά τις οδηγίες-εντολές του ΟΟΣΑ.
(Το σύστημα των Πανελλαδικών εξετάσεων πρέπει να αναμορφωθεί πλήρως. Προτείνονται συνεχείς αποτιμήσεις διαφορετικών επιπέδων κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς μέσα στο σχολείο.
Έκθεση του ΟΟΣΑ με τίτλο: «Εκπαίδευση για ένα Λαμπρό Μέλλον στην Ελλάδα», Απρίλιος 2018.)

Ο κόφτης τελικά στηρίζεται σε εξετάσεις δύο επιπέδων, η μια πανελλαδική για την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, η άλλη «περιφερειακή» με μια μορφή (τοπικής;) Τράπεζας Θεμάτων, για την απόκτηση του απολυτηρίου. Δεδομένου ότι οι διατάξεις του νόμου είναι ασαφείς και γενικές, και θα ειδικευτούν με νέες υπουργικές αποφάσεις, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο σε μελλοντική φάση να καταργηθεί ο «Εθνικός» χαρακτήρας του απολυτηρίου Λυκείου, καταργώντας το ενιαίο της Παιδείας.

Παίρνοντας υπόψη τα κοινωνικο-ταξικά χαρακτηριστικά περιοχών, θα δημιουργήσει απολυτήρια πολλών ταχυτήτων. Αναγκαστικά, τα θέματα των απολυτηρίων εξετάσεων επηρεάζονται από το τι και πώς έχει διδαχθεί στα σχολεία της κάθε περιοχής. Και αυτό, ενόψει της προσμέτρησης του βαθμού απολυτηρίου για την εισαγωγή σε σχολές, δεν δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους τους μαθητές. Αν και το “ίσες ευκαιρίες” είναι συζητήσιμο...
«Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση αντιμετώπιση των άνισων.» Αριστοτέλης.
Και προς αυτήν την κατεύθυνση το Υπουργείο τηρεί νεκρική σιγή.

γ. Ελεύθερη πρόσβαση σε Πανεπιστήμια;
Το απολυτήριο θα δίνει θεωρητικά τη δυνατότητα σε μαθητές που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να δώσουν Πανελλαδικές, να εισάγονται στα Τμήματα Ελεύθερης Πρόσβασης – ΤΕΠ. Δηλαδή, τμήματα σχολών, για τα οποία ο αριθμός των υποψηφίων φοιτητών που θα τα προτιμήσουν θα είναι μικρότερος (ή ίσος)  από τις θέσεις που διαθέτουν.

Η παραπλάνηση που επιδιώκει το Υπουργείο Παιδείας με την δήθεν δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης στα ΤΕΠ, συνεχίζεται. Πρόκειται για μια άθλια τακτική, που μπορεί από πρώτη άποψη να φαίνεται ευνοϊκή για όποιον δεν μπορεί, για διαφόρους λόγους, να δώσει Πανελλαδικές, τελικά όμως θα μπερδέψει μαθητές και γονείς στον προγραμματισμό τους και θα τους βλάψει.

Ένας μαθητής για να έχει “ελεύθερη” πρόσβαση πρέπει να κάνει εκπτώσεις σε αυτό που θέλει να σπουδάσει και με αμφίβολο αποτέλεσμα. Αν οι ανάγκες, οικονομικές ή άλλες, τον ωθούν σε μια μορφή εξασφάλισης των σπουδών του, όπως λέγεται, πρέπει στην αρχική δήλωση να βάλει και τμήματα πολύ χαμηλής ζήτησης και μάλιστα απομακρυσμένα. Και αν δηλώσουν πολλοί αυτά τα τμήματα, η “ελεύθερη” πρόσβαση “πέταξε”. Την επόμενη χρονιά τα ΤΕΠ, που ενδεχομένως προκύψουν τώρα, μπορεί να είναι άλλα. Συνεπώς, τι προγραμματισμό μπορεί να κάνει η οικογένεια και το παιδί από την Β΄ Λυκείου; Θα σπουδάσει τελικά αυτό που θέλει χωρίς εξετάσεις;

Θεσμοποιείται, λοιπόν, η λογική του τζόγου στον σχεδιασμό των εκπαιδευτικών και επαγγελματικών επιλογών. Θεσμοποιούνται επίσης οι διακρίσεις στη μέθοδο εισαγωγής στια Πανεπιστήμια. Επιπλέον, στην πράξη υποβαθμίζεται το πτυχίο των Τμημάτων που θα υπάγονται στα ΤΕΠ. Δηλαδή θεσμοθετούνται τμήματα δύο ταχυτήτων. Εφόσον το κράτος οδηγεί σε υπολειτουργία τμήματα περιζήτητα, θα επιδείξει καμιά μέριμνα για τα ΤΕΠ; Μήπως με τον τρόπο αυτό ανοίγει ο δρόμος για ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων, σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη υποχρηματοδότησή τους;

Σημειωτέον ότι για όσους εισαχθούν στα ΤΕΠ δεν προβλέπεται καμία δυνατότητα μετεγγραφής, ακόμα και λόγω προβλημάτων υγείας ή άλλων δυσμενών καταστάσεων. Παρόλα αυτά, τo Υπουργείο αφήνει να εννοηθεί ότι όποιος θέλει μπορεί να εισαχθεί σε Πανεπιστήμιο χωρίς εξετάσεις! Ένα ακόμη προεκλογικό δόλωμα!

Φαίνεται καθαρά ότι, αν ως κοινωνία δεν απελευθερωθούμε από την ξένη κατοχή, ούτε και το θέμα της Παιδείας, που την κατάντησαν τυπική εκπαίδευση, δεν πρόκειται να τεθεί στις σωστές του βάσεις και προς όφελος του λαού μας.

Αθήνα, 29 Μαρτίου 2019

Ο Τομέας Παιδείας του ΕΠΑΜ


Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΕΠΑΜ για της δηλώσεις του κ. Βίτσα στην πακιστανική κοινότητα



Τη στιγμή που οι Συριζαίοι υπουργοί όπου και να κυκλοφορήσουν δημοσίως γίνονται στόχος έντονων αποδοκιμασιών από τον κόσμο, ο κ. Βίτσας κατάφερε να βρει ένα κοινό πρόθυμο να τον χειροκροτήσει και μάλιστα με θέρμη! Πρόκειται για τα μέλη της Πακιστανικής Κοινότητας της Ελλάδας, όπου έδωσε ομιλία, στο πλαίσιο εκδήλωσης, την Τετάρτη 27 Μαρτίου.

Ο κ. Βίτσας μίλησε στους Πακιστανούς μετανάστες, με τον μόνο τρόπο που ξέρει να μιλάει στον κόσμο: τον τρόπο του πολιτικάντη, που μοιράζει ψεύτικες υποσχέσεις και κίβδηλα όνειρα! Όχι μόνο γιατί «τα όνειρα δεν έχουν σύνορα», όπως είπε χαρακτηριστικά, αλλά κυρίως, επειδή έχουν και ένα άλλο, πολύ σημαντικό πλεονέκτημα, ότι είναι τζάμπα, άρα δεν κοστίζει τίποτα να τα μοιράζουμε στους κακομοίρηδες! Άλλωστε είναι τόση η ανάγκη τους να πιαστούν από κάπου, έστω κι απ’ την ελάχιστη υποψία ελπίδας για μια καλύτερη ζωή, που είναι τόσο εύκολο να εξαπατηθούν! Η χαρά του επαγγελματία πολιτικάντη!

Άνθρωποι που, λόγω των συνθηκών, έχουν ρίξει τόσο χαμηλά τον πήχυ, που χειροκρότησαν με ενθουσιασμό τον «κ. υπουργό» όταν τους υπαγόρευσε μέχρι πού μπορούν να φτάσουν τα «όνειρά» τους: «ελευθερία, αξιοπρέπεια, ένα σπίτι να μένουμε, μια δουλειά να κάνουμε, την οικογένειά μας να είναι καλά...» Γιατί; Γιατί «τα όνειρα των απλών ανθρώπων είναι κι αυτά απλά»! Στην πραγματικότητα, επειδή στην κατεστραμένη από τη μνημονιακή κατοχή Ελλάδα, αυτά τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα έχουν μετατραπεί σε «όνειρα» και μάλιστα... απατηλά!

Ονειρευτείτε ελεύθερα, αγαπητοί μετανάστες, όπως ονειρεύονται και οι Έλληνες, ένα μεροκάματο, ένα πιάτο φαΐ, ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι σας! Μέχρι εκεί σας/μας επιτρέπεται να ονειρεύεστε/ονειρευόμαστε, εσείς/εμείς, οι «απλοί άνθρωποι»! Κι όταν ακούτε τον κ. Βίτσα να σας λέει ότι βλέπει σε σας τους μελλοντικούς γιατρούς, μηχανικούς και δικηγόρους, ρωτήστε τον σε ποια χώρα τους βλέπει; Γιατί οι περισσότεροι σημερινοί μαθητές και φοιτητές της Ελλάδας προορίζονται κι αυτοί για μετανάστευση, για να ακούνε με τη σειρά τους τον Γερμανό/Άγγλο/Αμερικανό... «κ. Βίτσα» να τους μιλάει για τα «όνειρα των απλών ανθρώπων»!

Ονειρευτείτε! Τι άλλο σας έμεινε να κάνετε, αφού το δικαίωμά σας να διεκδικείτε το απεμπολήσατε, όπως και χιλιάδες Έλληνες μετανάστες, όταν αποδεχθήκατε να ξεριζωθείτε από τον προνομιακό χώρο άσκησης των δικαιωμάτων σας. Την πατρίδα. Αυτήν, τη μία και μόνη πατρίδα που έχει ένας άνθρωπος, την «πατρίδα της καρδιάς»! Αυτήν τη μία και μόνη πατρίδα που μπορείτε να αφήσετε πίσω σας, αλλά δεν μπορείτε ποτέ να βγάλετε από μέσα σας!

Αθήνα, 29 Μαρτίου

Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ