Το ΕΠΑΜ στηρίζει τους μαθητές

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Οι καταλήψεις, στα σχολειά, δεν ήρθαν ως κεραυνός εν αιθρία. Είναι το έσχατο μέσο αντίστασης στα χέρια των μαθητών, προκειμένου να υπερασπιστούν τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

Πιο συγκεκριμένα. Στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση με την Τράπεζα Θεμάτων και το «Νέο Λύκειο» οι κρατούντες προσδοκούν να εξοβελίσουν μεγάλο αριθμό μαθητών, που θα μετατραπούν σε σύγχρονους δούλους, δηλαδή αμόρφωτους ανειδίκευτους «απασχολήσιμους» και να μετατρέψουν την πρόσβαση στο Λύκειο και στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση σε προνόμιο για λίγους και «έχοντες». Ήδη κατά τον πρώτο χρόνο εφαρμογής των αντιδραστικών αυτών αλλαγών το ποσοστό των μαθητών που κλήθηκαν να επαναλάβουν την Α' Λυκείου ανέρχεται στο 8,8% του συνολικού μαθητικού δυναμικού, ποσοστό σχεδόν τετραπλάσιο από το 2% πριν την εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων.
Το πρόβλημα δεν αφορά βεβαίως μόνο το Λύκειο. Τα ανελαστικά αναλυτικά προγράμματα, η αύξηση της ύλης σε βάρος της ποιότητας, η απουσία μορφωτικών υποστηρικτικών δομών, το αυταρχικό πλαίσιο λειτουργίας των σχολείων, η σταδιακή διείσδυση πάσης φύσεως χορηγών, η διόγκωση της παραπαιδείας, η έξαρση του ανταγωνισμού και εξετασιολαγνείας, συνθέτουν ένα σκηνικό κατάρρευσης.
Ωστόσο η φερόμενη ως κυβέρνηση της χώρας, από την δεύτερη κιόλας ημέρα των δράσεων των μαθητών, φοβούμενη μήπως το κύμα των καταλήψεων πάρει ανησυχητικές διαστάσεις συμπαρασύροντας μεγάλο τμήμα του λαού, δεν άργησε να δείξει το αυταρχικό της πρόσωπο.
Προχώρησε, μέσω δικαστικών λειτουργών, ακόμη και σε συλλήψεις ανηλίκων(!) ενώ το αρμόδιο υπουργείο εξαπολύει απειλές για αναπλήρωση ωρών εν μέσω διακοπών, προκειμένου να τρομοκρατήσει.
Ακριβώς για τον λόγο αυτό, οι καταλήψεις των μαθητών, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως μεμονωμένη αντίδραση και να αντιμετωπιστούν ως ακόμη ένα συντεχνιακό πρόβλημα.Οι μαθητές συνειδητοποιούν ότι δεν έχουν μόρφωση, ελεύθερο χρόνο, μέλλον σε μια χώρα που βουλιάζει. Ότι οι πολιτικές των κυβερνώντων επιτρέπουν απάντηση μόνο στο εκβιαστικό δίλημμα: δούλος ή μετανάστης. Αντιδρούν γιατί δεν έχουν άλλο τρόπο να ακουστεί η φωνή τους. Αντιδρούν παρά τους εκβιασμούς,τις απειλές, την ενεργοποίηση των μηχανισμών του κοινωνικού αυτοματισμού, τις λυσαλέες επιθέσεις των καθεστωτικών ΜΜΕ, την ποινικοποίηση των αγώνων τους, τις προληπτικές συλλήψεις, τις κακοποιήσεις
Οι ίδιοι οι μαθητές στις ανακοινώσεις τους ζητούσαν και ζητούν τη συμπαράσταση της κοινωνίας. Τελικά ποιος φοβάται τη δημιουργία ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου με κυρίαρχο αίτημα την ανατροπή όλου του πακέτου των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ντόπιων και ξένων ολιγαρχών; Μάλλον αυτοί που εντελώς κοντόφθαλμα προτάσσουν το όποιο παραταξιακό μικροσυμφέρον απέναντι στο συνολικό πρόβλημα. Το έργο αυτό το έχουμε ξαναδεί. Το βλέπουμε κάθε φορά που πάει να ξεκινήσει κάτι ελπιδοφόρο. Μόνο που αυτή τη φορά πρόκειται για τα παιδιά μας που δέχονται τον εξευτελισμό, ακούνε την εκκωφαντική σιωπή, τις φτηνές δικαιολογίες, τις ύβρεις καταγράφουν και κρίνουν.
Το ΕΠΑΜ, σεβόμενο τους αγώνες των παιδιών μας, καλεί τους γονείς, αφού ενημερωθούν πλήρως για τα τεκταινόμενα στην παιδεία, να σταθούν στο πλευρό τους, σε έναν αγώνα διεκδίκησης ουσιαστικής και ποιοτικής παιδείας αντιστεκόμενοι στα σχέδια απαξίωσης του δημόσιου χαρακτήρα της και υποβάθμισης του ρόλου της.
Καλεί τους καθηγητές ΜΕ να συμμετάσχουν ενεργά σε συνεργασία με τους γονείς και κυρίως με τους μαθητές, ώστε τα σχολειά μας να μετατραπούν σε χώρους δημιουργίας και προβληματισμού. Στην διαμόρφωση ελεύθερων καλλιεργημένων και δημοκρατικών πολιτών.
Καλεί το σύνολο του λαού να αντιληφθεί το μέγεθος της ευθύνης του απέναντι σε ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως η παιδεία, θέμα που αφορά το μέλλον μας ως κοινωνία και ως έθνος.
Το ΕΠΑΜ καλεί όλους τους πολίτες να στηρίξουν τον αγώνα των παιδιών, συμμετέχοντας και προστατεύοντας τους μαθητές στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 6/11/2014.
Η κατοχύρωση μιας ενιαίας δημόσιας δωρεάν παιδείας με ξεκάθαρους στόχους και παλλαϊκά αιτήματα προϋποθέτει:
1.Την εξασφάλιση μίας ενιαίας δημόσιας δωρεάν παιδείας.
2.Την υποχρέωση της πολιτείας στην κατοχύρωση του υποχρεωτικού δημόσιου δωδεκαετούς σχολείου για όλους.
3. Την εξασφάλιση της δημόσιας ανώτατης παιδείας με άξονα τις σύγχρονες απαιτήσεις για μόρφωση, έρευνα ακαδημαϊκή και κοινωνική ζωή.
Μόνο έτσι θα δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας.
Ενα ευοίωνο μέλλον για την ίδια μας την χώρα.

6/11/2014

Πολιτική Γραμματεία

Ο Δημήτρης Καζάκης στο Νότος 94.9 FM (Σπάρτη) - 23/4/14

Στον «αέρα» του Νότος 94.9 και την εκπομπή του Ηλία Μπόνου, βρέθηκε το πρωί της Τετάρτης, 23 Απριλίου 2014, ο γενικός γραμματέας του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (ΕΠΑΜ) και υποψήφιος ευρωβουλευτής, οικονομολόγος κ. Δημήτριος Καζάκης.

Ο κ. Καζάκης σχολίασε τίτλους εφημερίδων μιλώντας, μεταξύ άλλων, για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, το θέμα της ΑΟΖ και τις έρευνες για τους υδρογονάνθρακες, τις σαρωτικές αλλαγές στο Δημόσιο, τα εργασιακά, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην κόντρα μεταξύ Υπουργείου Παιδείας και καθηγητών για τη στάση εργασίας που αποφάσισαν οι τελευταίοι αντιδρώντας στην αναπλήρωση μαθημάτων μέσα στις διακοπές του Πάσχα. Τέλος, ο κ. Καζάκης διατύπωσε τη θέση του ΕΠΑΜ αναφορικά με τον προσανατολισμό της Ελλάδας εντός της ΕΕ, ενόψει και των επερχόμενων Ευρωεκλογών.

Μια θαυμάσια ευκαιρία

Δ. Καζάκης - Μόνο με γενική πολιτική απεργία διαρκείας μπορούμε να ξεμπερδέψουμε...

 Του Δ. Καζάκη, Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ.




 Από έναν καθηγητή της Βοιωτίας πήρα το παρακάτω μήνυμα:

Την Πέμπτη που μας πέρασε είχαμε συνέλευση η τοπική ΕΛΜΕ Βοιωτίας για τις μελλοντικές κινητοποιήσεις. Υπήρχε μια πρόταση της ΟΛΜΕ για επαναλαμβανόμενες πενθήμερες απεργίες και μια πρόταση του ΚΚΕ για 48ωρη απεργία και μετά βλέπουμε. Κάποια στιγμή σηκώθηκα στο βήμα και είπα τα εξής λόγια. Στα μεταφέρω αυτολεξεί: «Είναι ουτοπικό να νομίζουμε ότι ο δικός μας κλάδος θα σωθεί ενώ οι άλλοι θα καταστραφούνε. Στην κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε ή σωζόμαστε όλοι, ή δεν σώζεται κανένας. Οι κλαδικές απεργίες με αιτήματα μόνο του κλάδου έχουν τελειώσει και δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Σας καλώ λοιπόν να ψηφίσετε την δική μου πρόταση για ΓΕΝΙΚΗ απεργία ΟΛΩΝ των κλάδων με αιτήματα την έξοδο από την Ε.Ε. και το Ευρώ και την μονομερή διαγραφή του χρέους.» Από την στιγμή που κατέβηκα από το βήμα πέσανε όλοι πάνω μου συνδικαλιστές και μη ώστε να με πείσουν να ψηφιστεί η δική μου πρόταση ξεχωριστά από τις άλλες. Στην αρχή μου λέγανε κάτι μπαρούφες ότι εγώ θέτω το πολιτικό πλαίσιο της απεργίας και όχι τους τρόπους δράσης. Μετά  μου έλεγαν ότι διασπώ το κίνημα. Εγώ επέμενα να ψηφιστεί η πρόταση μου σαν τρίτη πρόταση. Με εκνευρίσανε τόσο πολύ που στο τέλος άρχισα να φωνάζω και να τους λέω ότι δεν θα με αναγκάσουν να ψηφίσω μια πενθήμερη απεργία με αδιευκρίνιστους στόχους η οποία εξυπηρετεί μόνο το ΣΥΡΙΖΑ για ψηφοθηρικούς λόγους. Στο τέλος ΦΥΣΙΚΑ πέρασε το δικό μου διότι είμαι ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΣΠΑΣΑΡΧΙΔΑΣ αν θέλω. Η πρόταση της ΟΛΜΕ (ΣΥΡΙΖΑ) πήρε 55 ψήφους. Η πρόταση του ΠΑΜΕ πήρε 40 ψήφους και η δική μου 5 ψήφους. Τα συμπεράσματα δικά σου και με αφορμή το σημερινό σου άρθρο.

Νομίζω ότι σχόλιο του φίλου καθηγητή δεν δεν ξαφνιάζει κανέναν σχετικά με το πώς δρουν οι κομματικοί μηχανισμοί και ποιες είναι οι επιδιώξεις τους. Ας θυμηθούμε τι έκαναν στη σύνοδο των προέδρων των ΕΛΜΕ εκείνα τα κομματόσκυλα που αντιπροσώπευαν συνελεύσεις εκπαιδευτικών που είχαν ψηφίσει υπέρ τη απεργίας ακόμη και μέσα στις εξετάσεις. Πήγαν και στη σύνοδο ακολούθησαν όχι τι είχε η ψηφίσει η συνέλευση της ΕΛΜΕ, αλλά την κομματική τους γραμμή. Κι ενώ τα κομματόσκυλα του ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την περίοδο είχαν βγει στα κάγκελα και καλούσαν σε απεργία, όταν ήρθε η κρίσιμη στιγμή οι περισσότεροι πειθάρχησαν στην εντολή της κομματικής ηγεσίας τους. Στα παλαιότερα των υποδημάτων τους το τι λένε και τι θέλουν οι εκπαιδευτικοί και γενικά οι εργαζόμενοι. Τώρα θα τους μάθουμε;

Ο λόγος είναι απλός οι συνδικαλιστές, ειδικά οι πρόεδροι, σύμβουλοι, παρασύμβουλοι και γενικά οι εκλεγμένοι σε δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια, έχουν ειδικό καθεστώς που τους διαχωρίζει από τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Ειδικά στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, τις πρώην ΔΕΚΟ και τις τράπεζες. Έχουν το δικαίωμα συνδικαλιστικών αδειών, ειδικών αμοιβών όταν συμμετέχουν σε διοικητικά συμβούλια οργανισμών, επιτροπές κοινωνικών εταίρων, κοκ και το κυριότερο δεν έχουν ανάγκη να πάνε στη δουλειά – όπως όλοι οι εργαζόμενοι – αν εκλεγούν σε δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που τιμούν το ρόλο τους και δουλεύουν κανονικά όπως και όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι. Όλοι οι άλλοι βρίσκουν την ευκαιρία για κοπάνα.

Υπάρχουν συνδικαλιστές στην ΟΛΜΕ και όχι μόνο που έχουν να πατήσουν σε αίθουσα διδασκαλίας για πολλά χρόνια. Ο μεγαλύτερος εφιάλτης αυτού του συνδικαλιστή, η τουλάχιστον της μεγάλης πλειοψηφία τους ανεξαρτήτως παράταξης ή ιδεολογίας, είναι μη τυχόν και αναγκαστεί να ξαναδουλέψει. Προκειμένου να μην γίνει κάτι τέτοιο είναι ανοιχτός σε εξαρτήσεις από τους κομματικούς μηχανισμούς που του εξασφαλίζουν τη θεσούλα. Και προκειμένου να μην απειληθεί η θέση του ποτέ, οργανώνει ένα ολόκληρο δίκτυο πελατειακών σχέσεων και εξαρτήσεων. Τάζουν, βολεύουν, εκπροσωπούν αυτούς μόνο που θεωρούν δικούς τους, ή όσους θέλουν να τους κάνουν δικούς τους.

Όλες οι κομματικές παρατάξεις δουλεύουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Στις προφάσεις διαφέρουν και στην ιδεολογική επικάλυψη. Κι όπως είναι φυσικό οι παρατάξεις που λειτουργούν ως βραχίονες των κομμάτων νομής της εξουσίας, έχουν πάντα το πάνω χέρι, μιας και η πελατειακή σχέση και εξάρτηση είναι πιο αποτελεσματική. Με τον τρόπο αυτό διεφθάρησαν όχι μόνο τα συνδικάτα, αλλά και ολόκληροι κλάδοι των εργαζομένων. Ο εκπαιδευτικός π.χ. κατά κανόνα μαθαίνει από τον συνδικαλιστή του να μην του καίγεται καρφί για το σύστημα παιδείας στο οποίο δουλεύει, αλλά να νοιάζεται μόνο ή κυρίως για τα εργασιακά του. Κι έτσι έρχεται εξ αντικειμένου αντιμέτωπος με τους γονείς και τους μαθητές.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά πρόκειται για εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Συχνά ο εκπαιδευτικός που νοιάζεται για το έργο που προσφέρει ο ίδιος στο σχολείο, βρίσκεται απομονωμένος. Το ίδιο και ο συνδικαλιστής που τιμά τον ρόλο του. Δεν έχει να τα βάλει μόνο με το Υπουργείο που σκόπιμα προωθεί ένα σύστημα παιδείας που παράγει αμόρφωτους και απαίδευτους μαθητές, εύκολα θύματα της ελεύθερης αγοράς και της ασυδοσίας του εργοδότη και της εξουσίας. Έχει να τα βάλει με την αδιαφορία, ή και την καχυποψία των συναδέλφων του, αλλά και με την ανοιχτή εχθρότητα των συνδικαλιστών που τον βλέπουν σαν κάποιον που πάει να τους χαλάσει την πιάτσα.

Στη σημερινή περίοδο ο πυρετός στην εκπαίδευση, αλλά και αλλού είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για τους «επαναστάτες» της Κουμουνδούρου να επαναλάβουν τα συνηθισμένα. Απεργίες χωρίς αντίκρισμα με στενά κλαδικά αιτήματα που είναι σίγουρο από τώρα ότι θα αποτύχουν παταγωδώς. Κι όταν αποτύχουν, όταν εκφυλιστούν και βρουν άδοξο τέλος, ξέρετε τι θα πουν; Μα δεν βλέπετε οι εργαζόμενοι και η κοινωνία δεν είναι ώριμη για μεγάλους αγώνες ανατροπής. Τι μένει; Σκάσε και κολύμπα. Ή μάλλον σκάσε και ψήφιζε.

Το ΚΚΕ έχει κάνει την δική του ανατροπή και δεν το ενδιαφέρει η ανατροπή του καθεστώτος. Παντού σε όλους τους εργασιακούς χώρους εμφανίζεται ως η πλέον συντηρητική δύναμη. Δύναμη αναστολής ή καταστολής αγώνων. Εδώ έφτασε στο σημείο με την ΕΡΤ να δώσει εντολή στα μέλη του όχι μόνο να προπαγανδίζουν ενάντια στη λειτουργική κατάληψη, αλλά και υπέρ τη υπογραφής της δίμηνης σύμβασης για το νέο μεταβατικό σχήμα του Καψή. Έφτασε στο σημείο με δικά του κομματικά μέλη να στηρίξει τη «Δημόσια Τηλεόραση» ώστε να εκπέμψει ακόμη και δελτίο για να κατοχυρωθεί ως τέτοια έναντι της υπό κατάληψη ΕΡΤ.

Σ’ όλους τους χώρους κάνει τα αδύνατα δυνατά να περιοριστούν τα αιτήματα των εργαζομένων σε στενά συντεχνιακά, συχνά τόσο συντεχνιακά που βγάζουν μάτι. Ενώ οι κινητοποιήσεις που προτείνει είναι απλά για εκτόνωση. Η δικαιολογία; Δεν μπορεί να γίνει οτιδήποτε άλλο και κάθε μορφή αγώνα που οδηγεί σε ευθεία αντιπαράθεση και αναμέτρηση είναι ατελέσφορη σήμερα. Το ΚΚΕ έχει μετεξελιχθεί στο κόμμα που σπέρνει την ήττα και την παράδοση των εργαζομένων. Αρκεί το ίδιο να εξασφαλίζει κυβερνητικές πλάτες για να εισπράττει εκατομμύρια από αδιευκρίνιστες και ύποπτες υπεράκτιες εταιρείες του εξωτερικού πουλώντας δημόσια συχνότητα που του παραχωρήθηκε δωρεάν, όπως και ειδική μεταχείριση για τα μέλη και τους φίλους του κομματικού μηχανισμού. Έτσι δρα ένα σύγχρονο ταξικό επαναστατικό κόμμα. Με τις πλάτες και προς το συμφέρον του πιο άθλιου καθεστώτος αποικιοκρατίας που έχει υπάρξει στην Ευρωπαϊκή ήπειρο.

Όλα αυτά όμως δεν σημαίνουν ότι οι εργαζόμενοι, ακόμη και οι εκπαιδευτικοί είναι χάπατα και απλά εξαρτήματα των μηχανισμών. Μπορεί η συγκεκριμένη ΕΛΜΕ να ποδηγετήθηκε από τα κομματόσκυλα, αλλά η περίοδος ευνοεί τις βαθιές ανακατατάξεις. Γνωρίζω πολλές περιπτώσεις Λυκείων όπου τα πράγματα κινούνται σε τελείως διαφορετική τροχιά. Σε πολλές περιπτώσεις οι συνδικαλιστικοί και κομματικοί μηχανισμοί ξεπεράστηκαν, ή και διασπάστηκαν από την στάση της μεγάλης πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν ένας μόνο να έχει το τσαγανό και να παλέψει για κάτι διαφορετικό, όπως έκανε ο φίλος καθηγητής.

Η περίοδος προσφέρεται ιδιαίτερα για να ξεμπερδέψουμε με όλους τους μια και καλή. Και η αρχή πρέπει να γίνει, οφείλει να γίνει με τις πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες, που οδηγούν εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους σε μια προμελετημένη πανωλεθρία. Ο αγώνας τώρα ξεκινά και σιγά-σιγά το κλίμα αλλάζει. Ένας νέος άνεμος αρχίζει να φυσά στην κοινωνία. Αρκεί να καταλάβουμε ότι μπροστά σ’ αυτή την λαίλαπα δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί, εργάτες, νοσηλευτές, γιατροί, τραπεζικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, κοκ. Υπάρχει μόνο εργαζόμενος λαός, ένας λαός που οφείλει να δώσει τη μάχη από κοινού με κοινά πολιτικά αιτήματα με πρώτο και άμεσο στόχο την ανατροπή του καθεστώτος.

Δεν πρέπει με κανένα τρόπο να υπάρξουν απεργοί και οι άλλοι που τρέχουν ασθμαίνοντας να συμπαρασταθούν. Δεν υπάρχουν αγωνιζόμενοι και αλληλέγγυοι. Όποιος διαχωρίζει έτσι τους εργαζόμενους και την κοινωνία πρέπει να αντιμετωπιστεί ως εχθρός που – ανεξαρτήτως προθέσεων και προφάσεων – μεθοδεύει τον εκφυλισμό του αγώνα και την ήττα. Πρέπει επιτέλους να σπάσουμε τις συνηθισμένες εντελώς ατελέσφορες συνδικαλιστικές πρακτικές του παρελθόντος. Να σκεφτούμε με νέους όρους. Να τελειώσουμε με τις παρελάσεις για εκτόνωση στο Σύνταγμα. Πρέπει οι χώροι δουλειάς, τα σχολεία, τα νοσοκομεία, οι επιχειρήσεις, οι υπηρεσίες, κοκ., να μετατραπούν σε κέντρα συσπείρωσης και κοινού αγώνα όλων των εργαζομένων και της κοινωνίας.

Αφήστε τις ηγεσίες και τους διάφορους περίεργους να καλούν για συλλαλητήρια ή διαμαρτυρία στο Σύνταγμα. Δεν έχει κανένα, μα κανένα νόημα. Εκτός βέβαια από τις ιδιωτικές ατζέντες των φορέων που θέλουν μια ακόμη αναμέτρηση με φωτιές, πέτρες και χημικά στο Σύνταγμα για δική τους αυτοϊκανοποίηση. Αφού πρώτα τα κομματικά και συνδικαλιστικά μπλοκ κάνουν τη γνωστή παρέλασή τους.

Μόνο στη γειτονιά μπορεί να δοθεί αποτελεσματικά ο αγώνας. Και υπάρχει καλύτερος χώρος για να συγκεντρωθεί και να συσπειρωθεί η γειτονιά από τα ανοιχτά σχολεία; Μόνο έτσι μπορεί να συσπειρωθεί και να οργανωθεί η πλειοψηφία της κοινωνίας και μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει η κρίσιμη μάζα για να ξεμπερδέψει μια και καλή με κυβέρνηση και καθεστώς.

Είναι η πρώτη φορά μετά το αυθόρμητο παλλαϊκό κίνημα των πλατειών, που είναι στο χέρι μας να το πετύχουμε. Είναι τόσο ρεαλιστικό όσο ποτέ άλλοτε. Και η κοινωνία είναι περισσότερο ώριμη παρά ποτέ. Ας μην αφήσουμε κι αυτή την φορά να μας προδώσουν πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες. Ας μην αφήσουμε να εξαργυρώσουν για μια ακόμη φορά τη δική μας αγωνία, απελπισία και μεθοδευμένη πανωλεθρία σε δικά τους ψηφαλάκια. Ήρθε η ώρα. Μπορούμε να ξεμπερδέψουμε μια και καλή σε λιγότερο από δυο μήνες, αν μετατρέψουμε τις γειτονιές σε κέντρα του αγώνα όλων μας.

Επιστολή της ΟΛΜΕ προς τους μαθητές

Ανοιχτό γράμμα προς τους μαθητές μας

Φίλε μαθητή/ φίλη μαθήτρια,

Θα ήθελα να σου εξηγήσω για ποιους λόγους αναγκαστήκαμε εμείς, οι καθηγητές σου, να ξεκινήσουμε αυτό τον δύσκολο απεργιακό αγώνα. Αυτό βέβαια δεν είναι αρκετό. Θα ήθελα να μάθω κι εγώ τη γνώμη σου, ιδίως αν είναι διαφορετική από τη δική μου. Σου ζητώ όμως πρώτα να ξοδέψεις δυο λεπτά για να με ακούσεις.

Σε συναντώ καθημερινά στην τάξη, ανταμώνουμε στους διαδρόμους και στις σκάλες, στη αυλή του σχολείου μας.  Με ενώνουν μαζί σου κοινές έγνοιες για το μάθημα της ημέρας, οι χαρές και οι λύπες της σχολικής καθημερινότητας.  Ακόμα κι αυτά που κάποιες στιγμές φαίνεται να μας χωρίζουν συχνά γίνονται αφορμή για να  συνδεθούμε στενότερα.

Κάποιες φορές στο σχολείο κυριαρχεί η ένταση, οι κραυγές δυναμώνουν, οι παλάμες σφίγγουν, το βλέμμα αγριεύει. Θα έχει περάσει, ασφαλώς, από το νου σου ότι τις περισσότερες φορές αυτές οι συγκρούσεις έχουν τη ρίζα τους έξω από το σχολείο, στο σπίτι, στη γειτονιά, στην καθημερινή ζωή. Και υπάρχουν λόγοι γιʼ αυτό. Ιδίως στις μέρες μας, η επιβίωση συχνά γίνεται ένας καθημερινός εφιάλτης.

Οι γονείς συζητούν ολοένα στο σπίτι για νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, για μεγαλύτερη φτώχεια, για το φόβο της απόλυσης. Οι μεγαλύτεροι φίλοι σου ομολογούν πόσο δύσκολο είναι να βρεις μια όποια δουλειά, κι ας έχεις ένα σωρό πτυχία. Μόνη διέξοδο βλέπουν στη μετανάστευση. Αλλά και συ ο ίδιος παρατηρείς το χαρτζιλίκι σου να  λιγοστεύει, το σπίτι σου μέρα τη μέρα να αδειάζει. Και την ίδια ώρα οι υπουργοί μας κάνουν λόγο για νέες περικοπές και νέα μέτρα, που σχεδιάζει να επιβάλει η τρόικα, ή για δημόσια περιουσία που πρέπει να ξεπουληθεί.

Αυτά, φίλοι μαθητές, είναι προβλήματα που κι εμείς οι καθηγητές σας αντιμετωπίζουμε, όπως όλοι οι εργαζόμενοι. Ο μισθός μας μειώθηκε μέχρι το μισό, το διδακτικό μας ωράριο αυξήθηκε, οι συνθήκες εργασίας χειροτέρεψαν, οι διορισμοί νέων εκπαιδευτικών σταμάτησαν. Ταυτόχρονα, πολλά δημόσια σχολεία καταργούνται και συγχωνεύονται, άλλα δεν έχουν θέρμανση, εξοπλισμό, αίθουσες και εργαστήρια. Με τα τελευταία μέτρα που ψήφισε η κυβέρνηση, μπορούν να μας ξεσπιτώνουν και να μας στέλνουν από τη μια άκρη της χώρας στην άλλη οποτεδήποτε, χωρίς να νοιάζονται πώς θα τα βγάλουμε πέρα με τέτοιους μισθούς. Μπορούν ακόμη να μας απολύουν με το παραμικρό.

Μετά από αυτά τα τελευταία μέτρα το ποτήρι ξεχείλισε. Πήραμε την απόφαση πως πια δεν πάει άλλο. Το ξέρουμε πως δεν είναι εύκολο να απεργούμε σε μέρες που κάποιοι από σας δίνουν κρίσιμες εξετάσεις για το μέλλον τους. Όμως δεν διαλέξαμε εμείς αυτή την περίοδο για να συγκρουστούμε, αλλά η κυβέρνηση, που προώθησε αυτά τα μέτρα. Ούτε είναι εύκολο για μας σε τέτοιες συνθήκες να στερηθούμε το μισθό μιας πολυήμερης απεργιακής περιόδου. Όμως, δυστυχώς, δεν έχουμε άλλη διέξοδο.

Στην τηλεόραση συχνά θα ακούς ότι τάχα η απεργία μας έχει στο στόχο της εσένα. Αυτοί που τα λένε αυτά έχουν κάνει ήδη την επιλογή τους. Πήγαν με εκείνους τους λίγους, που συνεχίζουν να κερδίζουν ακόμα και σε αυτή τη δύσκολη περίοδο. Είναι αυτοί που διαπομπεύουν τους γονείς σου και όλους τους εργαζόμενους σαν τους τεμπέληδες της Ευρώπης. Μην επιτρέπεις σʼ αυτούς να μιλούν στο όνομά σου.  Μην τους αφήνεις να σε χρησιμοποιούν σαν όπλο ενάντια στο δίκαιο αγώνα όλων μας για ένα καλύτερο μέλλον.

Σκέψου πως έχουμε ένα κοινό στόχο, που μας φέρνει από την ίδια πλευρά. Θέλουμε να βάλουμε τέρμα σε αυτή την πολιτική, που διαλύει τη χώρα, που καταστρέφει το παρόν και το μέλλον μας. Έχουμε επιλέξει να σταθούμε από την πλευρά του δίκιου και της αξιοπρέπειας. Και θα το κάνουμε, όσο περνάει από το χέρι μας.

Δεν είναι μια εύκολη επιλογή. Αλλά, πίστεψέ μας, δεν υπάρχει άλλη λύση.

Ο καθηγητής/η καθηγήτριά σου

Μάιος 2013

Πηγή: ΟΛΜΕ

Συντριπτικό ΝΑΙ των ΕΛΜΕ στην απεργία

  Πρωτοφανής συμμετοχή στις ΕΛΜΕ! Συντριπτικό ΝΑΙ στην Απεργία!

Οι εκπαιδευτικοί τρίβουν στη μούρη του Σαμαρά και της τρικομματικής δικτατορίας τα φύλλα επιστράτευσης που καταφθάνουν από τη Δευτέρα στα σπίτια τους και στα σχολεία. Σήμερα σε ολόκληρη την Ελλάδα, σε 89 Γενικές Συνελεύσεις ΕΛΜΕ, 88.000 καθηγητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με πρωτοφανή συμμετοχή στα συλλογικά τους όργανα, αποφάσισαν με συντριπτική πλειοψηφία ΝΑΙ στην πρόταση της ΟΛΜΕ για κήρυξη Απεργίας μέσα στις Πανελλαδικές εξετάσεις, την πρώτη τους μέρα, Παρασκευή 17 Μαΐου και από την επόμενη Δευτέρα μέχρι την επόμενη Παρασκευή.

Η απόφαση αυτή, με τετελεσμένο γεγονός την επιστράτευση και με δεδομένο των ασύλληπτο πόλεμο συκοφάντησης και κάθε είδους ίντριγκας που δέχτηκε η εκπαιδευτική κοινότητα, όπως και κάθε κλάδος εργαζομένων που τολμούν να σηκώνουν συλλογικά το κεφάλι, συνιστά επαναστατική πράξη και την αρχή του τέλους της Χούντας, αν όλοι μας το θελήσουμε, το αποφασίσουμε και δώσουμε τη μάχη!

Η προβοκάτσια της ΑΔΕΔΥ με την αγαστή συνεργασία του ΠΑΜΕ που παντού προσπάθησε και πάλι να διασπάσει τους εργαζόμενους με τις προτάσεις του, δεν πέρασε.

Η διδασκαλική κοινότητα πρόκειται να συζητήσει άμεσα, και εν όψει των εξελίξεων, τη στάση του κλάδου τις επόμενες ημέρες και κυρίως στις 17 του μηνός.

Αύριο συνέρχονται οι πρόεδροι των ΕΛΜΕ για τις τελικές αποφάσεις.

Αναλυτικά όλα τα αποτελέσματα και συνεχής ενημέρωση alfavita.gr και The Press Project.

Πηγή: Κεράσια και Κρίνοι

«Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές ….!»

«Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί..»

Και ξαφνικά, εκεί που όλα βαίνουν καλώς, εκεί που η ανεργία μειώνεται και δεν έχουμε 28%, εκεί που τα συσσίτια των ενοριών και των Δήμων γίνονται μόνο για ..παιδευτικούς λόγους, εκεί που τα χαράτσια, οι φόροι, τα τέλη και τα …τέλια, έχουν γονατίσει τους πολίτες, εκεί που οι τράπεζες   και οι εισπρακτικές εταιρείες έχουν ισοπεδώσει  την αξιοπρέπεια των νοικοκυριών, εκεί που η ανεργία των νέων δεν είναι… 60%, και όποιος σπουδάζει έχει εξασφαλισμένη δουλειά….εκεί ακριβώς, στην χώρα μας, που όλα πάνε ρολόι και η ανάπτυξη…έρχεται για να σωθούμε όλοι, εκεί ακριβώς έρχεται η εθνοσωτήρια κυβέρνηση «ειδικού σκοπού» ξεπουλήματος της χώρας, να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου σε ακόμα ένα κλάδο εργαζομένων….

Παρέα της βέβαια έχει την συντεταγμένη «υπηρεσία» των υποτακτικών Μ.Μ.Ε. και των κάθε είδους κρατικοδίαιτων δημοσιογράφων και λοιπών «πατριωτών» «τύπου» Χρήστου Κώνστα (Χ.Κ.) σε κεντρικό, αλλά και σε τοπικό επίπεδο, για να κατασυκοφαντήσουν ένα κλάδο εργαζομένων.

Γνωστό το κόλπο, που έχουν εφαρμόσει και σε άλλους κλάδους, όταν θέλουν να εφαρμόσουν πιστά τις εντολές των αφεντικών τους δηλ. την οικονομική εξαθλίωση, τις απολύσεις, το σπάσιμο του ηθικού τους.

Τώρα και στους καθηγητές χωρίς κανένα λόγω, έφεραν όλες αυτές τις ρυθμίσεις στις διακοπές του Πάσχα και λίγο πριν τις Πανελλαδικές εξετάσεις, θέλοντας και με την βοήθεια των Μ.Μ.Ε., να ρίξουν το μπαλάκι στις πλάτες των καθηγητών προσποιούμενοι, πως ενώ αυτοί σκέπτονται τα παιδιά,  οι …άκαρδοι Δάσκαλοί τους δεν τους σκέφτονται και βάζουν φραγμό στο μέλλον τους…!

Οι επί τις ουσίας απαντήσεις για όλα τα συκοφαντικά που λέγονται σε βάρος των καθηγητών, έχουν δοθεί και από την ΕΛΜΕ Ευβοίας σε σχετική ανακοίνωση.

Αυτό όμως που θα πρέπει να προβληματίσει όλους, είναι πως κάθε φορά που θέλουν να περάσουν κάτι που είναι αντιδραστικό, ανάλγητο και ισοπεδωτικό «εν χορδές και ογράνεις» οι Κυβερνόντες, τα παπαγαλάκια και οι «πρόθυμοι» τους,  ανακαλύπτουν τα προβλήματα που  έχει ο κλάδος..;  Πριν, τα όποια μέτρα, «μούγκα»…

Τώρα τους ένοιαξε το μέλλον των παιδιών, τώρα τους προβλημάτισε η παιδεία των νέων…Τώρα ανακάλυψαν τους … «επίορκους» και όλα τα δεινά….!                 

Δεν λέει κανείς ότι δεν υπάρχουν υπαρκτά και μεγάλα προβλήματα στην παιδεία μας. 

Με διάλογο, τομές, σπάσιμο του πελατειακού συστήματος και χρηματοδότηση μπορούν να επιλυθούν.

Επιστέγασμα όλων των παραπάνω ήταν η προληπτική «δημοκρατική επιστράτευση»… ή κατά την Ρεπούσια φρασεολογία «δημοκρατικός… συνωστισμός» στα σχολεία,  πριν ακόμα αποφασίσουν οι καθηγητές για το πώς θα μεθοδεύσουν το αγώνα τους…Είναι σαν και αυτό της γνωστής σε πολλούς από αυτούς «χούντας» δηλ. «απαγορεύεται η συνάθροιση άνω των τριών κ.λ.π…..» προληπτικά, σπάζοντας ακόμα ένα ρεκόρ αντιδημοκρατικότητας και συνταγματικής εκτροπής, όπως λένε διακεκριμένοι Συνταγματολόγοι.

Όλη η κοινωνία πρέπει να αντιδράσει, στον τρόπο αλλά και στις μεθοδεύσεις.

Όλους μας αφορά, η Δημοκρατία, η ελευθερία, η κοινωνική δικαιοσύνη και η προκοπή της χώρας.!

Γι΄αυτό σε όλους αυτούς  που τώρα ανακάλυψαν την …«Αμερική», τούτο ταιριάζει:

 «Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές ….!»

Χαλκίδα 13 Μάη 2013

Ευπειθώς αναφέρω…

Γιώργος Μητροπέτρος

Οικονομολόγος –Καθηγητής Δ.Ε.

Ποιος παίζει με το μέλλον μου;

12-5-2013

Λέγομαι Κωνσταντίνος Μανίκας και είμαι μαθητής της πρώτης Λυκείου στο 10 Λύκειο Δραπετσώνας...

Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο, θέλοντας να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου για το θράσος και την υποκρισία και αυτών που μας κυβερνούν καθώς και όλων αυτών των δημοσιογράφων και ΜΜΕ που τους βοηθάνε για να επιβάλλουν τα άνομα και ανήθικα σχέδια τους σε βάρος των μαθητών και της νέας γενιάς.

Αφορμή είναι η απεργία των καθηγητών μου, μέσα στην εξεταστική περίοδο και τα κροκοδείλια....
δάκρυα πολιτικών και δημοσιογράφων για το μέλλον μου, που «κινδυνεύει» απ αυτήν.

Τι λέτε;;;;;

Τι μέλλον έχω, -εξαιτίας σας - κι από ποιους πραγματικά κινδυνεύει;;;;

Ας δούμε πρώτα, ποιος διαμόρφωσε το μέλλον και την ζωή όλων, από παλιά.

- Ποιος έφτιαξε το μέλλον του παππού μου και το έντυσε με τα αποφόρια της ΟΥΝΤΡΑ, στέλνοντας τον μετανάστη στη Γερμανία;

- Ποιος κακοδιαχειρίστηκε και κατάκλεψε αυτόν τον τόπο;

- Ποιος ανάγκασε την μητέρα μου να δουλεύει απ το πρωί ως το βράδυ για 530 ευρώ, που αφού πληρώσει λογαριασμούς και φαγητό, δεν περισσεύουν -όχι για να μου πάρει παπούτσια- αλλά ούτε ένα βιβλίο που θέλω απ τον πάγκο του παζαριού;;;;;

- Ποιος μείωσε στο μισό τον μισθό του πατέρα μου;

- Ποιος τον συκοφάντησε ,τον απείλησε με επιστράτευση, απόλυση -αυτόν και όλους τους συναδέλφους του στις μεταφορές- όταν κατέβηκαν σε απεργίες μόνο και μόνο γιατί ήθελαν να ζήσουν με αξιοπρέπεια;

- Ποιος θέλει να κλείσει την σχολή που διάλεξε ο αδερφός μου για να πραγματοποιήσει τα όνειρα του, στο Πανεπιστήμιο;

- Ποιος μου έδωσε φωτοτυπίες αντί για βιβλία;

- Ποιος με άφησε να παγώνω χωρίς θέρμανση στην τάξη μου;

- Ποιος φταίει που μαθητές λιποθυμάνε απ την πείνα;

- Ποιος άφησε τόσους άνεργους;

- Ποιος οδήγησε 4000 ανθρώπους στην αυτοκτονία;

- Ποιος άφησε τους παππούδες μας χωρίς περίθαλψη και φάρμακα;

Οι καθηγητές μου ή ΕΣΕΙΣ τα κάνατε όλα αυτά;;;;

Λέτε επίσης ότι οι καθηγητές μου , με την απεργία , θα καταστρέψουν τα όνειρα μου.

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να είμαι ένας ακόμα άνεργος στο 67% των νέων ανέργων;

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να δουλεύω ανασφάλιστος και χωρίς ωράρια για 350 ευρώ το μήνα -όπως ψηφίσατε στην τελευταία σας τροπολογία-;

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να γίνω οικονομικός μετανάστης ;

Ποιος σας είπε ότι όνειρό μου είναι να γίνω delivery boy;

Δυο λόγια θέλω να πω και στους δασκάλους μου, σ όλη τη χώρα.

Δάσκαλοι μου, έχετε υποχρέωση απέναντι σ όλους τους μαθητές ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ .

Αν υποχωρήσετε στον δίκαιο αγώνα σας τότε πραγματικά θα έχετε παίξει με το μέλλον μου και θα το χετε υποθηκεύσει.

Όποια υποχώρηση και να κάνετε, όποια νίκη της κυβέρνησης, θα μου στερήσει το δικαίωμα να χαμογελάω, να ονειρεύομαι, να ελπίζω, να αγωνίζομαι για καλύτερη ζωή για μια ανθρώπινη κοινωνία.

Στους γονείς, τους συμμαθητές μου και σ όλη την κοινωνία έχω να πω τα εξής:

Θέλετε αυτοί που μας διδάσκουν να ζουν μες στην εξαθλίωση;

Θέλετε να μας στοιβάξουν σαν εμπορεύματα στις αίθουσες;

Θέλετε να κλείσουν τα σχολεία και να χτίσουν φυλακές;

Θα αφήσετε τους δασκάλους μας μόνους τους σε αυτόν τον αγώνα;

Έτσι θα μας μάθετε να φωνάζουμε αλληλεγγύη;

Θέλετε ο δάσκαλος να είναι παράδειγμα σε μας, αυτοσεβασμού, αξιοπρέπειας μαχητικότητας η παράδειγμα υποδούλωσης;;;

Θέλετε τελικά να ζήσουμε σαν δούλοι;

Από αύριο κιόλας, καταλήψεις σε όλα τα σχολεία από μαθητές και γονείς για να στηρίξουμε τους δασκάλους μας μ' ένα τραγούδι, ένα σύνθημα: «εμπρός να τσακίσουμε τυράννους φασίστες»

Όλοι μαζί για να αγωνιστούμε για δημόσια δωρεάν και ποιοτική παιδεία.

Όλοι μαζί για να ανατρέψουμε αυτούς που κλέβουν το γέλιο μας ,το γέλιο των παιδιών σας.

ΥΓ. όχι από ματαιοδοξία αλλά για να στερήσω από κάποιους το γελοίο επιχείρημα πως «απλά θέλω να χάσω μαθήματα» , παραθέτω τους βαθμούς μου...

 

 

Πηγή: Alfavita.gr μέσω Σεισάχθεια - ΕΠΑΜ

Ανακοίνωση της ΠΓ του Ε.ΠΑ.Μ. για την επιστράτευση των εκπαιδευτικών

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Την περίοδο που δεκάδες χιλιάδες οικογένειες και τουλάχιστον 100.000 νέα παιδιά αγωνιούν για τις Πανελλαδικές εξετάσεις αποφάσισε η Κυβέρνηση να εξαπολύσει την από καιρό αναμενόμενη επίθεσή της εναντίον του δημόσιου σχολείου. Γνωρίζοντας πολύ καλά την ευαισθησία της κοινής γνώμης επέλεξε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή προκειμένου να εξωθήσει τις συνδικαλιστικές ηγεσίες των καθηγητών σε απεργιακές κινητοποιήσεις, καθιστώντας όμηρους τους υποψήφιους στις πανελλαδικές και τις οικογένειές τους.

Εξαπολύοντας ταυτόχρονα μια χωρίς προηγούμενο προπαγανδιστική εκστρατεία εναντίον των καθηγητών, και με την εκ των προτέρων επιστράτευσή τους, επιδιώκει και δια μέσου της γνωστής και πολύ πετυχημένης μεθόδου του κοινωνικού αυτοματισμού, να διαλύσει και τους τελευταίους θύλακες αντίστασης στις αντιλαϊκές της πολιτικές, στο ξεπούλημα και την παράδοση συνολικά της χώρας στα αρπακτικά της διεθνούς και εγχώριας τοκογλυφίας.

Ο περιορισμός των εκπαιδευτικών στα δημόσια σχολεία, η αναγκαστική μετάθεσή τους, η αύξηση των μαθητών ανά τάξη, η απόλυση περίπου 10.000 αναπληρωτών και το σταμάτημα των διορισμών, η αύξηση του ωραρίου, η μείωση των κονδυλίων για την Παιδεία στο ελάχιστο, δεν σημαίνουν την υποβάθμιση απλά, αλλά την διάλυση της δημόσιας παιδείας. Στόχο έχουν όχι μόνο να λειτουργούν τα σχολεία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια όπως οι επιχειρήσεις, αλλά την πλήρη υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου στο κατώτερο δυνατό επίπεδο. Δικαίωμα στη μόρφωση σταδιακά θα μπορούν να έχουν μόνο οι πλούσιοι και τα παιδιά τους, που θα μπορούν να φοιτούν στα πανάκριβα ιδιωτικά ιδρύματα που θα έλθουν να «επενδύσουν» στη χώρα οι αποικιοκράτες.

Ο αγώνας κάθε κλάδου εργαζόμενου, ή επαγγελματία, στη σημερινή κατοχή που βιώνουμε, αφορά σε όλους τους κλάδους, όπως και ο αγώνας κάθε εργαζόμενου αφορά σε όλους τους εργαζόμενους.

 

Ο Αγώνας δεν είναι κλαδικός, δεν αφορά σε συνδικαλιστικά δικαιώματα, μας αφορά όλους, αφού είναι Αγώνας για τη Δημοκρατία, τη Λαϊκή Κυριαρχία και την Εθνική μας Ανεξαρτησία.

Ας θυμηθούμε το ποίημα του τιμημένου Κύπριου ποιητή Ανδρέα Παστελλά που αναφέρεται στη συμμετοχή της νεολαίας στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα της Κύπρου:

Διάβασα τον κατάλογο και σεις λείπατε,

γράφατε την ορθογραφία σας στους τοίχους.

Διάβασα τον κατάλογο

και σεις βρισκόσαστε στα οδοφράγματα.

Διάβασα τον κατάλογο

και σεις γράφατε στις φυλακές

στα μικρά σας γόνατα

την Ιστορία του Ανθρώπου.

Κι έγραψα στον κατάλογο: όλοι παρόντες!

και πλάι τον βαθμό του καθενός σας: «άριστα!».

Ας ξαναβρούμε αυτό το πνεύμα σήμερα όλοι οι Έλληνες, εργαζόμενοι, δάσκαλοι, γονείς και μαθητές. Η μόνη υποχρεωτική εξέταση που έχουμε πλέον να δώσουμε όλοι, είναι αυτή απέναντι στην πατρίδα.

Όλοι λοιπόν την Δευτέρα 13-5-2013 στο συλλαλητήριο υπεράσπισης της Δημόσιας και Δωρεάν παιδείας και της υπεράσπισης του δημοκρατικού δικαιώματος στην απεργία στις 7.00 μ.μ. στο Σύνταγμα (στα γραφεία της ΟΛΜΕ, Ερμού και Κορνάρου).

Αθήνα 12 Μαΐου 2013

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.

Εθελοντές επιτηρητές για τις Πανελλήνιες

Υπουργείο Παιδείας: 
Οι εξετάσεις θα γίνουν.
Εξασφαλίσαμε εθελοντές.
Η ασφάλεια επιστρέφει στις τάξεις.

Πηγή: Alfavita.gr

Επιστολή της ΕΛΜΕ Εύβοιας που καταρρίπτει ψεύδη για τους εκπαιδευτικούς

 Αγαπητή/έ συμπολίτισσα/η, γονέα και κηδεμόνα,

με την επιστολή αυτή θέλουμε να σε ενημερώσουμε για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη δημόσια εκπαίδευση, (κοινωνικό αγαθό, στο οποίο σύμφωνα με το Σύνταγμα, πρέπει να έχουν… πρόσβαση όλα τα παιδιά), μέσα από την πολιτική της τρικομματικής κυβέρνησης και των μνημονίων.

• Η φετινή σχολική χρονιά λήγει με το δημόσιο σχολείο πληγωμένο ανεπανόρθωτα λόγω της ελλιπούς χρηματοδότησης, που δημιούργησε χιλιάδες κενά και απώλεια διδακτικών ωρών (μόνο στην Εύβοια 70 κενά, 1300 διδακτικές ώρες την εβδομάδα), ακόμα και σε πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα. Βασικά λειτουργικά έξοδα απαραίτητα για τη λειτουργία της σχολικής μονάδας (όπως πετρέλαιο, αναλώσιμα, φωτοτυπικό χαρτί, κ.λ.π.) περικόπηκαν σε σημαντικό βαθμό, μεταθέτοντας την ευθύνη για τη λειτουργία των σχολείων, κάτι που αποτελεί συνταγματική υποχρέωση της πολιτείας, στους ίδιους τους γονείς, οι περισσότεροι από τους οποίους με συρρικνωμένα ή καθόλου εισοδήματα προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα επιβίωσης της οικογένειάς τους από τη λαίλαπα των μνημονίων.

• Ταυτόχρονα βασικές δομές που υποστηρίζουν την εκπαίδευση, και απευθύνονται κυρίως στα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα, όπως η πρόσθετη διδακτική στήριξη, η ενισχυτική διδασκαλία, οι σχολικές βιβλιοθήκες ακόμα και η ειδική αγωγή καταργούνται επειδή αυτό προτάσσει η δημοσιονομική προσαρμογή.

• Τα αθλητικά σχολεία καταργήθηκαν πέρυσι εν μία νυκτί, τα μουσικά σχολεία υπολειτουργούν, η χώρα που γέννησε το δυτικό πολιτισμό σε όλο της το μεγαλείο!

• Σχολικές μονάδες συγχωνεύονται, αναγκάζοντας πολλούς/ές μαθητές/τριες να αναζητούν το Σχολείο τους και να μετακινούνται σε μεγάλες αποστάσεις, χωρίς εξασφαλισμένα τα κονδύλια για αυτή τη μετακίνηση. Δημιουργούνται έτσι σχολεία μαμούθ, όπου θα βλέπουμε τις σχέσεις ανάμεσα σε εκπαιδευτικούς και μαθητές να δυσχεραίνονται, το αναγκαίο εκπαιδευτικό κλίμα να καταστρέφεται και τη σχολική βία να ανθεί.

• Αυξάνεται ο αριθμός των μαθητών/τριών ανά τάξη, αγγίζοντας το όριο των 30 και προβλέποντας 1,5m2 για κάθε παιδί, πέρα από κάθε προδιαγραφή ασφαλείας (2 m2 προβλέπεται για την πυρασφάλεια).

• Παράλληλα το υπουργείο Παιδείας δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα υποσιτιζόμενων παιδιών που υπολειτουργούν ή λιποθυμούν στο σχολείο! Τα μικρογεύματα, που είχε υποσχεθεί ότι θα σταλούν στα σχολεία, έφθασαν αλλοιωμένα ή δεν έφτασαν ποτέ!

Φυσικά για όλα αυτά και άλλα πολλά που θα ακολουθήσουν πρέπει να βρεθεί ένας «αποδιοπομπαίος τράγος» που θα στοχοποιηθεί και εναντίον του οποίου θα βάλει όλη η κοινωνία. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον εκπαιδευτικό, το δημόσιο λειτουργό της εκπαίδευσης που σε συνθήκες αντίξοες, σηκώνει με αξιοπρέπεια και αυταπάρνηση το βάρος του δημόσιου σχολείου.

Εδώ και πολύ καιρό μεθοδεύεται από το Υπουργείο Παιδείας, σε αγαστή συνεργασία με τα τρομοπαπαγαλάκια των ΜΜΕ, μια εκστρατεία κατασυκοφάντησης του κλάδου των εκπαιδευτικών

Λένε:  

• Οι εκπαιδευτικοί είναι τεμπέληδες, δεν εργάζονται αρκετά.

Η αλήθεια όμως είναι ότι:
Οι έλληνες εκπαιδευτικοί εργαζόμαστε κατά μέσο όρο 18,5 διδακτικές ώρες, λίγο πάνω από τον ευρωπαϊκό αντίστοιχο, ο οποίος ισούται, σύμφωνα με την Unesco σε 84 ώρες γραφείου. Εκτός από το διδακτικό μας έργο, που συνεπάγεται προετοιμασία, διόρθωση γραπτών κ.λ.π., παρέχουμε διοικητική και γραμματειακή υποστήριξη, ενώ ταυτόχρονα αναλαμβάνουμε και άλλους ρόλους στο σχολείο, όπως αυτόν του ψυχολόγου, του κοινωνικού λειτουργού, του καλλιτέχνη, του φύλακα, του συντηρητή, του κηπουρού, του επιμελητή, του, του, του…, κάτι που δεν ισχύει σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου οι καθηγητές ασχολούνται αυστηρά και μόνο με τη διδασκαλία.

Λένε:

  

• Οι καθηγητές δεν θέλουν να αξιολογηθούν.

Η αλήθεια όμως είναι ότι: Οι καθηγητές επιδιώκουμε και αναζητούμε επιμόρφωση/αναβάθμιση των γνώσεών μας και υποστήριξη του εκπαιδευτικού μας έργου, κάτι που δεν συμβαίνει οργανωμένα και συντεταγμένα από την Πολιτεία. Αντ’ αυτού προωθείται από το Υπουργείο μια καρικατούρα αξιολόγησης, τιμωρητικού χαρακτήρα, που εξευτελίζει και απαξιώνει το έργο του εκπαιδευτικού και δεν θα αποβαίνει επ’ ωφελεία των μαθητών και της εκπαίδευσης γενικότερα.

Λένε:  

• Οι καθηγητές δεν ενδιαφέρονται για τους μαθητές τους.

Η αλήθεια όμως είναι ότι:
Η μεγάλη πλειοψηφία των εκπαιδευτικών δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας στο σχολείο και τους μαθητές μας, κάτω από δύσκολες συνθήκες, αφιερώνοντας δεκάδες ώρες πέρα από το ωράριο μας, παρέχοντας μαθήματα αλληλεγγύης σε παιδιά που έχουν ανάγκη ανεξαρτήτως θρησκείας, χρώματος και καταγωγής. Επίσης οργανώνουμε προγράμματα πολιτιστικά, περιβαλλοντικά, αγωγής υγείας πέρα από το σχολικό ωράριο και χωρίς να αμειβόμαστε, επειδή αυτό προτάσσει η επαγγελματική μας συνείδηση, φέρνοντας τους μαθητές μας σε επαφή με όλα τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την ανθρωπότητα, τη φύση, την ίδια τη ζωή.

Λένε:  

• Οι καθηγητές, σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία που βιώνουμε όλοι, διαμαρτύρονται επειδή τους αύξησαν το ωράριο κατά 2 μόλις ώρες την εβδομάδα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι:
Με την αύξηση του ωραρίου, θα χάσουμε τη δουλειά μας 10.000 περίπου συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί, που εργαζόμαστε συνεχώς για πολλά χρόνια και προσφέρουμε σημαντικές υπηρεσίες απ’ άκρο σ’ άκρο της Ελλάδας, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες και στηρίζοντας το Ελληνικό δημόσιο σχολείο. Σε συνδυασμό και με το κύμα των νέων συγχωνεύσεων και καταργήσεων σχολείων, χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί θα χαρακτηριστούμε πλεονάζοντες και θα υποχρεωθούμε να μετακινηθούμε σε οποιοδήποτε μέρος της χώρας εγκαταλείποντας την οικογένεια μας και αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο της επιβίωσης ή της απόλυσης. Επιπλέον με μια βιομηχανία πειθαρχικών συμβουλίων που θα τεθεί σε εφαρμογή από το Υπουργείο, οι εκπαιδευτικοί θα τίθενται σε αυτοδίκαιη αργία και θα βιώνουμε το φάσμα της απόλυσης με μια απλή κακόβουλη καταγγελία.

Είναι φανερό ότι οι πολιτικές της κυβέρνησης οδηγούν το δημόσιο σχολείο σε συνεχή υποβάθμιση, ανοίγοντας το δρόμο στην ιδιωτική πρωτοβουλία, κάτι που μόνο λίγα βαλάντια θα μπορούν να αντέξουν. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το δημόσιο σχολείο είναι και δικά σου προβλήματα και είναι τόσο σημαντικά όσο και το μέλλον του παιδιού σου.

Σε χρειαζόμαστε στο πλάι μας, συμπαραστάτη μας στον αγώνα μας για τη βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης. Η μόρφωση της νέας γενιάς, είναι καθήκον κάθε γονιού, κάθε ευσυνείδητου εκπαιδευτικού, κάθε σκεπτόμενου πολίτη. Είναι καθήκον ΟΛΩΝ μας!

Με αίσθημα ευθύνης  

Οι λειτουργοί της δημόσιας εκπαίδευσης Ν. Ευβοίας