Μήνυση του ΕΠΑΜ κατά του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας για ενέργεια εγκληματική σε βαθμό κακουργήματος

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Μήνυση του ΕΠΑΜ κατά του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας
για ενέργεια εγκληματική σε βαθμό κακουργήματος

 

 

Σήμερα, 16 Νοεμβρίου 2020, ημέρα Δευτέρα και ώρα 12:15 μμ, το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ (Ε.ΠΑ.Μ), ο Δημήτριος Καζάκης ενεργώντας ως νόμιμος εκπρόσωπος του προαναφερόμενου Πολιτικού Κόμματος αλλά και ατομικά, καθώς και οι δικηγόροι     Αθηνών Φώτιος-Σπυρίδων Μαζαράκης και Αριστείδης Λαμπρόπουλος, κατέθεσαν μήνυση/έγκληση (που έλαβε ΑΒΜ: Ε20-5519) ενώπιον του κυρίου Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών κατά του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, καθόσον, ο τελευταίος, με την από 13 Νοεμβρίου 2020 και με αριθμό 1029/8/18 Απόφασή του, η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 5046/Β/14-11-2020, αποφάσισε, από 15 Νοεμβρίου 2020 και ώρα 6.00 π.μ. έως και τις 18 Νοεμβρίου 2020 ώρα 9.00 μ.μ, την απαγόρευση όλων των δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων στο σύνολο της Επικράτειας στις οποίες συμμετέχουν τέσσερα (4) ή περισσότερα άτομα και την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης της ανωτέρω απαγόρευσης, υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής άλλων κυρώσεων που προκύπτουν από την κείμενη νομοθεσία. 

Ο προαναφερόμενος Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, κατ’ αυτόν τρόπο, ενήργησε με κατάχρηση της ιδιότητάς του ως οργάνου του κράτους, ήτοι ως Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, ενεργώντας καθ’ υπέρβαση: α) των άρθρων 11 παρ.1 και 2 και άρθρου 5 του Συντάγματος και της ερμηνευτικής δήλωσης του τελευταίου, β) της παρ. 2 του άρθρου 68 της από 20.3.2020 Π.Ν.Π. γ) της υπό στοιχεία Δ1α/Γ.Π.οικ.:71342 από 06.11.2020 ΚΥΑ, δ) του άρθρου 3 παρ.3 του ΠΔ 73/2020 που εκδόθηκε για τη ρύθμιση ειδικότερων θεμάτων του ν. 4703/2020 σύμφωνα με το οποίο για τις συναθροίσεις της Πρωτομαγιάς και της επετείου του εορτασμού του Πολυτεχνείου της 17^ης Νοεμβρίου δεν οφείλεται γνωστοποίηση στις Αρχές, και έτσι αδρανοποίησε την καθολική ισχύ του ατομικού δικαιώματος που προστατεύει η παρ.3 του άρθρου 134 ΠΚ περίπτωση η’ σε όλη τη Χώρα, ήτοι αδρανοποίησε την ισχύ του ατομικού δικαιώματος του άρθρου 11 παρ.1 του Ελληνικού Συντάγματος για διάστημα από 15 Νοεμβρίου 2020 και ώρα 6.00 π.μ. έως και τις 18 Νοεμβρίου 2020 ώρα 9.00 μ.μ. σε όλη την επικράτεια της Χώρας, δηλαδή του δικαιώματος οι Έλληνες να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα το προαναφερόμενο διάστημα, και μάλιστα επί ποινή. 

Σημειώνουμε ότι το έγκλημα είναι διαρκές (άρθρο 120 παρ.3 Συντάγματος), σε βαθμό κακουργήματος, ενώ η επιχείρησή του τιμωρείται με την ποινή του τετελεσμένου    εγκλήματος. Εν προκειμένω δε, το έγκλημα έχει ολοκληρωθεί και το εγκληματικό      αποτέλεσμα, για κάθε περίπτωση, βρίσκεται σε ισχύ, όσο βρίσκεται σε ισχύ η προαναφερόμενη από 13 Νοεμβρίου 2020 και με αριθμό 1029/8/18 Απόφασή του.

 

Αθήνα 16 Νοεμβρίου 2020  

 

Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

Ανακοίνωση του ΕΠΑΜ για την επέτειο του Πολυτεχνείου 2019

 

Ανακοίνωση της Π.Γ. του ΕΠΑΜ

46 χρόνια μετά από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, οι ημέρες θυμίζουν τις μέρες του 1973. Σε τι διαφέρει η βίαια επίθεση της χούντας στο Πολυτεχνείο και τη Νομική Σχολή τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 1973 που οδήγησαν στην εξέγερση του Νοέμβρη, από τις επιθέσεις των ΜΑΤ πριν από 5 μέρες στην ΑΣΟΕΕ; Σε τι διαφέρει ο άγριος ξυλοδαρμός των φοιτητών από τη χουντική αστυνομία και τους ασφαλίτες, από τον άγριο ξυλοδαρμό, τη ρίψη χημικών και την αποπνικτική ατμόσφαιρα μέσα στην ΑΣΟΕΕ και στους γύρω δρόμους πριν από λίγες μέρες; Σε τι διαφέρουν  οι οιμωγές, ο πανικός και οι κραυγές απελπισίας στους πανεπιστημιακούς χώρους μπροστά στη βιαιότητα των αστυνομικών ορδών του Παπαδόπουλου, από τη βιαιότητα των πραιτοριανών του Χρυσοχοΐδη, τα γκλομπ που σπάσανε στην κυριολεξία πάνω στα κεφάλια των φοιτητών, τα αιμόφυρτα παιδιά και τα ασθενοφόρα που εμποδίστηκαν να παράσχουν τις πρώτες βοήθειες; Σε τι διαφέρει η Σύγκλητος του πανεπιστημίου του τότε που εκτελούσε πειθήνια τις εντολές της «κυβέρνησης Παπαδόπουλου», από τις μαριονέτες που παριστάνουν τη Σύγκλητο σήμερα εφαρμόζοντας πειθήνια τις εντολές της φερόμενης ως «κυβέρνησης Μητσοτάκη»;
Η αλήθεια εντούτοις είναι ότι η κατάσταση που βιώνουμε σήμερα, είναι απείρως χειρότερη από το 1973. Το πρόταγμα των φοιτητών του Πολυτεχνείου για Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία, επανέρχεται δραματικά ως κύριο πρόταγμα των ημερών μας σ’ ένα λαό που μεγάλο τμήμα του τρέφεται από τα συσσίτια και φυτοζωεί με ψίχουλα τύπου «ΚΕΑ», σ’ ένα λαό που η Παιδεία του εξαθλιώνεται λόγω περικοπών των απαραίτητων κονδυλίων και οι νέοι εξωθούνται στη μαζική μετανάστευση, σ’ ένα λαό που η «ελευθερία» του εξαντλείται στην επιλογή ή να πληρώνει τις τράπεζες αφήνοντας τα παιδιά του νηστικά ή να χάσει τη μοναδική του κατοικία, σ’ ένα λαό που συνθλίβεται από τις μαφιόζικες μεθόδους και τους εκβιασμούς παρακρατικών οργανώσεων τύπου ΑΑΔΕ, σ’ ένα λαό που του στέρησαν την εθνική κυριαρχία του, παραδίδοντάς την αμετάκλητα και άνευ όρων σε ιδιώτες τοκογλύφους και σε ξένα κέντρα αποφάσεων.
Σε τι διαφέρει το σύνθημα των τότε φοιτητών του Πολυτεχνείου «Έξω οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ», από τη σημερινή, απείρως χειρότερη πραγματικότητα; Όταν οι εγχώριες δωσιλογικές κυβερνήσεις έχουν δώσει το ελεύθερο στο ΝΑΤΟ να αλωνίζει πλέον ελεύθερα σε όλο το Αιγαίο μετατρέποντάς το σε νατοϊκή θάλασσα, πράγμα που η ίδια η χούντα δεν το αποτόλμησε ποτέ; Όταν οι αμερικάνικες βάσεις έχουν πολλαπλασιαστεί από εκείνες της χούντας, μετατρέποντας τη χώρα μας σε ορμητήριο πολεμικών επεμβάσεων αλλά και σε αποδέκτη χτυπημάτων; Όταν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, λέγοντας δημοσίως σε Αμερικανό στρατηγό ότι «οι άνδρες μας μάτωσαν δίπλα σε Αμερικανούς στρατιώτες στους πολέμους στους οποίους συμμετείχαμε, και αυτό θα γίνει επίσης και στο μέλλον», προϊδεάζει τον ελληνικό λαό ότι θα στείλει τα παιδιά του να σκοτωθούν σε όποια πεδία μαχών και ενάντια σε όποιο λαό αποφασίσουν οι ΗΠΑ για τα συμφέροντά τους; Πράγμα που ούτε η χούντα αποτόλμησε να διανοηθεί ποτέ!
Υπάρχουν όντως διαφορές προς το χειρότερο από το 1973, γιατί ακόμη και η χούντα, παρόλη την ωμή βία στο Πολυτεχνείο, δεν τόλμησε να αναφερθεί στη λεκτική κατάργηση του άτυπα θεσμοθετημένου μέχρι τότε πανεπιστημιακού ασύλου. Πράγμα που δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να το κάνει η κοινοβουλευτική χούντα Μητσοτάκη, που καλλιεργώντας ψευδώς και μεθοδευμένα την ταύτιση του πανεπιστημιακού ασύλου με την ασυδοσία στους πανεπιστημιακούς χώρους, άφησε ανοχύρωτη την ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και τη διδασκαλία, ανοίγοντας το δρόμο για τη φίμωση και την ποινικοποίηση της ελεύθερης έκφρασης και διακίνησης ιδεών μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους. Αφήνοντας έτσι ελεύθερο το έδαφος για την άλωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από τις δυνάμεις της «αγοράς», για τις οποίες και μόνον η έκφραση «πανεπιστημιακό άσυλο» αποτελούσε και αποτελεί τροχοπέδη και απειλή για την προώθηση των συμφερόντων τους!
Υπάρχουν όντως διαφορές από το 1973, γιατί οι τότε πολιτικές δυνάμεις, ακολούθησαν τον ενθουσιασμό και το πάθος του φοιτητόκοσμου που ανέμιζε το σύμβολο της ενότητας του ελληνικού λαού, την ελληνική σημαία μπροστά από τις ερπύστριες των τανκς. Την ίδια αυτή σημαία, το ίδιο αυτό σύμβολο που νοιώθει ο λαός να τον ενώνει στις κρίσιμες στιγμές και που την έβαψαν τα παιδιά εκείνα με το αίμα τους, σημερινά κόμματα, κομματίδια και γκρουπούσκουλα που αυθαίρετα οικειοποιούνται τον αγώνα του Πολυτεχνείου, την απαξιώνουν και την αμαυρώνουν ως σύμβολο «εθνικιστικό», μετατρέποντας σε έγκλημα καθοσιώσεως την εμφάνισή της στις πορείες της 17 Νοέμβρη! Με συνέπεια να αμαυρώνουν τον ίδιο τον αγώνα του Πολυτεχνείου, αποξενώνοντας και απομακρύνοντας τη μεγάλη μάζα του λαού που κάποτε πλημμύριζε κατά εκατοντάδες χιλιάδες τις πορείες προς τιμή εκείνων των νέων, τραγουδώντας μαζικά το «Πάλης ξεκίνημα νέοι αγώνες, οδηγοί της ελπίδας οι πρώτοι νεκροί», έχοντας επίγνωση ότι η πορεία του Πολυτεχνείου είναι υπόσχεση αγώνα. Τα κόμματα και τα κομματίδια αυτά, συνεπικουρούμενης της ανοχής που έδειξαν όλα αυτά τα χρόνια στο κακοστημένο θέατρο των «καθιερωμένων συγκρούσεων» κράτους και παρακράτους τη μέρα αυτή, πέτυχαν με το παραπάνω το στόχο που ευχότανε ανέκαθεν η καθεστηκυία τάξη: την αποξένωση του Πολυτεχνείου από την κοινωνική συνείδηση και την ταύτισή του με κυνηγητά μπαχαλάκηδων και ασφαλιτών, κάψιμο αυτοκινήτων και καταστροφές περιουσιών. Αυτό είναι το πραγματικό έγκλημα καθοσιώσεως, για το οποίο, αν υπάρχει πολιτική εντιμότητα, θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Ο αγώνας του Πολυτεχνείου έγινε από τα παιδιά του λαού με τη συνεπικουρία ολόκληρου του λαού εκείνες τις μέρες, ανεξαρτήτως κομματικών ή άλλων καταβολών, με τη συμμετοχή εργατόκοσμου και μεσαίων στρωμάτων που έτρεξαν να συνδράμουν και πολλοί από αυτούς έχασαν τη ζωή τους στους γύρω δρόμους από τα πυρά των ελεύθερων σκοπευτών. Ο αγώνας αυτός έτσι θα έπρεπε να τιμάται, μαζικά και ελεύθερα για τον κάθε πολίτη, χωρίς τα κομματικά μπλοκ να τον οικειοποιούνται. Με το σύμβολο της ενότητας του λαού, την ελληνική σημαία που δέσποζε στα χέρια εκείνων των παιδιών, να δηλώνει με την παρουσία της τη λαϊκή ομοψυχία απέναντι σε κάθε δυνάστη. Για να θυμίζει ότι οι γνήσιοι λαϊκοί αγώνες ξεπηδούν από μέσα από τον ίδιο τον λαό και όχι από τους «αντ’ αυτού», έχουν πάντα προτάγματα παλλαϊκά, απευθύνονται στο σύνολό του και επιζητούν την καθολική αποδοχή και συμμετοχή του.
Το Πολυτεχνείο ζει και θα συνεχίσει να ζει όσο τα προτάγματά του συνεχίζουν να ζητούν δικαίωση.

ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ – ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!

Αθήνα, 16 Νοεμβρίου 2019

Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

Ανακοίνωση για την επέτειο του Πολυτεχνείου

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

1973 – 2017

44 χρόνια μετά τα αιτήματα ζητούν δικαίωση

Πέρασαν 44 χρόνια κι όμως  το ίδιο σύνθημα προβάλλει και πάλι κραυγή απελπισίας και κάλεσμα αγώνα:

Λαέ πολέμα, σου πίνουνε το αίμα

 Τιμώντας τους Αγώνες της γενιάς εκείνης, τους πατριώτες που αγωνίσθηκαν ενάντια στην αμερικανοκίνητη φασιστική δικτατορία, αναδεικνύουμε την ανάγκη Ενότητας του Ελληνικού λαού γύρω από κοινούς στόχους κι ενάντια στους εκάστοτε κοινούς εχθρούς. Και τότε και τώρα απέναντι στη βία του καθεστώτος, υψώνεται ως λάβαρο ενωτικό της αντίστασης του λαού η ελληνική σημαία! Καλούμε τους δημοκράτες-πατριώτες να συμμετέχουν στην πορεία του Πολυτεχνείου φέροντας το ίδιο λάβαρο, σύμβολο διαχρονικών αγώνων και ενότητας του λαού για Εθνική Ανεξαρτησία και Λαϊκή Κυριαρχία. Σήμερα προβάλλει αδήριτη η αναγκαιότητα μιας νέας και πραγματικής, αυτή τη φορά,  Μεταπολίτευσης.

44 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ο αγώνας για Δημοκρατία και Κοινωνική Δικαιοσύνη παραμένει αδικαίωτος! Τότε απέναντι στη χούντα των συνταγματαρχών, σήμερα ενάντια στην δουλοπαροικία των χρηματαγορών, τη χούντα των τραπεζών!

Ο αγώνας για Ελευθερία, Ισότητα και Αξιοπρέπεια είναι πριν απ’ όλα αγώνας για την ανατροπή της κατοχής της πατρίδας μας από τους επικυρίαρχους του Βερολίνου και των Βρυξελλών. Αγώνας ενάντια στην εκποίηση του δημόσιου πλούτου, ενάντια στους πλειστηριασμούς, τα λουκέτα, την ανεργία, την εξαθλίωση! Το αυταρχικό πρόσωπο της σημερινής κοινοβουλευτικής μνημονιακής δικτατορίας συμπολίτευσης κι αντιπολίτευσης το βλέπουμε στην αστυνομοκρατία, στα εξοντωτικά μέτρα ενάντια στην επιβίωση του ελληνικού λαού! Σε εθνικές μειοδοσίες αντίστοιχες με  την προδοσία της Κύπρου από την τότε χούντα!

Οι χούντες με οποιοδήποτε μανδύα κι αν εμφανίζονται, στρατιωτικό ή κοινοβουλευτικό, δεν παύουν να είναι χούντες κι η μόνη θέση που αξίζει στους εντολοδόχους και τους εκτελεστές τους, είναι τα έδρανα του δικαστηρίου για ν’ απολογηθούν για τα εγκλήματά τους. Η αρχή για να καθίσουν στο εδώλιο τα ξενόδουλα φερέφωνα του τότε καθεστώτος, έγινε με την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Η αρχή για να καθίσουν στο εδώλιο τα ξενόδουλα φερέφωνα του τωρινού καθεστώτος, είναι η παλλαϊκή αντίσταση και το γκρέμισμά τους από τους θώκους τους.

ΣΗΜΕΡΑ, που ο λαός μας βρίσκεται στη δίνη της κρίσης του ευρώ και της ευρωζώνης, μιας πρωτοφανούς πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, η παρακαταθήκη του Αγώνα της γενιάς του Πολυτεχνείου γίνεται Φάρος και Οδηγός μας στον δικό μας Εθνικοαπελευθερωτικό και Δημοκρατικό Αγώνα.

ΣΗΜΕΡΑ που τα φαντάσματα του νεοφασισμού  απειλούν τις ζωές μας, και οι νεοναζιστικές ρατσιστικές πρακτικές δηλητηριάζουν και διχάζουν την κοινωνία, ο αγώνας για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία παραμένει Ανένδοτος. 

Τιμή και δόξα στους Ελεύθερους Πολιορκημένους 

Τιμή και δόξα στους Αγωνιστές της αντιδικτατορικής πάλης

Τιμώντας τον αγώνα των πατριωτών εκείνης της γενιάς, που γκρέμισε μια χούντα κρατώντας την ελληνική σημαία ως σύμβολο συνεκτικό κι ενωτικό του ελληνικού λαού, καλούμε με την ίδια σημαία το λαό σε Ανένδοτο Αγώνα για να γκρεμίσουμε το φαύλο καθεστώς του σύγχρονου δωσιλογισμού.

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ 

Τα αιτήματά του παραμένουν ανεκπλήρωτα και ζητούν δικαίωση.

Δημοκρατία

Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία

Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση

Με οργάνωση κι αγώνα, ήρθε ο καιρός να τα εκπληρώσει η δική μας γενιά.

                                                Αθήνα, 15 Νοεμβρίου 2017

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.

Ανακοίνωση του Ε.ΠΑ.Μ. για την επέτειο του Πολυτεχνείου

Ανακοίνωση

Ολοι μαζί στην πορεία του Πολυτεχνείου

Κοινωνική Απελευθέρωση, Λαϊκή Κυριαρχία, Εθνική Ανεξαρτησία, Δημοκρατία.

Αυτά ήταν τα πολιτικά αιτήματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973. Με φωνές κατά των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, το πρωτοπόρο αγωνιστικό φοιτητικό κίνημα  κορύφωσε την αντίσταση του λαού μας απέναντι στο αμερικανοκίνητο φασιστικό καθεστώς των συνταγματαρχών, ενώνοντας την ελληνική κοινωνία κάτω από το σύνθημα με την παλλαϊκή απήχηση:

Ψωμί Παιδεία Ελευθερία

Με σύμβολο  την ελληνική σημαία, που ταυτίστηκε με τους αγώνες για εθνική ανεξαρτησία, η εξέγερση του Πολυτεχνείου το ’73  αποτέλεσε τη νεότερη πάλη του ελληνικού λαού για το  δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Όσο κι αν κάποιοι από τους μετέχοντες πρόδωσαν τα ιδανικά για τα οποία αγωνίστηκαν, όσο κι αν σήμερα δεξιοί κι αριστεροί του ξενόδουλου καθεστώτος υποβαθμίζουν το νόημα της εξέγερσης του ’73,  το Πολυτεχνείο ενσωμάτωσε και ανέδειξε τον διαχρονικό αγώνα του λαού μας για Κοινωνική Απελεύθερωση, Λαϊκή Κυριαρχία, Εθνική Ανεξαρτησία. Απαραίτητες συνθήκες για να υπάρξει Δημοκρατία στον τόπο.

Σήμερα, 42 χρόνια μετά, ο ελληνικός λαός βιώνει την μεγαλύτερη μεταπολιτευτική προδοσία. Η κυβέρνηση της δεύτερης φοράς αριστερά και τα δεκανίκια της, αποδέχονται πλήρως το καθεστώς κατοχής που μας έχει επιβληθεί, παραδίδοντας τα κλειδιά της χώρας στους  νέους επικυρίαρχους, οδηγώντας ολόκληρη την Ελλάδα και τον λαό της  σε ανείπωτη καταστροφή. Απαξιώνοντας τους αγώνες για δημοκρατία, προδίδοντας την βούληση του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα, τρέμουν μπροστά στην επερχόμενη συντονισμένη και παλλαϊκή αντίσταση που κυοφορείται.

Γι αυτό έχει μεγάλη σημασία, η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου να αποτελέσει μια νέα αρχή στους αγώνες του λαού μας, αναβιώνοντας τα παλλαϊκά χαρακτηριστικά και τα πολιτικά αιτήματα του 1973, καθώς οφείλει να λογίζεται ως Ημέρα Εθνικής Ανεξαρτησίας στον αγώνα του ελληνικού λαού για την απεξάρτηση από κάθε είδους τυρρανία.

Το ΕΠΑΜ καλεί τον ελληνικό λαό, να συναισθανθεί το βαθύ νόημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, να συμμετέχει στην πορεία την Τρίτη 17/11, μαζικοποιώντας ακόμα περισσότερο την αισιόδοξη παρουσία του στην τελευταία πανεργατική πορεία της 12 Νοεμβρίου στο κέντρο της Αθήνας.

Όλοι μαζί ξανά στους δρόμους της αντίστασης και του αγώνα, για μια πατρίδα ελεύθερη.

Για την Δημοκρατία.

15/11/2015