Εθελοντές επιτηρητές για τις Πανελλήνιες

Υπουργείο Παιδείας: 
Οι εξετάσεις θα γίνουν.
Εξασφαλίσαμε εθελοντές.
Η ασφάλεια επιστρέφει στις τάξεις.

Πηγή: Alfavita.gr

Επιστολή της ΕΛΜΕ Εύβοιας που καταρρίπτει ψεύδη για τους εκπαιδευτικούς

 Αγαπητή/έ συμπολίτισσα/η, γονέα και κηδεμόνα,

με την επιστολή αυτή θέλουμε να σε ενημερώσουμε για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη δημόσια εκπαίδευση, (κοινωνικό αγαθό, στο οποίο σύμφωνα με το Σύνταγμα, πρέπει να έχουν… πρόσβαση όλα τα παιδιά), μέσα από την πολιτική της τρικομματικής κυβέρνησης και των μνημονίων.

• Η φετινή σχολική χρονιά λήγει με το δημόσιο σχολείο πληγωμένο ανεπανόρθωτα λόγω της ελλιπούς χρηματοδότησης, που δημιούργησε χιλιάδες κενά και απώλεια διδακτικών ωρών (μόνο στην Εύβοια 70 κενά, 1300 διδακτικές ώρες την εβδομάδα), ακόμα και σε πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα. Βασικά λειτουργικά έξοδα απαραίτητα για τη λειτουργία της σχολικής μονάδας (όπως πετρέλαιο, αναλώσιμα, φωτοτυπικό χαρτί, κ.λ.π.) περικόπηκαν σε σημαντικό βαθμό, μεταθέτοντας την ευθύνη για τη λειτουργία των σχολείων, κάτι που αποτελεί συνταγματική υποχρέωση της πολιτείας, στους ίδιους τους γονείς, οι περισσότεροι από τους οποίους με συρρικνωμένα ή καθόλου εισοδήματα προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα επιβίωσης της οικογένειάς τους από τη λαίλαπα των μνημονίων.

• Ταυτόχρονα βασικές δομές που υποστηρίζουν την εκπαίδευση, και απευθύνονται κυρίως στα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα, όπως η πρόσθετη διδακτική στήριξη, η ενισχυτική διδασκαλία, οι σχολικές βιβλιοθήκες ακόμα και η ειδική αγωγή καταργούνται επειδή αυτό προτάσσει η δημοσιονομική προσαρμογή.

• Τα αθλητικά σχολεία καταργήθηκαν πέρυσι εν μία νυκτί, τα μουσικά σχολεία υπολειτουργούν, η χώρα που γέννησε το δυτικό πολιτισμό σε όλο της το μεγαλείο!

• Σχολικές μονάδες συγχωνεύονται, αναγκάζοντας πολλούς/ές μαθητές/τριες να αναζητούν το Σχολείο τους και να μετακινούνται σε μεγάλες αποστάσεις, χωρίς εξασφαλισμένα τα κονδύλια για αυτή τη μετακίνηση. Δημιουργούνται έτσι σχολεία μαμούθ, όπου θα βλέπουμε τις σχέσεις ανάμεσα σε εκπαιδευτικούς και μαθητές να δυσχεραίνονται, το αναγκαίο εκπαιδευτικό κλίμα να καταστρέφεται και τη σχολική βία να ανθεί.

• Αυξάνεται ο αριθμός των μαθητών/τριών ανά τάξη, αγγίζοντας το όριο των 30 και προβλέποντας 1,5m2 για κάθε παιδί, πέρα από κάθε προδιαγραφή ασφαλείας (2 m2 προβλέπεται για την πυρασφάλεια).

• Παράλληλα το υπουργείο Παιδείας δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα υποσιτιζόμενων παιδιών που υπολειτουργούν ή λιποθυμούν στο σχολείο! Τα μικρογεύματα, που είχε υποσχεθεί ότι θα σταλούν στα σχολεία, έφθασαν αλλοιωμένα ή δεν έφτασαν ποτέ!

Φυσικά για όλα αυτά και άλλα πολλά που θα ακολουθήσουν πρέπει να βρεθεί ένας «αποδιοπομπαίος τράγος» που θα στοχοποιηθεί και εναντίον του οποίου θα βάλει όλη η κοινωνία. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον εκπαιδευτικό, το δημόσιο λειτουργό της εκπαίδευσης που σε συνθήκες αντίξοες, σηκώνει με αξιοπρέπεια και αυταπάρνηση το βάρος του δημόσιου σχολείου.

Εδώ και πολύ καιρό μεθοδεύεται από το Υπουργείο Παιδείας, σε αγαστή συνεργασία με τα τρομοπαπαγαλάκια των ΜΜΕ, μια εκστρατεία κατασυκοφάντησης του κλάδου των εκπαιδευτικών

Λένε:  

• Οι εκπαιδευτικοί είναι τεμπέληδες, δεν εργάζονται αρκετά.

Η αλήθεια όμως είναι ότι:
Οι έλληνες εκπαιδευτικοί εργαζόμαστε κατά μέσο όρο 18,5 διδακτικές ώρες, λίγο πάνω από τον ευρωπαϊκό αντίστοιχο, ο οποίος ισούται, σύμφωνα με την Unesco σε 84 ώρες γραφείου. Εκτός από το διδακτικό μας έργο, που συνεπάγεται προετοιμασία, διόρθωση γραπτών κ.λ.π., παρέχουμε διοικητική και γραμματειακή υποστήριξη, ενώ ταυτόχρονα αναλαμβάνουμε και άλλους ρόλους στο σχολείο, όπως αυτόν του ψυχολόγου, του κοινωνικού λειτουργού, του καλλιτέχνη, του φύλακα, του συντηρητή, του κηπουρού, του επιμελητή, του, του, του…, κάτι που δεν ισχύει σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου οι καθηγητές ασχολούνται αυστηρά και μόνο με τη διδασκαλία.

Λένε:

  

• Οι καθηγητές δεν θέλουν να αξιολογηθούν.

Η αλήθεια όμως είναι ότι: Οι καθηγητές επιδιώκουμε και αναζητούμε επιμόρφωση/αναβάθμιση των γνώσεών μας και υποστήριξη του εκπαιδευτικού μας έργου, κάτι που δεν συμβαίνει οργανωμένα και συντεταγμένα από την Πολιτεία. Αντ’ αυτού προωθείται από το Υπουργείο μια καρικατούρα αξιολόγησης, τιμωρητικού χαρακτήρα, που εξευτελίζει και απαξιώνει το έργο του εκπαιδευτικού και δεν θα αποβαίνει επ’ ωφελεία των μαθητών και της εκπαίδευσης γενικότερα.

Λένε:  

• Οι καθηγητές δεν ενδιαφέρονται για τους μαθητές τους.

Η αλήθεια όμως είναι ότι:
Η μεγάλη πλειοψηφία των εκπαιδευτικών δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας στο σχολείο και τους μαθητές μας, κάτω από δύσκολες συνθήκες, αφιερώνοντας δεκάδες ώρες πέρα από το ωράριο μας, παρέχοντας μαθήματα αλληλεγγύης σε παιδιά που έχουν ανάγκη ανεξαρτήτως θρησκείας, χρώματος και καταγωγής. Επίσης οργανώνουμε προγράμματα πολιτιστικά, περιβαλλοντικά, αγωγής υγείας πέρα από το σχολικό ωράριο και χωρίς να αμειβόμαστε, επειδή αυτό προτάσσει η επαγγελματική μας συνείδηση, φέρνοντας τους μαθητές μας σε επαφή με όλα τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την ανθρωπότητα, τη φύση, την ίδια τη ζωή.

Λένε:  

• Οι καθηγητές, σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία που βιώνουμε όλοι, διαμαρτύρονται επειδή τους αύξησαν το ωράριο κατά 2 μόλις ώρες την εβδομάδα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι:
Με την αύξηση του ωραρίου, θα χάσουμε τη δουλειά μας 10.000 περίπου συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί, που εργαζόμαστε συνεχώς για πολλά χρόνια και προσφέρουμε σημαντικές υπηρεσίες απ’ άκρο σ’ άκρο της Ελλάδας, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες και στηρίζοντας το Ελληνικό δημόσιο σχολείο. Σε συνδυασμό και με το κύμα των νέων συγχωνεύσεων και καταργήσεων σχολείων, χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί θα χαρακτηριστούμε πλεονάζοντες και θα υποχρεωθούμε να μετακινηθούμε σε οποιοδήποτε μέρος της χώρας εγκαταλείποντας την οικογένεια μας και αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο της επιβίωσης ή της απόλυσης. Επιπλέον με μια βιομηχανία πειθαρχικών συμβουλίων που θα τεθεί σε εφαρμογή από το Υπουργείο, οι εκπαιδευτικοί θα τίθενται σε αυτοδίκαιη αργία και θα βιώνουμε το φάσμα της απόλυσης με μια απλή κακόβουλη καταγγελία.

Είναι φανερό ότι οι πολιτικές της κυβέρνησης οδηγούν το δημόσιο σχολείο σε συνεχή υποβάθμιση, ανοίγοντας το δρόμο στην ιδιωτική πρωτοβουλία, κάτι που μόνο λίγα βαλάντια θα μπορούν να αντέξουν. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το δημόσιο σχολείο είναι και δικά σου προβλήματα και είναι τόσο σημαντικά όσο και το μέλλον του παιδιού σου.

Σε χρειαζόμαστε στο πλάι μας, συμπαραστάτη μας στον αγώνα μας για τη βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης. Η μόρφωση της νέας γενιάς, είναι καθήκον κάθε γονιού, κάθε ευσυνείδητου εκπαιδευτικού, κάθε σκεπτόμενου πολίτη. Είναι καθήκον ΟΛΩΝ μας!

Με αίσθημα ευθύνης  

Οι λειτουργοί της δημόσιας εκπαίδευσης Ν. Ευβοίας

Ανακοίνωση της ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΥ ΣΚΥΡΟΥ, ΦΟΡΕΩΝ & ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΣΚΥΡΟΥ

                Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η  -  Κ Α Λ Ε Σ Μ Α

  

   Αγαπητοί συμπολίτες, αγαπητοί συμπατριώτες, φίλες και φίλοι της Σκύρου,

   Είναι γνωστό σε όλους, ότι εδώ και 8 χρόνια οι Μοναχοί της Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας, παραμερίζοντας τα ιερά τους καθήκοντα, μαζί με άλλους επιχειρηματίες, προσπαθούν να εγκαταστήσουν στο νησί μας ένα τεράστιο για το μέγεθος του νησιού μας Αιολικό Πάρκο, που θα αλλάξει την Αιγαιοπελαγίτικη φυσιογνωμία του.

   Ένα Αιολικό Πάρκο 333MW,  111 τεραστίου μεγέθους ανεμογεννήτριες, σε μια έκταση 35.000 στρεμμάτων, στο «Βουνό», που καταλαμβάνει όλο το νότιο μέρος του νησιού μας και η ιδιοκτησία της οποίας αμφισβητείται από εμάς τους Σκυριανούς.

   Ένα τεράστιο Αιολικό πάρκο που θα φέρει τεράστια κέρδη στους μοναχούς και τους επιχειρηματίες και ψίχουλα για μας τους Σκυριανούς.

    Οι «επενδυτές» μας υποσχέθηκαν λαγούς με πετραχήλια.  Υποσχέθηκαν θέσεις εργασίας σε … όλους τους ανέργους της Σκύρου!  Αλλά οι θέσεις εργασίας κατά την λειτουργία του συγκεκριμένου αιολικού πάρκου θα είναι ελάχιστες !  Και στο τέλος-τέλος αναλογιστείτε :  Κάθε τέτοια θέση εργασίας, πόσες θέσεις ανεργίας θα δημιουργήσει στον τουρισμό, στην οικοδομή, στη κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία ;;

   Γι’ αυτό, μην πέφτετε στην παγίδα των επενδυτών που τάζουν εξαγοράζοντας συνειδήσεις. Αυτά που τάζουν και ψέματα είναι και πολύ λιγότερα από αυτά που χάνουμε.

   Αγαπητοί συμπολίτες,

   Ο μέσος όρος λειτουργίας των ανεμογεννητριών είναι 15-20 χρόνια.  Μετά, οι επενδυτές θα φύγουν με τα όποια κέρδη στις τσέπες τους και σε μας θα μείνουν τα παλιοσίδερα να σκουριάζουν για δεκαετίες επί δεκαετιών.  Θα μείνουν τα μπετά και το ξεκοιλιασμένο Βουνό μας από τα τερατώδη έργα.

   Η φούσκα των ανεμογεννητριών πάει να σκάσει και πολλοί θα βρεθούν καταπλακωμένοι κάτω από τα φτερά τους.  Ακριβώς όπως έγινε με τη φούσκα του χρηματιστηρίου, τη φούσκα των τραπεζών και εσχάτως με τη φούσκα των φωτοβολταϊκών!  Εμείς όμως θα πρέπει να προσέξουμε να μην είμαστε σ’ αυτούς που θα ξαναπληρώσουμε τα σπασμένα, γιατί δεν θ’ αντέξουμε άλλο πιά.

   Αγαπητοί συμπολίτες,

   Όλα αυτά τα χρόνια, η συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας τάχθηκε αρνητικά απέναντι στην εγκατάσταση αυτού του καταστροφικού για το νησί μας έργου.

   Υπάρχει ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, υπάρχει ομόφωνη απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Στερεάς Ελλάδας, υπάρχει ομόφωνη απόφαση όλων των φορέων του νησιού μας.

   Όλοι μας, όλα αυτά τα χρόνια, γνωστοποιήσαμε στους αρμόδιους φορείς την αντίθεσή μας και κανείς από μας δεν πίστευε ότι κρατική υπηρεσία ήταν δυνατόν να δώσει περιβαλλοντική αδειοδότηση για το συγκεκριμένο έργο, αφού οι αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον είναι αντιληπτές στον κάθε Έλληνα πολίτη.

   Κι όμως η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου (γιατί άραγε;), έδωσε την άδεια που ανοίγει το δρόμο για την εγκατάσταση.

   Δεν είναι δυνατόν να επιτρέψουμε την καταστροφή της αιγαιοπελαγίτικης  φυσιογνω-

μίας της Σκύρου και την υποβάθμιση της οικονομικής ζωής, από την εγκατάσταση του ασύμβατου για το μέγεθος του νησιού μας αιολικού πάρκου, που προωθείται με μοναδικό σκοπό τα κέρδη δισεκατομμυρίων ευρώ για τους μοναχούς και τους υποψήφιους επενδυτές και ψίχουλα για τους πραγματικούς ιδιοκτήτες της γης, τους Σκυριανούς.

   Καλούμε τον κ. Υπουργό να μην υπογράψει την περιβαλλοντοκτόνο αδειοδότηση, ενάντια στην ομόφωνη απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Στερεάς Ελλάδας, ενάντια στην ομόφωνη απόφαση των Σκυριανών.

   Καλούμε όλους εσάς σε επαγρύπνηση, ώστε με αποφασιστικότητα και ομοψυχία να αγωνιστούμε για να μην επικρατήσει η υπερβολή και η ασυδοσία σε βάρος των συμφερόντων του Σκυριανού λαού.

   Τον τελευταίο όμως λόγο έχει η αρμόδια Επιτροπή, ο Υπουργός, αλλά κυρίως εμείς.

   Χρειάζεται να αντέξουμε και να αντισταθούμε, για να καταλάβουν όλοι ότι δεν μπορούν να παίζουν με το μέλλον και τις ζωές των σκυριανών οικογενειών.

   Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ  ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ !

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΥ ΣΚΥΡΟΥ, ΦΟΡΕΩΝ & ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΣΚΥΡΟΥ

της  Σκύρου  τις  βουνοκορφές  τις  βλέπω  και  δακρύζω

και  ανεμογεννήτριες   δεν  θέλω  ν’ αντικρύζω,

θωρώ  το  όμορφο  Βουνό   χρώματα  σαν  αλλάζει

για  τούτο  αγωνίζομαι,  αφού  και  μένα  νοιάζει

Ανακοίνωση - Κάλεσμα της Π.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. για τις κινητοποιήσεις της 28ης Απριλίου 2013

Ανακοίνωση – Κάλεσμα

Ως γνωστόν, αύριο Κυριακή 28 Απριλίου 2013 συζητείται και ψηφίζεται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ένα ακόμα πολυνομοσχέδιο - σκούπα, εφαρμοστικό του 3^ου μνημονίου, που κατοχυρώνει σειρά νέων μέτρων σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.

Ενώ στους δρόμους και σε κάθε σπίτι παίζεται κάθε ώρα και ένα ανθρώπινο δράμα, στο εσωτερικό του «κοινοβουλίου» παίζεται το γνωστό σε όλους θέατρο με την κυβέρνηση να νομοθετεί αυθαίρετα σε βάρος κάθε Έλληνα εργαζόμενου, ή άνεργου, δημόσιου υπάλληλου, ή ιδιωτικού, αγρότη, ή βιοτέχνη, συνταξιούχου ή φοιτητή, «δεξιού», ή «αριστερού».

Η κυβέρνηση, έχοντας αποδεχθεί πλήρως τον ρόλο της, ως άξιου τοποτηρητή της τρόικας, νομοθετεί σύμφωνα με τις επιταγές των ξένων δανειστών και επικυρίαρχων και δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα καλύτερο από αυτήν. 

Η αντιπολίτευση όμως, στο σύνολό της, ενώ κραυγάζει, αποδοκιμαστικά, για τα νέα εξοντωτικά μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και γνωρίζοντας ότι καμία τύχη δεν έχουν οι αντιδράσεις της στο κοινοβούλιο, αρνείται να το εγκαταλείψει, παραμένοντας και νομιμοποιώντας έτσι με τη στάση της, τόσο τις κυβερνητικές αυθαιρεσίες, όσο και τις επιταγές της τρόικας.

Το Ε.Πα.Μ., για ακόμα μια φορά, καλεί τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, να κατανοήσουν τις δραματικές στιγμές που περνάει η χώρα και ο ελληνικός λαός και να αναλάβουν τις ιστορικές τους ευθύνες απέναντί του.

Τα καλεί να αποχωρήσουν από αυτό το «κοινοβούλιο», που έχει μετατραπεί σε εργαστήρι παραγωγής ολοένα και πιο σκληρών μέτρων καταπάτησης κάθε συλλογικού και ατομικού δικαιώματος των ελλήνων πολιτών και οδηγούν τη χώρα στη καταστροφή.

Τα καλεί να πάψουν με τη στάση τους να νομιμοποιούν το καθεστώς της δουλοπαροικίας χρέους και τις αποφάσεις των εγχώριων τοποτηρητών του ευρωσυστήματος, που μετέτρεψαν τη χώρα σε ξέφραγο αμπέλι των ιδιοτελών τους συμφερόντων και το κοινοβούλιο από ανώτατο θεσμό του δημοκρατικού πολιτεύματος, άξιο σεβασμού από όλους,  σε  πλυντήριο ανομιών και ύψιστο μηχανισμό κατάλυσης της Δημοκρατίας.

Καλεί όλους τους βουλευτές των δημοκρατικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και όσους από τη συμπολίτευση διατηρούν ψήγματα αξιοπρέπειας και εθνικής συνείδησης, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και πιστοί στον όρκο τους για τη προστασία του πολιτεύματος και της Πατρίδας, να παραιτηθούν της ιδιότητάς τους, αφού αυτή, τώρα πλέον, χρησιμοποιείται εναντίον του ίδιου του πολιτεύματος, των συμφερόντων της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, της ίδιας της Πατρίδας και μόνο για να νομιμοποιούνται οι αποφάσεις των ξένων επικυρίαρχων.

Τους καλεί να ενωθούν μαζί με το λαό στον αγώνα για την ανατροπή του κατοχικού καθεστώτος, την αποκατάσταση της Λαϊκής Κυριαρχίας και της Δημοκρατίας στον τόπο.

Το ΕΠΑΜ καλεί τον ελληνικό λαό να πάρει την τύχη στα δικά του χέρια, μακριά από μεσάζοντες και «σωτήρες». Να οργανωθεί στη γειτονιά του, τη συνοικία του, την πόλη του, το χώρο δουλειάς του και να προχωρήσει στην οργάνωση και κήρυξη ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ μέχρι την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της κατοχικής κυβέρνησης και τη συγκρότηση ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ με σκοπό τη δημιουργία και εφαρμογή νέου Δημοκρατικού Συντάγματος και την εκλογή κυβέρνησης λαϊκής θέλησης και επιλογής. Για:

1. Την άρνηση αναγνώρισης του απεχθούς και παράνομου σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο χρέους και την άμεση παύση της πληρωμής του.

2. Έξοδο από τη φωλιά του λύκου, την Ευρωζώνη και την ΕΕ.

3. Την επάνοδο της χώρας στο εθνικό της νόμισμα, κρατικού χαρακτήρα, πρώτα και κύρια ως εργαλείο αποκατάστασης του Εθνικού Ελέγχου και άρα της Κυριαρχίας της.

4. Την εθνικοποίηση όλων των τραπεζών, την ακύρωση των συμβάσεων ξεπουλήματος όσων δημόσιων περιουσιακών στοιχείων έχουν εκποιηθεί και την επανάκτηση του ελέγχου και της ιδιοκτησίας τους, καθώς και

5. Την έναρξη της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας μας, με την εφαρμογή ενός πολύ καλά μελετημένου σχεδίου, όπως το Ε.Πα.Μ. το επεξεργάζεται και το προτείνει, σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.

Οποιοσδήποτε άλλος δρόμος και πρακτική, αυτή τη στιγμή, θα οδηγήσουν σε αποτυχία και διάλυση της χώρας μας, ακόμα και σαν εθνικής οντότητας.

Οποιαδήποτε άλλη επιλογή θα προωθεί σχέδια, προκατασκευασμένα, για εκτόνωση της λαϊκής οργής, την κατάπνιξη κάθε λαϊκής αντίδρασης και την τελική και ολοκληρωτική υποταγή ενός ολόκληρου λαού.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕ  ΟΛΟΥΣ  ΟΣΟΥΣ  ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ  ΠΑΡΩΔΙΑ ΤΟΥ  ΚΑΤΟΧΙΚΟΥ  ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

                                                                                         

27 Απριλίου 2013

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.

Θέσεις του ΕΣΣ του Ε.ΠΑ.Μ. εν όψει του 2ου Συνεδρίου

ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Σ. 30 & 31/3/2013 εν όψει του 2^ου Συνεδρίου

Η 4^η Τακτική Σύνοδος του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου του Ε.ΠΑ.Μ. που πραγματοποιήθηκε στις 30 και 31 Μαρτίου 2013, συζητώντας το ζήτημα του πολιτικού σχεδιασμού, έτσι ώστε να προσαρμόσουμε την τακτική μας και τους στόχους μας με βάση τα δεδομένα που έχουμε στην πορεία μπροστά μας, κατέληξε στις εξής θέσεις:

1.       Η χώρα μας και ολόκληρη η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μια ανώμαλη περίοδο μέσα σε μια παγκόσμια ανακατάταξη η οποία έχει δραματικές πλευρές και διαστάσεις. Τα διεθνή επιτελεία της παγκοσμιοποίησης βαδίζουν ταχύτατα σε μια κατάσταση πλανητικής οικονομίας. Στόχος τους και επιδίωξή τους είναι να καταργηθεί η έννοια της κοινωνίας, όχι μόνο σε επίπεδο κράτους ή μιας περιφέρειας, όπως μέχρι σήμερα, αλλά σε πλανητικό επίπεδο.

Η ίδια η έννοια του εμπράγματου δικαίου όπως έχει γεννηθεί παραδοσιακά, που έχει να κάνει με πραγματικές σχέσεις ιδιοκτησίας, νομής και κυριότητας ξεπερνιέται πλήρως. Το σύνολο του πλούτου που παράγει η κοινωνία ρευστοποιείται και η ιδιοκτησία αποκτά άυλο χαρακτήρα και γίνεται κινητή αξία που εκφράζεται μέσω τίτλων.

2.       Αυτοί που κατευθύνουν αυτή την εξέλιξη, είναι υπερεθνικά κέντρα και διεθνείς οργανισμοί, σε συνεργασία με τους κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς. Αυτό πρακτικά για μας σημαίνει την μετεξέλιξη της Ευρωζώνης σε μια Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία που δε θα αναγνωρίζει πλέον, ούτε καν τυπικά, την εθνική κυριαρχία των κρατών-μελών της όπως μέχρι σήμερα. Καταλύεται η εθνική οντότητα και υποκαθίσταται με τον νεολογισμό Μπαρόζο της «συλλογικής κυριαρχίας», δηλαδή της συλλογικής κατοχής, προς όφελος των ισχυρών.

3.       Αυτό το προωθούν και προσπαθούν να το επιβάλουν με τους εξής τρόπους:

Πρώτον με την επιβολή του προγράμματος δημοσιονομικής σταθερότητας, με βάση το οποίο ο κρατικός προϋπολογισμός, του κάθε κράτους-μέλους, περνά στην αρμοδιότητα έγκρισης των ευρωπαϊκών οργάνων.

Δεύτερον, με την λεγόμενη τραπεζική ένωση, που σημαίνει ότι οι τράπεζες δεν υπάγονται πια σε κανένα θεσμικό όργανο, σε εθνικό επίπεδο, αλλά ελέγχονται αποκλειστικά από την ΕΚΤ.

Τρίτον, με τη δημιουργία του ευρωπαϊκού δημόσιου χώρου που θα υποκαταστήσει τον εθνικό πολιτικό χώρο του κάθε κράτους. Τα πολιτικά κόμματα της κάθε χώρας θα υποχρεωθούν να ενταχθούν σε ομάδες κομμάτων, με ευρωπαϊκό προσανατολισμό, από τις οποίες θα εξαιρούνται – στην ουσία θα αποκλείονται ή καλύτερα θα τίθενται εκτός νόμου – τα κόμματα που θα αρνούνται την ισοπέδωση και εξαφάνιση του έθνους-κράτους.

4.       Εκτιμούμε ότι γύρω από αυτές τις εξελίξεις γεννιούνται δύο γενικά αντίρροπες τάσεις.

Η πρώτη τάση αναδεικνύει τον ανεξέλεγκτο και αδυσώπητο ανταγωνισμό στις κορυφές του συστήματος για την αναδιανομή των σφαιρών επιρροής και την παγκόσμια κυριαρχία. Με βάση αυτό, θα αυξάνεται και η πιθανότητα μιας γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης σε διεθνές ή ακόμα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Παράλληλα, θα συνεχίζονται και θα εντείνονται οι συγκρούσεις με τη μορφή εμφυλίων σπαραγμών, θρησκευτικών αναμετρήσεων και διαλυμένων κοινωνιών.

Η παραγωγή οπλικών συστημάτων βασισμένων στην ρομποτική τεχνολογία, με υπερδιπλάσια ταχύτητα, εξοπλισμών απ’ ότι στις παραμονές του Α’ και του Β’ Παγκοσμίου πολέμου υποδεικνύει ότι η πολεμική αναμέτρηση, σε διεθνές επίπεδο, έχει ήδη ξεκινήσει, αν και δεν πραγματοποιείται άμεσα μεταξύ των πόλων ισχύος αλλά με «πιόνια» στην παγκόσμια σκακιέρα.

5.       Η δεύτερη τάση, που μας αφορά άμεσα, είναι ότι κάτω από αυτές τις εξελίξεις, όλο και περισσότερο θα αναγεννιέται το εθνικό ζήτημα για όλους τους λαούς που θα βλέπουν να μετατρέπονται σε δουλοπάροικους των διεθνών αγορών.

Εδώ αναδεικνύεται ο σημαντικός ρόλος των λαϊκών κινημάτων τα οποία πρέπει να αντιδράσουν προβάλλοντας το εθνικό ζήτημα στη βάση της δημοκρατίας με όρους κοινωνικής επανάστασης. Διαφορετικά το εθνικό ζήτημα, που θα τεθεί, μακριά από αυτές τις βάσεις θα οδηγήσει σε εθνικούς και θρησκευτικούς πολέμους.

6.       Οι εξελίξεις των τριών τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα έχουν οδηγήσει στη ριζική αλλαγή της συνταγματικής τάξης της χώρας μας. Οι λεγόμενες μνημονιακές δυνάμεις – στην ουσία οι κατοχικές δυνάμεις, (εγχώριοι δωσίλογοι και ξένοι επικυρίαρχοι) επέβαλαν καθεστώς πλήρους ανομίας με κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα και κατασταλτική βία. Δεν μπορούμε πλέον να στηριζόμαστε σε κανένα θεσμικό πλαίσιο και καμιά διάταξη του υπάρχοντος συντάγματος, το οποίο μάλιστα θα αναθεωρήσουν ώστε να ενσωματώσουν σ’ αυτό τις εκτροπές.

7.       Η κατάσταση αυτή απαιτεί την οργανωμένη παλλαϊκή αντίσταση και δράση μακριά από αυταπάτες ανατροπών μέσα από εκλογικές διαδικασίες, των οποίων το αποτέλεσμα μπορούν – μέσω του προέδρου της Δημοκρατίας – να αρνηθούν με κατασκευασμένες προφάσεις, επικαλούμενοι έκτακτες συνθήκες «βαθύτατης εθνικής κρίσης» ή «διότι οι στρατηγικές επιλογές της χώρας τίθενται εν κινδύνω». Ταυτόχρονα θα καλέσουν «συμμάχους» να βοηθήσουν στρατιωτικά στην αποκατάσταση της τάξης.

8.       Το κατοχικό καθεστώς προετοιμάζεται για τη σύγκρουση την οποία επιδιώκει, με τους δικούς του όρους, με τη μορφή μιας ανοργάνωτης και άτακτης κοινωνικής έκρηξης που θα καταπνιγεί από πρωτοφανή καταστολή με την συνεπικουρία της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Για να το πετύχουν αυτό:

Πρώτος τους στόχος είναι η πλήρης διάλυση του ιστού της ελληνικής κοινωνίας.

Δεύτερος είναι η διάλυση μέχρι και της τελευταίας μονάδας των ενόπλων δυνάμεων.

Τρίτος είναι να διαμορφώσουν το ΜΠΛΟΚ των πολιτικών δυνάμεων, του λεγόμενου συνταγματικού τόξου, που ορκίζονται πίστη στο υπάρχον «κοινοβουλευτικό» ευρωπαϊκό πλαίσιο.

9.       Έτσι όπως διαμορφώνεται η κατάσταση, που περιγράφεται παραπάνω, τίθεται το θέμα της τακτικής που πρέπει να ακολουθήσει το Μέτωπο, ο λαός και το λαϊκό κίνημα γενικότερα.

Το πιο σημαντικό είναι, κατά πρώτον, να δράσουμε για την αποδυνάμωση και τελικά τη συντριβή του παραπάνω «συνταγματικού τόξου».

Δεν μπορεί να υπάρξει κανενός είδους πολιτική συνεργασία με κανένα κόμμα ή πολιτική δύναμη που δεν αποδέχεται το στόχο της πλήρους ανατροπής του κατοχικού πολιτικού συστήματος  και την συγκρότηση Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης. Στόχος που μπορεί να κατακτηθεί μόνο μέσα από μια  Πολιτική Απεργία Διαρκείας του ίδιου του λαού. Αυτή είναι, στις σημερινές συνθήκες, η κόκκινη γραμμή για μας.

10.  Η πολιτική μας τακτική είναι να προετοιμαστούν οι συνθήκες για Γενική Πολιτική Απεργία και τις τυχόν εκλογές οφείλουμε να τις εντάξουμε σε αυτή την λογική. Επιμένουμε στη μόνη ενότητα, που μπορεί να κατακτηθεί σήμερα, την ενότητα από τα κάτω, χωρίς κανένα αποκλεισμό, χωρίς καμιά διάκριση, αρκεί να δομείται πάνω σε κοινά λαϊκά αιτήματα και δράσεις.

Σήμερα δεν υπάρχουν κομματικά στεγανά στη ελληνική κοινωνία, ούτε διαχωρίζεται ο λαός από κομματικά τείχη. Στόχος μας, να διαλύσουμε τους υπάρχοντες κομματικούς μηχανισμούς και να μην υποχωρήσουμε στην λογική κανενός μηχανισμού, προστατεύοντας τις λαϊκές πρωτοβουλίες από τα καπελώματα.

11. Τη στιγμή που, με κάθε μήνα που περνάει, ένα επιπλέον 10% του ελληνικού πληθυσμού  καταλήγει κάτω από το όριο της φτώχιας, στην εξάρτηση από το συσσίτιο και τη φιλανθρωπία, αποκτώντας συνείδηση επαίτη, τα πολιτικά κόμματα, έχοντας χάσει τον ορίζοντα του εθνικού και λαϊκού συμφέροντος, έχουν χάσει και τον ορίζοντα των διεθνών εξελίξεων. Αναπαράγουν τους κεντρικούς τίτλους των ειδησεογραφικών πρακτορείων και παπαγαλίζουν την κυρίαρχη προβληματική, που έρχεται, κυρίως, από το εξωτερικό.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης πολιτεύονται στα τυφλά, ακολουθώντας απλά τις συνέπειες των πολιτικών που εφαρμόζονται. Κάνουν πολιτική διαχείρισης των συνεπειών της χρεοκρατίας, χωρίς καν να επεμβαίνουν για να ανοίξουν μέτωπα εναντίον των όρων που αναπαράγουν τη σημερινή κατάσταση.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όσο αναπτύσσεται το λαϊκό κίνημα από τα κάτω, με την αυτοοργάνωση του κόσμου, τόσο η διάλυση και η αποσάθρωση των κομμάτων αυτών θα γιγαντώνεται και θα διευρύνεται. Μπορούμε να εικάσουμε ότι το κομματικό σύστημα θα καταρρεύσει πλήρως πριν καν προλάβουν να εκτονώσουν την κοινωνική οργή με εκλογές.

12.  Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε κωλοτούμπα πριν ακόμα πάρει την εξουσία. Ήδη άρχισε το ξήλωμα και ο  κόσμος που τους ψήφισε δε νιώθει καμιά υποχρέωση να τους ξαναψηφίσει.

Δεν είναι μόνο ότι ασκεί πολιτική τύπου Ζάππειο 1 και Ζάππειο 2 (του Σαμαρά όταν ήταν αντιπολίτευση), αλλά προσχώρησε, ανοιχτά πλέον, στο αμερικανικό στρατόπεδο. Μετατράπηκε σε κόμμα των Αμερικανών, υιοθετώντας βασικές στρατηγικές επιλογές της Ουάσινγκτον για την Ευρώπη, όπως: α) την πρόταση για νέο σχέδιο Μάρσαλ – κάτι που πρότεινε πρώτος ο Μπρεζίνσκι, το 2009 για την Ευρώπη, και το χρυσοπλήρωσε ο αρχιτοκογλύφος Σόρος – και β) τη θέση για Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη, για το χρέος, με ρυθμιστικό παράγοντα τους Αμερικανούς -  στρατηγική επιλογή που διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τον Μπερνάγκι, ήδη από το 2010 για την Ευρώπη.

13.  Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ βρίσκονται κι αυτοί σε κατάσταση κατάρρευσης. Από τη μια υπάρχει ένας ριζοσπαστικοποιημένος κόσμος, απ` τα κάτω, που εγκλωβίστηκε στη λογική της κοινοβουλευτικής λύσης, αλλά, την ίδια στιγμή, η κορυφή του κόμματος έχει μάθει να αναπαράγεται με τους ίδιους όρους και κανόνες που αναπαράγεται το επίσημο πολιτικό σύστημα, το οποίο έχει αποδεχθεί την λογική της κατοχής. Είναι ένα κόμμα στο οποίο παρατηρείται το πρωτοφανές να έχει βουλευτές που συντάσσονται με τη λογική της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας και ψηφίζουν υπέρ της δημιουργίας ΕΟΖ και του ξεπουλήματος ελληνικών νησίδων, την ίδια στιγμή που ψηφοφόροι και οπαδοί τους  - πρώην ή νυν – συμπαρατάσσονται και παλεύουν μαζί μας στον αγώνα εναντίον τέτοιων λογικών και αποφάσεων.

Το κόμμα των ΑΝ.ΕΛ. είναι ένα κόμμα προσωποπαγές, που ο αρχηγός του έχει μάθει να επιβιώνει δια του παλαιοκομματισμού, την τακτική της φαυλοκρατίας, της εναλλαγής στην εξουσία και, ταυτόχρονα, κάτω από τα φτερά ξένης δύναμης και ξένων πρεσβειών. Εξ ου και το γεγονός της στροφής του αρχηγού του προς το δολάριο.

14.  Το ΚΚΕ πνέει τα λοίσθια. Είναι ένα κόμμα ερείπιο που δεν κατόρθωσε να σταθεί στα πόδια του και τώρα βρίσκεται μπροστά στην πιο ταπεινωτική κατάσταση που έχει βρεθεί ποτέ, πολιτικό κόμμα αντίστοιχης ιδεολογίας και πρακτικής. Διαλύεται στα εξ ων συνετέθη. Έχει υιοθετήσει ανοιχτά την ταξική λογική του περιθωρίου. Στόχος του ο καπιταλισμός γενικά, μακριά από το εθνικό καθήκον, το πατριωτικό καθήκον απ` τη σκοπιά του λαού ή των ασθενέστερων στρωμάτων.

        Η πρόσφατη εκλογή του νέου γραμματέα δείχνει ότι η κομματική ηγεσία αγνόησε την πίεση της βάσης για διεύρυνση της επιρροής του κόμματος και ενωτικές πρωτοβουλίες και προτίμησε την επιλογή του δοκιμασμένου κομματικού στελέχους. Η προτίμηση αυτή δείχνει ότι το ΚΚΕ αντλεί κυρίως δυνάμεις από μεσαία στρώματα που έχουν χάσει τον δυναμισμό τους κι ενώ χρησιμοποιεί μια βερμπαλιστική επαναστατική γλώσσα, στην πράξη δεν έχει καν ανατρεπτική πολιτική τακτική.

15. Το ΕΠΑΜ, όπως έχουμε πει από την Ιδρυτική μας Διακήρυξη, είναι Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο και άρα αυτό δείχνει τη φιλοσοφία μας: να παίξουμε καταλυτικό ρόλο στην οργάνωση του λαού, γιατί μόνο αυτός μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Όχι εμείς αντ’ αυτού. Βασική μας δουλειά είναι να τον βοηθήσουμε να κατανοήσει, να αφυπνιστεί, να οργανωθεί και να έχει τη δυνατότητα να ξεκαθαρίσει τους ανοιχτούς ιστορικούς του λογαριασμούς με αυτό το καθεστώς, που βιώνει από την εποχή της Βαυαροκρατίας σε διάφορες παραλλαγές.

Αυτή είναι η θεμελιώδης ειδοποιός διαφορά του ΕΠΑΜ από τα άλλα πολιτικά και κοινωνικά σχήματα που δρούν αυτή την εποχή. Αυτό προκαθορίζει και την τακτική μας. Ο στρατηγικός μας στόχος της ανατροπής των προδοτών και της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης είναι ένας βαθειά πατριωτικός στόχος.

16. Το πολιτικό σχέδιο του ΕΠΑΜ έχει ως κεντρικό πολιτικό στόχο τη δημιουργία προϋποθέσεων Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας. Άλλη λύση δεν μπορεί να υπάρξει.

Κάθε ενέργεια, κάθε πρωτοβουλία, κάθε δράση, κάθε απόφαση του Μετώπου, των πυρήνων του και των μελών του πρέπει να υπηρετεί αυτόν τον κεντρικό πολιτικό στόχο.

Δε βάζουμε νερό στο κρασί μας και δεν μπαίνουμε σε καμιά διαδικασία συνδιαλλαγής,  με οποιονδήποτε, με σκοπό να κερδίσουμε κάποιο χώρο στο κοινοβουλευτικό πεδίο, δημιουργώντας προϋποθέσεις ήττας για το λαό.

Η Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας δεν είναι σύνθεση και αποκορύφωση συνδικαλιστικών απεργιών. Είναι παλλαϊκή αντίσταση μικρομεσαίων, αγροτών, εργατών, φοιτητών, που ξεκινάει από το πιο απλό : την παλλαϊκή παύση πληρωμών προς το κράτος. Ο στόχος είναι ένας, συγκεκριμένος και μονοσήμαντος : «Να φύγουν όλοι, και ο λαός να αναλάβει την εξουσία». Ακόμα και η συμμετοχή του Μετώπου σε εκλογές, έχει αυτό και μόνο το στόχο. Κανέναν άλλο.

Η δράση των μελών του ΕΠΑΜ πρέπει να είναι δράση από τα κάτω, και οι πυρήνες να βρίσκονται σε αμφίδρομη σχέση με την γειτονιά. Δεν μπαίνουμε σε διαβούλια κορυφής. Συνεργασία θα υπάρξει μόνο με κείνους, με τους οποίους συγχρωτιζόμαστε στο πεζοδρόμιο. Δε θα βάλουμε πλάτη στον οποιονδήποτε για να πάρει εύσημα αντιμνημονιακού, ή, αξιοποιώντας τη δική μας επίπονη δουλειά μέσα στον κόσμο, να μπορεί να παίξει το δικό του παιγνίδι.

17. Το ΕΠΑΜ δεν είναι ελιτίστικη οργάνωση. Δεν αναφέρεται μόνο σε επαγγελματίες ή όσους θεωρούν ότι είναι επαγγελματίες επαναστάτες. Είναι οργάνωση του απλού κόσμου, του μεροκαματιάρη που καταλαβαίνει ότι αν δεν πάρει την υπόθεση στα χέρια του, δεν υπάρχει ζωή γι` αυτόν. Είναι οργάνωση που θα τον βοηθήσει να ξεπεράσει τις αναστολές και τους φόβους του και να επιτελέσει το κοινωνικό του έργο, το ιστορικό του καθήκον.

Το ΕΠΑΜ δεν είναι ακτιβίστικη οργάνωση, έστω κι αν δρα ορισμένες φορές ακτιβίστικα. Είναι μαζική παλλαϊκή οργάνωση. Ανοίγει τις πόρτες του σε όλους τους αγωνιστές, ανεξάρτητα του από πού προέρχονται ή πώς σκέφτονται, ή ποια είναι η ιδεολογική τους ταυτότητα, ή σε ποιο θεό πιστεύουν.

Όποιος θεωρεί τον εαυτό του αρκούντως πατριώτη και δημοκράτη, ικανό να κατεβάσει το «εγώ» του στο επίπεδο του «εμείς» και να δράσει συλλογικά ενάντια στον κατακτητή και στη βάση των προταγμάτων του Μετώπου, τότε, αυτός, έχει θέση στο Μέτωπο και ρόλο σημαντικό να παίξει. Γι’ αυτό, είναι σημαντικό να προβάλλουμε συνέχεια τον πατριωτικό μας λόγο, κάτι που μας διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες συλλογικότητες.

Το κάθε μέλος του ΕΠΑΜ πρέπει να αποτελεί το στήριγμα του λαού, το φωτεινό παράδειγμα για το πώς πρέπει να αντιδρά το πώς πρέπει να στέκεται ο καθένας από τον κόσμο που έχει λιγοστές ψυχικές αντοχές και σε συνθήκες που τον χτυπούν μαζικά, έτσι ώστε να τον οδηγήσουν στη μαζική μανιοκατάθλιψη. Ο λαϊκός αγωνιστής μετράει τη ζωή του λαού, τη ζωή αυτών που καλεί σε κινητοποίηση, τη ζωή αυτών που πραγματικά συμμετέχουν στον αγώνα, πολύ περισσότερο από τη δική του ζωή.

Είναι πολύ σημαντικό θέμα η προσωπική στάση, ο τρόπος και η συμπεριφορά του ΕΠΑΜίτη, είτε μέσα στο Μέτωπο, είτε ευρύτερα μέσα στην κοινωνία. Η ταυτότητα του αγωνιστή δεν κρίνεται στο διαδίκτυο και στο πληκτρολόγιο, αλλά στο δρόμο και όπου αλλού τον καλεί ο λαός.

Μ` αυτή την έννοια, πιστεύουμε ότι γίνεται κατανοητή η θέση μας ότι οποιοδήποτε μέλος διαχωρίσει τη θέση του από το ΕΠΑΜ και προσεταιριστεί θέσεις  και απόψεις άλλων πολιτικών δυνάμεων, τότε αυτοδίκαια αποκόπτεται από το σώμα του Μετώπου, με αποτέλεσμα, η οποιαδήποτε ‘’μεταμέλειά’’ του - και αίτηση επανένταξής του - να κρίνεται με τη μέγιστη αυστηρότητα και επιφυλακτικότητα από τα μέλη του πυρήνα, στον οποίο ήταν ενταγμένο. Σε τέτοια περίπτωση εντάσσεται ως φίλος και όχι ως τακτικό μέλος, για τουλάχιστον ένα εύλογο διάστημα 6 έως 8 μηνών κατά τη κρίση της ολομέλειας του πυρήνα. Εφ’ όσον κατά το διάστημα αυτό συμμετέχει ενεργά στις εκδηλώσεις του πυρήνα και αποδεικνύει με τη στάση του, ότι όντως θέλει να αγωνιστεί ως μέλος του Μετώπου, χωρίς να δημιουργεί προβλήματα, τότε επανεντάσσεται ως τακτικό μέλος.

Η 4^η Τακτική Σύνοδος του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου του Ε.ΠΑ.Μ. εκτιμά ότι σήμερα, μετά και τις εξελίξεις στην Κύπρο, σωρεύεται μια κατάσταση εκρηκτική στην ελληνική κοινωνία, στην οποία συμπεριλαμβάνονται και τα εθνικά ζητήματα. Σ’ αυτό το πλαίσιο, δημιουργείται μια δεύτερη ιστορική ευκαιρία μπροστά μας, μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις στις πλατείες, που πρέπει να την  αξιοποιήσουμε.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, προχωρούμε άμεσα στην συγκρότηση Επιτροπής Εθνικής Σωτηρίας, αποτελούμενη από διακεκριμένους εκπροσώπους που αντιπροσωπεύουν όλα τα σύμβολα του Ελληνικού Έθνους, η οποία θα γίνει βασικός μοχλός στον παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Για το Ε.Σ.Σ. του Ε.Πα.Μ. η Πολιτική Γραμματεία

Χαιρετισμός στην κ. Παπαρήγα...

Χαιρετισμός στην κ. Παπαρήγα...

 

Του Δημήτρη Καζάκη, Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ.

Επειδή πολλοί πρώην και νυν σύντροφοι με ρωτούν για το συνέδριο του ΚΚΕ, εγώ απλά θα θυμίσω κάτι που έλεγε ο Λένιν «όταν σε επαινεί ο αντίπαλος, ψάξε να δεις που έχεις κάνεις λάθος»! Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε απλά το κύριο άρθρο της ναυαρχίδας του σύγχρονου δοσιλογισμού Καθημερινής (17/4) με τίτλο «Η κ. Παπαρήγα», όπου αναφέρει: 

«Η κ. Αλέκα Παπαρήγα εκπροσωπεί απόψεις και ιδέες οι οποίες είναι σε πλήρη αντίθεση με τις θεμελιώδεις αρχές της αστικής δημοκρατίας. Ως αρχηγός του ΚΚΕ καθιέρωσε πρακτικές διαμαρτυρίας που έκαναν ζημιά στη χώρα και τις αναπτυξιακές της προοπτικές. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να αναγνωρίσει κανείς το γεγονός πως σε κρίσιμες στιγμές συμπεριφέρθηκε με ψυχραιμία και υπευθυνότητα, είτε στο Κοινοβούλιο είτε στις συσκέψεις των πολιτικών αρχηγών. Η κ. Παπαρήγα ανήκει, άλλωστε, σε μία γενιά πολιτικών ηγετών που είχαν ζήσει ιστορικά επεισόδια της σύγχρονης Ελλάδας και αντιλαμβάνονταν πλήρως τους κινδύνους που δημιουργούν οι υπερβολές και οι ακρότητες. Υπ’ αυτήν την έννοια, η αποχώρησή της από την ηγεσία του κόμματός της αφήνει ένα κενό το οποίο θα φανεί στον δημόσιο βίο- παρά το ότι παραμένει μέλος της Βουλής- ο οποίος δεν είναι και ό,τι καλύτερο έχει αναδείξει η σύγχρονη πολιτική ζωή του τόπου…».

Με άλλα λόγια οι απόψεις και οι ιδέες από τις οποίες εμφορείται η κ. Παπαρήγα είναι αντίθετες μεν στο καθεστώς που εκπροσωπεί επάξια ο εκδότης της καλής εφημερίδας, αλλά δεν το απειλούν. Ούτε και οι ενοχλητικές μεν, αλλά ανούσιες πρακτικές που εισήγαγε το ΚΚΕ της Παπαρήγα. Η κ. Παπαρήγα ξέρει πολύ καλά που είναι τα όριά της. Ξέρει πώς να είναι νομοταγής στο καθεστώς και πώς να μην ενδίδει στους "κινδύνους που δημιουργούν οι υπερβολές και οι ακρότητες". Η κ. Παπαρήγα και το κόμμα της αποτελεί ένα από τα βασικά αναχώματα ενάντια στην ύπαρξη ενός νέου ΕΑΜ στις νέες συνθήκες. Καθώς η κ. Παπαρήγα αποσύρεται από το προσκήνιο για το παρασκήνιο της πολιτικής του κόμματός της, ο εκδότης της Καθημερινής δεν μπορεί παρά να της πλέξει το εγκώμιο αυτής της πολιτικής μετενσάρκωσης που τοποθετείται επίσημα κάπου ανάμεσα στον Μιχάλη Τυρίμο και τον Άγι Στίνα. 

Άλλωστε, σ' αντίθεση με τους πολιτικούς προγόνους της στην παλιά ναζιστική κατοχή όπου άλλοι εκτελέστηκαν δικαίως ως πράκτορες του εχθρού και προδότες από τα ανταρτοδικεία της Ελεύθερης Ελλάδας, ενώ άλλοι τρομοκρατημένοι από την άνοδο του λαϊκού κινήματος αντίστασης κρύφτηκαν και δεν μπόρεσαν να βλάψουν το ΕΑΜ - όπως ήθελαν, ώστε να ανοίξει ο δρόμος της συμφιλίωσης με τον κατακτητή σε "προλεταριακή" βάση - η κ. Παπαρήγα κατόρθωσε να αναρριχηθεί στην ηγεσία του ΚΚΕ σε μια κρίσιμη για το κόμμα φάση και να το μεταλλάξει κατ' εικόνα και ομοίωσή της. Χάρις σ' αυτήν το ΚΚΕ μετατράπηκε στην πιο κρίσιμη περίοδο για τον αγώνα του λαού ενάντια στη νέα κατοχή από κόμμα του παλιού ΕΑΜ, σε κόμμα ανάχωμα για το νέο ΕΑΜ που έχει ανάγκη η Ελλάδα σήμερα, από κόμμα ηρώων του παλιού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, σε κόμμα προδοτών και πρακτόρων του σημερινού κατακτητή, από κόμμα που έτρεμαν οι παλιοί δοσίλογοι και οι ταγματαλήτες σε κόμμα που δοξάζουν οι σύγχρονοι δοσίλογοι και ταγματαλήτες. Άλλωστε δεν υπάρχουν δοσίλογοι, προδότες και ταγματαλήτες σήμερα, μόνο καπιταλισμός. Αυτό δεν μας τσαμπουνάει τρία χρόνια τώρα η κ. Παπαρήγα και το συνάφι της; Ότι δηλαδή έλεγαν και οι διάφοροι Τυρίμοι στην παλιά ναζιστική κατοχή. Πώς λοιπόν να μην της δίνει εύσημα ο εκδότης της ναυαρχίδας του σύγχρονου δοσιλογισμού, της Καθημερινής, που καθόλου τυχαία υπήρξε η ναυαρχίδα και του δοσιλογισμού της παλιάς κατοχής. Πράγματι, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι το ΚΚΕ της κ. Παπαρήγα είναι από τα κόμματα που τόσα πρόσφερε ως σήμερα στην παγίωση του καθεστώτος κατοχής, της αποικιοκρατίας και του ξεπουλήματος της Ελλάδας με την πολιτική που ακολουθεί απαξίωσης κάθε αυθεντικά λαϊκού αγώνα για δημοκρατία και εθνική απελευθέρωση. 

Και το χειρότερο δεν είναι αυτό. Η κ. Παπαρήγα αποσυρώμενη στο βάθος του παρασκηνίου απ' όπου ελπίζει ότι θα κινεί τα νήματα στο κόμμα της, αφήνει στο πόδι της τους "δικούς της" που δεν διαθέτουν ούτε καν το επίπεδο της τραγικά μέτριας ευφυίας της. Κάνει το ίδιο λάθος που κάνουν πάντα οι εκ πεποιθήσεως τύραννοι. Η μανία τους να ελέγχουν τα πάντα και να υποβαθμίζουν τα πάντα κατώτερα του ύψους τους ώστε ακόμη κι αυτοί να φαίνονται μεγάλοι, γεννούν πάντα διαδόχους πολύ πιο ασυνείδητους, πολύ πιο αδίστακτους ακόμη κι από τους ίδιους. Ικανούς μόνο για τα πολύ χειρότερα. Αυτή την διαδοχή ηγεσίας παραδίδει η κ. Παπαρήγα στο κόμμα της. Αυτή θα είναι η αδιαμφισβήτητη κληρονομιά της. 

Κι έχει αλλοτριώσει τόσο πολύ τα πάντα στο κόμμα της, που ακόμη και η αντιπολίτευσή της διακατέχεται από το ίδιο κομματικό σύμπλεγμα. Γι' αυτό και αδυνατεί να κατανοήσει ακόμη κι αυτό το στοιχειώδες, ότι δεν μπορεί να υπάρξει αληθινός κομμουνιστής σήμερα χωρίς να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της δημιουργίας ενός νέου αυθεντικού ΕΑΜ του ίδιου του λαού, δηλαδή με αυθεντικά παλλαϊκά και πατριωτικά χαρακτηριστικά. Μόνο έτσι μπορεί να έχει έστω και την παραμικρή ελπίδα για να αναγεννηθεί ο κομμουνισμός ως κοινωνικό κίνημα. Όλα τα άλλα δεν είναι παρά ανοησίες για περιθωριακούς, παραλλαγές του ίδιου εκτρωματικού φαινομένου που εδώ και δεκαετίες έχει αφοδεύσει μια για πάντα η κοινωνία και η ιστορία.

ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΠΑΡΑΓΩΓΟΙ και ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΣΚΛΑΒΟΠΑΖΑΡΟ

Ακούστε στο συγκεκριμένο ηχητικό απόσπασμα το -πριν απο έναν ολόκληρο σχεδόν χρόνο- σχόλιο του γ.γ. του ΕΠΑΜ Δημήτρη Καζάκη που αφορά το “τι είθισται” σε ό,τι αφορά τις γεωργικές εργασίες και τους απασχολούμενους σε αυτήν, όπου σκιαγραφείται αυτός ο παθολογικός μηχανισμός του “σύγχρονου σκλαβοπάζαρου” από τους μεγαλοπαραγωγούς γεωργικών προϊόντων, πολύ πριν αυτός έλθει στο φως της σημερινής δημοσιότητας.

Σε τηλεφωνική συνομιλία του "αναρχικού τραπεζίτη" Χρίστου Λογαρίδη με τον Δ. Καζάκη, στο Ράδιο χωρίς FM, έγινε αναφορά σε γνωστά παράπονα παραγωγών ότι οι Έλληνες δεν έρχονται να δουλέψουν σε αγροτικές εργασίες.

Μας δίνεται η δυνατότητα τα παράπονα αυτά να τα δούμε από άλλη οπτική γωνία : Υπάρχουν μαρτυρίες από συμπατριώτες μας που έχοντας έλθει σε δεινή οικονομική κατάσταση (μια προοπτική που αγγίζει πλέον όλους μας...) ζήτησαν δουλειά σε αγροτικές εργασίες. Η απάντηση που έλαβαν ήταν αρνητική, μια και όπως διαφαίνεται τελικά, ένα κομμάτι της κοινωνίας μας σκέφτεται ανήθικα και αντεθνικά, όχι μόνο γιατί ιεραρχικά για εκείνους η μεγιστοποίηση του κέρδους είναι υπεράνω πάντων, αλλά και γιατί προκειμένου να επιτύχουν αυτή τη μεγιστοποίηση καταφεύγουν σε πρακτικές επιεικώς άθλιες, με έντονο "άρωμα μαφίας"...

Πρακτικές παγκοσμιοποιημένες,οι οποίες περιγράφονται επαρκώς και από την Naomi Klein στο βιβλίο της "Το Δόγμα του Σοκ".

Στο ίδιο θέμα αναφέρεται και το παρακάτω άρθρο:

__________________________________________________________________ 

Strawberry fields never

του «Pitsirikos»

Μια ακόμα επίθεση αλλοδαπών σε βάρος Ελλήνων έγινε χτες στην Νέα Μανωλάδα της Ηλείας. Διακόσιοι θρασύτατοι αλλοδαποί από το Μπαγκλαντές -που δούλευαν παράνομα και με το έτσι θέλω στις καλλιέργειες φράουλας- πήγαν και ζήτησαν να πληρωθούν σαν νόμιμοι εργάτες από τους αθώους και αγνούς Έλληνες παραγωγούς από την μαγευτική Ηλεία.

Σε μια προσπάθεια να αμυνθούν απέναντι στους βάρβαρους αλλοδαπούς, τρεις Έλληνες πυροβόλησαν και τραυμάτισαν 25 από αυτούς που μπορεί να είναι και 28 ή 30 αλλά δεν έχει και μεγάλη σημασία πόσοι είναι, αφού είναι κακομοιριασμένοι και συφοριασμένοι από το Μπαγκλαντές και όχι Αμερικανοί από τη Βοστώνη.

Το μεγαλείο και η ευγένεια των τριών Ελλήνων φαίνεται από το γεγονός ότι πυροβόλησαν τους....
άξεστους εργάτες από το Μπαγκλαντές με κυνηγετικές καραμπίνες, ενώ θα μπορούσαν να τους πυροβολήσουν με Καλάσνικοφ και να τους κόψουν στη μέση.

Οι τραυματισμένοι βάρβαροι μεταφέρθηκαν στα κέντρα υγείας και στα νοσοκομεία της περιοχής αλλά, δυστυχώς, δεν ήταν εκεί τα παιδιά της Χρυσής Αυγής να τους πετάξουν έξω, ώστε να μην καταρρεύσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας που έχει οδηγηθεί σε χρεοκοπία εξαιτίας όλων αυτών των τριτοκοσμικών μεταναστών που αναγκάζουν με ύπουλο τρόπο τους Έλληνες να τους πυροβολούν για να μας παίρνουν τις γάζες και τους καθετήρες.

Η Αστυνομία αναζητά τους τρεις δράστες που είναι βέβαιο πως στη δίκη θα έχουν στο πλευρό τους όλους τους κατοίκους της περιοχής -αλλά και την Αστυνομία- γιατί είναι καλά παιδιά, χριστιανοί ορθόδοξοι νοικοκυραίοι που ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία, και δεν θα πυροβολούσαν ποτέ τους βρομερούς και αλλόθρησκους αλλοδαπούς αν αυτοί δεν είχαν το θράσος να ζητούν τα δεδουλευμένα έξι μηνών.

Η είδηση έσκασε σαν βόμβα στη χώρα μας, γιατί κανείς δεν ήξερε πως υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια χιλιάδες αλλοδαποί εργάτες χωρίς χαρτιά που δουλεύουν ανασφάλιστοι σαν δούλοι και οι Έλληνες εργοδότες τους δεν τους πληρώνουν, ή φωνάζουν την ημέρα της πληρωμής τους χρυσαυγίτες για να τους διώξουν ή την Αστυνομία για να τους μαζέψει ως παράνομους μετανάστες.

Βέβαια, η εγκληματική ενέργεια στη Νέα Μανωλάδα θα ξεχαστεί αμέσως επειδή έχουμε το δράμα της Βοστώνης που έχει ωραία τηλεοπτικά πλάνα και συγκινητικές ανθρώπινες ιστορίες με ξανθούς ροδαλούς ανθρώπους από ένα μακρινό τόπο, οι καλοί και οι κακοί είναι όλοι ξένοι, ενώ και η Βοστώνη είναι κάπως πιο όμορφη από τη Νέα Μανωλάδα, αλλά δεν είναι σωστό να κάνω συγκρίσεις και συμψηφισμούς, γιατί μπορεί να με μαλώσει ο Φοίβος- Διαγόρας Πρεσβειοπρακτορίδης που είναι μέγας πνευματικός άνδρας και πληρωνόταν τόσα χρόνια από την Πρεσβεία ή έγραφε διηγήματα με την ευγενική χορηγία της Euroblank αλλά, μετά την χρεοκοπία, έχουν πέσει οι δουλειές και μπορείς να τον νοικιάσεις με την εβδομάδα, ενώ στις επόμενες εκλογές θα είναι υποψήφιος βουλευτής της Αριστεράς.

(Μου έλεγε προχτές μια φίλη να μου φέρει φράουλες. Επέμενε κιόλας. Εγώ, για κάποιο λόγο, δεν ήθελα. Δεν ξαναβάζω φράουλα στο στόμα μου.)

(Πόσα εκατομμύρια τουρίστες περιμένει η κυβέρνηση φέτος; Θα έρθουν όλοι, μην ανησυχείτε. Είναι πολύ της μόδας η φασιστική Ελλάδα -όπως την καταντήσατε- και οι τουρίστες έχουν ξετρελαθεί. Δυο-τρεις Μανωλάδες ακόμα και δεν θα ξέρουμε πού να τους βάλουμε τους τουρίστες.)