ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΜΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΕΠΑΜ
Αμέσως μετά την ορκωμοσία της, η νέα κυβέρνηση προχωρά ταχύτατα στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Ταυτόχρονα, με την επέμβαση της αστυνομίας και την εκκένωση του ΑΠΘ από παρεισφρέοντα άτομα παραβατικής συμπεριφοράς, η νέα κυβέρνηση εμφανίζεται να «λύνει», (εντελώς επιφανειακά) προβλήματα υπαρκτά δημόσιας τάξης, που σκόπιμα έχουν καλλιεργηθεί και γίνει ανεκτά, ώστε να θολώσουν την κρίση των πολιτών. Με εντυπωσιακές κινήσεις, που γνωρίζει ότι έχουν εκ των προτέρων την αποδοχή της πλατιάς κοινής γνώμης, επιχειρεί να δώσει την εντύπωση ότι η αποκατάσταση της τάξης και της νομιμότητας, θα επιτευχθεί μέσω του ισχυρού αστυνομικού κράτους καταστολής που ετοιμάζει.Στην πραγματικότητα, για την τήρηση της τάξης και της νομιμότητας στους χώρους των ακαδημαϊκων ιδρυμάτων δεν είναι καθόλου απαραίτητη η κατάργηση του ασύλου, καθώς αρκεί η εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας. Με τον μέχρι τώρα ισχύοντα νόμο «Επέμβαση δημόσιας δύναμης σε χώρους των ΑΕΙ επιτρέπεται αυτεπαγγέλτως σε περιπτώσεις κακουργημάτων, καθώς και εγκλημάτων κατά της ζωής και ύστερα από απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση.» (Ν.4485/2017 στο άρθρο 3 § 2)
Το πανεπιστημιακό ή ακαδημαϊκό άσυλο ( Ν. 3549/2007 & N.4485/2017) προστατεύει την ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και διδασκαλία, καθώς και την ελεύθερη έκφραση και διακίνηση ιδεών μέσα σε πανεπιστημιακούς χώρους. Κατοχυρώνει τις ακαδημαϊκές ελευθερίες για την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, τη μάθηση και την εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας έναντι όποιου επιχειρεί να το καταλύσει. Τα παλαιότερα χρόνια την ευθύνη για την προστασία του πανεπιστημιακού ασύλου την είχε η ίδια η πανεπιστημιακή κοινότητα και ιδιαίτερα το φοιτητικό κίνημα.
Εδώ και αρκετά χρόνια παρατηρούμε να καλλιεργείται μεθοδευμένα η σύγχυση ότι πανεπιστημιακό άσυλο και ασυδοσία στους πανεπιστημιακούς χώρους ταυτίζονται. Η αδράνεια της πανεπιστημιακής κοινότητας και των πρυτανικών αρχών σε ό,τι αφορά την προστασία του ασύλου δεν στερείται πολιτικών σκοπιμοτήτων και ιδιοτελών στοχεύσεων! Το ίδιο ισχύει και για την ίδια την εγκληματική συμπεριφορά στους πανεπιστημιακούς χώρους! «Το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο και τα δυο το πρόσωπο», λέει ο σοφός λαός μας! Η εσκεμμένη μη εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας ενέτεινε σκόπιμα αυτή την ασυδοσία προκειμένου να γίνει αποδεκτή από την κοινή γνώμη η φίμωση και κατ’ επέκταση η ποινικοποίηση της ελεύθερης έκφρασης ιδεών και απόψεων στον πανεπιστημιακό χώρο.
Πανεπιστημιακό άσυλο δεν σήμαινε ποτέ και δεν μπορεί να σημαίνει προστασία της εγκληματικότητας στο χώρο των πανεπιστημίων, ούτε από τον χώρο των πανεπιστημίων! Η ασυδοσία και η εγκληματική δράση, που τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε με συνεχώς αυξητικές τάσεις να λαμβάνει χώρα στα πανεπιστήμια, ακυρώνει και καταλύει κάθε έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου. Ανοίγει τον δρόμο στην κατάργηση της προστασίας των ακαδημαϊκών ελευθεριών. Συμβαδίζει με την όλο και μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση του δικαιώματος στη γνώση, στην έρευνα και την εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας.
Είναι άραγε τυχαίο, πως όσο περισσότερο συνδεόταν η τριτοβάθμια εκπαίδευση με τις δυνάμεις της «αγοράς» και τα συμφέροντά τους, τόσο απαξιωνόταν και η έννοια «πανεπιστημιακό άσυλο»; Ή μήπως διευκολύνεται έτσι η ολοκληρωτική άλωση των πανεπιστημίων από τις δυνάμεις της αγοράς;
Το πανεπιστημιακό άσυλο αποτελεί ένα κεκτημένο δημοκρατικό δικαίωμα της πανεπιστημιακής και ακαδημαϊκής κοινότητας για να αποτρέπεται η φίμωση της γνώμης, να προασπίζεται η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών ως απαραίτητη προϋπόθεση για την προώθηση της έρευνας, της ίδιας της κοινωνικής προόδου! Δεν είναι περιττό σε συνθήκες δημοκρατίας, όπως ισχυρίζονται όσοι το πολεμούν ψαρεύοντας στα θολά νερά της άγνοιας! Αντίθετα, μετατρέπεται σε πουκάμισο αδειανό ή καταργείται, μόνο σε συνθήκες κατάλυσης της συνταγματικής τάξης… Όπως το επιχειρεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Η συστηματική και μεθοδευμένη πορεία από την απαξία στην ακύρωση και τέλος στην νομοθετική κατάργησή του, συνιστά ένα ακόμα βίαιο χτύπημα στα δημοκρατικά, κυριαρχικά δικαιώματα του λαού μας. Για τον νεοφιλελευθερισμό η «Δημοκρατία» ταυτίζεται με την Αγορά κι ό,τι αντιτίθεται σε αυτό το δόγμα, προτάσσοντας τις ανάγκες της κοινωνίας, θα πρέπει να εξαλειφθεί. Η νεοεκλεχθείσα κυβέρνηση της ΝΔ, συνεχίζει τις –αλλεπάλληλες από το 2010- συνταγματικές εκτροπές, στις οποίες άλλοτε ως κυβέρνηση κι άλλοτε ως αντιπολίτευση μεγαλούργησε. Με συνέπεια και σταθερότητα -που κανείς δεν μπορεί να της αμφισβητήσει- κατάφορα πλήττει και αυτά τα τυπικά τελευταία απομεινάρια δημοκρατικών ελευθεριών. Την ίδια στιγμή συγκαλύπτει τις συνταγματικές εκτροπές αφήνοντας στο απυρόβλητο τη βουλευτική ασυλία, όπως και όλες τις ασυλίες των λεγόμενων «ανεξάρτητων αρχών» που λυμαίνονται τη χώρα υπό τις εντολές της Ε.Ε. και των Θεσμών.
Η αυταρχικότητα που αποπνέει η νεοσυσταθείσα διακυβέρνηση της ΝΔ, επιβεβαιώνεται και στο πρώτο προεδρικό της διάταγμα που αφορά τη σύσταση του νέου «υπερυπουργείου» Προστασίας του Πολίτη, στο οποίο εκχωρούνται βασικοί τομείς του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Τα νέα αυτά μέτρα προοιωνίζουν την τιμωρητική -απέναντι στο λαό- διάθεση ενός αυταρχικού κράτους. Προοιωνίζουν την κατάλυση κάθε δημοκρατικού φερετζέ, κάθε φύλλου συκής. Σύντομα θα καταστεί σαφές πως, η κατοχή της χώρας από τις δυνάμεις των χρηματαγορών, η κυριαρχία του άκρατου νεοφιλελευθερισμού είναι αδύνατη χωρίς ισχυρό και αυταρχικό κράτος. Χωρίς τη σιδηρά πυγμή του κράτους το καθεστώς της χρεοκρατίας δεν μπορεί να σταθεί, να υπάρξει!
Το ΕΠΑΜ καταδικάζει τα αντιδημοκρατικά αυτά μέτρα, καταδικάζει κάθε μέτρο καταστολής εναντίον του λαού, εναντίον της ελευθερίας της γνώμης. Κανένα κοινωνικό πρόβλημα δεν λύθηκε ποτέ με αστυνομικά μέτρα, καμία παθογένεια του δημοκρατικού πολιτεύματος δεν θεραπεύτηκε ποτέ με αντιδημοκρατικές μεθόδους!
Ο μόνος δρόμος για την επίλυση των προβλημάτων είναι η πάλη του λαού για την απελευθέρωση της χώρας από τα δεσμά της σύχρονης κατοχής, για την αποκατάσταση της δημοκρατίας και της συνταγματικής νομιμότητας στη χώρα μας.
Αθήνα, 11 Ιουλίου 2019
ΕΠΑΜ-ΤΟΜΕΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
