Κείμενο – Παρέμβαση με αφορμή την Διεθνή Συνάντηση Κορυφής ενός Σχεδίου Β για την Ευρώπη.

Κείμενο – Παρέμβαση με αφορμή την Διεθνή Συνάντηση Κορυφής ενός Σχεδίου Β για την Ευρώπη.

Με πρόσχημα τον εκδημοκρατισμό της Ευρώπης, την εξαφάνιση του ζουρλομανδύα του νεοφιλελευθερισμού και του ακροδεξιού ήθους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την πολιτική ανυπακοή απέναντι στην ευρωπαϊκή αυθαιρεσία των ευρωπαϊκών πρακτικών και των παράλογων κανόνων και με τελικό στόχο την πλήρη επαναδιαπραγμάτευση των Ευρωπαϊκών Συνθηκών, δημοσιοποιήθηκε  το κείμενο – μανιφέστο του πανευρωπαϊκού κινήματος Σχεδίου Β για την Ευρώπη από τις αρχές Σεπτεμβρίου.  

Ενα μανιφέστο, που υπογραμμίζει την ανάγκη υψηλού επιπέδου προετοιμασίας ενός σχεδίου Β για την Ευρώπη προκειμένου να επιτευχθεί ο εκδημοκρατισμός της και που περιλαμβάνει: «εισαγωγή παράλληλων συστημάτων πληρωμών, παράλληλα νομίσματα,   ψηφιοποίηση των συναλλαγών σε ευρώ, συστήματα ανταλλαγής που βασίζονται στις κοινότητες, έξοδος από το ευρώ και μετατροπή του σε ένα νέο κοινό νόμισμα.»

Αυτό είναι το πλαίσιο της Διεθνούς Συνάντησης Κορυφής του Σχεδίου Β για την Ευρώπη, που θα πραγματοποιηθεί στις 23 Ιανουαρίου 2016 στο Παρίσι.

Επί της ουσίας, πρόκειται για ένα πλήρως αποπροσανατολιστικό εγχείρημα με συγκεκριμένους στόχους και ατζέντα, που φιλοδοξεί να παίξει τον ρόλο μιας νέας 5^ης φάλαγγας απέναντι στην αντίσταση των λαών της Ευρώπης και την διεκδίκηση της εθνικής ανεξαρτησίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Πρόκειται για την διεθνή συνάντηση των ευρωλάγνων αριστερών, που με πρόσχημα τον υποτιθέμενο  εκδημοκρατισμό της Ευρώπης και το τέλος της λιτότητας, δεν διστάζουν να υιοθετήσουν και να θέσουν σε λειτουργία την πιο σκοτεινή φαντασίωση των μεγάλων διεθνών κερδοσκόπων και τοκογλύφων. Την εισαγωγή διπλών νομισμάτων που θα επιτρέψει περαιτέρω, την απρόσκοπτη και βίαιη συναλλαγματική υποτίμηση, παράλληλα βέβαια με την εσωτερική υποτίμηση και το ξεπούλημα της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στις χώρες που εφαρμόζουν προγράμμτα δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά και στις χώρες της ευρωζώνης που οι οικονομίες τους αδυνατούν να ανακάμψουν.

Είναι πραγματικά η πιο ενδεδειγμένη οδός, για να καταρρεύσουν οι οικονομίες της ευρωζώνης και υπό καθεστώς ανοιχτών συνόρων, αποεθνοποιημένων κρατών, χωρίς εθνικά δίκαια και κοινοβούλια, να μετατραπούν οι χώρες της Ευρώπης σε εύφορο έδαφος για την ασύστολη και χωρίς όρια αδίστακτη χρεοκοπία, καθώς και στην διακυβέρνησή της από υπερεθνικούς και υπερκρατικούς μηχανισμούς. Με άλλα λόγια η λογική της αποικιοκρατίας με νέους όρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εμείς στην Ελλάδα με την κυβέρνηση της ριζοσπαστικής αριστεράς, βιώσαμε από πρώτο χέρι ό,τι επιχειρείται να πραγματοποιήσει για τους λαούς της Ευρώπης το Σχέδιο Β για την Ευρώπη. Η ελληνική κοινωνία εναπόθεσε την ελπίδα και τις τύχες της, στους ριζοσπάστες και προοδευτικούς αριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα η κοινωνία μας, βρίσκεται στην χειρότερη κατάσταση από την αρχή της κρίσης, αφού δείχνει να μην μπορεί να αντιδράσει τουλάχιστον προς το παρόν, στην ολοκληρωτική μετάλλαξη της υποσχόμενης αριστεράς, και τη συνέχεια της κατοχικής πραγματικότητας στην χώρα.

Το Σχέδιο Β για την Ευρώπη, αναλαμβάνει να παίξει τον ίδιο ρόλο. Να αποπροσανατολίσει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες ελκύοντας την υποστήριξή τους και αναχαιτίζοντας τις αντιστάσεις που οικοδομούνται μέρα με την μέρα στην πάλη των λαών για την ελευθερία τους. Αποτελεί τον πιο ύπουλο εχθρό, γιατί απηχεί στο όνομα της αριστεράς τον ανθρωπισμό, την διανόηση και την πρόοδο, αλλά εκπροσωπεί και ταυτίζεται με τις μεθοδεύσεις των διεθνών  κερδοσκόπων, αφού ενσωματώνει τις επιδιώξεις τους στο δικό της πολιτικό πρόγραμμα.

Στο ΕΠΑΜ, γνωρίζουμε ό,τι ο μόνος τρόπος για να ανακτήσουν οι ευρωπαϊκοί λαοί την εθνική ανεξαρτησία, την λαϊκή κυριαρχία και να θεμελιώσουν την δημοκρατία στον τόπο τους, είναι η άμεση αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ζώνη του ευρώ. Είναι η μη ανγνώριση και η διαγραφή του χρέους, ως παράνομου, ληστρικού, και επαχθούς. Είναι η υιοθέτηση εθνικού – κρατικού νομίσματος για την άσκηση ανεξάρτητης δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής.

Στο ΕΠΑΜ γνωρίζουμε, ότι κάθε σχέδιο όπως κι αν αυτό λέγεται που επιχειρεί μέσα στην μέγγενη του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εμφανιστεί υπέρ των λαών της ελευθερίας και της Δημοκρατίας, δουλεύει είτε για τον φασισμό του νεοφιλελευθερισμού και του 4^ου Ράιχ, είτε για την Ευρώπη των κερδοσκόπων και των αγορών και την λογική της νέας τραπεζικής ολιγαρχίας.

Γι’ αυτό αγωνιζόμαστε με εθνικοαπελευθερωτικά προτάγματα, για την Ευρώπη των ελεύθερων λαών και εθνών, της αυτοδιάθεσης, της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας, με όχημα τον κάθε ξεχωριστό πολιτισμό και παράδοση και απέραντο σεβασμό στους αγώνες που δόθηκαν σε κάθε ιστορική στιγμή, για την απαγκίστρωση από κάθε είδους τυραννία.

Αθήνα 23 Ιανουαρίου 2016

ΟΧΙ στην €υρώπη της Υποτέλειας

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ; ΓΙΑΤΙ;

«ΟΧΙ» στο νέο Ράιχ, το χρέος και το ευρώ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η εξαγγελία προκήρυξης δημοψηφίσματος έρχεται ως φυσική συνέχεια του σχεδιασμού του θεάτρου της “διαπραγμάτευσης” με τους τυράννους της πατρίδας. Φυσική συνέχεια, αφού η τερατώδης συμφωνία των υποτιθέμενων εταίρων δεν θα μπορούσε να υπερψηφιστεί από όλους τους βουλευτές της συγκυβέρνησης με αποτέλεσμα την επί της ουσίας απώλεια της δεδηλωμένης.

Η κυβέρνηση μας ζητά να πούμε όχι στην πρόταση των δανειστών, αλλά δεν μας αναφέρει τι προτείνει η ίδια να γίνει. Να αποδεχτούμε τη δική της πρόταση των περίφημων πια 47 σελίδων, που μας οδηγεί στο ίδιο καταστροφικό αποτέλεσμα με εκείνο των δανειστών, ή να συνεχιστεί μια ατέρμονη και στο διηνεκές διαπραγμάτευση με τη χώρα να καταστρέφεται και το λαό να εξαθλιώνεται;

Διότι προφανώς το δημοψήφισμα θα είχε νόημα, αν σε αντιπαραβολή ετίθεντο από τη μια πλευρά οι «προτάσεις» των δανειστών και από την άλλη πλευρά μια ρηξικέλευθη πρόταση διεξόδου με άρνηση όλων των πολιτικών που μας οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο.

Δεν τίθεται όμως έτσι το δίλημμα προς τον ελληνικό λαό. Διότι τότε θα γίνονταν σε όλους φανερό, ότι ομαλή πορεία της χώρας με σεβασμό στη δημοκρατία και με οικονομική ανάπτυξη, είναι αδύνατη στο στενό πλαίσιο που έχουν επιβάλει οι δανειστές και έτσι η ανατροπή και η ρήξη μαζί τους, -κήρυκας των οποίων υπήρξε κάποτε και ο ΣΥΡΙΖΑ- είναι αναπόδραστη.

Παρ’ όλα αυτά, η ευκαιρία που δίνεται στον ελληνικό λαό με την αποτύπωση ενός βροντερού ΟΧΙ στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι μεγάλη. Αφού -και εφ’ όσον βέβαια πραγματοποιηθεί τελικά το δημοψήφισμα- αυτό που θα κυριαρχήσει δεν θα είναι τα παραπειστικά ερωτήματα που θέτει η κυβέρνηση αλλά θα είναι το ΝΑΙ στην υποδούλωση της Ελλάδας, ή το ΌΧΙ στο νέο Ράιχ, το χρέος και το ευρώ.

Καλούμε λοιπόν την κυβέρνηση να το τολμήσει.

Ας δώσει τη δυνατότητα επιτέλους ουσιαστικού πολιτικού διαλόγου στον ελληνικό λαό, που ποτέ δεν αποτολμήθηκε.  Ας κάνει αληθινό δημοψήφισμα αφού πρώτα ενημερωθεί ο λαός για τις εναλλακτικές. Ας κάνει δημοψήφισμα για το βασικό και θεμελιώδες: Θέλει ο ελληνικός λαός να συνεχίσει με όρους αποικίας στο ευρώ και με την εξυπηρέτηση του χρέους, ή όχι;

Αυτό είναι το μοναδικό αληθινά δημοκρατικό δημοψήφισμα που οφείλει να γίνει τώρα. Γιατί δεν θέτει αυτό το ερώτημα - που ήδη συζητά ολόκληρη η ελληνική κοινωνία; Τι φοβάται;  

Μήπως κι ο ελληνικός λαός παρά την τρομοκρατία και την παραπληροφόρηση δώσει εντολή να καταγγελθεί το χρέος και να φύγουμε από το ευρώ;

Το ΕΠΑΜ -όπως και την εποχή της πρότασης Παπανδρέου για το δημοψήφισμα- υποστηρίζει τη διεξαγωγή του και θα συμμετάσχει ενεργά, επειδή γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι -έτσι κι αλλιώς- το ΟΧΙ δεν θα αφορά μόνο ή απλά στα τελεσίγραφα των δανειστών, αλλά και στην ενδοτική πολιτική της υποτέλειας απ’όπου κι αν προέρχεται.

Σε κάθε περίπτωση, μαζί μ' αυτό το πρώτο μεγάλο ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, το ΕΠΑΜ θα πρωτοστατήσει και για πολλά άλλα αναγκαία ΟΧΙ, σαν κι εκείνα που επανειλημμένως βροντοφωνάξαμε στην πολυχιλιετή ιστορία μας.

  

Αθήνα 27 Ιουνίου 2015

Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του Ε.ΠΑ.Μ. για τις πιέσεις των "εταίρων"

Η εξαχρείωση των «εταίρων»

αποτέλεσμα του ενδοτισμού!

Σ’ ένα πρωτοφανές παραλήρημα ωμών εκβιασμών και τρομοκρατίας έχουν επιδοθεί τις τελευταίες μέρες οι πολιτικές μαριονέτες των δανειστών και τοκογλύφων, στο ευρωπαϊκό διευθυντήριο. Ποτέ κατά το παρελθόν οι απειλές σε βάρος της χώρας μας και των ελλήνων πολιτών δεν άγγιξαν αυτά τα επίπεδα. Αυτό που επιζητούν δεν είναι μόνο η πλήρης καθυποταγή της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά κυρίως ο εξευτελισμός και η απόλυτη δουλοποίηση ενός ολόκληρου λαού.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ το «ιερατείο» της Ε.Ε. -προεξάρχουσας της γερμανικής καγκελαρίας- απειλεί την Ελλάδα με οικονομική ασφυξία σε περίπτωση κατά την οποία δεν προχωρήσει η εφαρμογή των απαιτούμενων μεταρρυθμίσεων της ακραίας νεοφιλελεύθερης λογικής.

Η συμπεριφορά αυτή, όχι μόνο δεν ξαφνιάζει, αλλά ήταν αναμενόμενη πολύ πριν τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές και ενώ είχε διαμορφωθεί καταφανώς η τάση του εκλογικού σώματος. Όμως, η πλήρης  εξαχρείωση των «εταίρων» μας επήλθε μετά την ενδοτική συμφωνία του Eurogroup, στην οποία η ελληνική πλευρά προσήλθε υιοθετώντας τη λογική του «έντιμου συμβιβασμού». Και ιδού το αποτέλεσμα, που παραπέμπει στη λαϊκή θυμοσοφία: «Δώσε θάρρος στον χωριάτη...». Το μόνο θετικό αποτέλεσμα των πιέσεων αυτών είναι  η συνειδητοποίηση από όλους τους πολίτες ότι εντός της ευρωζώνης και της ΕΕ είναι αδύνατο να υπηρετηθεί το εθνικό συμφέρον και να αναπτυχθεί η εθνική οικονομία.

Αν οι κυβερνώντες δεν αντιληφθούν  εγκαίρως, ότι «με τον δεσμοφύλακά σου δεν διαπραγματεύεσαι» και ότι με τους δυνάστες επιτυγχάνονται μόνον... «ανέντιμες» συμφωνίες, μύρια δεινά έπονται...

Το Γραφείο Τύπου του Ε.ΠΑ.Μ.

Αθήνα 06/03/2015

Κοινή Δήλωση της Ασίζης (Ιταλία)

 

Να βγούμε από το ευρώ!

Ασίζη (Ιταλία), 23 Αυγούστου 2014

Ο Εθνικός Συντονισμός της «Ιταλικής Αριστεράς ενάντια στο Ευρώ» διοργάνωσε το «Ευρωπαϊκό Φόρουμ 2014» στην Ασίζη (Ιταλία) από τις 20 έως τις 24 Αυγούστου 2014, το οποίο συγκέντρωσε έναν μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και την Ουκρανία και την Ρωσία. Στο πλαίσιο αυτό οι ηγέτες πολλών πολιτικών, ριζοσπαστικών οργανώσεων της Ευρώπης υιοθέτησαν μια διακήρυξη υπέρ της εξόδου από το Ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα της Ευρωζώνης, επιβάλλονται από την ΕΕ και τις τοπικές κυβερνήσεις βίαιες, αντικοινωνικές πολιτικές: δραματική μείωση των...
κοινωνικών δαπανών, υποτίμηση των μισθών μέσω του παγώματός τους, χαμηλότερο εργοδοτικές εισφορές για κοινωνική ασφάλιση, αδικαιολόγητες επιδοτήσεις σε μεγάλες επιχειρήσεις για δήθεν δημιουργίας θέσεων εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις, διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών και της κοινωνικής ασφάλειας, χρηματιστικοποίηση της οικονομίας και του δημόσιου προϋπολογισμού… Το αποτέλεσμα είναι μια δραματική αύξηση της ανεργίας και η απώλεια εργασιακής ασφάλειας.

Οι ρίζες όλων αυτών πρέπει να αναζητηθούν στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υποστηρίζονται πλήρως από την Συνθήκη της Λισαβόνας. Η τελευταία βασίζεται στα νεοφιλελεύθερα δόγματα που έχουν ήδη αποδείξει την καταστροφική τους για επίπτωση στα συμφέροντα των εργαζόμενων και των μεσαίων τάξεων. Στην ζώνη του Ευρώ οι ανισορροπίες μεταξύ των κρατών-μελών έχουν βαθύνει. Το Ευρώ είναι όπλο για τη μαζική καταστροφή της εργασίας. Το κοινό νόμισμα χρησιμοποιείται μονάχα για να προστατέψει τα μερίσματα των μεγαλομετόχων με το να διατηρεί μόνιμα και εκούσια ένα υψηλό ποσοστό ανεργίας.

Η πεμπτουσία αυτού του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος βασίζεται στις αξίες και τα συμφέροντα των δυτικών κυρίαρχων τάξεων: ευρωπαϊσμός, ατλαντισμός, καπιταλισμός, αυταρχισμός. Η φύση αυτού του συστήματος δεν μπορεί να αλλάξει, δεν μπορεί να βελτιωθεί από τα μέσα. Πρέπει να διαλυθεί προκειμένου να οικοδομηθεί κάτι ριζικά νέο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πράγματι το πιο εξελιγμένο σύστημα στον κόσμο, θεμελιωμένο σε μια προσπάθεια οικοδόμησης ενός πολιτισμού που θα βασίζεται στις δυνάμεις της αγοράς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα φρικιαστικό σύστημα κυριαρχίας και αποξένωσης, από το οποίο οι λαοί θα πρέπει να απελευθερωθούν.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της νεοφιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης, με τις γιγάντιες πολυεθνικές εταιρείες και τους υπερεθνικούς θεσμούς (ΠΟΕ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΟΟΣΑ). Το σύστημα έχει ένα κύριο χαρακτηριστικό: το να δρα αμείλικτα με στόχο τη διάλυση της λαϊκής κυριαρχίας σε εθνικό επίπεδο. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να επεκταθεί η χωρίς όρια κυριαρχία των μεγάλων επιχειρήσεων, όπως αποδεικνύει και η TAFTA. Η διάλυση των εθνών είναι η εγγύηση για τις κυρίαρχες τάξεις ότι δεν θα υπάρχει επιστροφή από την νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση. Όντας η λαϊκή κυριαρχία ανύπαρκτη χωρίς την εθνική κυριαρχία, η εξάλειψη του έθνους σημαίνει εξάλειψη της δημοκρατίας. Είναι το μέσο συμπίεσης της ικανότητας των λαών να δρουν και να αποφασίζουν για το μέλλον τους. Το γεγονός ότι η ΕΕ είναι ένας από τους στυλοβάτες του ημι-φασιστικού καθεστώτος του Κιέβου δείχνει τον πλήρη ευθυγράμμιση της στο ΝΑΤΟ και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Μετά από χρόνια άσκηση εξουσίας από Σοσιαλιστικά, Εργατικά ή Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα σε πολλές χώρες της ΕΕ, είναι σήμερα δυνατό να απολογίσουμε τα πεπραγμένα τους. H αποτίμηση είναι τρομερά επίπονη, όπως αποδεικνύουν οι περιπτώσεις της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Γαλλίας… Αυτά τα κόμματα είναι σήμερα ανοιχτά νεοφιλελεύθερα, πλέον ούτε καν προσποιούνται ότι προσπαθούν να υπερασπιστούν τα λαϊκά στρώματα. Ανοίγουν το δρόμο για μεγάλες κυβερνήσεις συνεργασίας γερμανικού τύπου (κυβερνήσεις που ενώνουν κόμματα της δεξιάς και της αριστεράς), όμοιες με αυτές που έχουν ήδη εφαρμοστεί από την ΕΕ στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιταλία. Εάν η διαίρεση μεταξύ κυρίαρχων και εργαζόμενων τάξεων γίνεται χρόνο με το χρόνο όλο και πιο ξεκάθαρη, η διαίρεση μεταξύ αριστεράς και δεξιάς γίνεται όλο και πιο θολή. Σε πολλές χώρες τίποτε το ιδαίτερο δεν ξεχωρίζει την αριστερά από την δεξιά. Είναι αυτές οι πολιτικές δυνάμεις που δημιουργούν το κατάλληλο πολιτικό περιβάλλον για την ανάπτυξη και εξέλιξη του φαινομένου της ανόδου της άκρας δεξιάς, με το να επιτρέπουν την σταδιακή αφομοίωση της έννοιας του έθνους από τον κατά βάση εθνο- πολιτισμικό ορισμό της άκρας δεξιάς, τη στιγμή που για εμάς το έθνος είναι ζήτημα αυστηρά συνταγματικό και πολιτικό. Το να αφήνεις στα χέρια της ακροδεξιάς αυτήν την κεντρική πολιτική έννοια, τον προσδιορισμό της ταυτότητας του έθνους, αποτελεί πράξη σοβαρά ανεύθυνη και δείχνει ότι όλα αυτά τα κόμματα έχουν εγκαταλείψει όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την ίδια την ύπαρξη τόσο της πολιτικής όσο και της δημοκρατίας.

Οι αιτίες της ανόδου των ακροδεξιών κομμάτων στα κράτη- μέλη της ΕΕ είναι κυρίως οι πολιτικές λιτότητας για την εργατική και τη μεσαία τάξη που φτωχοποιούν τον λαό και τον ωθούν στον ανταγωνισμό. Η ακροδεξιά είναι σήμερα η μόνη που διεκδικεί την ιδέα και τα σύμβολα του έθνους και αντίστροφα, η ιδέα του έθνους καταλήγει να εξισώνεται με την ακροδεξιά. Η ακροδεξιά, όμως, συνηγορεί σε μια πολύ στενή αντίληψη του έθνους, μειώνοντας το αποκλειστικά στο επίπεδο της ταυτότητας. Αντί να είναι αντισυστημική, όπως δηλώνει, η ακροδεξιά στην πραγματικότητα είναι ένας έμμεσος υπηρέτης τόσο του συστήματος όσο και των κυρίαρχων τάξεων. Τα κόμματα αυτά προκαλούν αηδία με τις ξενοφοβικές, σωβινιστικές και εχθρικές προς το συνδικαλισμό αντιλήψεις τους και τις προκαταλήψεις τους ενάντια σε όλες τις οργανώσεις που εκπροσωπούν συλλογικά τα συμφέροντα των εργαζόμενων τάξεων.

Είναι επείγον να ξαναχτίσουμε μια αντίληψη, μια μέθοδο και ένα πρόγραμμα υπέρ των δικαιωμάτων των εργαζόμενων τάξεων και των μεσαίων τάξεων. Τα κύρια στοιχεία για μας είναι:

Ολική εξάλειψη της ανεργίας και της εργασιακής επισφάλειας.

Σχεδιασμός για την βιομηχανική ανασυγκρότηση και την εθνικοποίηση σημαντικών στρατηγικών τομέων της βιομηχανίας και των υπηρεσιών.

Αποδιάρθρωση των χρηματοπιστωτικών αγορών.

Άρνηση και διαγραφή του δημοσίου χρέους.

Μέτρα εθνικού προστατευτισμού στο πλαίσιο του παγκόσμιου Χάρτη της Αβάνας του 1948.

Μετασχηματισμός του τρόπου παραγωγής σε περιβαλλοντική κατεύθυνση.

Αποχώρηση από υπερεθνικούς οργανισμούς που συντηρούν την νεοφιλελεύθερη τάξη πραγμάτων : το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, ο ΠΟΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη.

Ονομάζουμε αυτή τη διαδικασία «από- παγκοσμιοποίηση». Ο πυρήνας αυτής της στρατηγικής και αυτού του προγράμματος είναι να απαιτήσουμε και να αξιώσουμε την αναγκαιότητα επανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας για κάθε χώρα. Αυτό σημαίνει την αποφασιστική πάλη κάθε χώρας για τη διατήρηση των αυθεντικών πολιτικών χαρακτηριστικών της κοινωνίας της, όπου ο λαός έχει την νομική και θεσμική δυνατότητα να αποφασίζει και να εφαρμόζει αυτό που θεωρεί ότι ανταποκρίνεται στο γενικό συμφέρον.

Οι υπογράφοντες θα διοργανώσουν μια νέα, ακόμα μεγαλύτερου μεγέθους διεθνή συνάντηση. Με στόχο το να φέρουμε κοντά όλες τις δυνάμεις που εργάζονται στην κατεύθυνση της υπεράσπισης των συμφερόντων των εργαζόμενων και μεσαίων τάξεων, για την έξοδο από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και το Ευρώ, για την πλήρη εργασία.

Committee “EuroExit” (Επιτροπή «Έξοδος από το Ευρώ»): Albert F. Reiterer και Wilhelm Langthaler, Αυστρία

Coordinamento nationale sinistra contro l’euro (Εθνικός Συντονισμός Αριστερά ενάντια στο Ευρώ): Moreno Pasquinelli, Ιταλία

Frente Civico (Μέτωπο Πολιτών): Manolo Pérez Monereo, Ισπανία

ΕΠΑΜ: Αντώνης Ραγκούσης, Ελλάδα

Αριστερή Συμπόρευση: Κώστας Κωστόπουλος, Ελλάδα

Mouvement politique d’émancipation populaire (M’PEP- Πολιτικό κίνημα για τη λαϊκή χειραφέτηση): Jacques Nikonoff και Joel Perichaud, Γαλλία

Σχέδιο Β’: Νάσια Πλιακογιάννη, Ελλάδα

Initiative .e.V. Duisburg (Πρωτοβουλία .e.V. Duisburg): Thomas Zmrzly, Γερμανία

Borotba (Αγώνας): Sergei Kirichuk, Ουκρανία.